Με το δικό του μοναδικό τρόπο θέλησε να αποχαρετήσει τον Αποστόλη και τον Δημήτρη Πόδα, πληροφορούμενος την αποχώρησή τους από τη διοίκηση του Πιερικού Αρχέλαου, ο πρώην τεχνικός της ομάδας, Κώστας Σορώτος.
Ο έμπειρος τεχνικός, ο οποίος βρέθηκε στον πάγκο της ομάδας της Κατερίνης όταν αυτή αγωνιζόταν στην Α2 Εθνική Κατηγορία, μέσω του προσωπικού του λογαριασμό σε κοινωνικό δίκτυο, έκανε την πιο κάτω δημοσίευση:
“Όλα αυτά χρόνια της προπονητικής μου καριέρας δούλεψα σε πολλές ομάδες με τις περισσότερες από τις οποίες δέθηκα συναισθηματικά. Σε αυτές τις ομάδες γνώρισα πολλούς ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα. Δύο από τους πιο αξιοπρεπείς και σοβαρούς ανθρώπους στον χώρο ήταν ο Αποστόλης και ο Δημήτρης ο Πόδας με τους οποίους συνεργάστηκα στην αγαπημένη μου Κατερίνη και στον Πιερικό Αρχέλαο. Το διάστημα που δούλεψα μαζί τους ήταν πολύ μικρό, ούτε καν 5 μήνες, όμως ο βαθμός αλληλοσεβασμού και αγάπης πολύ μεγάλος και το ξέρουν πολύ καλά και οι ίδιοι.
Σήμερα πληροφορήθηκα ότι αποχωρούν από τα διοικητικά του Πιερικού Αρχέλαου και ξέρω ότι αυτό είναι ένα μεγάλο πλήγμα για το μπάσκετ της Κατερίνης αλλά και γενικότερα γιατί το Ελληνικό μπάσκετ έχει την ανάγκη τέτοιων ανθρώπων που δυστυχώς πολλές φορές δεν μπορεί να τους κρατήσει.
Θα έχουν τους λόγους τους αλλά ξέρω και είμαι σίγουρος πόσο θα πονάνε που αφήνουν ένα από τα παιδιά τους γιατί ο Πιερικός Αρχέλαος για τον Αποστόλη και τον Δημήτρη ήταν ένα από τα παιδιά τους.
Τους ευχαριστώ για όσα ζήσαμε μαζί και θα τους πω τις καλύτερες αναμνήσεις που έχω από αυτούς. Και οι δύο είναι όταν αποχώρησα από την ομάδα.
Η πρώτη είναι η υποδοχή που γνώρισα και στο γήπεδο και στο ξενοδοχείο όταν γύρισα για πρώτη φορά αντίπαλος. Ήταν κάτι το συγκλονιστικό η αγάπη που ένιωσα και δεν είμαι σίγουρος αν την άξιζα.
Η δεύτερη ήταν όταν για πρώτη φορά η εφηβική ομάδα του Πιερικού Αρχέλαου πέρασε σε τελική φάση του Πανελληνίου εφηβικού πρωταθλήματος το 2012 και ο Αποστόλης μόλις τέλειωσε το παιχνίδι με την Καβάλα έσπευσε να με πάρει τηλέφωνο και να μοιραστεί μαζί μου τη χαρά του γιατί όπως μου είπε ήξερε την αγάπη που είχα για την ομάδα και ειδικότερα για ένα παιδί από αυτά και πόσο θα χαιρόμουνα με την χαρά του.
Αποστόλη σου ομολογώ σήμερα ότι όχι μόνο χάρηκα εκείνη τη στιγμή αλλά έκλαψα απο συγκίνηση.
Αποστόλη και Δημήτρη σας εύχομαι τα καλύτερα στη ζωή σας και πιστεύω ότι σύντομα θα ξαναβρεθείτε κοντά στο παιδί σας. Ήταν χαρά μου και τιμή μου που σας γνώρισα και συνεργαστήκαμε.
Χρήστο, εσύ και τα άλλα παιδιά, καλή δύναμη και καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο σας”.
