Του Οδυσσέα Μακρίδη
Ο Α.Σ. Πυρσός Βερβεράτου ιδρύθηκε το 2009 και η αρχική ονομασία του ήταν Α.Σ. Πυρσός Δ. Ιωνίας, με πρωτοβουλία των Χρυσούλη Ματθαίου, Παναγιωτάκη Δημητρίου και Αντωνίου Κωνσταντίνου, πυροσβέστες στο επάγγελμα. Εκεί οφείλεται και το σήμα αλλά και το όνομα της ομάδας. Ένας πυρσός.
Με οδηγό την αγάπη τους για το άθλημα και απώτερο σκοπό να ψυχαγωγούνται και να περνούν ευχάριστα τις ελεύθερες ώρες τους μέσα από αυτό, συγκέντρωσαν στην ομάδα και άλλα άτομα από τα σώματα ασφαλείας και τις ένοπλες δυνάμεις, που ήδη έπαιζαν σε άλλες ομάδες του νησιού.
Πρώτος προπονητής ήταν ο γυμναστής Χαράλαμπος Τσακός και η ομάδα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ τοπικής κατηγορίας της ΤΕ ΕΟΚ Χίου. Με αυτή τη μορφή και το πνεύμα διατηρήθηκε μέχρι το 2013. Τότε δημιουργήθηκαν κάποια προβλήματα λόγων των αυξημένων οικονομικών απαιτήσεων και του περιορισμένου ελεύθερου χρόνου των πρωτεργατών της ομάδας με κίνδυνο η ομάδα να διαλυθεί.
Έτσι στις αρχές του 2014 ύστερα από πολλές σκέψεις και προσπάθειες την ομάδα ανέλαβε να στηρίξει και να της δώσει συνέχεια ο επίσης πυροσβέστης και μόνιμος κάτοικος Βερβεράτου, Γιώργος Γεόμελος, ο οποίος σε συνεννόηση με τον τότε πρόεδρο του χωριού Γιάννη Κάμπουρα, μετονόμασε την ομάδα με το σημερινό της όνομα και μετέφερε την έδρα της στο χωριό. Στο ΔΣ που δημιουργήθηκε τότε κατόπιν αρχαιρεσιών συμμετείχαν και στήριξαν την ομάδα ο Μάριος Κωστάλας με καταγωγή από το Βερβεράτο, αλλά και μόνιμοι κάτοικοι όπως οι Γιώργος Ψυχής, Στέλιος Ψυχής, Δημήτρης Γκιάλης. Ψυχή της ομάδας βέβαια ήταν ο αείμνηστος Ματθαίος Χρυσούλης ένας εκ των ιδρυτών της, ο οποίος εκτός από παίκτης της, έτρεχε για τα πάντα ώστε όλα να λειτουργούν στην εντέλεια.
Πρώτος προπονητής της νέας ομάδας του Πυρσού ήταν ο Νίκος Τάγκαλης και την επόμενη χρονιά (2015) θέλοντας να μεταλαμπαδεύσουν οι άνθρωποι της ομάδας την αγάπη τους για το άθλημα στα νέα παιδιά της περιοχής, ιδρύουν την ακαδημία του συλλόγου με πτυχιούχο προπονητή τον Δημήτρη Ζώη και αρχικά 20 αθλητές από τους οποίους συστάθηκε η ομάδα και συμμετείχε στο πρωτάθλημα παμπαίδων.
Σταδιακά αυξάνονταν οι αθλητές και αθλήτριες της ακαδημίας και συγκροτήθηκαν ομάδες και σε άλλες κατηγορίες των αναπτυξιακών πρωταθλημάτων της ΤΕ ΕΟΚ Χίου. Σήμερα στις ακαδημίες απασχολούνται πάνω από 130 παιδιά με τα 90 από αυτά να έχουν δελτία εγγεγραμμένα στην πλατφόρμα της ΕΟΚ, συμμετέχοντας στα 6 από τα 8 αναπτυξιακά πρωταθλήματα της ΤΕ ΕΟΚ Χίου. Παράλληλα οι μικρότεροι σε ηλικία αθλητές συμμετέχουν στο πρωτάθλημα «Γαλανόλευκα Αστέρια» με δύο μάλιστα ομάδες, όπως και στα ΜΙΝΙ Αγοριών και Κοριτσιών.
Ο Α.Σ. Πυρσός Βερβεράτου επενδύει σε αυτά τα παιδιά για το μέλλον του και να τονίσουμε ότι είναι κάτι σημαντικό αφού γίνεται κάτω από δύσκολες συνθήκες, γιατί τα γειτονικά χωριά της περιοχής των Καμποχώρων, έχουν όλα ομάδες ποδοσφαίρου με αντίστοιχες ακαδημίες και αντλούν το έμψυχο δυναμικό τους από την ίδια περιορισμένη δεξαμενή.
Οι επιτυχίες της ανδρικής ομάδας μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος Β΄ τοπικής κατηγορίας και η συμμετοχή σε ένα Final Four του κυπέλου Χίου. Πέρσι η ομάδα κατέλαβε την 5η θέση στο πρωτάθλημα Ανδρών σε 12 ομάδες, που είναι η καλύτερη θέση της στην κατηγορία. Σαν έδρα της χρησιμοποιεί το κλειστό γυμναστήριο Καμποχώρων και σήμερα απασχολεί τέσσερεις προπονητές με πρώτη την Ελίζα Παπανελοπούλου η οποία είναι υπεύθυνη σε όλα τα γυναικεία τμήματα (Γυναικών, Νεανίδων, Κορασίδων και Παγκορασίδων). Τον Μανώλη Λευκόπουλο που είναι υπεύθυνος στις Ακαδημίες μαζί με την Βίκυ Καραλίδου και τον Γιώργο Γεόμελο που έχει αναλάβει τους Παμπαίδες. Στην ανδρική ομάδα προπονητής είναι ο πρώην παίκτης του ΒΑΟΛ και νυν του Αρισβαίου Μυτιλήνης, Μιχάλης Σουλίκας. Ο σύλλογος επιβιώνει και αναπτύσσεται σε ένα χωριό με λίγους κατοίκους.
Η γραφειοκρατία συνεχώς αυξάνεται, όπως και οι οικονομικές απαιτήσεις για την συντήρηση των τμημάτων, συν τις μετακινήσεις αθλητών και άλλα θέματα στα οποία οι κάτοικοι του χωριού δεν μπορούν να συνεισφέρουν, με αποτέλεσμα να βαραίνουν οι πλάτες του Γιώργου Γεόμελου και της Ελίζας Παπανελοπούλου, που έχουν αναλάβει εκτός των προπονητικών καθηκόντων τους, τα πάντα σχετικά με την ομαλή λειτουργία του, αφιερώνοντας όλο τον ελεύθερο χρόνο τους καθημερινά για τον σύλλογο.
Μοναδικά κίνητρά τους, η αγάπη για τον τόπο τους και το άθλημα και κυρίως για το όνειρο του πρόωρα αδικοχαμένου στο καθήκον Ματθαίου Χρυσούλη και του Γιώργου Γεόμελου, να κάνουν την καρδιά του Χιώτικου μπάσκετ να χτυπά δυνατά στο μικρό, γραφικό χωριό των Καμποχώρων. Ένα όνειρο που σιγά σιγά αλλά σταθερά έχει αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα…
Πηγή: ΕΟΚ e-magazine
