Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Ηταν όλα μπροστά στα μάτια μας από την αρχή αλλά τυφλωμένοι από την ανικανότητα μας να καταλάβουμε πως το ποδόσφαιρο είναι κάτι πιο πολύ από αποτελέσματα, Xgoals, λάθη και πάθη, δεν βλέπαμε τίποτα. Τι έπρεπε να δούμε; Να δούμε αυτή την φωτογραφία με τον 19χρονο Λίο Μέσι να κρατά στην αγκαλιά του ένα μωρό που λέγεται Λαμίν Γιαμάλ. Σε αυτή την φωτογραφία που βγήκε πριν από πολλά χρόνια υπήρχε όλη η ιστορία του εφετινού μουντιάλ κι αν την ξανακοιτάζαμε πριν το μουντιάλ αρχίσει θα ξέραμε ότι στις 19 Ιουλίου του 2026 η Αργεντινή θα αντιμετώπιζε στον τελικό του την Ισπανία. Όχι γιατί το θέλει η FIFA, ή ο Τραμπ, ή δεν ξέρω ποιος άλλος, αλλά γιατί το είχε στο πρόγραμμα η ίδια η μοίρα. Η θέληση της οποίας δεν αφήνει περιθώριο για ανατροπές: ό,τι η ίδια γράφει, δεν ξεγράφει, όσο οι Γάλλοι, οι Αγγλοι κι άλλοι πολλοί θα ήθελαν αυτό να μην ισχύει.
Το μουντιάλ του 2026 ήταν γραφτό να ολοκληρωθεί με αυτή την «παράδοση – παραλαβή» ανάμεσα στον Μέσι και στον Γιαμάλ. Απόψε απλά θα ξέρουμε τις λεπτομέρειές της. Αλλά όλο αυτό ήταν δεδομένο πως θα συνέβαινε, όχι τώτα, αλλά όταν οι δυο τους συναντήθηκαν για πρώτη φορά σχεδόν δεκαεννιά χρόνια πριν.
Μια φορά ένας Καταλανός φωτογράφος
Την ιστορία αυτής της εξαιρετικής σύμπτωσης (ένα είδος «ευθυγράμμισης μιας ποδοσφαιρικής συναστρίας» έγραψε η Gazzetta dello Sport) την διηγείται καλύτερα από όλους ο άνθρωπος που αυτή την μαγική φωτογραφία την έβγαλε. Είναι ο Ζοάν Μονφόρ, ένας Καταλανός φωτογράφος που εργάστηκε για την εφημερίδα Sport της Βαρκελώνης για πολλά χρόνια. Ο Μονφόρ συνταξιοδοτήθηκε πριν από λίγους μήνες, αλλά σήμερα το όνομά του είναι παντού. Εχει μιλήσει για τη μαγεία εκείνης της στιγμής στη διάρκεια μιας φωτογράφισης που διοργάνωσε η Μπαρτσελόνα για χάρη της UNICEF, με την οποία είχε τότε ένα είδος χορηγικής σχέσης – λέω ένα είδος γιατί η ομάδα της Βαρκελώνης δεν πληρωνόταν, αλλά πλήρωνε. Όλα είχαν γίνει κατ’ εντολή του προέδρου Λαπόρτα που είχε ζητήσει την δημιουργία ενός φωτογραφικού «άλμπουμ – ημερολογίου» που θα μπορούσε να αγοράσει όποιος θέλει συνεισφέροντας χριστουγεννιάτικα κάτι για την UNISEF. «Δεν πίστευα στο πεπρωμένο, αλλά τώρα το πιστεύω», λέει ο Μονφόρ.
Η φωτογραφία προφανώς είχε ξεχαστεί, θαμμένη μαζί με χιλιάδες άλλες λήψεις του. «Στη συνέχεια, λίγο πριν τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2024, όταν ο κόσμος παρακολουθούσε την έκρηξη του Λαμίν Γιαμάλ, επανεμφανίστηκε μαγικά. Ο πατέρας του Γιαμάλ την δημοσίευσε στο Instagram με τη φράση «Η αρχή δύο θρύλων» λέει.
Η Μπαρτσελόνα και η UNICEF ετοιμάζοντας το άλμπουμ αποφάσισαν στις φωτογραφίες του να υπάρχουν ένας παίκτη της πρώτης ομάδας με ένα παιδί που γεννήθηκε στην Καταλονία, και το οποίο επιλέχθηκε με κλήρωση. Μεταξύ των αιτημάτων ήταν και ένα από τον Μουνίρ και τη Σίλα, νεαρούς γονείς του πρωτότοκου γιου τους, του Λαμίν Γιαμάλ, που πήρε το όνομά του από δύο νονούς, φίλους του ζευγαριού που αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και, ως εκ τούτου, ως μετανάστες είχαν κοντά τους τη UNICEF. «Η ιδέα ήταν να μεταδώσουμε μια αίσθηση ανθρωπιάς χάρη στα παιδιά και τους ποδοσφαιριστές», θυμάται ο Μονφόρ. «Πλησιάζανε τα Χριστούγεννα και το μήνυμα ήταν η συμπερίληψη, η βοήθεια όσων είχαν προβλήματα. Όταν με πήραν τηλέφωνο για να μου πουν ότι την επόμενη μέρα θα έπρεπε να στήσω μια φωτογραφία με τον Μέσι κι ένα παιδάκι, ήταν απόγευμα κι έκανα μπάνιο την κόρη μου. Ρώτησα πόσο χρονών ήταν το αγόρι που θα συνόδευε τον Λίο και όταν μου είπαν ότι ήταν μόνο λίγων μηνών, ανησύχησα. Δεν είχα φωτογραφίσει ποτέ νεογέννητο ή μωρό. Τότε μου ήρθε η ιδέα για το μπάνιο σε μια λεκάνη, οπότε την επόμενη μέρα πήγα τα πάντα στα αποδυτήρια του Καμπ Νόου όπου θα τραβούσαμε τις φωτογραφίες έχοντας τα πάντα μαζί μου. Ο Μέσι είναι συνεσταλμένος, πολύ πολύ ντροπαλός». Ο Μόνφορτ συνεχίζει: «Η ιδέα μου ήταν ότι για να βγουν όπως πρέπει οι φωτογραφίες έπρεπε τα παιδιά και οι παίκτες να παίξουν λίγο, όχι απλώς να στηθούν για τις φωτογραφίες και να φύγουν γρήγορα. Τα αφήσαμε να παίξουν με τους παίκτες, να χαλαρώσουν. Όταν έφτασε ο Mέσι και του εξήγησα τι ήθελα τα έχασε. Περίμενε να βγάλει μια φωτογραφία με ένα παιδί, όχι με κάποιο μωρό. Ήταν νευρικός και προσπάθησα να του δώσω συμβουλές με βάση τις εμπειρίες μου με την 4χρονη κόρη μου. Του έδειξα πχ πως πρέπει να κρατήσει το μωρό ώστε να φαίνεται το πρόσωπό του. Μου είπε πως αν το παιδάκι αρχίσει να κλαίει δεν θα συνέχιζε κι εγώ του είπα ότι έπρεπε οπωσδήποτε να τραβήξω τις φωτογραφίες. Η μητέρα του Λαμίν μας έσωσε: έκανε τον Λίο να νιώσει άνετα και τραβήξαμε τη φωτογράφιση. Στις φωτογραφίες, όλοι χαμογελούν. Η αποστολή εξετελέσθη».
Ολοι πιστεύουν ότι κάτι μαγικό έγινε
«Είμαι άνθρωπος της πίστης και, ειλικρινά, πιστεύω στον Θεό περισσότερο από το πεπρωμένο», είπε ο Λουίς Ντε λα Φουέντε πριν από μερικές εβδομάδες, σχολιάζοντας τη φωτογραφία. «Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Τίποτα σε αυτή την ιστορία δεν ήταν τελικά τυχαίο. Υπάρχει κάτι μυστικιστικό σε αυτή τη φωτογραφία, ή τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ» τόνισε.
Ο προπονητής της Ισπανίας έχει δίκιο. Υπάρχει όντως κάτι ανεξήγητο: είναι σαν ο Μέσι, πριν γίνει αυτός που έγινε, να είναι τόσο σίγουρος ότι θα λατρευτεί ώστε να επιλέξει και τον διάδοχό του – σαν να θέλει η Τέχνη η οποία εκπροσωπεί να έχει συνέχεια. Και ίσως από όλα τα θαύματά του αυτό να είναι το μεγαλύτερο.
Φυσικά το πρόβλημα μας είναι ότι δεν το βλέπαμε. Αυτό συνέβη γιατί μπορεί να καταλαβαίνουμε λίγο από ποδόσφαιρο (όσο καταλαβαίνουμε…) αλλά δεν έχουμε ιδέα από τα μυστικά της μοίρας – ίσως και της ζωής, ως προς το εξαιρετικό της. Οι πιθανότητες να βρεθούν στον τελικό η Ισπανία και η Αργεντινή ήταν άπειρα λιγότερες από το να συναντήσει ο Μέσι στα 19 του τον μικρό Γιαμάλ και να τον κρατήσει στοργικά στα χέρια του. Αφού έγινε αυτό το αληθινά σπάνιο, το να συναντηθούν οι δυο τους στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι λογική μεταφυσική εξέλιξη – και το λέω μολονότι γνωρίζω πως η λογική και η μεταφυσική δεν πάνε μαζί. Η μοίρα φρόντισε να μας ρίξει στάχτη στα μάτια περιπλέοντας αυτή την απλή ιστορία: ο Γιαμάλ πήγε στο μουντιάλ τραυματίας, ο Μέσι 39 χρονών. Η μοίρα παίζει μαζί μας. Εχει ήδη σκηνοθετήσει το αποτέλεσμα το βράδυ. Μας κλείνει το μάτι και γελάει με την ερώτησή μας ποιος θα κερδίσει. Καλά μας κάνει. Εχουμε κερδίσει όλοι παρακολουθώντας μαγεμένοι αυτή την μοναδική φωτογραφία κι αυτή την απίστευτη ιστορία. Δεν θα δούμε τίποτα πιο θεαματικό στο ποδόσφαιρο ποτέ, είμαι βέβαιος…
Πηγή: Gazzetta
