Του Αλέξη Σπυρόπουλου
Το Παγκόσμιο Κύπελλο έχει άλλες δύο εβδομάδες ζωή, αλλ’ ήδη ξέρουμε πως τη μεθεπόμενη Κυριακή μία από Ρωσία/Κροατία/Σουηδία/Ελβετία/Κολομβία/Αγγλία θα παίξει στον τελικό. Επαναλαμβάνω, στον τελικό! Πιο ψηλά στο ranking, απ’ αυτές τις έξι ομάδες, είναι η Ελβετία. Παρελθόν τροπαίου, απ’ αυτές τις έξι ομάδες, έχει μόνον η Αγγλία. Και τούτο ακόμη, τόσο απώτερο που πιο πολύ εξακολουθούν να το θυμούνται αυτοί παρά ο υπόλοιπος κόσμος.
Αφού καθάρισε το μονοπάτι, το ένα μέρος του ταμπλό, από Γερμανία/Ισπανία, πλέον όλοι οι εναπομείναντες νομιμοποιούνται να κάνουν την ίδια σκέψη για το ίδιο πράγμα. Μόσχα, 15 Ιουλίου. Ρωσία/Κροατία, έχουν πλησιάσει σε απόσταση δύο αγώνων. Οι λοιποί, τριών. Θυμίζει αρκετά, για καλό ή για κακό, 2002. Η Γερμανία έφτασε ως τη Γιοκοχάμα βγάζοντας απ’ τη μέση Παραγουάη/ΗΠΑ/Κορέα. Η Βραζιλία έφτασε ως τη Γιοκοχάμα βγάζοντας απ’ τη μέση Βέλγιο/Αγγλία/Τουρκία. Και πάλι όμως τότε, ο τελικός ήταν ένα κλάσικο. Βραζιλία-Γερμανία. Εδώ, δεν θα είναι καν αυτό.
Προς το παρόν, και…το βλέπουμε ξανά για περαιτέρω εγκαταλείψεις, στο Μουντιάλ 2018 δεν είναι:
- Το 1-2-3 της Βραζιλίας-2014, Γερμανία/Αργεντινή/Ολλανδία
- Οι τελευταίες δέκα, 5+5, Χρυσές Μπάλες (ο τελευταίος που την πήρε και δεν λέγεται Μέσι ή Κριστιάνο Ρονάλντο παραμένει να είναι ο Κακά τη χρονιά του «δικού του» τελικού Τσάμπιονς Λιγκ με τη Μίλαν στην Αθήνα, 2007)
- Οι τελευταίες τρεις πρωταθλήτριες Κόσμου (Γερμανία/Ισπανία/Ιταλία)
- Οι πρωταθλήτριες Ευρώπης και Νότιας Αμερικής (Πορτογαλία/Χιλή).
- Οι τέσσερις πρωταθλήτριες των άλλων ηπείρων/συνομοσπονδιών (Αυστραλία/ΗΠΑ/Καμερούν/Νέα Ζηλανδία)
Να μείνει και κανείς, γιατί στο τέλος ο Ινφαντίνο θα ψάχνει να βρει κάποιον να του απονείμει το αγαλματάκι και θα έχουν φύγει διακοπές όλοι…
Κανένα δράμα, φυσικά. Κληρονομικά δικαιώματα, δεν αναγνωρίζονται. Πάντοτε, είσαι τόσο καλός όσο καλό ήταν το τελευταίο παιγνίδι σου. Σκληρός κανόνας, αλλά ο κανόνας. Οι ομάδες που έφυγαν άλλωστε, είναι οι ομάδες που κοσμούν την τρέχουσα δεν-πας-πουθενά λίστα. Θα έφευγαν, καθεμιά λόγω των δικών της άλυτων προβλημάτων, αργά ή γρήγορα.
Εφυγαν γρήγορα, πολύ γρήγορα, ή σχετικά γρήγορα. Και μαζεμένες, θαρρείς. Αυτό, μονάχα, προξενεί μια κάποια αίσθηση. Η Ισπανία ας πούμε, χρονικά η τελευταία της λίστας, δεν ερχόταν από τους τρεις θριάμβους (2008, 2010, 2012). Ερχόταν από τις δύο αποτυχίες (2014, 2016), απλώς τις έκανε τρεις στη σειρά, μετά τους τρεις θριάμβους.
Κανένα δράμα εννοείται, και για τους σταρ που λιάζονται κιόλας στη θάλασσα. Μέσι, Κριστιάνο Ρονάλντο. Μόνο τύχη, η δική μας τύχη, ότι ζήσαμε τόσο αναλυτικά και τόσο τηλεοπτικά την εποχή τους. Η θέση τους στο πάνθεον, ούτε κινδυνεύει ούτε αμφισβητείται επειδή δεν σήκωσαν το Παγκόσμιο Κύπελλο ποτέ. Όπως δεν κινδύνεψαν ο Πούσκας, ο Ντι Στέφανο, ο Εουζέμπιο. Όπως δεν αμφισβητήθηκαν ο Κρόιφ, ο Πλατινί, ο Ζίκο.
Κανένα δράμα εν τέλει, διότι η φύση έχει την ιδιότητα ν’ αναπληρώνει τα κενά αμέσως. Για καθένα απερχόμενο, ένας επερχόμενος. Ο ανάγλυφος συμβολισμός στο Καζάν, Μέσι/Μ’Μπαπέ. Αν ο Νεϊμάρ περίμενε πότε θ’ αποσυρθούν Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο ώστε έπειτα να κάνει ανενόχλητος την περαντζάδα του στην παγκόσμια σκηνή, νούμερο-ένα άνευ αντιπάλου, το Σάββατο θα συνειδητοποίησε πως έχει ανταγωνιστή στον κόρφο του.
Αν και επί του παρόντος, ως έσπευσε εν τη σοφία του να ειδοποιήσει ο αρμόδιος Γκριζμάν, η Ουρουγουάη δεν θα είναι Αργεντινή. Η Ουρουγουάη είναι η Ατλέτικο του Μουντιάλ.
Πηγή: Sport DNA
