Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Η είδηση είναι εξ ορισμού ευχάριστη! Το final four της Euroleague επιστρέφει στη χώρα μας για πρώτη φορά μετά το 2007, όταν Παναθηναϊκός και ΤΣΣΚΑ Μόσχας μας είχαν χαρίσει μια από τις πιο συγκλονιστικές παραστάσεις στην ιστορία του θεσμού.
Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι οι ισορροπίες δυνάμεων στο ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν έχουν πλέον καμία σχέση με εκείνες που επικρατούσαν στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας. Τότε ο «εξάστερος» των Γιαννακόπουλων και του Ζοτς ήταν ο απόλυτος δυνάστης της Γηραιάς Ηπείρου και ο πλέον ισχυρός οικονομικά παίκτης του τραπεζιού.
Ο Ολυμπιακός, βρισκόταν κι αυτός στα σπάργανα δημιουργίας της δικής του «χρυσής εποχής», με τους αδελφούς Αγγελόπουλους να ρίχνουν στο ξεκίνημα της δικής τους θητείας… εκατομμύρια με το τσουβάλι, προκειμένου να πείσουν μεγάλα ονόματα των ευρωπαϊκών – και όχι μόνο – παρκέ να αγκυροβολήσουν στο παρκέ του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.
Αν το 2007, η παρουσία ελληνικής ομάδας σε ρόλο οικοδέσποινας έμοιαζε σχεδόν δεδομένη, για το φάιναλ φορ του 2020 η συγκεκριμένη προοπτική μόνο εγγυημένη δεν είναι. Αν μάλιστα θέλουμε να προχωρήσουμε τη σκέψη μας… ένα βήμα παραπάνω, ενδεχόμενο κοινής παρουσίας των δύο «αιωνίων» στο φάιναλ φορ της Αθήνας (όπως συνέβαινε συχνά στο παρελθόν) πρέπει σχεδόν να αποκλειστεί, καθώς είναι τέτοια η απόσταση που χτίζεται ανάμεσα σε ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Φενερμπαχτσέ και Ρεάλ Μαδρίτης από τους υπόλοιπους ετέρους της Euroleague, που ενδεχόμενη απουσία μιας εκ των τριών από τα φάιναλ φορ της ερχόμενης διετίας θα συνιστά… βόμβα μεγατόνων.
Δεδομένα η συμμετοχή σε ένα φάιναλ φορ που φιλοξενείται στη χώρα σου αποτελεί… έξτρα κίνητρο για υπερβάσεις. Και τόσο ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, όσο και οι αδελφοί Αγγελόπουλοι έχουν αποδείξει ότι δεν… φείδονται οικονομικών υπερβάσεων. Αρκεί, όμως, αυτό για να έχουμε ελληνική ομάδα στο «δικό μας» φάιναλ φορ;
Για να συμβεί αυτό Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός καλούνται να λύσουν τα δικά τους προβλήματα που τη δεδομένη χρονική στιγμή, μοιάζει να είναι περισσότερα στο «πράσινο» στρατόπεδο.
Αν ο Παναθηναϊκός θέλει να εξαντλήσει τις όποιες πιθανότητες επιστροφής του σε φάιναλ φορ, θα πρέπει αρχικά να βρει τον «στρατηγό» που θα χαράξει την πορεία του. Νέο Ομπράντοβιτς δεν μπορεί να βρει, εκκολαπτόμενο Ζοτς ίσως μόνο αν καταφέρει να πείσει τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους να επιστρέψει στο ΟΑΚΑ, ή αν το προσεχές καλοκαίρι υπάρξει τέτοιο ντόμινο στους ευρωπαϊκούς πάγκους που φέρει ξανά προς το Μαρούσι τον Δημήτρη Ιτούδη. Δύο «παιδιά της παναθηναϊκής οικογένειας» που γνωρίζουν απ’ έξω κι ανακατωτά τα αποδυτήρια της ομάδας και τις ιδιαιτερότητές τους, θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον θεμέλιο λίθο της μεγάλης επιστροφής. Μπορεί να υπάρξει ένας τέτοιος γάμος; Μέχρι το επόμενο καλοκαίρι ο δρόμος είναι μακρύς…
Στον Ολυμπιακό, αντίθετα, το μόνο πρόβλημα που δεν έχουν είναι ο… στρατηγός. Ο Ντέιβιντ Μπλατ αποδεικνύει καθημερινά γιατί είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση για τους «ερυθρόλευκους» και γιατί αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της επόμενης μέρας των Πειραιωτών.
Το πρόβλημα για την ομάδα του λιμανιού είναι ότι το φάιναλ φορ της Αθήνας θα διεξαχθεί σε μια άκρως μεταβατική σεζόν. Ο Σπανούλης θα είναι πλέον 37 στα 38, ο Πρίντεζης θα έχει προσθέσει κι αυτός έναν ακόμη απαιτητικό χρόνο στις πλάτες του, άρα ο Ολυμπιακός θα χρειάζεται να εμπλουτίσει το ρόστερ του με νέους πρωταγωνιστές, νέους ηγέτες, νέες προσωπικότητες αντάξιες των αρχηγών του. Δύσκολο εγχείρημα, πολύ δύσκολο. Με τον Μπλατ στο τιμόνι, όμως, τίποτα δεν μοιάζει ακατόρθωτο.
Από σήμερα, πάντως, νομίζω ότι οι, ούτως ή άλλως, έντονες ευρωπαϊκές βραδιές των δύο «αιωνίων» απέκτησαν ακόμη πιο όμορφο χρώμα. Και η προοπτική συμμετοχής σε ένα φάιναλ φορ που θα φιλοξενηθεί στην Αθήνα προσθέτει έξτρα κίνητρο και ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον στους μήνες που ακολουθούν.
ΥΓ. Υπάρχει και άλλο ένα θέμα που ελπίζω να μην χρειαστεί να ασχοληθούμε. Σε περίπτωση που δεν καταφέρει ελληνική ομάδα να βρεθεί στο φάιναλ φορ, διαθέτουμε την αθλητική κουλτούρα προκειμένου να φιλοξενήσουμε μια διοργάνωση σε ένα κατάμεστο γήπεδο κι ας μην έχουμε πρεσβευτή μας ανάμεσα στις τέσσερις φιναλίστ;
Πηγή: Sport DNA
