Ο Αλέξης Σπυρόπουλος γράφει για τις κληρώσεις των ελληνικών ομάδων στο Europa League.
Για τους βαθμούς των ομάδων στην Ευρώπη και για τη θέση της χώρας στο ranking, στο επίπεδο που ανταγωνίζεται η Ελλάδα τα (δυνητικά) προσοδοφόρα παιγνίδια είναι τα παιγνίδια του Γιουρόπα Λιγκ. Πολύ περισσότερο από τα παιγνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ, τα οποία καθορίζουν τους συσχετισμούς μόνο στην ελίτ. Εκεί, στο Γιουρόπα Λιγκ, λειτουργεί το βαρόμετρο που κάνει, στη μεσαία τάξη, τις διαφορές προς τα πάνω ή προς τα κάτω.
Πέρυσι τέτοιες μέρες συμφιλιωνόμασταν (έστω, αν δεν συμφιλιωνόμασταν, συμβιβαζόμασταν) με την πραγματικότητα ότι δεν θα είχαμε ομάδα, ούτε μία, σε όμιλο Γιουρόπα Λιγκ. Ενώ είχαν βάλει (ομάδα σε όμιλο Γιουρόπα Λιγκ) η Κύπρος, το Αζερμπαϊτζάν, το Λουξεμβούργο, η Σουηδία, η Δανία, η Νορβηγία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Σλοβακία, το Καζαχστάν, η Σερβία. Η Ελβετία, έβαλε τρεις!
Αυτά, καταβαραθρώνουν. Πρόπερσι, ο Ατρόμητος και ο Αστέρας Τρίπολης έπεσαν στο πρώτο, κιόλας, εμπόδιο. Πέρυσι, ο Αρης και ο Ατρόμητος πέρασαν το πρώτο εμπόδιο και έπεσαν στο αμέσως επόμενο. Ακολούθησαν στην πτώση, στο τελευταίο βήμα πριν τους ομίλους, η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ. Εφέτος που κόψαμε δρόμο, με τον Ολυμπιακό που πήδηξε ένα γύρο προκριματικών Τσάμπιονς Λιγκ και με τον ΠΑΟΚ που απέκλεισε τη Μπεσίκτας, έχουμε το ελάχιστο γκαραντί ότι τούτο, το να λείπουμε πανντελώς, δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Και πάλι όμως, στη συνολική εικόνα, δεν είμαι βέβαιος πως ωφελεί το ότι “παραλείψαμε” αγώνες. Για να μαζεύεις πόντους, χρειάζεται να παίζεις αγώνες.
Η αίσθηση από το διήμερο των κληρώσεων τώρα, ξεκινώντας ανάποδα, από την υπόθεση-βαρόμετρο του Γιουρόπα Λιγκ, είναι ότι μπορούμε να σκεφτόμαστε τις 2+2 προκρίσεις του Αρη και του ΟΦΗ. Και τη +1 της ΑΕΚ φυσικά, ασχέτως αν η ΑΕΚ πήρε το χούι του ΠΑΟΚ και ψάρεψε ό,τι πιο βαρύ υπήρχε μέσα στο μπολ. Με τον Παναθηναϊκό τιμωρημένο και με τη Σούπερ Λιγκ να δίνει πέντε ομάδες στην Ευρώπη, για τον Αρη και τον ΟΦΗ εφέτος είναι η ευκαιρία να παίξουν ευρωπαϊκά ματς. Του χρόνου, με τον Παναθηναϊκό τακτοποιημένο και με τη Σούπερ Λιγκ να δίνει στην Ευρώπη τέσσερις ομάδες, για τον Αρη και τον ΟΦΗ δεν θα είναι ευκαιρία το να παίξουν ευρωπαϊκά ματς. Θα είναι άθλος.
Το ενθαρρυντικό είναι ότι στον Αρη και στον ΟΦΗ, το ίδιο όσο και στην ΑΕΚ, συνεχίζουν οι ίδιοι καλοί προπονητές. Επίσης συνεχίζουν οι ίδιοι καλοί αθλητικοί διευθυντές που μεριμνούν για τις έξυπνες βελτιωτικές προσθήκες, στον κορμό και στον (δεδομένο) τρόπο παιγνιδιού. Δεν είναι κάτι που αρχίζει από το μηδέν. Είναι κάτι που άρχισε, και πλέον εξελίσσεται. Οι 2+2+1 προκρίσεις συνεπώς, δεν είναι ευσεβές όνειρο. Είναι ρεαλιστικό σενάριο. Αν θέλετε, το καλό ανάμεσα στα ρεαλιστικά σενάρια.
Ανεβαίνοντας στο Τσάμπιονς Λιγκ, ο ΠΑΟΚ αντιμετωπίζει τέτοιο χάντικαπ που δεν έχει να κάνει κάτι συγκεκριμένο μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες ώστε να το γεφυρώσει. Κάτι που θα ήταν, να πεις, άμεσα καθοριστικό στο αποτέλεσμα εκείνης της νύχτας στην Τούμπα. Το μόνο που ο ΠΑΟΚ έχει να κάνει, είναι να προχωρήσει με τη συστηματική δουλειά στην καινούργια ρότα, αδιαφόρως αντιπάλου. Αποσυμπιεσμένος και απενοχοποιημένος. Μεταξύ των δύο εκείνη τη νύχτα στην Τούμπα, μόνον η Μπενφίκα έχει να χάσει.
Ο Ολυμπιακός αντιθέτως, έχει να χάσει. Διότι είναι “υποχρεωμένος” να καταφέρει αυτό που ενδεχομένως θ’ αποδειχθεί στην πράξη κατά τι πιο περίπλοκο απ’ όσο μπορεί, στην πρώτη ματιά, να φαίνεται. Η εκτίμησή μου είναι ότι ο Ολυμπιακός θα αντιμετωπίσει τον Ερυθρό Αστέρα. Αδελφό κλαμπ μεν, κλαμπ που έχει ν’ αποκλειστεί σε θερινό προκριματικό γύρο από το…2016 δε! Η κληρονομιά που τους άφησε ο υπέροχος Βλάνταν (Μιλόεβιτς) είναι ένα ανεκτίμητο know-how.
Το 2017 πέτυχαν 4/4 προκρίσεις και μπήκαν σε όμιλο Γιουρόπα Λιγκ. Το 2018 πέτυχαν 4/4 προκρίσεις και μπήκαν σε όμιλο Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2019 πέτυχαν 4/4 προκρίσεις και μπήκαν, ξανά, σε όμιλο Τσάμπιονς Λιγκ. Εφέτος, τις προηγούμενες μέρες, με τον Ντέαν Στάνκοβιτς να διαχειρίζεται πλέον την προίκα, πέτυχαν 2/2 προκρίσεις και τους λείπουν άλλες δύο για το θρι-πιτ στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μιλάμε για σερί, σε βάθος τετραετίας, 14/14 προκρίσεις. Δεν υπάρχει, αυτό!
Εάν πρόκειται ο Ελ Αραμπί και ο Βαλμπουένα, με +1 χρόνο στην πλάτη, να κάνουν τα ίδια και καλύτερα πράγματα στο γήπεδο, επίσης εάν πρόκειται ο Φορτούνης να επιστρέψει οριστικά στο πριν τον τραυματισμό επίπεδό του, το λιγότερο που έχουν ανάγκη είναι η στέρεη βάση οργάνωσης του παιγνιδιού στα νώτα τους. Και στο “1” και στο “4” και στο “6” και στο “2” και στο “3”. Προς το παρόν, ακόμη δεν έχουμε όλη την εικόνα των προσθαφαιρέσεων. Εχουμε ένα κομμάτι της εικόνας. Ο Ραφίνια και ο Χολέβας, λύσεις ποιότητας αναμφισβήτητα, καλούνται ν’ ανταπεξέλθουν σε πήχυ που τον άφησαν πολύ ψηλά, φεύγοντας, ο Ελαμπντελαουί και ο Τσιμίκας.
Κάποτε, ποδόσφαιρο είναι, το απίθανο σερί του Ερυθρού Αστέρα θα σπάσει. Εάν με κάποιον τρόπο το σπάσει η Ομόνοια, το εγχείρημα για τον Ολυμπιακό δεν απλοποιείται μονομιάς, ίσα-ίσα. Σημαίνει ότι θα έλθει μία πεινασμένη Ομόνοια, με προπονητή που της βγαίνει πολύ καλός, ο Μπεργκ, εκείνος που είχε φάει τη ντρίμπλα του Ρεδόνδο στο Ολντ Τράφορντ, η Ομόνοια που εν έτει 2020 στα γήπεδα του covid πρώτη φορά στα χρονικά της θα παίξει τρεις διαδοχικούς γύρους Πρωταθλητριών. Ολα τα big club της Κύπρου έχουν παίξει σε όμιλο, Τσάμπιονς ή Γιουρόπα Λιγκ. Ολα τα μεγάλα, εκτός από το μεγαλύτερο. Την Ομόνοια!
Και τα ελληνοκυπριακά παιγνίδια, ανέκαθεν ήταν ιδιαίτερα παιγνίδια. Οχι καλότυχα για τον Ολυμπιακό, εάν θυμηθούμε παλαιότερες περιπετειούλες με τον ΑΠΟΕΛ και με την Ανόρθωση…
πηγή: sdna.gr
