Της Βάσως Πρεβεζιάνου
Θα στήσουν τις ομάδες τους στον αγωνιστικό χώρο. Θα δώσουν τις εντολές στους… στρατιώτες τους. Και στη συνέχεια θα ζήσουν με το δικό τους τρόπο τον φετινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο ένας με «προίκα» τους δύο συνεχόμενους τίτλους, ο άλλος με τη φιλοδοξία να του πάρει τον θρόνο.
Ο επίμονος Γάλλος
Η αποστολή της Ρεάλ Μαδρίτης πέταξε την Πέμπτη στο Κίεβο με πτήση τσάρτερ της Iberia. Πιλότος ήταν ο Χουάν Μανουέλ Μπονέτ και πλήρωμα ακριβώς τα ίδια άτομα που ήταν στην πτήση της «βασίλισσας» στη Λισαβόνα πριν από τον τελικό με την Ατλέτικο Μαδρίτης το 2014. Ο πιλότος και το πλήρωμά του, από την αρχή της φετινής σεζόν, είχαν ζητήσει να μην δουλέψουν σε άλλο δρομολόγιο στις 26 Μαΐου για να είναι αυτοί που θα μεταφέρουν τη Ρεάλ στην ουκρανική πρωτεύουσα. Τέτοια σιγουριά είχαν…
Ο Ζινεντίν Ζιντάν, βέβαια, απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί προληπτικός, το πιο πιθανό είναι να μην πρόσεξε καν αυτή τη λεπτομέρεια. Στα 45 του χρόνια, στην πρώτη δουλειά του ως προπονητής πρώτης ομάδας, έχει ήδη δύο συνεχόμενα Τσάμπιονς Λιγκ και θα ήθελε πολύ να ισοφαρίσει το επίτευγμα του Άγιαξ (1971-73) και της Μπάγερν (1974-76) με τις τρεις σερί κατακτήσεις.
Πριν από μερικές εβδομάδες, ο Γάλλος τεχνικός κλήθηκε να απαντήσει πόσο έχει αλλάξει σε σχέση με τον τελικό του «Σαν Σίρο», πριν από δύο χρόνια. «Πιστεύω ότι έχω βελτιωθεί. Είναι αναπόφευκτο να συμβεί κάτι τέτοιο καθώς αγαπώ αυτό που κάνω και θέλω συνεχώς να μαθαίνω. Όσοι εργάζονται μαζί μου με βοηθούν πολύ, όπως με βοηθούν και οι παίκτες μου» απάντησε με… ταπεινοφροσύνη ο Ζιντάν αποδίδοντας για άλλη μια φορά μερίδιο επιτυχίας στους συνεργάτες και στους ποδοσφαιριστές του.
Όσοι είναι στην ομάδα τονίζουν ότι κύριο μέλημα του «Ζιζού» από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε ήταν να διατηρήσει ένα οικογενειακό κλίμα, το οποίο δεν θα διαταράσσεται ούτε στα καλά ούτε στα άσχημα. Σημειώνουν, επίσης, αρκετοί ότι ο πρώτος τελικός του Ζιντάν, ως προπονητής, δεν ήταν το 2016 στο Μιλάνο, αλλά το 2014 στη Λισαβόνα, όταν ήταν βοηθός του Αντσελότι. Θυμούνται πολλοί μια φωτογραφία στην οποία ο Γάλλος φαίνεται να στέκεται πιο μπροστά από τον Ιταλό και να είναι αυτός που δίνει οδηγίες στους παίκτες. Ήταν ο ίδιος ο Ζιντάν αυτός που είχε ζητήσει από τον Φλορεντίνο Πέρεθ να δουλέψει στο πλευρό του Αντσελότι για να αποκτήσει εμπειρία. Παρατηρούσε, άκουγε και λίγες φορές επενέβαινε στη δουλειά του Ιταλού. Ωστόσο, βοηθούσε τότε πολύ στον ψυχολογικό τομέα, αναλαμβάνοντας να μιλήσει στους παίκτες που είχαν λιγότερο χρόνο συμμετοχής λέγοντάς τους ότι πρέπει να συνεχίσουν την προσπάθεια και πως είναι σημαντικοί για την ομάδα.
To 2016 στο «Σαν Σίρο» τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Είχε αναλάβει μόλις μερικούς μήνες πριν μια ομάδα που ήταν διαλυμένη. Θα μπορούσε, μάλιστα, να είχε κάνει προσθήκες κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, αλλά προτίμησε να πορευθεί με το ρόστερ που υπήρχε τότε. Και τα κατάφερε ίσως καλύτερα και από ό,τι ο ίδιος περίμενε.
Πέρυσι, οι Μαδριλένοι δεν κινήθηκαν και πάλι για ηχηρές μεταγραφές, αν και ο Ζιντάν ζήτησε τον Πολ Πογκμπά, η τιμή του οποίου κρίθηκε απαγορευτική και ο παίκτης κατέληξε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Κατόπιν ο Γάλλος προπονητής ζήτησε την πρόσκληψη του γυμναστή Αντόνιο Πίντους, ο οποίος έλυσε τη συνεργασία του με τη Λιόν για να δουλέψει στους Μαδριλένους. Αυτή τη φορά έκανε ο ίδιος την προετοιμασία της ομάδας και επικεντρώθηκε σε προπονήσεις εξειδικευμένες για κάθε παίκτη. Η σεζόν ολοκληρώθηκε με τη Ρεάλ να… τρέχει με χίλια και να στέφεται και πάλι πρωταθλήτρια Ευρώπης, στο Κάρντιφ, επικρατώντας της Γιουβέντους.
Πολλές αλλαγές δεν έγιναν και μετά την κατάκτηση του δωδέκατου ευρωπαϊκού τίτλου. Επιπλέον, η φετινή σεζόν ήταν σαφώς πιο δύσκολη διότι ο Ζιντάν έπρεπε να μάθει να διαχειρίζεται και τις ήττες. Κι αυτές ήταν πολλές στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Αύξησε τις συναντήσεις του με τους παίκτες και μιλούσε πολλές περισσότερες φορές μαζί τους κατ’ ιδίαν. Ο δρόμος για τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ ήταν δύσβατος, αλλά ο Ζιντάν και οι παίκτες του τα κατάφεραν: απέκλεισαν την Παρί Σεν Ζερμέν, τη Γιουβέντους και τη Μπάγερν και έδωσαν ηχηρή απάντηση στους επικριτές τους.
«Είμαστε περήφανοι που ο καπετάνιος αυτού του καραβιού, παρά το γεγονός ότι δεν έχει πολλά χρόνια εμπειρίας, έχει κλείσει αρκετά στόματα» είπε ο Σέρχιο Ράμος μετά τα παιχνίδια με τη Μπάγερν συνοψίζοντας σε λίγες λέξεις ακριβώς αυτό που έχει πετύχει τα τελευταία χρόνια ο Γάλλος.
Κλοπ
Ο καλός Γερμανός
«Έχω χάσει αρκετούς τελικούς και να ‘μαι ακόμα εδώ, ζωντανός και ευτυχισμένος». Ε, ναι, είναι ένας τρόπος για να αποφορτίσει τους παίκτες του ο Γιούργκεν Κλοπ το να τους λέει ότι δεν τρέχει και κάτι αν χάσουν, αλλά είναι σίγουρο ότι ο ίδιος θα ήθελε να είναι στην πλευρά των νικητών απόψε.
Ο Γερμανός προπονητής αναγνωρίζει ότι η Λίβερπουλ είναι το αουτσάιντερ του τελικού. Είναι η εμπειρία της Ρεάλ Μαδρίτης, είναι το γεγονός ότι είναι ένα σύνολο πολύ πιο δεμένο, που δουλεύει μαζί πολλά χρόνια. «Μπορούμε να νικήσουμε. Αν κάνουμε κάτι από αυτά που κάνουμε σε κάποια από τα φετινά παιχνίδια μας στο Τσάμπιονς Λιγκ τότε έχουμε πιθανότητες» είπε ο Κλοπ.
Δικό του κύριο μέλημα είναι να χαλαρώσει τους ποδοσφαιριστές τους. Να τους περάσει το μήνυμα ότι θα πρέπει να δουν αυτόν τον τελικό ως μια ευκαιρία. Και να έχουν στο μυαλό τους μόνο τη νίκη. Κι ας χάσουν…
Αν υπάρχει κάτι για το οποίο μπορεί να υπερηφανεύεται ο Γερμανός τεχνικός, σχετικά με όσα έχουν πετύχει οι «κόκκινοι» φέτος, είναι ότι ξεκίνησαν τη σεζόν δίνοντας προκριματικά κόντρα στη Χόφενχαϊμ και έφτασαν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ παρουσιάζοντας συνεχώς βελτιωμένη εικόνα.
Ο Κλοπ έφτιαξε πρώτα την επιθετική γραμμή της ομάδας και στη συνέχεια προσπάθησε να… σουλουπώσει την άμυνά της. Δεν το πέτυχε απόλυτα, αλλά κάπως «μαζεύτηκε» η αμυντική λειτουργία κυρίως μετά την απόκτηση του Βίρτζιλ φαν Ντάικ.
Ο Γερμανός είναι ένας προπονητής, ο οποίος σπάνια παρασύρεται από μια μεμονωμένη καλή ή κακή εμφάνιση και γνωρίζει πως να διαχειρίζεται έξοχα το υλικό του. Όπως συνέβη τον περασμένο Ιανουάριο, όταν αποχώρησε ο Φιλίπε Κουτίνιο και δεν αποκτήθηκε παίκτης για να τον αντικαταστήσει, ενώ τα 85 από τα 160 εκατομμύρια ευρώ που έδωσε η Μπαρτσελόνα για τον Βραζιλιάνο δαπανήθηκαν για τον Φαν Ντάικ.
Αντιλαμβανόμενος και ο ίδιος ότι στη Λίβερπουλ έπρεπε να δώσει περισσότερο από όσα έδωσε στη Ντόρμουντ, μετά την πρώτη δοκιμαστική σεζόν, άρχισε να λειτουργεί πιο απελευθερωμένα. Και αυτό είχε αντίκτυπο και στους παίκτες του: πως τους «ντόπαρε», πως τους προστάτευε στα δύσκολα, πως τους βοήθησε να βελτιωθούν. Ο Άντριου Ρόμπερτσον είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της επίδρασης που έχει στους ποδοσφαιριστές του ο Κλοπ.
Ο Γερμανός επανέφερε τη Λίβερπουλ στην πρώτη κατηγορία της Ευρώπης. Έχει αποδείξει όλα τα προηγούμενα χρόνια ότι διαθέτει την ικανότητα να «πείθει» τους παίκτες του ότι μπορούν να τα βάλουν με θεωρητικά ανώτερους αντιπάλους.
Ο Κλοπ υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια (όπως και ο Γκουαρδιόλα, φυσικά) εκ των προπονητών που μετουσίωσαν εξαιρετικά στον αγωνιστικό χώρο το gegenpressing (κόντρα πίεση). Ήταν αυτός ο τρόπος για να φτιάξει μια Ντόρτμουντ ικανή να ανταγωνιστεί τα μεγαθήρια της Ευρώπης και είναι και αυτό που έκανε και στη Λίβερπουλ για να έχει αποτελέσματα.
Ο… Normal One, όπως αποκαλεί τον εαυτό του και «σκάει» στα γέλια, γνωρίζει πολύ καλά πως να νικήσει τη Ρεάλ Μαδρίτης. Το έκανε το 2013 όταν την απέκλεισε στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Απόψε, βέβαια, οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Είναι ένας τελικός. Έχει φτιάξει μια Λίβερπουλ ελκυστική και ικανή, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Δεν φτάνει καν η συμμετοχή στον τελικό. Πρέπει να την φτάσει μέχρι την κορυφή.
Πηγή: Sport DNA
