Του Γιώργου Κοντογεώργη
Κανένας από εμάς δεν μπορεί ξέρει καλύτερα καταστάσεις και πράγματα από τους προπονητές, ούτε ίσως από τους δημοσιογράφους που εργάζονται στα κορυφαία δίκτυα του κόσμου. Παρότι όμως το νιώθεις αυτό, είναι φορές που από μέσα σου βγαίνει κάτι πολύ έντονα, όπως βγαίνει στους περισσότερους που βλέπουν την μπαλίτσα που παίζεται αυτές τις μέρες στην Ρωσία. Θέλεις να το πεις ρε παιδάκι μου, δεν κρατιέσαι, οπότε θα προσπαθήσω χωρίς κάποια expert ανάλυση να δούμε μερικά πράγματα για την Αργεντινή, η οποία έχει κάνει ήδη τόνους ψηφιακού μελανιού να στάξουν.
Πανικός προκλήθηκε σε διεθνή και εγχώριο Τύπο μετά το επιβλητικό 3-0 της Κροατίας σε βάρος της Albiceleste και η κατακραυγή ήταν τεράστια για την ομάδα του Χόρχε Σαμπάολι. Η αναμονή και η ανάγκη για τους βαθμούς μετά το κάζο της πρεμιέρας με την Ισλανδία (1-1), ήταν τόσο μεγάλη που οι περισσότεροι ίσως ξέχασαν ότι απέναντι βρίσκεται μια ομάδα που διαθέτει μια από τις καλύτερες μεσαίες γραμμές στο τουρνουά. Και πιο πέρα αν το πας όμως, αν εξαιρέσεις την επίθεση, οι Κροάτες έδειξαν ότι είναι καλύτεροι ακόμα και σε εκείνους που θα έρχονταν από τον πάγκο.
Πριν αρχίσει το Mundial η Αργεντινή ήταν μέσα στις ομάδες που από τα τηλεοπτικά πάνελ μέχρι τα καφενεία, έμπαινε στην κουβέντα για να πάρει την κούπα. «Δύσκολα, αλλά είναι ο Μέσι» θα έχει ακούσει ο κανένας από εμάς σε κάποια συζήτηση. Και όντως, είναι τεράστιο πράγμα να έχεις τον Μέσι, όμως από μόνος του δεν μπορεί να σου δώσει τη δυνατότητα να μπαίνεις σε κάθε ματς και να πιάνεις τον αντίπαλο από τον λαιμό.
«Ξέρει τελικά όντως καλύτερα από εμάς ο Σαμπάολι;» κάναμε μεταξύ μας χαβαλέ σε ένα βιντεάκι για το Gazzetta. Το fighting-spirit, η πίεση και το γρήγορο παιχνίδι μπροστά που έκαναν την AFA να τα σκάσει για να τον πάρει από την Σεβίλλη δεν εμφανίστηκαν ποτέ στην ομάδα του Σαμπάολι. Η επιλογή τριών στην άμυνα ήταν ίσως καθοριστική σε βάρος της Αργεντινής που γλίτωσε τα πολύ χειρότερα επειδή ο Μάντζουκιτς είναι πλέον περισσότερο εργάτης παρά killer. Και μένουμε λίγο σε αυτό. Οι τρεις στην άμυνα είναι ένα σύστημα που δεν βοήθησε τον κορυφαίο παίκτης της Αργεντινής, Λιονέλ Μέσι, ενώ και τα πρόσωπα δημιούργησαν στην πιο light περίπτωση, απορίες.
Σε άμυνα με τρεις, οι δύο ήταν ο Ταλιάφικο και ο Μερκάδο!; Και στον πάγκο ήταν ο αριστεροπόδαρος, επιπέδου Premier League, Ρόχο, αλλά και ο Φάσιο των ημιτελικών του Champions League με την Ρόμα. Και λίγο πιο μπροστά. Οι τύποι που πήραν τις πλευρές ήταν κάποιοι που βαφτίστηκαν μπακ-χαφ, οι εξτρέμ, Εντουάρντο Σάλβιο [Μπενφίκα] και Μάρκος Ακούνια [Σπόρτινγκ], που βοήθησαν τους πλάγιους της Κροατίας να φανούν [και αυτοί] υπερπαίκτες. Το να πάμε στο κέντρο και να συγκρίνουμε δεν έχει κανένα νόημα όταν η μια ομάδα έχει Μόντριτς, Ράκιτιτς, σε ρόλο κόφτη Μπρόζοβιτς και στον πάγκο τον Κόβατσιτς.
Χωρίς φλυαρία, ο τρόπος που πείστηκε η Αργεντινή ότι πρέπει να αντιμετωπίζει τους αντιπάλους την παρέσυρε και μέχρι στιγμής την έχει προδώσει. Αν η Albiceleste έμπαινε στους αγώνες με 7-8 fighters που τρώνε σίδερα και περίμενε από τον Μέσι και 1-2 άλλους να κάνουν τη ζημιά με μισή φάση, ίσως τα αποτελέσματα ήταν διαφορετικά. Αλλά για κάποιο λόγο, με όπλα στο κέντρο τους Μπίλια, Μπανέγα, Μασεράνο, Πέρες, έπρεπε να είναι το φαβορί κόντρα στην Κροατία.
Το έργο αυτό, το είδαν οι fans της Αργεντινής πριν τέσσερα χρόνια, όταν το σκληρό σύνολο του Αλεχάντρο Σαμπέγια δεν δεχόταν γκολ στην πρώτη κατεβασία του αντιπάλου και έστω με οριακό τρόπο βρέθηκε 90 λεπτά και τρία τετ-α-τετ από τον τίτλο, αφού η καλή αμυντική λειτουργία είναι πάντα το κλειδί. Παρά τα απίθανα που συμβαίνουν με την επανάσταση των παικτών σε βάρος του Σαμπάολι, η Αργεντινή θα έχει την πιθανότητα να αναστηθεί κόντρα στην Νιγηρία την τελευταία αγωνιστική. Αν ο Μέσι και το παρεάκι κάνουν το μικρό θαύμα μέχρι τα νοκ-άουτ, αυτός που θα βρίσκεται στον πάγκο πρέπει να σκεφτεί καλά το πλάνο, ειδικά κόντρα στις θεωρητικά καλύτερες ομάδες του τουρνουά…
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
