Η αλφαδιά του Νάντο Ντε Κολό

Του Παύλου Δεπόλλα

Το παλιό, το… ορθόδοξο αλφάδι είχε σχήμα κεφαλαίου άλφα –και ήταν κρεμασμένο από την κορυφή του ένα νήμα της στάθμης, ώστε να βρίσκει αν μία επιφάνεια είναι οριζόντια.

Το εργαλείο των μαστόρων καθιερώθηκε αργότερα και παρήχθη μαζικά με φυσαλίδα ανάμεσα στις χαραγμένες γραμμές. Κυκλοφορεί πλέον και με λέιζερ, υπάρχει και ψηφιακό αλφάδι με ηχητική ειδοποίηση. Στις μέρες μας και δη στην γλώσσα μας με μεταφορική έννοια, ως αλφαδιά έχει καθιερωθεί κάθε τι το τακτοποιημένο, συμμετρικό, αρμονικό. Κάθε τι εύστοχο.

Στο μπάσκετ, για την φράση «έχει χέρι αλφάδι» η φωτογραφία που αρμόζει ως συνοδευτική της είναι αυτή του Νάντο Ντε Κολό. Το ρομπότ που ιδίως από την γραμμή της βολής δεν αστοχεί σχεδόν ποτέ. Φτάνοντας στο τέλος της τεράστιας καριέρας του το 2026, κατόπιν δύο σεζόν με συνολικά ισάριθμες (δύο!) χαμένες βολές στην Ευρωλίγκα, ο Γάλλος γκαρντ μπορεί να καυχιέται ότι ολόκληρη η πορεία του στα πέρατα του κόσμου ήταν αλφαδιασμένη.

Ο μεσιέ «κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στα ευρωπαϊκά Κύπελλα», έχοντας ξεπεράσει (ποιον άλλον από) τον Νίκο Γκάλη, αποχωρεί, έχοντας ψηφιστεί 12 φορές MVP σε κάθε είδους -διασυλλογικές ή εθνικές- διοργανώσεις. Με υπερδιπλάσια τρόπαια, ως ο σεσημασμένος και ταυτόχρονα “οικονομικός” σκόρερ της σύγχρονης εποχής του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Ακόμα και πολλοί κλασικοί σουτέρ δεν κατάφεραν ποτέ να ολοκληρώσουν μία σεζόν με τουλάχιστον 50-40-90 % ως προς το ποσοστό ευστοχίας τους (σε δίποντα, τρίποντα, βολές). Ο Γάλλος μπήκε στο κλειστό -για τους άλλους- κλαμπ οκτώ φορές! Ακόμα και στην τελευταία του χρονιά στα παρκέ!

Οι αναμετρήσεις των ομάδων του με τον Παναθηναϊκό και (κυρίως) τον Ολυμπιακό έγραψαν ιστορία. Την έγραψε αυτή την τελευταία και ο ίδιος σε μεγάλο βαθμό στην ήπειρό μας τον 21ο αιώνα, ως δις θριαμβευτής της Ευρωλίγκας. Ως ο μοναδικός Γάλλος MVP της και πρώτος σκόρερ της σε μία σεζόν. Ως δε MVP ενός Final 4 της, τον… έφτασε εν έτει 2026, αφότου πρώτα τον πλήγωσε στον ημιτελικό, ο φίλος του, ο Εβάν Φουρνιέ.

Χρυσή ιστορία (εντάξει, περισσότερο… ασημένια) έγραψε και με την Εθνική του επί μιάμιση δεκαετία. Ήσυχος έξω από τα γήπεδα, αντιστάρ, ο κόμπο γκαρντ με το χαρακτηριστικό σημάδι κάτω από το αριστερό ρουθούνι σημάδεψε όσο ελάχιστοι παίκτες, μετρημένοι στα δάχτυλα, την εποχή του.

Τόνι ο Βαϊρέλ, Τόνι και ο Πάρκερ

Μάιος 2026. Στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, όπου ο άνθρωπός μας εκπροσωπεί τη Φενερμπαχτσέ στη συνέντευξη Τύπου για το (σχεδόν ετήσιο ως προς τον ίδιο ραντεβού του με το) Final 4 της Ευρωλίγκας. Μία Τουρκάλα δημοσιογράφος παίρνει το μικρόφωνο:

«Θέλω να σε ρωτήσω, Νάντο Μπρούνο Άλφρεντ Αντρέ. Γιατί έχεις τόσα ονόματα»;

Γέλια σε όλη τη αίθουσα. Όντως, αν και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους Ευρωπαίους μπασκετμπολίστες, λίγα πράγματα τόσα χρόνια έχει κάνει γνωστά για την προσωπική του ζωή. «Είναι γαλλική παράδοση. Τιμάται έτσι ο πατέρας σου, ο παππούς σου, διάφοροι πρόγονοι… Μου αρκεί βέβαια το Νάντο», απαντά.

Ο Ντε Κολό με τα τέσσερα μικρά ονόματα και το χέρι-αλφάδι γεννιέται στις 23 Ιουνίου 1987. Σε μια πόλη που δεν θα μπορούσε παρά να αρχίζει από άλφα! Στο Αράς της Βόρειας Γαλλίας, όχι πολύ μακριά από το Βέλγιο. Επαρχιωτόπουλο και… μπασκετόπουλο. Αν και η συγκεκριμένη πόλη θα γίνει γνωστή και από τα αδέρφια Ασού-Εκοτό και ειδικά τον (διεθνή ποδοσφαιριστή με το Καμερούν πάντως) Μπενουά, ο Νάντο έχει μονάχα πορτοκαλί καταβολές.

Όλη η οικογένεια παίζει (και θα παίζει) μπάσκετ. Ειδικά η μαμά, Νικόλ Λετιέν-Ντε Κολό, χτυπάει κάποια στιγμή την πόρτα ακόμα και της Εθνικής Γαλλίας. Περνάει το μικρόβιο στις τρεις κόρες της, εκ των οποίων οι δύο θα αγωνιστούν στην Α’ κατηγορία. Πώς να μείνει απρόσβλητος ο μοναδικός κανακάρης της;

Στην κούνια του έχει, φυσικά, μία πορτοκαλί μπάλα. Από τα δύο του μπιστάει την μπάλα στην προθέρμανση των συλλόγων της μαμάς, στα πέντε του αρχίζει να παίζει στην τοπική ομάδα (ASPTT) του Αράς. Θα περάσει και από τις γειτονικές Λανς και Λιεβέν, ενόσω παράλληλα συμμετέχει και στα καμπ του Βατινί (σ.σ: προάστιο της Λιλ), τα οποία τελούν υπό την αιγίδα της Γαλλικής Καλαθοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

Κάνει και λίγο ζίου-ζίτσου, παίζει και μπάλα. Γίνεται άλλωστε φανατικός φίλαθλος μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Της Λανς. Αθλητικό του ίνδαλμα ο Τόνι Βαϊρέλ. Που οδηγεί τους «Λανσουά» στην κατάκτηση της Ligue 1 το 1998.

Τον γνωρίζει και από κοντά ο Νάντο, ο οποίος ως ball boy κάνει τη σέντρα στην αναμέτρηση με τη Σοσό, στην χρονιά του τίτλου. Δεν χάνει παιχνίδι στο Bollaert, δίπλα στον πατέρα του. Στα αφτιά της μητέρας μπαίνουν ψύλλοι. Του δίνει περιθώριο δύο βδομάδων να της πει αν θα επιλέξει στα σοβαρά να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ. «Θα σου αρέσει αυτό που θα ακούσεις», της λέει στο τέλος της προθεσμίας, κατά πώς έχει αποκαλύψει στην «Equipe»…

Ο πρώτος του αγώνας σε λασπωμένο τερέν ως τερματοφύλακας και οι κατοπινοί ως μεσοεπιθετικός αποτελούν παρελθόν. Αφοσιώνεται στο άθλημα της μαμάς, θαυμάζει τον Σκότι Πίπεν στο ΝΒΑ, αργότερα λαμβάνει πολύτιμες συμβουλές από τον διεθνή πλέι μέικερ Λοράν Σιαρά, ο οποίος περνάει και από τον Πανιώνιο.

Μακριά από το σπίτι του φεύγει στα 15 του. Δοκιμάζεται από τη Σολέ και το αετίσιο μάτι του Ζαν-Φρανσουά Μαρτέν διακρίνει ατόφιο ταλέντο. Μιλάμε για τον προπονητή που έχει ήδη ανακαλύψει τον Μικαέλ Ζελαμπάλ και που προσεχώς θα “βγάλει” τον Ρούντι Γκομπέρ, τον Ροντρίγκ Μπομπουά, τον Κέβιν Σεραφέν, τον Κίλιαν Χέιζ! Όλοι τους πικ στο ντραφτ και NBAers…

Με τον Τούρκο (και μια… προπονητική ζωή στη Γαλλία και δη στη Σολέ) Ερμάν Κουντέρ στην τεχνική καθοδήγηση, ο Ντε Κολό ντεμπουτάρει με σημαντικό ρόλο στην πρώτη ομάδα το 2006. Το καλοκαίρι παίζει με τους «Μπλε» στο Ευρωμπάσκετ U20 και σε αυτή την ηλικία γίνεται ο ηγέτης των «Μωζ». Τόσο που, με τους 15.1 πόντους και τις 3.7 τελικές πάσες του, ψηφίζεται MVP για τους Γάλλους της Α’ κατηγορίας.

“Πράσινες” συστάσεις, “ερυθρόλευκα” χουνέρια

Ο 20χρονος Ντε Κολό έχει ηγηθεί και στην κατάκτηση του Leaders Cup (σ.σ: το Γαλλικό League Cup, ανώτερο του Κυπέλλου), με 22άρα στον ημιτελικό με τη Βιλερμπάν και παραλίγο τριπλ νταμπλ στον Τελικό με τη Βισί. Γίνεται διεθνής και με τους Άνδρες, η μεταγραφή του στην Ντινάμο Μόσχας χαλάει, όταν η Σολέ αξιώνει τελευταία στιγμή ένα εκατομμύριο ευρώ αντί 500 χιλιάρικα.

Παρά τα πεσμένα του νούμερα, την οδηγεί στον Τελικό του EuroChallenge. Βάζει 24 πόντους στον Τελικό με τη Βίρτους, αλλά αστοχεί στο σουτ ισοφάρισης. Το καλοκαίρι του 2009 ευστοχεί στο τελευταίο δευτερόλεπτο μπροστά στον Νίκο Ζήση και η Γαλλία επικρατεί 71-69 της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό. Αποτέλεσμα; Οι αήττητοι «Μπλε» πέφτουν πάνω στην Ισπανία του μανιασμένου (και απόντα στα πρώτα ματς) Πάου Γκασόλ και αποκλείονται, ενώ η Εθνική μας ανεβαίνει το βάθρο για τελευταία φορά έως το 2025!

Θα τον μάθουμε ακόμα καλύτερα τον Νάντο στα προσεχή χρόνια. Το 2009 μεταγράφεται στη Βαλένθια. Στην Ισπανία γνωρίζει τη γυναίκα του, Βερονίκ, χάρη στην οποία θα εξακολουθήσει να περιστοιχίζεται από γυναίκες. Θα κάνουν τρεις κόρες, τις Λόλα, Αλίσια και Έλενα… Γνωρίζει και το πατριωτάκι του, τον Αντίλ Ραμί, στόπερ της ποδοσφαιρικής Βαλένθια.

Πρώτα έχει οδηγήσει τις μπασκετικές «Νυχτερίδες» στην κατάκτηση του EuroCup το 2010. Στους «8» πετάει έξω τον Άρη του Ντέιβιντ Μπλατ, στον ημιτελικό -και ρίχνοντας 20άρα- τον Πανελλήνιο του Ηλία Ζούρου.

Στο Μουντομπάσκετ ο ρόλος του, απόντος Τόνι Πάρκερ, μεγαλώνει. Στη Βαλένθια είναι ήδη μεγάλος.

Την έχει βγάλει στην Ευρωλίγκα και στη μόλις τέταρτη εμφάνισή του σε αυτήν την οδηγεί σε “διπλό” στο ΟΑΚΑ επί του Παναθηναϊκού με 14 πόντους. Έχει και ο Σβέτισλαβ Πέσιτς τον δικό του Διαμαντίδη στην περιφέρεια, ο οποίος τα κάνει όλα…

Σπουδαίος αμυντικός δεν θα γίνει ποτέ ο Ντε Κολό. Παίζει όμως με την ίδια ευχέρεια στο “1” και το “2” με τα 196 εκατοστά του, μαρκάρει και φόργουορντ, “ευνοώντας” επίσης άμυνες με αλλαγές, είναι και τοπ πασέρ εκτός από σκόρερ. Εκτελεί από κάθε απόσταση, ζητεί την μπάλα, όταν εκείνη καίει, η δε ευστοχία του στις βολές είναι ήδη παροιμιώδης.

Ολοκληρώνει την πρώτη του χρονιά στην Ευρωλίγκα με 95.7% από την γραμμή. Σε 13 σεζόν στη διοργάνωση πέφτει μονάχα δις κάτω από το 91%, για να “κάτσει” εν τέλει στο 93.5% ως ποσοστό καριέρας.

Η ρουτίνα του, όταν παίρνει θέση για να εκτελέσει βολή, συνίσταται στο να πιάσει την μπάλα στο αριστερό του πλευρό και να την σκάσει τρεις φορές. Την ξαναγραπώνει, κοιτώντας για ένα σκάρτο δευτερόλεπτο το καλάθι, εκπνέει, την βάζει σε αυτό…

Στο Ευρωμπάσκετ 2011 αριστεύει στον ρόλο του έκτου παίκτη και ανεβαίνει για πρώτη φορά στο βάθρο, έχοντας κάνει ματσάρα 16 πόντων στο κατά τ’ άλλα φτωχό 64-56 του προημιτελικού με την Ελλάδα.

Κόντρα στην Εθνική μας έχει συνήθως τον τρόπο του. Κόντρα στον Ολυμπιακό έχει συνήθως ο ελληνικός σύλλογος τον τρόπο του.

Πρώτη χρονιά του Ντε Κολό στην ΤΣΣΚΑ και το 2015, αφότου έχει αποκλείσει στους «8» τον Παναθηναϊκό, δίχως να πέσει στα τρία τελευταία ματς κάτω από τους 16 πόντους, βάζει 18 με 4 ριμπάουντ και ισάριθμες ασίστ στον ημιτελικό. Κερδίζουν όμως 70-68 οι «Ερυθρόλευκοι» στη Μαδρίτη, επιστρέφοντας από το -9 του 31’.

Δύο χρόνια αργότερα στον ημιτελικό της Κωνσταντινούπολης ο παίκτης του Δημήτρη Ιτούδη και παρτενέρ στην περιφέρεια του Μίλος Τεόντοσιτς (παρεμπιπτόντως MVP εκείνου του Ευρωπαϊκού U20 με τη συμμετοχή του Γάλλου γκαρντ) σημειώνει 16 πόντους. Νέα… ολυμπιακή επιστροφή από το -11 του 27’, μία ακόμα απογοήτευση λίγο πριν την κούπα για τον Ντε Κολό.

Ο ταχυδρόμος χτυπάει δύο φορές

Είχε βέβαια ήδη φροντίσει -περισσότερο από κάθε παίκτη της ομάδας του- να στεφθεί Πρωταθλητής Ευρώπης. Ενδιάμεσα, το 2016 στο Βερολίνο, ο Γάλλος σταρ της ΤΣΣΚΑ είναι ο πολυτιμότερος παίκτης της στην πρώτη της κούπα μετά από οκτώ χρόνια.

Κάνει τα πάντα, παίρνει τα πάντα: MVP της σεζόν, στην οποία είναι ο πρώτος σκόρερ (19.4 π.) και εκ των καλύτερων πασέρ (5 ασ.), MVP του Final 4 με 52 πόντους. Βάζει 10 στην παράταση του Τελικού απέναντι στη μέλλουσα ομάδα του, τη Φενερμπαχτσέ, αφήνοντας ημιτελή τη δική της ανατροπή από το -20.

Το 2019 χάνει στο τσακ το βραβείο του πολυτιμότερου, στην έτερη στέψη του. Βάζει 23+15 πόντους στις Ρεάλ και Εφές, ξεδιπλώνει το πολυσύνθετο παιχνίδι με 4 ριμπάουντ και ισάριθμες τελικές πάσες κόντρα στην ομάδα του Εργκίν Αταμάν. Εχει και το εξωφρενικό +/- της τάξης του +21, σε μια αναμέτρηση που λήγει 91-83 και βρίσκεται στους τέσσερεις πόντους 100 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη.

Μέγκασταρ στην από ‘δώ πλευρά του Ατλαντικού, ρολίστας από την άλλη. Ούτε καν πολυτελείας.

Τη διετία 2012-2014 την έχει περάσει στο ΝΒΑ. Πικ (53ο) από το 2009, σε ένα ντραφτ πήχτρα στους σπουδαίους γκαρντ, οι οποίοι θα παίζουν -όπως κι αυτός- μέχρι τα βαθιά γεράματα και δη στην Ευρώπη (Ρίκι Ρούμπιο, Μπομπουά, Σέρχιο Γιουλ, Πατ Μπέβερλι, Νικ Καλάθης, Πάτι Μιλς, χώρια οι διάφοροι Στεφ Κάρι και Ντρου Χόλιντεϊ), θεωρητικά καταφτάνει στον ιδανικό προορισμό. Ένας ξένος στις ΗΠΑ, ένας Γάλλος στους πολυπολιτισμικούς Σπερς του Γκρεγκ Πόποβιτς.

Δίπλα του ο Πάρκερ αλλά και ο επίσης συμπαίκτης του στην Εθνική, Μπορίς Ντιαό. Ο γιος δηλαδή της Ελιζαμπέτ Ριφιό, απέναντι στην οποία η δική του μητέρα είχε δώσει πάμπολλες μονομαχίες στα γαλλικά γυναικεία “σαλόνια”… Ο Ντε Κολό έρχεται πίσω από τον «Τε Πε» και τον Μανού Τζινόμπιλι, μπροστά από τον (γκαρντ του Ολυμπιακού στη δύση της καριέρας του) Κόρι Τζόζεφ. Έχει κάποιες καλές εμφανίσεις, όπως εκείνη με το ρεκόρ καριέρας του εν τέλει στο ΝΒΑ, τους 15 πόντους κόντρα στο Μαϊάμι. Στο τέλος της ρούκι σεζόν του, είναι οι Χιτ που επικρατούν 4-3 στους τελικούς…

Στη δεύτερη, θα μπορούσε να είχε στεφθεί και Πρωταθλητής ΝΒΑ. Δεν είναι παρών ωστόσο το 2014 στον πέμπτο και τελευταίο τίτλο του Σαν Αντόνιο. Έχει γίνει τρέιντ στα τέλη Φεβρουαρίου στους Ράπτορς… Όχι ότι είχε λόγο στη μετακίνησή του, πάντως εκείνη είχε γίνει και με τις δικές του ευλογίες, κατόπιν της ποστ σίζον του 2013, όταν και είχε “εξαφανιστεί” από το ροτέισιον του «Pop».

Το παίρνει απόφαση να γίνει πρώτος στο χωριό. Την Ευρώπη. Ξεπερνάει και ένα κάταγμα στο χέρι που του στερεί τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, βρίσκει την Ιθάκη του στη Μόσχα με προπονητή τον Ιτούδη. Πέραν των δύο Ευρωλιγκών και των διψήφιων εθνικών τίτλων, ο ηγέτης της ΤΣΣΚΑ εξελίσσεται σε ηγετική μορφή και της Εθνικής του αυτά τα χρόνια.

Στο Ευρωπαϊκό Χρυσό του 2013 έχει ακόμη συμπληρωματικό ρόλο, μα μία διετία αργότερα ψηφίζεται στην καλύτερη πεντάδα επί πατρίων εδαφών. Κατακτά το Χάλκινο μετάλλιο το 2019 (έτος της αποχώρησής τους από τους Μοσχοβίτες) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Κίνας. Αυτός άλλωστε είναι που με 19 πόντους ηγείται στο 67-59 επί της Αυστραλίας στον μικρό Τελικό.

Πρώτο και τελευταίο ματς στο ΟΑΚΑ!

Δική του επιλογή να μην ανανεώσει στην ΤΣΣΚΑ και να υπογράψει στη Φενερμπαχτσέ του δασκάλου του Δημήτρη Ιτούδη. Του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Θα εξαντλήσει πλήρως το συμβόλαιο των 2+1 ετών. Στην πρώτη χρονιά γίνεται ο έκτος παίκτης της Ευρωλίγκας που ξεπερνάει τους 3.000 πόντους και ο γρηγορότερος όλων που φτάνει στο συγκεκριμένο ορόσημο.

Στην εποχή του Covid-19 ο τύπος με το «19» στη φανέλα μένει μακριά από τα Final 4. Σκοράρει εντούτοις κατά ριπάς. Όπως στο ΣΕΦ, στο οποίο με 32άρα οδηγεί τα «Καναρίνια» σε “διπλό”. Το καλοκαίρι του ’20 αφήνει τη δουλειά του primary scorer στον σεληνιασμένο Φουρνιέ και δίνει ρέστα ως πασέρ.

Με 6.2 τελικές πάσες μέσο όρο αποτελεί το “κλειδί” για την πορεία της Γαλλίας έως τον Τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων και την οριακή ήττα από τις ΗΠΑ. Στον ημιτελικό βέβαια ο Ντε Κολό βγαίνει μπροστά και εκτελεστικά, σημειώνοντας 25 πόντους στο 90-89 επί της Σλοβενίας! “Ασημένιος” θα είναι και στους Ολυμπιακούς του 2024, παίζοντας στα (βόρεια) λημέρια του στη Λιλ και στο Παρίσι.

Ο επαναπατρισμός του το 2022 για λογαριασμό της Βιλερμπάν έχει ως χαϊιλάιτ εκείνη την βραδιά του Φεβρουαρίου του 2023, οπότε ξεπερνάει τους 4.904 πόντους του Γκάλη και γίνεται ο πρώτος σκόρερ όλων των ευρωπαϊκών Κυπέλλων όλων των εποχών!

Λίγες ημέρες αργότερα ταξιδεύει στο προάστιο της Λιόν ο Γενικός Γραμματέας της FIBA, Ανδρέας Ζαγκλής. Του παραδίδει το φύλλο αγώνα από την πρώτη του ευρωπαϊκή εμφάνιση. Στο ΟΑΚΑ για το EuroChallenge απέναντι στην ΑΕΚ!

Εν έτει 2007 ο Ντε Κολό τού ενός σκάρτου έτους ως επαγγελματίας μπασκετμπολίστας είχε βάλει 21 πόντους, μα έχασε 91-82 από τον «Δικέφαλο» του (κόουτς) Βαγγέλη Αγγέλου και του Νίκου Χατζή. Τον απέκλεισε στη ρεβάνς με 22άρα, στο 78-55 της Σολέ. Στο ίδιο γήπεδο έμελλε να εμφανιστεί ο Γάλλος και για τελευταία φορά στην Ευρώπη.

Λίγο πριν γίνει 39 ετών, το 2026, φοράει πάλι τη φανέλα της Φενερμπαχτσέ. Με το αγαπημένο του «12» όμως τούτη τη φορά. Το νούμερό του και στους «Μπλε», όπως και στις περισσότερες ομάδες του. Επειδή το φόραγε η μαμά του, η οποία με τη σειρά της το είχε επιλέξει ως φόρο τιμής στον αδερφό της, γεννηθέντα μια 12η μηνός. Ο θείος του Νάντο είχε αναγκαστεί να σταματήσει την ποδηλασία για λόγους υγείας…

Μεσούσης της περιόδου 2025-2026 o ίδιος μεταγράφεται στη Φενέρ από την ΑSVEL, με την οποία έχει βάλει 18 πόντους και έχει μοιράσει 7 ασίστ σε ατομικό masterclass, ναι, στο ΟΑΚΑ! Κόντρα στον Παναθηναϊκό, χάνοντας με τη γαλλική παρέα τους στο φινάλε. Με τους Τούρκους είναι τρομερός στον δεύτερο νικηφόρο προημιτελικό με τη Ζαλγκίρις. Στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων βάζει 2/3 τρίποντα, αλλά οι συμπαίκτες του έχουν 6/33 στον ημιτελικό.

Πικρός ο ευρωλιγκάτος του επίλογος, απέναντι στους «Ερυθρολεύκους», οι οποίοι τον Δεκέμβριο του 2025 είχαν εξετάσει την περίπτωσή του, όταν τραυματίστηκε ξανά σοβαρά ο Κίναν Έβανς. Μέχρι την τελευταία στιγμή όμως είναι ‘κεί. Στο τοπ επίπεδο, στις καλύτερες σκηνές, διεκδικώντας με πρωταγωνιστικό ρόλο τίτλους. Ήτοι έναν ακόμα τουρκικό, τον οποίον και κατακτά με θύμα την Μπεσίκτας ως «αντίο» στα παρκέ. Στην Ευρωλίγκα αποσύρεται ως ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ της μετά τον Μάικ Τζέιμς και ως Νο.1 στην αξιολόγηση σε απόλυτους αριθμούς, με 5.873 μονάδες στο PIR.

Μια αλφαδιά η καριέρα του…