Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Η ακατανόητη απόφαση του προπονητή της Νορβηγίας Στόλε Σολμπάκεν να χρησιμοποιήσει απέναντι στους Γάλλους τους αναπληρωματικούς της ομάδας του μας στέρησε την δυνατότητα να δούμε την μονομαχία του Χααλαντ με τον Μέσι. Με τον Νορβηγό στην πάγκο ήταν σαν κι ο ΕμΠαπέ να σνόμπαρε το εύκολο ματς αφήνοντας το παλκοσένικο στον Ντεμπελέ που γκολ με την Εθνική Γαλλίας έχει ανάγκη. Ο κάτοχος της Χρυσής Μπάλας πέτυχε τρία στο πρώτο ημίχρονο, βρήκε στο τέλος ένα και ο Ντουέ που το έψαχνε και με υπογραφές πρωταθλητών Ευρώπης made in PSG η Γαλλία πήρε την πρωτιά στον όμιλο με μια νίκη σε ένα ματς που με ευθύνη των Νορβηγών έμοιαζε με φιλικό παιγνίδι: παρόλο που η ομάδα του Σολμπάκεν έχασε και πέναλτι κι έκλεισε το πρώτο ημίχρονο χάνοντας μόλις με 3-1 (θα μπορούσε γκολ να έχει δεχτεί πιο πολλά) ποτέ στο ματς δεν φάνηκε να υπάρχει περίπτωση να συμβεί κάτι άλλο πέρα από την νίκη των Γάλλων. Ανεξήγητη η απόφαση των Νορβηγών να τερματίσουν δεύτεροι: προφανώς προτίμησαν να βρεθούν στην κάτω πλευρά του ταμπλό εκεί που θα βρουν την Βραζιλία αν αυτοί προκριθούν στο πρώτο νοκ άουτ και οι Βραζιλιάνοι αποκλείσουν τους Γιαπωνέζους. Θα δούμε αν ο υπολογισμός αποδώσει.Κατα τα αλλα ζήτω τα παράλογα, που λέει και το τραγούδι…
Για την ώρα βλέπουμε πολλά άλλα μερικά από τα οποία θα μπορούσαν να συμβούν μόνο σε μια τρίτη αγωνιστική του μουντιάλ στο τέλος δηλαδή της φάσης των ομίλων.
Ξαφνικά εμφανίστηκαν οι Βέλγοι
Το βράδυ της Πέμπτης και της Παρασκευής βλέποντας τους ομίλους να ολοκληρώνονται ένας ένας καταλάβαινες πως την τρίτη αγωνιστική η εικόνα των παιγνιδιών δεν είναι ίδια με αυτή που είχαμε δει στις δύο πρώτες αγωνιστικές: ο λόγος είναι η διαφορετική στιγμή των ομάδων.
Συχνά τα ματς της τρίτης αγωνιστικής έχουν μονόπλευρο βαθμολογικό ενδιαφέρον. Χθες έγραφα ότι η ήττα των Αμερικάνων από τους Τούρκους (με 2-3) και της Γερμανίας από το Εκουαδόρ (με 1-2) , ήρθαν γιατί ο Ποτσετίνο και ο Νάιγκελσμαν έκαναν πολλές δοκιμές. Οι παίκτες του Εκουαδόρ πήραν μια πρόκριση κερδίζοντας την αδιάφορη Γερμανία: χθες ματς ανάμεσα σε ομάδες που καιγόταν για νίκη και ομάδες αδιάφορες δεν είχαμε ωστόσο σε κάποια ματς έπαιξε τεράστιο ρόλο η διαφορά κινήτρου. Το Βέλγιο πχ πήγε στις ΗΠΑ με μια πολύ καλή ομάδα που σκοπός της ήταν η πρώτη θέση στον όμιλο, ενώ η Νέα Ζηλανδία ήθελε απλά να κάνει καλή εντύπωση. Το ίδιο ισχύει και για την (σχεδόν) Πρωταθλήτρια Αφρικής Σενεγάλη: πριν την έναρξη του τουρνουά ήθελε στις ΗΠΑ να δείξει την πρόοδό της ενώ το Ιράκ ήταν ευχαριστημένο με την συμμετοχή. Δεν είναι παράξενο που οι Βέλγοι έβαλαν πέντε γκολ στην Νέα Ζηλανδία και η Σενεγάλη στο Ιράκ.
Σε ένα μουντιάλ που την διαφορά την κάνουν οι μονάδες οι Βέλγοι έχουν κι αυτοί παίκτες που ζηλεύει ο κόσμος. Χθες βράδυ ο Τροσάρ θύμισε γιατί είναι πρωταθλητής Αγγλίας, ο Ντε Μπρόιν έκανε το πρώτο του καλό ματς και ο Λουκάκου σκόραρε. Οι Βέλγοι ήρθαν πρώτοι διαλύοντας τους Νεοζηλανδούς κι αυτό ζορίζει λίγο τον δρόμο των Αμερικάνων που πίστεψαν πως μετά την Βοσνία θα τους περιμένει η Αίγυπτος. Λίγο νωρίτερα η Σενεγάλη με τις δικές της μονάδες να δίνουν το σόου τους έβαλε πέντε γκολ στο Ιράκ που έμεινε με παίκτη λιγότερο από το δεκάλεπτο: η μια αυτή μοναδική νίκη μετά από δυο ήττες αρκεί στους Σενεγαλέζους για να συνεχίσουν. Ως τρίτοι περνούν ήδη τέσσερις τρίτους: την Ουρουγουάη γιατί αυτοί έχουν τρεις βαθμούς ενώ η ομάδα του Μπιέλσα δυο, και τους Κορεάτες, τους Σκοτσέζους και τους Ιρανούς με τους οποίους έχουν τους ίδιους βαθμούς αλλά καλύτερη διαφορά τερμάτων.
Το Ιράν ίσως είναι ο μεγάλος άτυχος της ιστορίας. Η ισοπαλία με την Αίγυπτο ίσως του επιτρέψει να αποκλειστεί χωρίς ήττα και χωρίς νίκη. Εμοιαζε αποτέλεσμα που βόλευε και τους δυο αλλά η νίκη της Σενεγάλης με 5-0 κόντρα στο Ιράκ μπέρδεψε τα πράγματα. Το Ιράν έχασε πέναλτι με τον Ταρέμι, είχε ένα δοκάρι και είδε ένα γκολ του Χαλιλζαντέχ στο τέλος να ακυρώνεται από το VAR: οι παίκτες του τελείωσαν το καταληκτικό αυτό ματς, το οποίο μόνο «ματς μπισκότο» δεν θύμιζε, με κλάματα. Ενώ τα παιδιά από το Πράσινο Ακρωτήρι την δική τους ισοπαλία με την Σαουδική Αραβία του Δώνη (0-0) την πανηγύρισαν σαν νίκη σε τελικό. Τους αρκούσε για να προκριθούν γιατί η Ισπανία στο ματς με την Ουρουγουάη ήταν σοβαρή και κέρδισε.
Χωρίς τον Ελ Σιντ
Το ματς των Ισπανών με την ομάδα του Μπιέλσα ήταν ένα από τα λίγα αληθινά ματς της βραδιάς: έμοιαζε με νοκ άουτ παιγνίδι αφού οι μεν Ουρουγουανοί ήθελαν νίκη για να προκριθούν, οι δε Ισπανοί ήθελαν νίκη για να αποφύγουν την Αργεντινή στους 32. Κρίθηκε από ένα γκολ του Μπαένα, στο τέλος του ημιχρόνου, αποτέλεσμα ωστόσο ενός τεράστιου λάθους του τερματοφύλακα Μουσιάλα, δηλαδή του Μπιέλσα που τον κράτησε στη θέση του ενώ λάθη είχε κάνει και στα προηγούμενα ματς. Οι Ισπανοί ήταν καλύτεροι, είχαν μια τεράστια ευκαιρία στο τέλος με τον Τόρες, ο Γιαμάλ σιγά σιγά ανεβαίνει και ξαναείδαμε και τον Νίκο Γουίλιαμς: ο Ρόντρι μοιάζει να παίζει με μια ταχύτητα κάτω αλλά κατά τα αλλά οι πρωταθλητές Ευρώπης είναι εδώ. Αντίθετα οι Ουρουγουανοί μας αποχαιρέτησαν. Η απόφαση του Μπιέλσα να οδηγήσει τον Λουίς Σουάρεθ στο να πει αντίο στην Εθνική μετά το τελευταίο Κόπα Αμέρκα, κατέστρεψε αυτή την ομάδα που έμεινε προσκολλημένη στον ηγέτη της. Προφανώς ο Σουάρεθ δεν είναι σε θέση να κάνει την διαφορά: αλλά μερικές ομάδες έχουν ανάγκη από τον Ελ Σίντ τους. Από την Ουρουγουάη έλειψε. Κι όταν άρχισε και να μιλάει για τον προπονητή και τις μεθόδους του τον αποδόμησε.
Τέσσερις βαθμούς αρκούν στους τρίτους
Το συμπέρασμα της χθεσινής βραδιάς είναι ότι για όποιον τερματίσει τέταρτος οι 4 βαθμοί πλέον αρκούν. Αυτό κάνει σημαντική παράμετρος και το ίδιο το πρόγραμμα: οι Αλγερινοί και οι Αυστριακοί πχ, αν αυτό δεν το ήξεραν, ίσως απόψε να μην έφερναν την ισοπαλία που περιμένει όλος ο κόσμος και ίσως και οι Κροάτες να είχαν μια πιο δύσκολη αποστολή απέναντι στην Γκάνα αν δεν γνώριζαν πως με ένα βαθμό προκρίνονται. Κατά τα άλλα νομίζω πως απόψε θα κερδίσουν και οι Αγγλοι τον Παναμά και οι Πορτογάλοι την Κολομβία: βλέπουν το ταμπλό και παίρνουν δύναμη. Και σε αυτό που έπρεπε να είναι το μουντιάλ των εκπλήξεων για την ώρα έκπληξη δεν θα έχει υπάρξει καμία.
Οι 16 όμιλοι των τριών
Ματς με αποτελέσματα που βολεύουν και τους δυο και παιγνίδια με μονόπλευρο ενδιαφέρον την τρίτη αγωνιστική θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί αν η FIFA υιοθετούσε αυτό που ήταν το αρχικό σύστημα διεξαγωγής του Μουντιάλ των 48 ομάδων. Με βάση το σύστημα που είχε αρχικά παρουσιαστεί θα είχαμε 16 ομίλους των τριών ομάδων με τους δυο πρώτους να συνεχίζουν στη φάση των 32. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα υπήρχε κανένα απολύτως αδιάφορο παιχνίδι καθώς θα έχει σημασία και η πρωτιά στον όμιλο αφού όλοι οι πρώτοι θα αντιμετώπιζαν ομάδες που τερμάτισαν δεύτερες. Δεν ξέρω γιατί αυτή η εξαιρετική ιδέα δεν έγινε πραγματικότητα. Αλλά δεν αποκλείω να το δούμε αυτό να συμβαίνει στην επόμενη διοργάνωση που θα έχει κι αυτή 48 ομάδες και θα γίνει ως γνωστόν στην Ισπανία την Πορτογαλία και το Μαρόκο. Αν δεν του μπει καμιά τρελή ιδέα του Ινφαντίνο και τις ομάδες τις κάνει ακόμα περισσότερες…
Πηγή: Karpetshow
