Του Βασίλη Σαμπράκου
Μια από τις πιο χαρμόσυνες ειδήσεις στην σύγχρονη ιστορία του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου πέρασε, προ ημερών, στα ψιλά. Για πρώτη φορά στην ιστορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου δημιουργήθηκε ένα πανεπιστημιακό πρόγραμμα “επιμόρφωσης τεχνικών διευθυντών ποδοσφαίρου”. Μέχρι σήμερα ένας Έλληνας που ήθελε να κατακτήσει τη γνώση αυτού του αντικειμένου είχε μόνο την επιλογή του εξωτερικού, με εκπαίδευση είτε δια ζώσης είτε ψηφιακή. Μέχρι σήμερα, δηλαδή μέχρι το 2022, το ελληνικό ποδόσφαιρο ζούσε στην εποχή που την έδινε αυτή τη θέση σε ένα σωρό “ανεκπαίδευτους” ή σε κάθε περίπτωση σε ανθρώπους που δεν είχαν πιστοποιημένη γνώση του αντικειμένου και κατά συνέπεια ήταν πολύ πιθανό να μην είχαν φροντίσει να αποκτήσουν τις σχετικές δεξιότητες.
Και πώς αποφάσισε, ομόφωνα, να την αλλάξει αυτή την πραγματικότητα η Superleague; Επραξε αυτό που στα μάτια όσων είχαμε επίγνωση φάνταζε εδώ και τουλάχιστον μια 10ετία ως αυτονόητο: αποφάσισε να συνεργαστεί με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, δηλαδή με την μοναδική ελληνική σχολή πανεπιστημίου για την οργάνωση και διαχείριση αθλητισμού.
Στην διάρκεια των τελευταίων 10+ ετών η ελληνική αγορά του επαγγελματικού ποδοσφαίρου έχει γεμίσει με απόφοιτους αυτής της σχολής, οι οποίοι έχουν πάρει ένα σωρό θέσης ευθύνης στις ποδοσφαιρικές εταιρείες, όπως άλλωστε και στις υπόλοιπες αθλητικές εταιρείες. Αν έχει τύχει να συναναστραφείτε έναν απόφοιτο αυτής της σχολής, πιθανότατα δεν περιμένατε ένα σημείωμα σαν το δικό μου για να σχηματίσετε εντύπωση σχετικά με την ποιότητα της σχολής. Ως κάποιος που του έχει τύχει πολλές φορές να συνεργαστεί με αποφοίτους του Πανεπιστημίου, έχω να πω ότι από τον πρώτο καιρό της συναναστροφής μου με φοιτητές ή και καθηγητές ένιωσα μεγάλη ανακούφιση που επιτέλους υπάρχει ένα ελληνικό πανεπιστήμιο που εφοδιάζει επαρκώς αυτούς που θέλουν να λειτουργήσουν στο sports management και το sports marketing.
“Ένας τεχνικός διευθυντής ποδοσφαίρου δεν θα πρέπει μόνο να γνωρίζει άρτια εκείνες τις διαδικασίες του παιχνιδιού και της προπόνησης που στοχεύουν στη βελτιστοποίηση της απόδοσης των παικτών και της ομάδας, αλλά θα πρέπει επίσης να κατέχει και προηγμένες δεξιότητες διοίκησης της ομάδας για να επιλύει όλα τα ζητήματα – κλειδιά στο συντονισμό των απαιτούμενων ενεργειών, δεξιότητες μάρκετινγκ για να μπορεί να αναλύει και να σχεδιάζει την κατάλληλη στρατηγική προώθησης και διαφήμισης του συλλόγου, δεξιότητες διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού προκειμένου να μπορεί να κάνει με επιτυχία την επιλογή και στελέχωση της ομάδας, ηγετικές ικανότητες για να μπορεί να προβλέπει και να λαμβάνει γρήγορες και αποτελεσματικές αποφάσεις, δεξιότητες επικοινωνίας σε σύγχρονα ψηφιακά περιβάλλοντα για τη δικτύωση του συλλόγου, αλλά και δεξιότητες διαπραγμάτευσης για να μπορεί να αποκομίζει τα μέγιστα οφέλη από τις συμφωνίες του συλλόγου με τους εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες που βρίσκεται σε συνεργασία”. Αυτό είναι ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλία που έκανε ο Κοσμήτορας της Σχολής, Παναγιώτης Αλεξόπουλος κατά την παρουσίαση του επιμορφωτικού προγράμματος για τους τεχνικούς διευθυντές. Στα αφτιά όλων ημών, που έχουμε δει ένα σωρό “ανεκπαίδευτους” να καταλαμβάνουν τέτοιες θέσεις στις ΠΑΕ, και γι’ αυτό να αλλάζουν σαν τα πουκάμισα στη διάρκεια μιας σεζόν, τα λόγια ενός επιστήμονα με την εμπειρία που κατέχει ως αυτός που τρέχει το Τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού του Πανεπιστημίου εδώ και χρόνια ηχούν ως γλυκιά και λυτρωτική μελωδία.
Το Πανεπιστήμιο αποφάσισε να συνεργαστεί με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο προκειμένου να επιμορφώσει τους επαγγελματίες του. Το επόμενο απαραίτητο βήμα που πρέπει να κάνει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι να βάλει αυτή την πιστοποίηση στις προδιαγραφές του, ως ικανή και αναγκαία συνθήκη για να μπορεί να προσληφθεί κάποιος στην θέση του τεχνικού διευθυντή. Πώς είναι το “UEFA Pro” δίπλωμα απαραίτητο για να καθίσει ένας προπονητής στον πάγκο της Superleague; Ακριβώς την ίδια αξία θα έπρεπε να πάρει αυτή η πιστοποίηση ενός Πανεπιστημίου που έχει ήδη εξηγήσει ότι δεν θα γεμίσει την αγορά με διπλώματα και πιστοποιήσεις και ότι, φυσικά, θα περνά τους υποψήφιους από εξετάσεις για να τους πιστοποιήσει.
“Προσδοκάμε, μέσα από αυτό το ελπιδοφόρο όσο και καινοτόμο επιμορφωτικό πρόγραμμα, οι συμμετέχοντες να έλθουν σε επαφή με κρίσιμες πτυχές που αφορούν στον τρόπο οργάνωσης και διοίκησης αθλητικών οργανισμών όπως είναι ο στρατηγικός σχεδιασμός, ο προγραμματισμός, η λήψη αποφάσεων, η παρακολούθηση διαδικασιών, η στρατηγική επικοινωνία, η διαχείριση συγκρούσεων, η αξιολόγηση, η διασύνδεση με άλλους συλλόγους. Να μάθουν οι εκπαιδευόμενοι τους τρόπους ανάπτυξης του επαγγελματικού αθλητισμού, την αθλητική προσφορά και τις επαγγελματικές δραστηριότητες, τις νέες συνθήκες στην Ευρώπη, τους ρόλους των FIFA, UEFA, εσωτερικό περιβάλλον, Γ.Γ.Α., ΕΠΟ, Super League, ΕΣΚΑΝ, σύνταξη Business Plans και Marketing Plans Ποδοσφαιρικών Ανώνυμων Εταιρειών αλλά και Χρηματοοικονομικές αναλύσεις Ποδοσφαιρικών Ανώνυμων Εταιρειών”, είπε ο Παναγιώτης Αλεξόπουλος.
Το φαντάζεστε, όπως κι εγώ, ότι αν αυτή η πιστοποίηση γίνει υποχρεωτική, αυτομάτως θα εξαφανιστούν όλοι αυτοί οι πρώην διαιτητές, πρώην σερβιτόροι, πρώην μπράβοι, πρώην φροντιστές, ή ακόμη και αυτοί που επειδή ήταν ποδοσφαιριστές νιώθουν ξαφνικά επαρκείς για να λειτουργήσουν ως διευθυντές.
Κάποτε ζούσα με την ελπίδα ότι θα δω επιτέλους μια ευρωπαϊκή σχολή διοίκησης ποδοσφαίρου που θα μιλάει ελληνικά. Πλέον ζω για την ημέρα που θα μάθω ότι το πιστοποιητικό αυτού του προγράμματος είναι βασικό κριτήριο για την πρόσληψη κάποιου στη θέση του τεχνικού διευθυντή. Διότι αυτή η αλλαγή θα δημιουργήσει προοπτική αναβάθμισης του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Πηγή: Gazzetta
