Του Βασίλη Σκουντή
Έχει πολλώ λογιώ το χάζι της η Μπουντούτσνοστ…
Πρώτα απ’ όλα, σουλατσάρει ξανά στην Euroleague μετά από 15 χρόνια, τα δώδεκα εκ των οποίων τα πέρασε στο ULEB Cup (3) και στο ΕuroCup (9)…
Δεύτερον, ανταμώνει ξανά με τον Παναθηναϊκό τον οποίο είχε αντιμετωπίσει σε τρεις προηγούμενες παρουσίες της στην πρώτη τη τάξει διοργάνωση…
Τρίτον, είναι μια ομάδα που είτε ανέδειξε, είτε στέγασε κορυφαίες φιγούρες του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ, κάποιες εκ των οποίων ήρθαν στα μέρη μας και έδρεψαν δάφνες, με πρώτο και καλύτερο τον Ζάρκο Πάσπαλι (1984-86), χώρια που το δρομολόγιο είχε και αντίθετη κατεύθυνση με τον Ηλία Ζούρο στον πάγκο της (2016-17)…
Τέταρτον, ενεπλάκη και έγινε… βούκινο στο περιβόητο σκανδαλώδες ματς της 13ης Φεβρουαρίου του 2003 στην PalaEstra της Σιένβα, όπου έφαγε διαφορά 63 πόντων (112-49) από την Μοντεπάσκι…
Πέμπτον, είναι δύσκολο να πεις απνευστί και νεράκι το όνομα της και ανά πάσα στιγμή κινδυνεύεις να κάνεις σαρδάμ, όπως το πάθαινε ο Βαγγέλης Φουντουκίδης κάθε φορά που έπρεπε να μιλήσει για την Καϊζερσλάουτερν!
Έκτον, που αφορά πάλι το όνομα της: Buducnost σημαίνει μέλλον, οπότε απόψε ο Παναθηναϊκός μπορεί (να διορθώσει το λάθος με τη Ζαλγκίρις και) να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή στην ταινία επιστημονικής φαντασίας που γύρισε το 1985 ο Ρόμπερτ Ζεμέκις…
Back to the future, ο μεθερμηνευόμενον, επιστροφή στο μέλλον!
Προς τα εκεί άλλωστε στρέφει το βλέμμα του και ατενίζει και ο Τσάβι Πασκουάλ, όπως προέκυψε από τις χθεσινές δηλώσεις του ενόψει της αποψινής αναμέτρησης.
Προς τα εκεί, κατά σύμπτωση, κοίταζε και πριν από δέκα οκτώ χρόνια ο ενδοξότερος από τους προκατόχους του στον πάγκο του Παναθηναϊκού, απλώς ο Τσάβι δεν έχει τέτοιες μέρες τα γενέθλια του, όπως τότε ο Ζέλικο!
Από εκείνο το πρώτο ταξίδι του Παναθηναϊκού στο παλιό Τίτογκραντ που το 1992 μετονομάσθηκε σε Ποντγκόριτσα δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα του Ομπράντοβιτς που κυκλοφόραγε σαν το αγρίμι και το μάτι του γυάλιζε!
Διήγε την πρώτη σεζόν του στους Πράσινους, έβλεπε το παρατεταμένο ντεφορμάρισμα της ομάδας, του ‘χαν κάτσει κιόλας ο καυγάς με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη και τα απανωτά άσχημα αποτελέσματα και εάν τον έπιανες από τη μύτη θα έσκαγε!
Για να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά και σε μια τάξη, υπενθυμίζω ότι ο Παναθηναϊκός συστήθηκε για πρώτη φορά με τους Μαυροβούνιους, που τότε (μετά τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας) ανήκαν ακόμη στη Σερβία, στον πρώτο γύρο των play offs της αλήστου μνήμης Suproleague της σεζόν 1999-2000 στην οποία αξιώθηκε κιόλας να διανύσει όλο το δρόμο ως την κορυφή…
Προτού όμως αντιμετωπίσει και αποκλείσει την Μπουντούτσνοστ, έπρεπε να νικήσει τον ίδιο του τον εαυτό!
Το εννοώ αυτό διότι το γαϊτανάκι της best-of-three σειράς με τους Μαυροβούνιους θα άνοιγε στις 29 Φεβρουαρίου του 2000 και ο Παναθηναϊκός αναζητούσε την ταυτότητα του, προερχόμενος από τρεις μαζεμένες ήττες, ενώ ο Ζέλικο Ρέμπρατσα έμοιαζε με φάντασμα!
Ωσεί παρών στην κυριολεξία…
Το κλήμα πυροδοτήθηκε το βράδυ της 29ης Ιανουαρίου του 2000 στα αποδυτήρια της Δάφνης, όπου μετά τη νίκη του Παναθηναϊκού με 81-71, διημείφθη ένας πολύ έντονος διάλογος ανάμεσα στον Ομπράντοβιτς και στον Αλβέρτη, ο οποίος είδε όλο το ματς από τον πάγκο. Ο «Φράνκι» ζήτησε τον λόγο από τον Ζοτς, που του απάντησε αναλόγως και τον απείλησε ότι θα τον καθαιρέσει από αρχηγό.
Η ένταση αποκλιμακώθηκε μετά από τρείς ημέρες, ο Αλβέρτης δήλωσε τη μεταμέλεια του, ο Ομπράντοβιτς του είπε στα ελληνικά «σε πάω», αλλά ο Παναθηναϊκός εξακολουθούσε να μην… πάει!
Στις 5 Φεβρουαρίου τον σόκαρε το Μαρούσι (70-71) με τις εύστοχες βολές του Χένρι Τέρνερ, τρία δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη, ένα το κρατούμενο…
Πέντε βράδια αργότερα γνώρισε την ήττα από τη Σολέ στη Γαλλία με 81-68, δυο τα κρατούμενα…
Και στο καπάκι, το βράδυ της 17ης Φεβρουαρίου, πάλι στο πλαίσιο της Σουπρολίγκας, τρίτωσε το κακό με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ που άλωσε το ΟΑΚΑ με 75-71, οπότε βάρεσε για τα καλά ο συναγερμός σε όλες τις ζώνες του πράσινου οικοδομήματος!
Βεβαίως σε αυτή τη ζορισμένη φάση μεσολάβησε σαν… ηλιαχτίδα η νίκη επί του ΠΑΟΚ στις 12 Φεβρουαρίου στο Αλεξάνδρειο με 72-68 σε αγώνα του πρωταθλήματος της Α1, αλλά στη φάτσα του Ζοτς παρέμενε έντονο εκείνο το απαράμιλλο μελιτζανί χρώμα!
Το βράδυ της 29ης Φεβρουαρίου του 2000 ο Παναθηναϊκός έκανε την καρδιά του (αμυντική) πέτρα και επιβλήθηκε της Μπουντούτσνοστ με 65-59. Σε αυτό το πρώτο ματς της σειράς είχε 3/17 τρίποντα και πρωταγωνιστές τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα(18π., 6ασ.) και τον Αντώνη Φώτση (14), ενώ στον αντίποδα έδρασαν ο Κουζμάνοβιτς (16), ο Στσεπάνοβιτς (10) και ο Τομάσεβιτς (8π., 8ρ.).
Στις 2 Μαρτίου, ανήμερα τα 27α γενέθλια του Μποντιρόγκα, στη «Hala Moraca», η άμυνα της Μποντούτσνοστ τον κράτησε στα ρηχά (9π.) και ο Παναθηναϊκός (Κάτας 12, Φώτσης 10) γνώρισε την ήττα με 77-64 από τους οικοδεσπότες που καθοδηγούνταν από τον σεληνιασμένο Ντέγιαν Τομάσεβιτς (28π., 11/13δ., 6/11β., 4ρ., 2ασ., 2κλ.) και από τον Στσεπάνοβιτς 915).
Μια εβδομάδα αργότερα (9 Μαρτίου) είχε τα γενέθλια του ο Ομπράντοβιτς και ασφαλώς δεν ήθελε να δει να σβήνει αντ΄ αυτού τα κεράκια ο συνεργάτης του στην Εθνική ομάδα Μίροσλαβ Νίκολιτς. Στο τέλος της βραδιάς ο Παναθηναϊκός προεξάρχοντος του ασταμάτητου Οντεντ Κάτας (24π., 3/6δ., 5/11τρ., 3/5β., 4ρ., 4ασ., 2κλ.) έριξε στο κανναβάτσο την Μπουντούτσνοστ με σκορ 78-61 (Ρότζερς 17, Ρέμπρατσα 14π., 11ρ., Μποντιρόγκα 12- Τομάσεβιτς 16, Στσεπάνοβιτς 14, Τόπιτς 12) και προκρίθηκε στην προημιτελική φάση όπου καθάρισε με 2-0 την Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ.
Η συνέχεια είναι γνωστή και υπήρξε θριαμβευτική για τους Πράσινους οι οποίοι ανηφόρισαν στο νεότευκτο «Παλατάκι» της Πυλαίας και στέφθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης.
Από εκείνη την ομάδα που βρήκε τότε στο διάβα του ο Παναθηναϊκός τέσσερις παίκτες ήρθαν αργότερα στα μέρη μας, δυο εκ των οποίων φόρεσαν τη δική του φανέλα: ο Ντέγιαν Τομάσεβιτς και ο Βλάντο Στσεπάνοβιτς οι οποίοι πέρασαν επίσης και από τον ΠΑΟΚ, ενώ ο Μπλάγκοτα Σέκουλιτς το ΄παιξε σε τετραπλό ταμπλό (ΑΕΚ, Μαρούσι, ΠΑΟΚ, Αρης) και ο Μιλένκο Τόπιτς αγωνίσθηκε στο Ρέθυμνο.
Οι δυο ομάδες ξαναβρέθηκαν αντιμέτωπες τις σεζόν 2001-02 και 2002-03 με τον Παναθηναϊκό να σημειώνει τέσσερις νίκες σε ισάριθμους αγώνες (91-82 και 84-72, 87-71 και 92-84), έχοντας να επιδείξει ένα σκορ 6-1 απέναντι στους Μαυροβούνιους.
Tην τελευταία φορά που ο Παναθηναϊκός έπαιξε στην Ποντγκόριτσα, στον πάγκο της Μπουντούτσνοστ καθόταν ο πρώην προπονητής του Πανιωνίου, του Αρη, της ΑΕΚ, της Δάφνης και της Χαλκίδας, Βλάντο Τζούροβιτς και στη δούλεψη του είχε τρεις παίκτες που αργότερα έμελλε να παίξουν στην Ελλάδα: τον Αλεξάνταρ Σμίλιανιτς (Μαρούσι, 2003-05), τον Ιβάν Κόλιεβιτς(Ολυμπιακός, 2005-06) και τον Σάσα Πάβλοβιτς (Παναθηναϊκός 2015-16).
Στην αντίπερα όχθη ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν είχε γνωρίσει ακόμη τον Δημήτρη Διαμαντίδη, που εκείνη την εποχή συστηνόταν στην πιάτσα με τον Ηρακλή και οι θριαμβευτές της Μπολόνια άλωναν τη «Χάλα Μοράτσα» με πολιορκητικούς κριούς τον Αντώνη Φώτση (25) και τον Φραγκίσκο Αλβέρτη (15).
Πηγή: Gazzetta
