Του Huw Davies
Αρσεναλ, Τσέλσι, Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Σίτι, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Τότεναμ κατέλαβαν τις πρώτες έξι θέσεις τις τελευταίες τρεις σεζόν. Και παρά το γεγονός ότι αυτό το χάσμα με τους υπόλοιπους φαίνεται περισσότερο τώρα, αυτή η κυριαρχία έχει τις ρίζες της πίσω, όταν η Σίτι αναδείχθηκε ως οικονομική δύναμη. Από τις 60 top-six θέσεις στην Premier League την τελευταία δεκαετία, το Big Six έχει καταλάβει τις 54.
Ακριβώς τη στιγμή που το Big Six απειλεί να ξεφύγει εντελώς όμως, είτε από τους υπόλοιπους της Premier League είτε και από την Premier League γενικά, υπάρχει μια πιθανότητα αυτή η άβυσσος ανάμεσα στους καλύτερους και τους υπόλοιπους να μειωθεί ή και να εξαφανιστεί εντελώς. Η σεζόν 2019-20 μπορεί να είναι αυτή που θα φέρει ένα ξαφνικό τέλος στο καθιερωμένο top-6 ή ακόμη και στην παρουσία τους στις θέσεις του Champions League.
Το έξι βέβαια… δε χωράει στο τέσσερα και είναι συχνά δύσκολο να φανταστείς ποια θα είναι τα δύο κλαμπ που θα μείνουν έξω από την κορυφαία διοργάνωση. Φέτος, το 2019-20, είναι δύσκολο να φανταστείς ποιοι θα κάνουν παρέα στις Σίτι και Λίβερπουλ στην πρώτη 4άδα. Το τέλος της σεζόν 2018-19 ίσως έδειξε κάποια πράγματα: Οι τελευταίες πέντε αγωνιστικές των Τσέλσι, Τότεναμ, Αρσεναλ και Γιουνάιτεντ είχαν ως απολογισμό συνολικά τρεις νίκες, επτά ισοπαλίες και δέκα ήττες. Αυτό το κουαρτέτο είτε σκόνταψε στη γραμμή τερματισμού είτε έπεσε. Τώρα ίσως να χρειαστούν το Google Maps για να τη βρουν.
Στην Τσέλσι, η συζήτηση για τον Εντέν Αζάρ και την απαγόρευση μεταγραφών έχει ως συνέπεια να αγνοούν τον ελέφαντα στο δωμάτιο: Το πώς θα αντικατασταθεί ο Εντέν Αζάρ. Είχε άμεση συμμετοχή στα μισά γκολ της Τσέλσι στο πρωτάθλημα (για την ακρίβεια 49,2%) στην τελευταία του σεζόν και η επίθεση της ομάδας σχεδόν βασιζόταν αποκλειστικά σε αυτόν. Ο Κριστιάν Πούλισιτς δεν μπορεί, δε θα κουβαλήσει με αυτό τον τρόπο την Τσέλσι. Είναι δελεαστικό -επειδή είναι συναρπαστικό- να σκεφτείς ότι τα νέα όπλα της Τσέλσι θα πυροβολήσουν, δεδομένης της ευκαιρίας. Πούλισιτς, Καλούμ Χάντσον-Οντόι, Ηθαν Αμπαντού, Μέισον Μουντ, Φικάγιο Τομόρι, Τάμι Αμπραχαμ, Ρις Τζέιμς… Ολοι είναι παίκτες με προοπτική. Είναι επίσης από 18 ως 21 ετών και -όπως και ο Λάμπαρντ- οι περισσότεροι εξ αυτών θα πρέπει να μάθουν τη δουλειά για να αποτρέψουν την επιδείνωση της Τσέλσι.
Παρά το γεγονός αυτό, ο Λάμπαρντ μάλλον είναι καλύτερα “εξοπλισμένος” από τον Ολε Γκούναρ Σόλσκιερ, έναν άλλο club legend που έγινε προπονητής. Η δημοσιογραφική “στενή σκέψη” θεωρεί ότι ο 46χρονος προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι άπειρος, αλλά υπάρχει μια ανησυχία ότι η λέξη “άπειρος” μπορεί να είναι μια… μεταμφίεση της λέξης “ανεπαρκής”. Η επιτυχημένη αρχικά βασιλεία του, η οποία βασίστηκε σε ανέκδοτες ιστορίες για το Boss και το 1999, είχε ως αποτέλεσμα να πάρει ένα τριετές συμβόλαιο από τον Εντ Γουντγουορντ, ο οποίος βιάστηκε για να νικήσει τον… μηδενικό ανταγωνισμό για την υπογραφή του Σόλσκιερ. Οπότε, με λίγα λόγια: Είναι αρκετά καλός;
Τα προβλήματα στο Old Trafford, όμως, δεν περιορίζονται στον Σόλσκιερ ή στο αργό WiFi. Το ρόστερ συνολικά έχει ερωτηματικά σε ό,τι αφορά την ικανότητα ή την αποτελεσματικότητα του. Εν τω μεταξύ, παίκτες που δεν είναι απαραίτητοι βλέπουν το κλαμπ να τους προσφέρει νέα συμβόλαια, παίκτες που δεν υπολογίζονται δεν έχουν μνηστήρες και παίκτες που έχουν μνηστήρες, δεν βλέπουν πλέον την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ως τον προορισμό των ονείρων τους.
Η Αρσεναλ είναι φαβορί για να τερματίσει 6η, αν και οι δύο που έχει μπροστά, θα μπορούσαν να την επαναφέρουν στο Champions League. Αν οι Πιερ-Εμερίκ Ομπαμεγιάνγκ και Αλεξάντρ Λακαζέτ είναι αποτελεσματικοί, τα 35 γκολ που είχαν ως δίδυμο στην Premier League την τελευταία σεζόν, μπορούν εύκολα να γίνουν 40+. Η άμυνα είναι σε αποδιοργάνωση όμως, με ελάχιστα χρήματα διαθέσιμα για ενίσχυση. Την τελευταία σεζόν, μόνο τέσσερις ομάδες της Premier League δέχθηκαν περισσότερα γκολ εκτός έδρας από την Αρσεναλ, η οποία είχε περισσότερες ήττες από ό,τι νίκες. Θα τους λείψει ο δυναμισμός του Ααρον Ράμσεϊ στο κέντρο και οι εμφανίσεις του στα μεγάλα ματς, πράγματα που δεν μπορεί να δώσει ο Μεσούτ Οζίλ, ο οποίος είναι υπερβολικά ακριβός για να αλλάξει.
Εκτός έδρας, ακόμη και η φιναλίστ του Champions League, Τότεναμ, έχει κάποιες ανησυχίες. Η χρονιά χωρίς μεταγραφές οδήγησε τελικά σε επιτυχίες, αλλά προς το τέλος της σεζόν φάνηκε ότι η μη ενίσχυση βάρυνε την ομάδα (μέσοι) και άφησε τους Λονδρέζους με πολλή δουλειά για το καλοκαίρι που διανύουμε. Ο Μαουρίσιο Ποκετίνο πιθανότατα δεν θα πει “όχι” σε τέσσερις νέους πλάγιους μπακ αλλά σίγουρα χρειάζεται δύο, όπως και έναν αναπληρωματικό φορ, ακόμη μία επιλογή στα εξτρέμ και ένα ή δύο χαφ, εκτός κι αν οι Ερικ Ντάιερ και Βίκτορ Γουανιάμα ξαναβρούν τη φόρμα τους. Ο Κρίστιαν Ερικσεν φαίνεται πως θέλει, επίσης, να αποχωρήσει, την ίδια ώρα που τα κεφάλαια για τη μεταγραφική ενίσχυση είναι “δεμένα” στο χρέος για το γήπεδο. Οι Spurs μπορεί να τερματίσουν στην 3η θέση, αλλά μπορεί να έχουν και μια πολύ δύσκολη σεζόν.
Βασικά, οποιαδήποτε από τις αυτές τις τέσσερις ομάδες, μπορεί να “πέσει”. Την ίδια ώρα, δύο ή τρία κλαμπ πιστεύουν ότι είναι έτοιμα να κάνουν το μπαμ. Η Γουλβς τερμάτισε στην 7η θέση χωρίς να το περιμένει κανείς. «Βαθιές τσέπες» και «φίλοι σε υψηλές θέσεις» είναι οι φράσεις-κλισέ που χρησιμοποιούνται, αλλά έχουν επίσης και ταλαντούχους παίκτες ή ικανό προπονητή, αν και υπάρχει η άποψη ότι ο Νούνο έφτασε τη Γουλβς όσο μακριά μπορούσε – ένας περίεργος τρόπος για να αποτιμήσεις μια διετία στην οποία έφερε τον τίτλο της Championship και μια έξοδο στην Ευρώπη. Το Europa League, όμως, μπορεί να τους κάνει κακό. Η απροθυμία του Νούνο να κάνει πολύ rotation σημαίνει ότι χρειάζονται καλύτερους αναπληρωματικούς, ειδικά από τη στιγμή που μπορεί να προχωρήσουν αρκετά στη διοργάνωση. Εχουν τις “πηγές” όμως και τα περισσότερα από τα συστατικά: Η Γουλβς νίκησε τους πέντε από το Big six το 2018-19 και το να μάθεις πώς να νικάς πιο αδύναμες ομάδες (οι δύο από τις τρεις νίκες της Χάντερσφιλντ ήταν κόντρα στη Γουλβς) είναι πιο εύκολο από το να μάθεις πώς να νικάς τους καλύτερους.
Η Λέστερ είναι, δικαίως, αουτσάιντερ. Εχουν σχετικά λίγα θέματα να λύσουν. Το να διατηρήσουν τον δανεικό Γιούρι Τίλεμανς θα είναι εξαιρετικά σημαντικό, αλλά αν το καταφέρουν και παράλληλα ελαφρύνουν το φορτίο του Τζέιμι Βάρντι, μπορεί να αποτελέσουν απειλή. Την ίδια ώρα, οι Μαρσέλ Μπραντς και Μάρκο Σίλβα δείχνουν να έχουν βάλει την Εβερτον στο σωστό δρόμο, αποκτώντας με κανονική μεταγραφή τον Αντρέ Γκόμες και βελτιώνοντας το τραγικό ρεκόρ που είχε η ομάδα κόντρα στις καλύτερες ομάδες. Υπάρχουν, επίσης, ενδείξεις ότι ακόμη και η Γουέστ Χαμ βάζει τα πράγματα σε μια σειρά. Μια οργανωμένη Γουέστ Χαμ, βέβαια, αποτελεί σημάδι μιας επικείμενης Αποκάλυψης, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…
Το πιθανότερο σενάριο είναι ότι όλες αυτές οι ομάδες θα απειλήσουν, αλλά μόνο ανα διαστήματα. Το να έχεις σταθερότητα στα αποτελέσματα κατά τη διάρκεια μιας σεζόν είναι δύσκολο και το να κυνηγάς την έξοδο στο Champions League είναι μια αμείλικτη διαδικασία, στην οποία χρειάζεσαι -εικονικά- δύο βαθμούς σε κάθε ματς. Οποιοσδήποτε διεκδικητής πρέπει να αρπάξει οποιαδήποτε ευκαιρία, όχι μόνο νικώντας τους μεγάλους ή παίρνοντας βαθμούς στα ματς με τους άλλους διεκδικητές, αλλά δείχνοντας και σταθερότητα κόντρα στις ομάδες που είναι πιο χαμηλά στη βαθμολογία. Το να σπάσεις την ηγεμονία του Big six, απαιτεί όλα αυτά, όχι μόνο κάποια από αυτά.
Αν, όμως, χρειαζόμαστε έμπνευση, δείτε τη σεζόν 2015-16 και τις εκπλήξεις της. Ενώ η Λέστερ τρέλανε τους πάντες κατακτώντας το πρωτάθλημα, η Γουέστ Χαμ διεκδικούσε την έξοδο στο Champions League μέχρι και λίγες αγωνιστικές πριν το τέλος. Ενα κλαμπ απέτυχε, ένα πέτυχε το απίθανο. Δε θα χρειαστεί ένα θαύμα επιπέδου Λέστερ για να “ρίξει” κάποιος έναν γίγαντα από τις πρώτες θέσεις, στη σεζόν 2019-20. Τρεις ή περισσότεροι μπορεί να το κυνηγήσουν, ένας μπορεί να το πετύχει. Δε θα ήταν ωραίο;
Πηγή: Four Four Two
