Του Βασίλη Σαμπράκου
Σε μια στιγμή που ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθούσε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, εκατομμύρια ποδοσφαιρόφιλοι έμειναν με την σύγχυση που δημιουργεί η αμφιβολία σχετικά με τον κανονισμό του οφσάιντ. Οι τηλεθεατές όλης της γης έψαχναν να μάθουν αν ορθώς ή όχι ακυρώθηκε το γκολ που πέτυχε ο Καρίμ Μπενζεμά. Μέχρι και σήμερα, τρεις ημέρες μετά από τον τελικό, οι σχετικοί εκπρόσωποι της UEFA δεν έχουν μπει στον κόπο να επικοινωνήσουν την ιστορία της ακύρωσης αυτού του γκολ. Με εξαίρεση την ισπανική εφημερίδα Marca, η οποία σε ένα ρεπορτάζ της επικαλείται αφηρημένα την UEFA, δεν υπάρχει επίσημη τοποθέτηση επί αυτού.
Προσέξτε, η ευρωπαϊκή συνομοσπονδία βρίσκει νόημα να τοποθετεί στον τελικό έναν Video Assistant Referee με μόνη αποστολή τον έλεγχο των περιπτώσεων οφσάιντ (το Σάββατο ήταν ο Ιταλός Μασιμιλιάνο Ιράτι), και δεν βρίσκει νόημα να επικοινωνεί τις πληροφορίες που αποσαφηνίζουν τις αποφάσεις των διαιτητών της και εκπαιδεύουν, επιμορφώνουν τους ποδοσφαιρόφιλους σχετικά με την εφαρμογή των κανονισμών.
Έχουμε 2022. Η τεχνολογία δίνει τη δυνατότητα να εξηγήσεις σε πραγματικό χρόνο το οτιδήποτε προς τον θεατή ενός αγώνα. Όμως για κάποιον εντελώς ανεξήγητο λόγο το ποδόσφαιρο επιμένει να κρατά κρυφό ένα από τα πιο ευαίσθητα κομμάτια της φύσης του, το σχετικό με το δίκαιο παιχνίδι. Επιβάλλει στους διαιτητές να μένουν σιωπηλοί πριν και μετά από τους αγώνες αντί να τους υποχρεώνει με πρωτόκολλο να κάνουν το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή να εξηγούν, να τεκμηριώνουν και να αναλύουν τις σημαντικές και καθοριστικές αποφάσεις που έχουν λάβει κατά την διάρκεια ενός αγώνα.
Δεν είναι πολύ εύκολο να εξηγήσεις για ποιο λόγο το ίδιο το ποδόσφαιρο επιβάλει σιωπή στον διαιτητή. Με τη στάση του καταργεί τον βασικότερο κανόνα των δημοσίων σχέσεων. Δηλαδή αντί να φροντίζει να ενημερώνει ένα από τα βασικότερα, μεγαλύτερα και ισχυρότερα ενδιαφερόμενα μέρη, τους ποδοσφαιρόφιλους, τους κρατά στο σκοτάδι σε ένα τόσο σημαντικό και ευαίσθητο θέμα σαν τις αποφάσεις των διαιτητών.
Περίπου 7 μήνες πίσω ο Αρσέν Βενγκέρ, που είναι ο επικεφαλής του τμήματος ανάπτυξης του ποδοσφαίρου στην FIFA πρότεινε αυτό που όλοι μας έχουμε κατά καιρούς σκεφτεί: μια συνέντευξη Τύπου του διαιτητή στη λήξη του αγώνα προκειμένου να εξηγήσει τις κρίσιμες αποφάσεις του στους ποδοσφαορόφιλους. Ποιος διαφωνεί ότι αυτή η αλλαγή στην συμπεριφορά του ποδοσφαίρου θα δημιουργούσε μια προοπτική αφενός να εκπαιδευτούν οι ποδοσφαιρόφιλοι στην εφαρμογή των κανονισμών και αφετέρου να ηρεμούν τα πνεύματα και να αποφεύγονται οι τόσο έντονες διαμάχες κατά τη διάρκεια ή και μετά την λήξη των αγώνων;
Όλο αυτό που συμβαίνει στην εποχή του VAR είναι πασιφανές ότι ηρεμεί τους θεατές στο γήπεδο. Τους βλέπεις να δέχονται με ηπιότερες αντιδράσεις τις αποφάσεις των διαιτητών για ένα πέναλτι, ένα οφσάιντ ή μια αποβολή. Οχι ακριβώς επειδή έχει παγιωθεί η αντίληψη ότι αυτή η τεχνολογική παρέμβαση έχει κάνει την διαδικασία εφαρμογής των κανονισμών απολύτως αντικειμενική, αλλά επειδή η λειτουργία του VAR έχει δημιουργήσει την αίσθηση ότι αποφεύγονται ή διορθώνονται μεγάλα σφάλματα και ότι οι διαιτητές διστάζουν να σφυρίξουν κάτι άλλο από το οφθαλμοφανές και δυσκολεύονται να κάνουν … ομορφιές. Αν άκουγαν και τον διαιτητή, οι θεατές θα μάθαιναν καλύτερα τους κανονισμούς και το πνεύμα της ερμηνείας και της εφαρμογής τους. Για ποιο λόγο δεν την δοκιμάζει αυτή τη μέθοδο το ποδόσφαιρο;
Στην Ελλάδα λειτουργεί ως αρχιδιαιτητής ο Μαρκ Κλάτενμπεργκ, κάποιος που βρίσκει νόημα να τοποθετείται δημόσια και να κρίνει τους διαιτητές των μεγάλων αγώνων στα διεθνή media. Δεν έχω καταλάβει λοιπόν για ποιο λόγο αποφάσισε ξαφνικά να σταματήσει τον δημόσιο σχολιασμό των φάσεων των αγώνων της Superleague. Και δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο δεν δίνει στους διαιτητές το ελεύθερο να εξηγούν τις σημαντικές αποφάσεις που παίρνουν στους αγώνες της Superleague. Όσο η επικοινωνία της διαιτησίας εξακολουθεί να γίνεται με κανόνες αγίου όρους, οι αποφάσεις των διαιτητών θα παραμένουν ανεξήγητες και γι’ αυτό θα συνεχίσουν να μοιάζουν περίεργες στους ποδοσφαιρόφιλους.
Πηγή: Gazzetta
