Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Μου φαίνεται αδιανόητο ότι ακόμα και σήμερα, περισσότερο από δυο χρόνια μετά, υπάρχουν συνάδελφοι που εκτιμώ οι οποίοι επιμένουν (σε κατ΄ιδίαν συζητήσεις, όχι δημόσια) ότι η ΑΕΚ «έκλεψε» τον ΠΑΟΚ το 2018. Ειλικρινά μένω με το στόμα ανοιχτό σε κάθε τέτοια συζήτηση. Δεν μου αρέσει να επανέρχομαι σε εκείνα τα γεγονότα αλλά με αφορμή όσα συνέβησαν ετούτη την εβδομάδα, αξίζει ίσως να τα θυμηθούμε (με την υποσημείωση ότι τα ίδια ακριβώς έγραφα και τότε, παρά τα αμέτρητα παοκτσήδικα…μπινελίκια που εισέπραττα στα σχόλια).
Ο καλός ΠΑΟΚ του 2017-2018, έχασε το πρωτάθλημα επειδή το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό δεν ξεκίνησε ποτέ. Και δεν ξεκίνησε, διότι ο προπονητής του Ολυμπιακού δέχτηκε ένα ρολό – χαρτί στο πρόσωπο πριν την σέντρα του ματς. Αν πιστεύω ότι τραυματίστηκε τόσο ώστε να μην μπορεί να συνεχίσει; Όχι δεν το πιστεύω. Αλλά ξέρετε, ακριβώς το ίδιο πιστεύουν και οι μισοί Έλληνες για τον τραυματισμό του Ίβιτς από κουτάκι μπύρας στην Λεωφόρο. Η συζήτηση «ναι, αλλά το κουτί ήταν βαρύ ενώ ο Γκαρθία έκανε θέατρο» είναι ανούσια και κατά βάση προκαλεί το γέλιο σε όσους δεν είναι ΠΑΟΚ (και τα κλάματα σε όσους είναι και δεν αντέχουν αυτήν την προσέγγιση).
Προφανώς κι εγώ έχω την άποψη ότι οι Ερυθρόλευκοι ανέβηκαν για να μην παίξουν. Αλλά την αφορμή τους την έδωσε ο …ρίπτης – και όσα έκανε ο ίδιος ο ΠΑΟΚ στην Λεωφόρο μερικούς μήνες νωρίτερα.
Πάμε παρακάτω και στο κρίσιμο παιχνίδι με την ΑΕΚ. Προσπερνώ τα γεγονότα με την τιμωρία που άλλαξε λίγες ώρες πριν την σέντρα και πάω κατευθείαν στο γκολ του Βαρέλα. Αν είσαι ΠΑΟΚ βλέπεις τον Μαουρίτσιο να προσπαθεί να αποφύγει την μπάλα. Αν είσαι ΑΕΚ τον βλέπεις να προσπαθεί να κάνει τακουνάκι. Έτσι λειτουργεί ο οπαδικός εγκέφαλος ανέκαθεν. Στην προκειμένη περίπτωση το μεγάλο λάθος δεν είναι η όποια απόφαση του Κομίνη και του βοηθού του. Είναι η παλινωδία. Μετράει, μετά δεν μετράει (αλλαγή απόφασης χωρίς VAR), μετά ίσως και να μετράει. Από εκεί ξεκίνησε το κακό.
Ακολούθησε η γνωστή είσοδος του Ιβάν (για την οποία έχει ζητήσει συγγνώμη και την έχει πληρώσει ακριβά) και κάμποση ώρα μετά η οριστική διακοπή του αγώνα.
Μέσα σε όλο αυτόν τον τραγέλαφο, αναρωτιέμαι μέχρι και τώρα, τι περίμεναν οι ΠΑΟΚτσήδες, οπαδοί και δημοσιογράφοι, να κάνει η ΑΕΚ; Ποια είναι η ευθύνη της; Δηλαδή αλήθεια, υπάρχει μια ομάδα στον κόσμο που πηγαίνει στα αποδυτήρια επειδή μπήκε ο πρόεδρος της αντιπάλου με μπράβους στον αγωνιστικό χώρο και θα ξαναέβγαινε να παίξει, ενώ εντωμεταξύ την έχουν πληροφορήσει ότι μέτρησε και ένα αμφισβητούμενο γκολ που της στερεί πρωτάθλημα; Η γραμμή της ηθικής από την ηλιθιότητα είναι λεπτή. Η ΑΕΚ δεν έπραξε τίποτα ανήθικο εκείνο το βράδυ. Αν επέστρεφε θα έκανε απλώς μια τεράστια ηλιθιότητα. Και παρεμπιπτόντως, το ματς όφειλε να το διακόψει ο διαιτητής με το που εισέβαλλε ο Σαββίδης στο γήπεδο.
Στη συνέχεια φυσικά χάθηκε η μπάλα. Η επίθεση των ΠΑΟΚτσήδων αρθρογράφων στην ΑΕΚ, οδήγησε στην αντίδραση των ΑΕΚτσήδων αρθρογράφων που επίσης έκαναν επίθεση στον ΠΑΟΚ και οι δυο ομάδες έγιναν κουλουβάχατα σε όλα τα επίπεδα. Αν η αφετηρία υπήρξε η λάθος αντίδραση του ΠΑΟΚ, ασφαλώς η ΑΕΚ έχει την δική της, μεγάλη ευθύνη. Η ασέβεια των περισσοτέρων γύρω από τον κιτρινόμαυρο οργανισμό όσον αφορά στον ΠΑΟΚ δεν μπορεί να κρυφτεί (είχε φανεί άλλωστε και μετά τον τελικό του Βόλου).
Όπως δεν μπορεί να κρυφτεί και η ενόχληση πολλών ΑΕΚτσήδων για το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ άλλαξε αγωνιστικό επίπεδο. Δεν τον γουστάρουν, δεν τον σέβονται, δεν τους αρέσει που μεγαλώνει, δεν τον δέχονται ως διεκδικητή, συχνά κάνουν την τρίχα – τριχιά για να τον χαρακτηρίσουν «χαλίφη».
Συνολικά τόσο ο ΠΑΟΚ, όσο και η ΑΕΚ έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να μειώσουν ο ένας τις επιτυχίες του άλλου μέσα στην τελευταία τριετία, παίζοντας ασφαλώς αμφότεροι το παιχνίδι του Ολυμπιακού.
Σε κάθε περίπτωση όμως, θα το λέω διαρκώς, είναι ιστορικό λάθος του ΠΑΟΚ να χαρακτηρίζει την ΑΕΚ χάρτινη πρωταθλήτρια. Ναι, πήρε έναν τίτλο (που αγωνιστικά τον άξιζε όσο και ο ΠΑΟΚ) χάρη – και – σε δικαστικές αποφάσεις. Δίχως την παραμικρή δική της ευθύνη και κυρίως δίχως την παραμικρή δολιότητα ή προσπάθεια να «κλέψει» κάτι.
Ίσως η απόφαση του Μελισσανίδη να μην προχωρήσει σε ένσταση για τις κάρτες υγείας, να δώσει το έναυσμα ώστε να επικρατήσει η καθαρή σκέψη στον «Δικέφαλο του Βορρά», να καταλαγιάσουν οι ακραίες φωνές και οι σχέσεις των δυο ομάδων να μπουν επιτέλους σε άλλη φάση. Ανταγωνιστική μέχρις εσχάτων αλλά μόνο μέσα στα γήπεδα.
Οι οπαδοί έτσι κι αλλιώς θα είναι πάντα οπαδοί. Αν διαβάζατε χθες τα σχόλια των ΑΕΚτσήδων με τα οποία επιχειρηματολογούσαν υπέρ της ένστασης (και χρησιμοποιώντας χυδαιότητες εις βάρος του ΠΑΟΚ) θα καταλαβαίνατε ότι η καραμέλα περί διαφορετικότητας έχει λιώσει. Τα ίδια θα έλεγαν και οι οπαδοί οποιασδήποτε άλλης ομάδας στη θέση τους. Στον πυρήνα της σκέψης τους όλοι οι φανατικοί είναι ίδιοι.
Ο Μελισανίδης όμως πήγε κόντρα στην πλειονότητα του κόσμου. Για δικούς του λόγους και με τα δικά του κριτήρια, ωστόσο αποφάσισε κάτι με το οποίο οι περισσότεροι ΑΕΚτσήδες διαφωνούν.
Είναι καιρός και ο οργανισμός ΠΑΟΚ να αποδεσμευτεί εντελώς από την επιρροή της δικής του κοινής γνώμης. Η παραδοχή ότι η ΑΕΚ ουδέποτε τον έκλεψε μπορεί να αποτελέσει μια καλή αρχή.
Υ.Γ. Για το αδιανόητο, σοκαριστικό λάθος των ανθρώπων του ΠΑΟΚ δεν έχω βρει τις κατάλληλες λέξεις να το σχολιάσω. Η ζημιά, ανεξάρτητα από την ένσταση που τελικά δεν έγινε, είναι τεράστια. Το πισωγύρισμα πολύ μεγάλο. Το ίδιο μεγάλη όμως είναι και η ευκαιρία να οργανωθεί αλλιώς ολόκληρος ο «Δικέφαλος», ώστε επιτέλους να λειτουργήσει ως σύγχρονη ευρωπαϊκή ομάδα και όχι σαν βυσματική δημόσια υπηρεσία.
Υ.Γ.2: Εξίσου αδιανόητη με το λάθος του ΠΑΟΚ είναι η σχετική νομοθεσία. Δεν μπορεί να επαφίεται στις ομάδες αν θα διεκδικήσουν το δίκιο τους (με τον κίνδυνο να στιγματιστούν) αντί να κινείται η διαδικασία αυτεπάγγελτα. Και στην προκειμένη αλλά και σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις, ο νόμος πρέπει να εφαρμόζεται χωρίς να χρειάζονται ενστάσεις. Να μιας πρώτης τάξεως αφορμή να αλλάξει αυτό το κραυγαλέο λάθος λοιπόν.
Πηγή: Sport DNA
