Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Η έλευση του Ζοσέ Μποτό στην Ελλάδα χαιρετίστηκε ως μεγάλη επιτυχία. Και ήταν. Σπάνια ποδοσφαιράνθρωποι με τέτοιες περγαμηνές έρχονται να εργαστούν στην χώρα μας. Βεβαίως επί ημερών Ιβάν Σαββίδη ο ΠΑΟΚ είχε φέρει για τη θέση του τεχνικού διευθυντή ένα ακόμα μεγαλύτερο όνομα, τον Φρανκ Άρνεσεν. Με λίγα λόγια, ο «Δικέφαλος του Βορρά» κατάφερε να εντάξει στο δυναμικό του ορισμένα από τα πιο γνωστά και επιτυχημένα (στο εξωτερικό) στελέχη που έχουν περάσει από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Και κατάφερε επίσης να τα απαξιώσει και να τα διώξει ως αποτυχημένα.
Μπορούμε να πούμε πολλά για το πέρασμα του Μπότο. Την ώρα του διαζυγίου είναι εύκολο να βγουν στη φόρα και τα προβλήματα συμπεριφοράς του Πορτογάλου και η απαξίωση στο τμήμα σκάουτινγκ που βρήκε και φυσικά οι μεταγραφικές αστοχίες του. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να μπούμε σε αυτήν τη συζήτηση. Πιθανόν τα πράγματα να είναι ακριβώς έτσι και ο Μπότο να ένιωθε ότι ήρθε σε κάποιο «χωριό» ως σωτήρας που έχει το αλάθητο. Σίγουρα δεν αξιολόγησε σωστά τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ προτού φέρει διάφορους Κουαλιάτα και Φελίπε και το παραδέχτηκε και ο ίδιος. Ταυτόχρονα όμως δεν αποκλείεται μία και μόνο πώληση, του Κοτάρσκι όταν και εφόσον συμβεί, να βγάλει τα λεφτά όλων των μεταγραφών Μπότο συν κέρδος.
Θέλω να πω η επιτυχία και η αποτυχία είναι σχετικές έννοιες, ειδικά όταν δεν δίνεται σε κάποιον αρκετός χρόνος για να δουλέψει και κυρίως όταν δεν του δίνονται οι κατάλληλες συνθήκες ή και οδηγίες. Αν ο Μπότο υποτίμησε τον ΠΑΟΚ ερχόμενος στην Ελλάδα, ήταν δουλειά των στελεχών της ομάδας να τον προσγειώσουν, να τον εντάξουν στο κλίμα και να του δώσουν να καταλάβει τις ιδιαιτερότητες της χώρας μας.
Η φυγή του Πορτογάλου στη μέση της μεταγραφικής περιόδου, με τρόπο που επί της ουσίας δεν θα είναι και ιδιαίτερα φιλικός, συνιστά πρόβλημα μεγαλύτερο από όσο δείχνει εκ πρώτης όψεως. Ο Μπότο μιλάει και μιλάει πολύ. Το όνομα του ΠΑΟΚ στην αγορά δεν είναι και το καλύτερο δυνατό τη δεδομένη στιγμή. Θα χειροτερέψει κι άλλο.
Επιπλέον όσο η αλυσίδα των πρώην τεχνικών διευθυντών μεγαλώνει, τόσο μεγαλώνει και η λίστα των δυσαρεστημένων ανθρώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη που αμαυρώνουν τη φήμη των «Ασπρόμαυρων».
Θεωρώ πώς μετά και τον Μπότο μάλλον το πράγμα πρέπει να τελειώσει εδώ. Ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί στην παρούσα φάση να λειτουργήσει αρμονικά με τεχνικό διευθυντή. Είναι έτσι δομημένος που αργά ή γρήγορα όποιος και να έρθει θα ξεβραστεί από το σύστημα. Δεν υπάρχει λόγος να επιμείνει ο Σαββίδης στο συγκεκριμένο μοντέλο, εφόσον δεν μπορεί ή δεν θέλει να το υποστηρίξει ουσιωδώς. Του κοστίζει και σε πρεστίζ και χρήματα. Ούτε ο Τσίκι Μπεγκιριστάιν ή ο Μόντσι της Σεβίλης δεν θα μακροημέρευαν στον σημερινό ΠΑΟΚ.
Αν υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να καλύψει την συγκεκριμένη θέση με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας αυτός είναι μόνο ο Άντρε Βιεϊρίνια. Η σχέση του με την οικογένεια, η γνώση των ιδιαιτεροτήτων του ΠΑΟΚ και του ελληνικού ποδοσφαίρου, το καλό στάτους που έχει και εκτός Ελλάδας και η προσωπικότητά του φτιάχνουν ένα πακέτο αρκετά γεμάτο και -θεωρητικά – ανθεκτικό στους κραδασμούς του κλαμπ.
Μέχρι να αποφασίσει ο αρχηγός να κάνει το επόμενο βήμα, νομίζω θα ήταν καλύτερα για όλους ο ΠΑΟΚ να μην «κάψει» κι άλλον τεχνικό διευθυντή και κυρίως να μην δημιουργήσει ακόμα έναν δυσαρεστημένο πρώην.
Πηγή: Sport DNA
