Μετά την ολοκλήρωση της αναμέτρησης με τον ΠΑΟΚ, στο στόχαστρο των οπαδών του Παναθηναϊκού βρέθηκαν η διοίκηση (πρωτίστως) και οι ποδοσφαιριστές της ομάδας. Αυτός που – για την ώρα – μένει εκτός κάδρου από τον κόσμο του «τριφυλλιού» είναι ο Ράφα Μπενίτεθ. Το «βαρύ» όνομα που κουβαλάει στις πλάτες του ο Ισπανός τεχνικός είναι αυτό που τον… γλιτώνει αυτή τη στιγμή από τις αποδοκιμασίες. Για πόσο, όμως, θα συμβαίνει αυτό; Για πόσο, ο άλλοτε κάτοχος του Champions League θα βρίσκεται στο απυρόβλητο, εξαιτίας της παρουσίας του στη Λίβερπουλ, στην Τσέλσι, στη Ρεάλ και πάει λέγοντας;
Το ερώτημα είναι το εξής. Γιατί ένας προπονητής κρίνεται από το (ένδοξο) παρελθόν του και όχι από το… σήμερα; Ναι, βάση ονόματος, πρόκειται για τον κορυφαίο προπονητή που έχει εργαστεί ποτέ στη χώρα μας, όμως το πρόσημό του στο διάστημα που βρίσκεται στο τιμόνι του Παναθηναϊκού είναι επιεικώς αρνητικό. Και δεν αναφέρομαι στο ότι παρέλαβε την ομάδα στο -8 από την κορυφή και στο -3 από την τετράδα και μέσα σε τρεισήμισι μήνες την έφερε στο -17 και στο -9, αντίστοιχα. Ούτε στο ότι βρίσκεται ένα βήμα πριν από τον αποκλεισμό και στο κύπελλο Ελλάδας – τον τελευταίο στόχο για κάποιον τίτλο – μετά την ήττα με 1-0 από τον ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο. Μιλάω καθαρά ποδοσφαιρικά, στο σύνολο που εμφανίζει ο ίδιος στον αγωνιστικό χώρο.
Ο Παναθηναϊκός έχει πληρώσει ουκ ολίγες φορές την επιλογή/νοοτροπία (βάλτε όποια λέξη θέλετε) της ΠΑΕ να κρίνει προπονητές, εξαιτίας μερικών αρνητικών αποτελεσμάτων. Πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι αυτό του Χρήστου Κόντη, ο οποίος μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε να βάλει μία αγωνιστική ταυτότητα στην ομάδα, όμως ακόμη και σήμερα, που βρίσκεται στον ΟΦΗ, τον… ακολουθεί εκείνη η ήττα από την Γκόου Αχεντ Ιγκλς στο Europa League, τον περασμένο Οκτώβριο. Ένα αποτέλεσμα, το οποίο έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόφαση της διοίκησης (μετά τον αρχικό ενθουσιασμό στο 4-1 κόντρα στη Γιουνγκ Μπόις) να τον απομακρύνει από τον πάγκο και στη συνέχεια να κάνει “all in” με τον Ράφα Μπενίτεθ.
Προφανώς και δεν μπαίνω στη διαδικασία να συγκρίνω τους δύο προπονητές. Άλλωστε, όταν μία ελληνική ομάδα έχει την ευκαιρία να πάρει έναν τεχνικό που κάποτε βρισκόταν στο TOP-3 της Ευρώπης, τότε πρέπει να το κάνει. Το θέμα είναι, όμως, με ποια κριτήρια αποφασίζει. Και η αλήθεια είναι πως μετά από τρεισήμισι μήνες, κανείς δεν έχει καταλάβει ούτε τα ποδοσφαιρικά κριτήρια που έθεσε η διοίκηση για να προχωρήσει στην απόκτηση του Ράφα Μπενίτεθ, ούτε τους στόχους που έθεσε η ίδια προς τον Ισπανό τεχνικό. Γιατί, υπάρχουν στιγμές, που ο 65χρονος προπονητής συμπεριφέρεται σαν να κάνει καλοκαιρινή προετοιμασία με την ομάδα και κάνει πειραματισμούς σε φιλικά παιχνίδια. Γιατί; Επειδή… μπορεί. Επειδή δεν είναι ένας Έλληνας, στον οποίο θα έπεφτε πάνω όλο το ανάθεμα ενός αρνητικού αποτελέσματος και έχει τη δυνατότητα να δηλώνει πως θέλει 2-3 μεταγραφικές περιόδους για να βγάλει το αποτέλεσμα που μπορεί.
Σε κάθε αγώνα, ο Μπενίτεθ αλλάζει πρόσωπα και σχηματισμούς, με αποτέλεσμα η ομάδα να μην μπορεί να αποκτήσει χημεία και ομοιογένεια, ενώ η εικόνα της αντί να βελτιώνεται, ολοένα χειροτερεύει. Ακόμα και οι αποφάσεις του από τον πάγκο, κατά τη διάρκεια των αγώνων, προκαλούν ερωτηματικά. Ειδικά, η χθεσινή του επιλογή να αγωνιστεί με Μπακασέτα-Κάτρη (!) στον άξονα θύμισε εποχές Φατίχ Τερίμ, με αλλοπρόσαλλες αλλαγές και μετακινήσεις στον αγωνιστικό χώρο. Και ρωτώ. Η διοίκηση του έχει δώσει το ελεύθερο να πειραματίζεται μεσούσης της σεζόν και να κινδυνεύει ο Παναθηναϊκός να το πληρώσει αυτό, μένοντας ακόμα και εκτός Ευρώπης; Αν ναι, θα πρέπει να βγει δημόσια κάποιος να το δηλώσει στον κόσμο…
Πηγή: Gazzetta
