Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Την περασμένη εβδομάδα πέρασε μάλλον στα ψηλά η ιστορία της απόλυσης του Αλεξάντερ Ρόγκιτς, μέλους του προπονητικού τιμ της ΑΕΚ από τον προϊστάμενο του Μάρκο Νίκολιτς. Στέκομαι στην εκδοχή που κυκλοφόρησε αν και πιστεύω ότι για την απόφαση μέτρησε και η διάθεση της διοίκησης της ΑΕΚ ίσως και του κ. Μάριου Ηλιοπούλου προσωπικά. Ας πούμε πως η διοίκηση ευλόγησε την απόφαση του προπονητή.
Ας θυμηθούμε πρώτα τι έγινε. Ο Ρόγκιτς, πού ήταν βοηθός του Νίκολιτς υπεύθυνος μάλιστα για την αξιοποίηση των στημένων φάσεων (πράγμα που αν κρίνω από το πόσα γκολ έχει πετύχει φέτος η ΑΕΚ από χτυπήματα κόρνερ και φάουλ πάει να πει ότι ο άνθρωπος έκανε και καλή δουλειά) απολύθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Ποιον ήταν η ασυγχώρητη πράξη που πλήρωσε; Οτι πήγε στο ΣΕΦ να παρακολουθήσει το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Ερυθρό Αστέρα για την Ευρωλίγκα. Όπως έμαθα μετά την απόλυση του ο Ρόγκιτς είναι φίλος του Ερυθρού Αστέρα. Αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετό για να μην υπάρξει το παραμικρό θέμα. Η παρουσία σε ένα παιχνίδι των Ερυθρολεύκων, εάν υποθέσουμε ότι αυτό είναι μεμπτό, δεν είχε να κάνει με τον Ολυμπιακό. Ο άνθρωπος πήγε να παρακολουθήσει ένα παιχνίδι της ομάδας του που συνέβαινε να αγωνίζεται με μια ελληνική ομάδα. Κι έχασε την δουλειά του. Αλλά το πράγμα έχει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Παρέα με τον Τζόκοβιτς
Ο Ρόγκιτς δεν πήγε στο ΣΕΦ μόνος του αλλά με τον Νόβακ Τζόκοβιτς πως ως γνωστόν καιρό τώρα μένει στην Αθήνα. Και ο Τζόκοβιτς συμβαίνει να είναι οπαδός του Ερυθρού Αστέρα. Συμβαίνει επίσης να είναι ο μεγαλύτερος εν ζωή Σέρβος αθλητής, αλλά και ένας πραγματικός παγκόσμιος σταρ. Οπότε για να βάλουμε την ιστορία στη σωστή βάση της πρέπει να πούμε ότι ο Νόβακ Τζόκοβιτς ζήτησε από τον Ρόγκιτς να τον συνοδεύσει στο ΣΕΦ για να δούνε ένα παιχνίδι της ομάδας που υποστηρίζουν. Θα μπορούσε ποτέ ο Ρόγκιτς να αρνηθεί κάτι τέτοιο στον προσωπικό του φίλο, ο οποίος συμβαίνει να είναι και μία από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες προσωπικότητες (και) του αθλητισμού; Νομίζω ότι οποιοσδήποτε από μας, αν αρνιόταν μια τέτοιου είδους πρόταση του Τζόκοβιτς, θα ήταν τρελός.
Παρόλα αυτά ο Ρόγκιτς απολύθηκε. Είχε την ατυχία ο τηλεοπτικός φακός, ο όποιος κυνηγάει παντού τον Τζόκοβιτς, να τον «συλλάβει» κι αυτόν και να τον δούμε αρχικά στο μόνιτορ του ΣΕΦ και στη συνέχεια παντού. Ουδείς βέβαια τον γνώρισε τον Ρόγκιτς γιατί ο άνθρωπος δουλεύει μάλλον πίσω από τις τηλεοπτικές κάμερες και το χειροκρότημα στο ΣΕΦ δεν ήταν προφανώς γι’αυτόν αλλά για τον Σέρβο πρωταθλητή που είναι δημοφιλέστατός.
Αντιλήψεις άλλων καιρών
Η ιστορία φυσικά ξεπερνά τον Ρόγκιτς και έχει να κάνει με τα μυαλά και τις αντιλήψεις. Αν η απόφαση της απόλυσής του ανήκει στον Νίκολιτς, τότε θα πρέπει μάλλον γενικώς να ανησυχούμε για την εικόνα που έχει για μας ο Σέρβος προπονητής της ΑΕΚ. Αν νομίζει ότι οι οπαδοί της ΑΕΚ είναι άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν ότι ένας συνεργάτης του δεν έχει το δικαίωμα να πάει να δει στο ΣΕΦ ένα παιχνίδι της αγαπημένης του ομάδας, δηλαδή του Ερυθρού Αστέρα, μαζί με ένα φίλο του που συμβαίνει μάλιστα να είναι και παγκόσμια προσωπικότητα όπως ο Τζόκοβιτς, τότε υπάρχει πρόβλημα όχι με το Νικολίτς, αλλά με την εικόνα που του έχει δημιουργηθεί για τους Ελληνες οπαδούς: μάλλον τον έχουμε φοβίσει τον άνθρωπο.
Αλλά ακόμα πιο ανησυχητικό είναι η απόλυση του να οφείλεται σε απόφαση της διοίκησης της ΑΕΚ. Διότι σ’ αυτή την περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια μεγάλη άγνοια των συνηθειών των προπονητών και των ποδοσφαιριστών, δηλαδή σε τελική ανάλυση των ανθρώπων που αποτελούν μέρος της ομάδας. Κι αν ως διοίκηση από ανθρώπους δεν ξέρεις, είναι και κομμάτι δύσκολο να έχεις μαζί τους την σχέση που πρέπει. Δεν θέλω να πιστεύω αυτό που κυκλοφορεί ότι δηλαδή η απόλυση του Ρόγκιτς γιατί πήγε σ’ ένα παιχνίδι του Ολυμπιακού έγινε για να δείξει ο Ηλιόπουλος το πόσο αντιολυμπιακός είναι μετά την κυκλοφορία διαφόρων φωτογραφιών που τον δείχνει να πανηγυρίζει ένα τρόπαιο που κέρδισε ο Ολυμπιακός το 2012. Δεν υπάρχει λογική στο να απολύεις ένα άνθρωπο για κάτι που έκανες εσύ και πιθανών έχεις μετανιώσει. Τι σου φταίει ο άλλος;
Παλιά πολύ παλιά
Θυμάμαι πριν από είκοσι χρόνια είχε γίνει από μια αθλητική εφημερίδα ένα αφιέρωμα σε μια καφετέρια και των βορείων προαστίων όπου συνυπήρχαν παίκτες της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού – κυρίως ξένοι. Είχαν βγάλει και μια κοινή φωτογραφία που είχε προκαλέσει θυμάμαι τεράστιες συζητήσεις. Αλλά από τότε αυτά άλλαξαν. Τώρα οι ποδοσφαιριστές – ειδικά οι ξένοι – έχουν μια χαρά σχέσεις μεταξύ τους ανεξάρτητα από την ομάδα στην οποία βρίσκονται. Μπορεί να μην πολυσυχνάζουν στα ίδια μέρη, αλλά έχουν μια χαρά σχέσεις. Ανταλλάσσουν πληροφορίες για την πόλη: οι παλιότεροι εδώ λένε τα μυστικά της στους νεότερους. Αν είναι παντρεμένοι, κάνουν παρέα μεταξύ τους και οι γυναίκες τους και τα παιδιά τους. Ολοι ζούνε την εμπειρία τους στην Ελλάδα σαν ωραίοι και καλοπληρωμένοι ξένοι στην ίδια πόλη. Αυτό δεν τους απαγορεύει καθόλου στο να κάνουν ότ,ι μπορούν στο γήπεδο για να κερδίσουν οι ομάδες τους. Ισα-ίσα.
Το να αισθάνονται οι ποδοσφαιριστές ότι δουλεύουν σε ένα πολιτισμένο περιβάλλον είναι πολύ καλό. Τους οδηγεί στο να δίνουν κάτι παραπάνω, να σέβονται τους εργοδότες και τις ομάδες τους, να μην θέλουν να φύγουν από δω. Νομίζω πως οι παίκτες της ΑΕΚ, όταν έμαθαν ότι ο απολύθηκε ο Ρόγκιτς γιατί πήγε να δει με τον Τζόκοβιτς ένα παιχνίδι του Ερυθρού Αστέρα με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ μάλλον αναρωτήθηκαν που βρίσκονται – δεν θέλω να πιστεύω ότι γέλασαν την καρδιά τους γιατί ένας άνθρωπος έχασε τη δουλειά του. Ακόμα περισσότερο σκέφτομαι τι μπορεί να είπε ο Τζόκοβιτς όταν έμαθε ότι ένας φίλος του απολύθηκε γιατί πήγαν να δουν μαζί ένα παιχνίδι της αγαπημένης του ομάδας. Είναι αθυρόστομός λένε ο Σέρβος. Όποτε μπορώ να φανταστώ διαφορά που είπε και απλώς δεν γράφονται.
Στην πραγματικότητα ο Ηλιόπουλος έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τον Τζόκοβιτς. Επρεπε απλά να ζητήσει από τον Ρόγκιτς να τον φέρει στο γήπεδο της ΑΕΚ. Η να του ζητούσε να βγαίνανε μαζί. Και να του έλεγε κι ένα τραγούδι. Πότε θα ξαναέχει την ευκαιρία να γνωρίσει ένα θρύλο; (Δεν αναφέρομαι στον Ολυμπιακό, πρόεδρε. Θρύλος είναι ο Τζόκοβιτς…)
Πηγή: Karpetshow
