Την περίοδο 1987-88, ο Αιγινιακός είχε ανεβεί στη νεοσυσταθείσα Δ’ εθνική κατηγορία, μετά από οκτώ χρόνια περιπλάνησης στο τοπικό πρωτάθλημα (το πρώτο 1979-80 στην ΕΠΣΚΜ και τ’ άλλα επτά στην ΕΠΣ Πιερίας), επιστρέφοντας δικαίως σε εθνικό πλέον πρωτάθλημα .
Συμμετείχε στον 2ο όμιλο, με πολύ ισχυρές ομάδες από την ΕΠΣΜ και όχι μόνο και πραγματοποίησε εξαιρετική πορεία, με αποτέλεσμα στο τέλος να παραμείνει επάξια στην κατηγορία .
Η σεζόν δεν ξεκίνησε καλά για τους Αιγινιώτες, όμως με πορεία πρωταθλητισμού στον Β’ γύρο πέτυχαν ένα “ποδοσφαιρικό θαύμα” γιατί αυτό, που φάνταζε ως αδύνατο επιτεύχθηκε με υπερπροσπάθεια στο μπαράζ – παραμονής, του γηπέδου του Πολυκάστρου .
Οι κυανολεύκοι τερμάτισαν στην 6η θέση με 40 βαθμούς (υποβιβάζονταν οι 12 ομάδες από τις 18, που ήταν όλες), ισοβαθμώντας με τον Αχιλλέα Τριανδρίας ( είχαν από μια νίκη και τον ίδιο αριθμό τερμάτων 4 – 4), του Α. Βοσνιάδη, του Γ. Ακριτόπουλου και άλλων ικανών ποδοσφαιριστών του και στην κωμόπολη του Κιλκίς επικρατώντας με 1 – 0 χάρη σε “χρυσό” γκόλ του Δημήτρη Αχλατλή, που τους έδωσε την πολυπόθητη σωτήρια, έτσι με πανυγηρικό τρόπο – αλησμόνητη – ήταν η εκστρατεία των φιλάθλων του Αιγινίου – ολοκλήρωσαν τη χρονιά, στην οποία σημειωτέον πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αστέρας Αμπελοκήπων ύστερα από σκληρή μάχη με τον ΠΑΟΝΕ .
Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι προπονητές διετέλεσαν οι αείμνηστοι Στέφανος Δεμίρης και ύστερα ο Αλέκος Αλεξιάδης .. Ενώ η τριάδα των γκολκίπερς στην ομάδα της Βόρειας Πιερίας τότε απαρτίζονταν από τους Φίλιππα Τοπαλίδη, Πάνο Γκορτσίλα και Χάρη Χατζημιχαήλ .
Φυσικά και το ρόστερ της ήταν κάτι παραπάνω από αξιόπιστο (θ’ αναφερθούμε προσεχώς) .
Σήμερα εμείς θα κάνουμε μια μίνι αναδρομή στον έξοχο τερματοφύλακα Φιλιππα Τοπαλίδη, ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα την περίοδο αυτή στην υπόθεση της παραμονής της ομάδας, που αναμφίβολα αποτελεί τεράστια επιτυχία στην μακρά ιστορία του Αιγινιώτικου συλλόγου .
Ο Τοπαλίδης γεννήθηκε το 1959 και τα πρώτα του βήματα στα ποδόσφαιρο τα έκανε στην ομάδα της γενέτειρας του το Απόλλωνα Ζαγκλιβερίου, όπου αγωνίστηκε για αρκετά χρόνια .
Ακολούθησε ένα πλούσιο “ποδοσφαιρικό οδοιπορικό”, με αξιοθαύμαστη αγωνιστική παρουσία, συνοδευόμενο και από ακέραιο χαρακτήρα σε ομάδες εθνικών κατηγοριών της περιοχής Θεσσαλονίκης πρίν φορέσει την φανέλα του γειτονικού Αιγινιακού το καλοκαίρι του 1987 .
Πρώτος του σταθμός η ΑΠΕ Λαγκαδά, που τότε (1984-85) έπαιζε στην Γ’ εθνική κατηγορία, για να ακολουθήσουν η Αναγέννηση Νεάπολης, η Αναγέννηση Επανωμής και ο Αιγινιακός στον οποίο επισφράγισε το πολύτιμο πέρασμα του με τον καλύτερο τρόπο στο μπαράζ με αντίπαλο την Τριανδρία, όπου διακρίθηκε ιδιάτερα, κάνοντας σπουδαία εμφάνιση και διατηρώντας ανέπαφη την εστία του .
Μπορεί ο Φιλιππας Τοπαλιδης να έπαιξε μόνο μία χρονιά στο Αιγίνιο, όμως άφησε θετικό αποτύπωμα και μέχρι σήμερα οι θύμησες μας είναι ζωντανές, όπως και η εκτίμηση του φιλάθλων του Αιγινιακού προς το πρόσωπό του .
Ως επίλογος για τον Φιλιππα Τοπαλιδη ν’ αναγράψουμε ότι η αξιόλογη καριέρα του έκλεισε πολύ αργότερα αν θυμάμαι καλά το 2000, αφού φόρεσε επιτυχώς τη φανέλα ούκ ολίγων ερασιτεχνικών σωματείων της Περιφέρειας Θεσσαλονίκης .
Αρχείο: Γιώργου Καρανικόλα
Ο αθλητικογράφος Γιώργος Καρανικόλας (αριστερά) συνομιλεί με τον νεαποκτηθέντα εξαίρετο τερματοφύλακα Φίλιππα Τοπαλίδη στο γήπεδο Αιγινίου κατά την διάρκεια της προετοιμασίας του Αιγινιακού τον Ιούλιο του 1987 .
Ο Αιγινιακός μετά την λήξη του νικηφόρου μπαράζ – παραμονής του πρωταθλήματος της Δ ” εθνικής κατηγορίας της περιόδου 1987-88, κόντρα στον Αχιλλέα Τριανδρίας (1 – 0), στο Πολύκαστρο, διακρίνεται ο Φ. Τοπαλιδης καθήμενος στο μέσον.
