Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ έκλεισαν τον πρώτο γύρο, πάνω – κάτω στην ίδια κατάσταση. Και οι τρεις έχουν λόγους να χαίρονται και οι τρεις έχουν λόγους να προβληματίζονται.
Ο Ολυμπιακός επέστρεψε στην κορυφή, ακριβώς την κατάλληλη στιγμή για να αναδειχθεί πρωταθλητής χειμώνα και να προσθέσει πίεση στους ανταγωνιστές του. Έχει σερί έξι συνεχόμενων νικών, άφησε πίσω του την Ευρώπη και την κόπωση που αυτή συνεπάγεται, ο Λεμονής συμμάζεψε τα ασυμμάζευτα του Χάσι και αξιοποιεί καλύτερα το υπάρχον ρόστερ και ,επιπλέον, ο οργανισμός γνωρίζει καλύτερα από τους υπόλοιπους πώς να διαχειριστεί μια ψυχοφθόρα κούρσα τίτλου. Αλλά βεβαίως, οι πρωτοπόροι έχουν ακόμα αρκετά αγωνιστικά προβλήματα που χρειάζονται επίλυση – μεταγραφική ή άλλη – και παρότι κερδίζουν, εξακολουθούν κατά κοινή ομολογία να μην παίζουν καλά.
Η ΑΕΚ έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να αναδειχθεί πρωταθλήτρια χειμώνα και ψυχολογικά αυτό έχει κόστος. Ωστόσο βρίσκεται για πρώτη φορά μετά από χρόνια σε απόσταση βολής από την κορυφή, έχοντας ταυτόχρονα προκριθεί στην επόμενη φάση του Europa League, παρά τους σοβαρούς τραυματισμούς που την άφησαν σε ένα κρίσιμο σημείο χωρίς βασικούς και αναντικατάστατους ποδοσφαιριστές. Επιπροσθέτως, βγάζει προς τα έξω μια εικόνα περισσότερο δεμένης ομάδας από τους άλλους δυο και αν κάποιος εκ των διεκδικητών του τίτλου έχει παίξει καλύτερη μπάλα, μάλλον αυτή είναι η Ένωση. Ωστόσο, ενώ κέρδισε και τα δυο ντέρμπι του πρώτου γύρου, παιχνίδια έξι και έξι βαθμών δηλαδή, είναι πίσω από τον Ολυμπιακό και ισόβαθμη του ΠΑΟΚ. Στον δεύτερο γύρο, τους έχει αμφότερους εκτός έδρας.
Ο ΠΑΟΚ, επίσης μετά από χρόνια βρίσκεται σε απόσταση βολής από την κορυφή. Παρά την λανθασμένη επιλογή Στανόγεβις και το γεγονός ότι ουσιαστικά πέταξε ένα καλοκαίρι στο καλάθι των αχρήστων, παρά τις κρίσεις που χρειάστηκε να ξεπεράσει μετά από τα κακά αποτελέσματα εκτός έδρας και τον οδυνηρό ευρωπαϊκό αποκλεισμό, παρά το ότι πρωτοκλασάτες μεταγραφές δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα (Μακ, Ελ Καντουρί, ο Βιεϊρίνια που τραυματίστηκε τη στιγμή που ανέβαινε, ο Μαουρίτσιο το ίδιο, ο τουρίστας Σαμπράνο), ο – ελάχιστα δημοφιλής – Λουτσέσκου βρήκε λύσεις, οδήγησε τον «Δικέφαλο» σε μίνι σερί τριών νικών (η μία με εντυπωσιακό σκορ εις βάρος του Παναθηναϊκού) και σε ήρεμες γιορτές. Ο ΠΑΟΚ απέχει μόλις έναν πόντο από την πρώτη θέση, έχοντας παίξει ολόκληρο τον πρώτο γύρο, παρά ένα ματς , κεκλεισμένων των θυρών, και έχοντας και τους δυο άμεσους ανταγωνιστές του στον δεύτερο γύρο στην Τούμπα. Με τα παραπάνω δεδομένα, θα έλεγε κάποιος ότι ίσως ο ΠΑΟΚ να δικαιούται ένα μικρό (απειροελάχιστο) προβάδισμα στα προγνωστικά.
Πλην όμως υπάρχει και μια άλλη κρίσιμη παράμετρος που ενδεχομένως να παίξει καθοριστικό ρόλο. Ο Ολυμπιακός έχει έτοιμο άλλοθι σε περίπτωση απώλειας του πρωταθλήματος: Του το «έκλεψαν» οι εξυγιαντές. Αν το πάρει θα είναι πρώτος μάγκας, αν το χάσει θα είναι θύμα. Αντιθέτως, οι «Δικέφαλοι», στην πρώτη χρονιά που η ΕΠΟ άλλαξε χέρια και η διαιτησία δεν είναι κατευθυνόμενη (μέχρι στιγμής τουλάχιστον), έχουν και την «τόσο καιρό φωνάζετε για την εγκληματική οργάνωση , φέτος τι σας έφταιξε πάλι;» έξτρα πίεση να διαχειριστούν. Μη γελιέστε, είναι πίεση. Και ουδείς μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα πώς θα επιδράσει, όταν ζορίσουν τα πράγματα. Ούτε αν τελικά είναι καλό ή κακό για τον Ολυμπιακό ότι διαθέτει εύκαιρη δικαιολογία για τυχόν αποτυχία (συνήθως είναι κακό).
Εκείνο που μπορούμε να πούμε προς το παρόν είναι μονάχα το εξής: Όσο ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ ρίχνουν μπηχτές ο ένας στον άλλο για ένα πέναλτι με τη Λαμία και ένα οφσάιντ στα Χανιά και τροφοδοτούν μια επιζήμια συζήτηση, τόσο στον Πειραιά τρίβουν τα χέρια τους με ικανοποίηση.
Υ.Γ. Παρεμπιπτόντως , αν η καλύτερη ψυχολογία σε μια μάχη τίτλου είναι το «παίζω δίχως τίποτα να χάσω και με πολλά να κερδίσω» , αυτή δεν την έχει κάποιος εκ των ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Ολυμπιακού. Την έχει ο – μόλις δυο πόντους πίσω από τους «Ερυθρολεύκους» – Ατρόμητος. Ο Ατρόμητος που παίζει στο δεύτερο γύρο και με τους τρεις στο Περιστέρι. Ας το κρατήσουμε κατά νου, διότι ειδικά φέτος, τίποτα δεν αποκλείεται.
Πηγή: Sport DNA
