Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Αργά το βράδυ, στις 1.00 πμ κι ενώ θα έχουμε μπει στο Σάββατο, κάνει πρεμιέρα στο Παγκόσμιο κύπελλο η Βραζιλία: για πολλούς τώρα αρχίζει το μουντιάλ. Ιστορικά για πολλά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο το μουντιάλ είναι πάντα μια ευκαιρία να δουν την Βραζιλία κόντρα σε όλους. Αυτή τη φορά θα έχει Ιταλό προπονητή: τον Κάρλο Αντσελότι. Θα ήταν ένα παράδοξο αν τον διάλεγαν για την καταγωγή του, αλλά ο λόγος που τον φώναξαν είναι το Τσάμπιονς λιγκ, που για τους Βραζιλιάνους είναι κάτι σαν ποδοσφαιρικό ΝΒΑ. Απόψε με αντίπαλο το σοβαρό Μαρόκο θα δούμε αν το χέρι του Αντσελότι φαίνεται στην Σελεσάο.
Τα τελευταία είκοσι χρόνια, η Βραζιλία έχει περάσει τον σκόπελο των προημιτελικών μόνο μία φορά: το 2014. Αποδείχτηκε κάτι σαν τιμωρία: η ήττα με 7-1 από την Γερμανία κατέστρεψε την γοητεία της. Τότε οι Βραζιλιάνοι ήθελαν προπονητή τον Μουρίνιο – όχι η ομοσπονδία ο κόσμος: έτσι τουλάχιστον είχε απαντήσει το 65% των ερωτηθέντων σε ένα γκάλοπ του τηλεοπτικού δικτύου Globo. Τελικά αυτός ο μεγάλος Ευρωπαίος προπονητής που θα αναλάμβανε να κάνει την Βραζιλία ξανά παγκόσμια πρωταθλήτρια ήρθε με δέκα χρόνια καθυστέρηση. Αλλά κανείς σήμερα δεν μπορεί να απαντήσει αν ο Αντσελότι θα αποδειχτεί ο κατάλληλος άνθρωπος.
Πολλές άλλες ομάδες του
Ο Αντσελότι έχει προσπαθήσει να χτίσει μια Εθνική Βραζιλίας, με στοιχεία από πολλές από τις ομάδες στις οποίες έχει δούλεψε με επιτυχία. Η Βραζιλία αμύνεται με ένα 4-4-2 στο οποίο δεν επιβάλλεται να γυρνάνε όλοι οι κυνηγοί για να βοηθήσουν στην άμυνα: το πράγμα θυμίζει τους καιρούς του στη Μίλαν όταν ο Κακά και ο Ιντζάγκι έμεναν ψηλά γλυτώνοντας κούρσες. Οταν η Σελεσάο κάνει κατοχή μπάλας θυμίζει πολύ την τελευταία Ρεάλ Μαδρίτης παίζοντας κάτι σαν 4-3-3, με έναν μέσο να ανεβαίνει, συνήθως τον Πακετά που κάνει τον Μόντριτς, και ένα φορ να βγαίνει από την περιοχή για να δημιουργήσει χώρους για τους δύο ακραίους επιθετικούς, δηλαδή τον Ραφίνια και τον Βινίσιους, όπως έκανε ο Μπενζεμά που αφού έσπαγε την μπάλα ήταν κι έτοιμος για να την ξαναπάρει. Ο Βινίσιους είπε χθες ότι κατά βάση ο Αντσελότι θέλει σωστή άμυνα και
Η Βραζιλία αλλάζει εύκολα και σχήμα και τρόπους, ανάλογα με το επίπεδο των αντιπάλων της: στα φιλικά πχ μπορούσες να δεις αρκετά διαφορετικές εκδοχές της. Ηταν υπερβολικά επιθετική με τον Παναμά και την Αίγυπτο (παίζοντας με τέσσερις κυνηγούς) ήταν πιο τετράγωνή εναντίον της Κροατίας ωστόσο πίεζε ψηλά. Ομως εναντίον της Γαλλίας στο δυσκολότερο φιλικό που έδωσε, προτίμησε να περιμένει τακτοποιημένα για να εκμεταλλευτεί χώρους για την μετάβαση: δεν τους βρήκε κι αφήνοντας την μπάλα στον ΕμΠαπέ και τους υπόλοιπους έχασε με 1-2. Όλα αυτά θα δούμε αν είναι δοκιμές ή αν είναι, όπως αρκετοί Βραζιλιάνοι σχολιαστές φοβούνται, απλές αποδείξεις ότι ο Αντσελότι δεν έχει και τόσο ξεκάθαρες ιδέες. Δεν έχει άλλωστε στα χέρια του τους ποδοσφαιριστές του όσο θα τους ήθελε.
Η Βραζιλία, παραδόξως, δεν θα είναι η πιο τεχνικά καταρτισμένη ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Το δίδυμο των ακραίων αμυντικών δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με παίκτες που είχε όταν κέρδισε το μουντιάλ: ο Γουέσλεϊ και ο Ντούγκαλς Σάντος ή ο Αλεξ Σάντρο δεν είναι Καφού και Ρομπέρτο Κάρλος. Η μεσαία γραμμή έχει κυρίως παίκτες που καλύπτουν (Καζεμίρο) και τρέχουν (Μπρούνο Γκιμαράες) αλλά δεν πατάνε την αντίπαλη περιοχή. Το πιο μεγάλο μυστήριο είναι ποιος θα είναι ο φορ. Ο Τιάγκο φαίνεται να έχει το προβάδισμα, αλλά ο Αντσελότι δοκιμάζει πολλούς. Είναι παράδοξο αλλά ό,τι πιο αξιόπιστο έχει η Βραζιλία είναι το δύδυμμο των στόπερ: Μαρκίνιος και Γκάμπριελ είναι συμπληρωματικοί.
Περιμένοντας ένα θαύμα
Ο Αντσελότι έκανε σκληρές επιλογές. Αποφάσισε να αφήσει εκτός ομάδας τον Ζοάο Πέδρο, για πολλούς τον καλύτερο Βραζιλιάνο φορ αυτό τον καιρό παρά τις ιδιαιτερότητές του. Διάλεξε να πάρει πολλούς νεαρούς ( Εντριχ, Ραγιάν, Ιγκόρ Τιάγκο, Λουίζ Ενρίκε κτλ) μάλλον για να υπάρχει μια εσωτερική ιεραρχία. Ο Αντσελότι θα ήθελε να έχει χτίσει μια αρκετά ευέλικτη ομάδα, επικεντρωμένη στην σωστή κάλυψη της άμυνας, στις ανακτήσεις της μπάλας και στην επίθεση από τα πλάγια, και την ίδια στιγμή ικανή να αλλάζει τον σχηματισμό της ανάλογα με τον αντίπαλο, αλλά κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν όλα αυτά η ομάδα του μπορεί να τα κάνει με την ευκολία που αυτός θα ήθελε. Πιθανότατα για να αποφύγει τις συζητήσεις για την ετοιμότητα της ομάδας του έκανε ένα δώρο στον κόσμο: κάλεσε τον Νεϊμάρ που ήθελαν όλοι! Δεν θα είναι έτοιμος στα πρώτα ματς. Αλλά αντιπροσωπεύει την ελπίδα ότι οι Βραζιλιάνοι μπορούν να ζήσουν μια μεγάλη ιστορία θεαματικής επιστροφής σαν εκείνη που τους χάρισε ο Ρονάλντο, που αποκαλούσαν όλοι φαινόμενο το 2002. Τότε, χάρη στο θαύμα της επιστροφής είχαν και τον τελευταίο τους θρίαμβο: ένα θαύμα επιστροφής περιμένουν και τώρα.
Οι Βραζιλιάνοι ξεκινάνε με αντίπαλο το Μαρόκο. Που έχασε τον πιο απίθανο τελικό της ιστορίας του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, αλλά που στο προηγούμενο μουντιάλ έφτασε στα ημιτελικά. Η ομάδα του Μοχάμετ Ουαϊμπί έχει πολλούς από τους ήρωες της μεγάλης πορείας στο Κατάρ και επιπλέον τον Μπραχίμ Ντίαζ. Και ναι υπάρχει πάντα κι ο ΕλΚαμπί. Του οποίου το μέτριο φινάλε στο ελληνικό πρωτάθλημα ίσως έχει να κάνει και με το ότι περίμενε το μουντιάλ.
Βραδιά για όλα τα γούστα
Όταν η βραδιά έχει πρεμιέρα της Βραζιλίας όλα τα υπόλοιπα ματς έχουν λιγότερη λάμψη: και είναι απόψε πολλά.
Στις 22.00μμ θα δούμε την Ελβετία να αντιμετωπίζει το Κατάρ και κατά πάσα περίπτωση να το κερδίζει. Ο κόουτς Γιακίν έχει στα χέρια του μια έμπειρη ομάδα πλέον. Πολλοί παίκτες προέρχονται από τη Serie A: υπάρχουν ο πρωταθλητής με την Ιντερ, ο Φρόιλερ της Μπολόνια, ο Γιασάρι της Μίλαν και ο Έμπισερ της Πίζα. Οι βετεράνοι Τζάκα και Ροντρίγκεζ, παρόντες και στα τρία τελευταία μουντιάλ, έχουν την ευθύνη της καθοδήγησης νέων ταλέντων όπως οι Κέλερ, Μούχαϊμ, Αμέντα, Χάκεθ, Μανζάμπι και Ίτεν. Ας προσέξουμε τον Φάσναχτ, πρώτο σκόρερ της Ελβετικής Σούπερ Λίγκας με τη Γιουνγκ Μπόις.
Στις 4.00 τα χαράματα οι Σκοτσέζοι παίζουν με την Αϊτή. Θα θυμηθούμε ότι είναι η ομάδα που απέκλεισε την Εθνική μας και θα τους δούμε να κάνουν πάλι το γνωστό ψυχωμένο παιγνίδι τους. Με ηγέτη τον ΜακΤόμινι, με τους Φεργκιουσον και Μακ Γκίν να έχουν κλείσει την χρονιά υπέροχα, με τον τερματοφύλακα Γκόρντον να γράφει ιστορία, με όρεξη για τρέξιμο, με πείσμα – το μόνο που μπορεί να τους δημιουργήσει προβλήματα απέναντι σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες του μουντιάλ είναι η υγρασία. Προφανώς θα δούμε και τον Φρανσίς Πιερό. Που έδωσε χθες μια συνέντευξη μιλώντας για την μεγάλη του αγάπη, δηλαδή το μπάσκετ! Πράγμα που είχα υποψιαστεί αλλά δεν γνώριζα.
Αν νομίζετε ότι το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε κάνετε λάθος. Στις 7 το πρωί οι αύπνοι μερακλήδες ή όποιοι θα ξυπνήσουν εκείνη την ώρα κυριακάτικα μπορούν να δουν το Τουρκία – Αυστραλία. Οι Τούρκοι επιστρέφουν στο μουντιάλ για πρώτη φορά μετά το 2002 όταν παραλίγο να παίξουν στον τελικό. Γύρω από τον Τσαλχάνογλου υπάρχει μια ομάδα με παίκτες πιο ώριμους σε σχέση με ότι είχαν δείξει δυο χρόνια πριν στο Euro: τα μάτια όλων θα είναι στον Γιλντίρ και στον Γκιουλέρ. Αλλά σεβασμός στην Αυστραλία. Πάντα στα μουντιάλ θυμίζει πως είναι δύσκολο καρύδι για όλους.
Πηγή: Karpetshow
