Του Δημήτρη Καρύδα
Από τη στιγμή που Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός δεν κατάφεραν ούτε φέτος να φτάσουν παρέα στο τέλος του δρόμου και να μας προσφέρουν τη μητέρα όλων των μαχών, ένα Ευρωπαϊκό τελικό μεταξύ τους, θα…. βολευτούμε με τους κλασικούς τελικούς της GBL. Η συνηθισμένη κατάληξη λοιπόν ή καλύτερα η ζωή μας εδώ και 20 χρόνια. Από τα playoffs του 2006 ακολούθησαν 15 σερί τελικοί αιωνίων, δύο χρονιές που ο Ολυμπιακός δήλωσε απών λόγω της Α2 και από τότε άλλες πέντε σερί χρονιές που αισίως φέτος φτάνουν τις έξι.
Φυσικά, ότι έχει προηγηθεί έχει προ πολλού καταχωρηθεί στο χρονοντούλαπο. Είναι οι περιπτώσεις που τα πρώτα δεν τιμούν τα στερνά! Παραμένω πολύ σταθερός σε μια άποψη όλα αυτά τα χρόνια: Όταν οι δύο τους μπαίνουν στο παρκέ ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει! Ενίοτε σπάνια ξέρεις και τι σου…. νυχτώνει. Άλλωστε, οι τελικοί αποτελούν από μόνοι τους ένα ξεχωριστό σημείο αναφοράς. Είναι το τελευταίο τρόπαιο, το τελευταίο οχυρό, ο τίτλος που μπορεί να φτιάξει μια ολόκληρη χρονιά ή να την …καταστρέψει!
Μην πάτε μακριά. Δεν χρειάζεται να ανατρέξουμε στην τελευταία φορά –πριν τη φετινή- που ο Ολυμπιακός στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης το 2013! Γύρισε τροπαιούχος από το Λονδίνο για να βυθιστεί κάπου ανάμεσα στους πανηγυρισμούς και στη λογική χαλάρωση που ακολουθεί ένα μεγάλο κατόρθωμα σε ένα κυκεώνα αναπόδεικτων φημών περί ντόπινγκ (!), αποσυντονίστηκε και όταν ξύπνησε αντίκρισε μια εναλλακτική πραγματικότητα: Ο Παναθηναϊκός με το ‘’σκεπτόμενο μπάσκετ’’ του Αργύρη Πεδουλάκη είχε σκουπίσει τη σειρά των τελικών. Κι΄αν το 2013 μοιάζει πολύ μακρινό και μεσολάβησαν δεκάδες άλλα επεισόδια στη σαπουνόπερα που πρωταγωνιστούν οι δύο αιώνιοι τα δύο τελευταία χρόνια αποδεικνύουν όσα γράφτηκαν στον πρόλογο.
Το 2024 ο Παναθηναϊκός είχε μπει στο βαθύ μαύρο πηγάδι είχε πέσει ο Ολυμπιακός 11 χρόνια νωρίτερα. Οι πανηγυρισμοί για τον θρίαμβο στο Βερολίνο δεν είχαν κοπάσει και οι πράσινοι βρέθηκαν στο 0-2 πριν προλάβουν να πουν ‘’EuroLeague’’. Όμως το τέλος του δεύτερου τελικού αποτέλεσε το σημείο αφύπνισης του Παναθηναϊκού. Αυτό που δεν μπορούσε και πιθανώς δεν θα κατόρθωνε ο Αταμάν το πέτυχαν ο Γουόκαπ και ο Κάναν με το thrash talking στον Σλούκα! Το ίδιο ακριβώς λάθος από την ανάποδη όμως μέτρησε πέρσι όταν ο Παναθηναϊκός κέρδισε άνετα το Game 1 και ο Ολυμπιακός έμοιαζε με την πλάτη στο καναβάτσο αδύναμος να αποφύγει το μοιραίο νοκ άουτ. Αλλά τα γεγονότα του Game 2 πρόσφεραν την απαραίτητη συσπείρωση στους ερυθρόλευκους.
Ωραία και φέτος τι κάνουμε; Ο Ολυμπιακός μοιάζει να έχει όλα τα ατού με το μέρος του. Σαν να παίζει πόκερ και να κρατάει τέσσερις άσους. Προέρχεται από τον θρίαμβο της Ευρωλίγκας, παίζει σταθερά καλύτερο μπάσκετ, τα στεγανά των αποδυτηρίων του λειτουργούν καλύτερα από του αντιπάλου, η όποια αμφισβήτηση για παίκτες ή προπονητή μοιάζει να έχει διαγραφεί από τη συλλογική μνήμη. Με άλλα λόγια είναι σκληρό φαβορί και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς! Ακόμη και αν τα πράγματα δεν κυλήσουν όπως λένε οι προβλέψεις υπάρχει το καλοδεχούμενο πλεονέκτημα έδρας που διαχρονικά είναι σημαντικό: Τα τελευταία πέντε χρόνια ο Ολυμπιακός έχει 7-1 σε τελικούς μέσα στο ΣΕΦ και ο Παναθηναϊκός 5-3 στο ΟΑΚΑ.
Ακόμη και έτσι όμως ο Παναθηναϊκός ελπίζει. Οι τέσσερις άσοι κερδίζουν σχεδόν πάντα εκτός από το straight ή το royal φλας. Οι πράσινοι έχουν τα όπλα αλλά αυτή τη στιγμή τους λείπει η καλή ψυχολογία και η συσπείρωση. Ο Αταμάν αμφισβητείται πλέον πιο έντονα από κάθε άλλη στιγμή της τελευταίας τριετίας αλλά ίσως την ύστατη στιγμή βρει τρόπο να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από κάθε τι άλλο: Να συσπειρώσει μια ομάδα, να μαζέψει τα συντρίμμια των διαλυμένων σχέσεων του με αρκετούς παίκτες και να πάρει τον καλύτερο εαυτό τους. Εάν αυτά έχουν ξεκινήσει ως διεργασία στα αποδυτήρια της ομάδας ο Παναθηναϊκός δεν θα είναι απλός κομπάρσος των τελικών αλλά ισότιμος και ισάξιος αντίπαλος των πρωταθλητών Ευρώπης. Μην ξεχνάτε αυτές τις δύο τελευταίες λέξεις, την επίδραση τους αλλά και το μέρος που στέφθηκε πρωταθλητής ο Ολυμπιακός! Εάν όμως όλα αυτά είναι μια απλή θεωρία πιθανοτήτων τότε ο Παναθηναϊκός δεν ψάχνει ένα δύσκολο φλας για να κερδίσει την παρτίδα αλλά κάτι αδύνατο: Να βρει πέμπτο άσο στην τράπουλα.
Πηγή: Sportal
