Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Δεν έγραψα χθες για τα ματς του μπάσκετ για δύο λόγους. Ο πρώτος γιατί ήθελα να τα δω λίγο καλύτερα καθώς και τα δυο έπεσαν πάνω στο ματς της ΑΕΚ. Ο δεύτερος γιατί ήθελα να δω τι σημαίνει η ήττα του ΠΑΟ βαθμολογικά, εννοώ που ακριβώς τον στέλνει. Για να γινόταν αυτό κατανοητό έπρεπε να έχω και το αποτελέσματα των χθεσινοβραδινών αγώνων. Όπως εξελίχτηκαν τα πράγματα η ήττα του Παναθηναϊκού από την Βαλένθια του δυσκολεύει κομμάτι την ζωή στη συνέχεια. Διότι μπορεί να τον στείλει αρχικά στα play in. Και στην συνέχεια ακόμα και πάνω στον Ολυμπιακό που είναι αδύνατον να τερματίσει κάτω από δεύτερος και πιθανότατα θα τερματίσει πρώτος. Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.
Με ψυχολογία στα ύψη και ύψος
Όπως έχω ξαναγράψει ο Ολυμπιακός θέλει την πρωτιά και δεν φοβάται κατάρες και άλλα τέτοια μεταφυσικά. Και καλά κάνει. Μπορεί η Ευρωλίγκα να είναι μια διοργάνωση που αισθάνεσαι ότι ξεκινά στα play off (όταν τα λάθη δεν συγχωρούνται) και μπορεί στο Final 4 να κρίνεται λίγο άδικα μια σεζόν σε δυο σκληρά συνήθως παιγνίδια, αλλά αυτό που συμβαίνει στην κανονική περίοδο δεν είναι άνευ σημασίας – πρώτα από όλα γιατί δίνει την δυνατότητα σε κάθε ομάδα να δει αρετές και μειονεκτήματα και έπειτα γιατί της επιτρέπει να «χτίσει» την απαραίτητη σιγουριά και να πορευτεί με βεβαιότητες (αυτό συνήθως το αποκαλούμε «ψυχολογία»). Ο Ολυμπιακός, όπως και κάθε ομάδα, έχει πάντα ανάγκη από σιγουριά και βεβαιότητες και η εφετινή του ομάδα για να τα βρει αυτά πάλεψε πολύ – και με τον εαυτό της. Το ματς με την Χάποελ Τελ Αβίβ στην Σόφια είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Η νίκη που χάρηκε ο Μπαρτζώκας
Είναι το πρώτο εκτός έδρας παιγνίδι που ο Ολυμπιακός κερδίζει εκτός έδρας με αντίπαλο κάποια από τις δώδεκα πρώτες ομάδες εκτός Ελλάδος – στην Αθήνα έχει κερδίσει τον ΠΑΟ. Είναι ένα ματς που αν γινόταν πριν ένα μήνα ο Ολυμπιακός πιθανότατα θα το έχανε, όπως έχασε τα ματς με την Ντουμπάι, την Ζαλγκίρις, την Βαλένθια – δηλαδή στις λεπτομέρειες του τέλους. Θα το έχανε πιθανότατα και στην αρχή της σεζόν όταν ήταν ακόμα ημιτελής: στο ΣΕΦ την Χάποελ την κέρδισε δύσκολα μετά από μια κοκορομαχία. Στη Σόφια όμως το έκανε υποδειγματικά και παίρνοντας άριστα αν συνυπολογίσει κανείς τις πολλές απουσίες (Ταρίκ Τζόουνς, Νιλικίνα, Φουρνιέ) αλλά και το γεγονός ότι για ένα ακόμα ματς ο Ιτούδης βρήκε τρόπο να περιορίσει τον γηπεδούχο Βεζένκοφ που ήταν χωρίς πόντο (και με κάμποσες προσπάθειες) στα δύο πρώτα δεκάλεπτα – τελείωσε βέβαια το ματς με 10 χρήσιμους πόντους. Ο Ολυμπιακός πήγε στο ματς με κεκτημένη ταχύτητα, με τον Ντόρσεϊ σε σπουδαία κατάσταση και με τον Μπαρτζώκα έτοιμο να δώσει ένα πασχαλιάτικο ρεσιτάλ: τα ματς με τον Ιτούδη είναι παραδοσιακά παιγνίδια σκάκι.
Από όλες τις τελευταίες νίκες ο κόουτς του Ολυμπιακού αυτή σίγουρα την χάρηκε πιο πολύ. Την πήρε παίρνοντας πολλά από πόλους, αλλά και γιατί είδε ένα από τα πιο αγαπημένα παιδιά του, τον Φαλ, να επιστρέφει όχι απλά βοηθώντας αλλά κάνοντας και την διαφορά, στην άμυνα με τις τάπες του και στην επίθεση με τα ριμπάουντ του. Για τον Ολυμπιακό είναι σημαντικό ότι μολονότι βρισκόμαστε στα μέσα του Απρίλη η ομάδα του βρίσκεται σε μια εξελικτική διαδικασία. Κουβαλάει πάντα κάποια ερωτηματικά, αλλά έχει μια βεβαιότητα που την μεγαλώνει και η πρωτιά του: μπορεί να έχει διαφορετικούς πρωταγωνιστές και διαφορετικές αντιδράσεις – και μέσα στο ίδιο το παιγνίδι. Κι όσο πιο σίγουρος είναι, είναι και πιο καλός.
Εμπλεξε λίγο
Ο ΠΑΟ έμπλεξε λίγο την ζωή του χάνοντας στην Βαλένθια. Η ισπανική ομάδα είναι ένα ωραίο παράδειγμα για το πως μπορεί να δημιουργηθεί κάτι εξαιρετικό, χωρίς αλόγιστο ξόδεμα χρημάτων. Πρόκειται για ένα καλοδουλεμένο σύνολο από τον κόουτς Μαρτίνεθ. Δεν έχει σούπερ σταρ καθώς δεν μπορεί να θεωρηθούν τέτοιοι ούτε ο Μοντέρο, ούτε ο Μορ, ούτε ο Ντάριους Τόμσον, ούτε ο νεαρός Ντε ΛαΡέντ: πρόκειται για ομάδας που στηρίζεται πάρα πολύ στο βάθος της. Από πολλές απόψεις κατασκευαστικά είναι το αντίθετο του ΠΑΟ, τον οποίο κέρδισε δυο φορές για τον ίδιο λόγο: οι Πράσινοι και στο ΟΑΚΑ και στην Βαλένθια δεν κατάφεραν να μπλοκάρουν την πολυπρόσωπη επίθεσή της. Αλλά ειδικά στην προχθεσινή ήττα του ΠΑΟ υπάρχει και μια άλλη εξήγηση πολύ πιο απλό: η ελάχιστη προσφορά του Ναν οι μεταπτώσεις της απόδοσης του οποίου μετά την επιστροφή από τον γνωστό τραυματισμό του είναι μεγάλες και συχνές και εντός του παιγνιδιού. Μπορεί να συζητάμε για οτιδήποτε, αλλά ο ΠΑΟ ματς με τον Ναν τόσο χαμηλά στο σκορ είναι σχεδόν αδύνατον να κερδίσει ακόμα κι αν αυτό κριθεί στους 70 πόντους – πόσο μάλλον αν ο ΠΑΟ για να κερδίσει χρειάζεται πάνω από 100.
Η Βαλένθια στραπαστάρησε όπως και στο ματς του ΟΑΚΑ την κομμάτι προβληματική πρώτη γραμμή άμυνας του ΠΑΟ, που υπέφερε στο ματς πιο πολύ από όσο συνήθως και γιατί ο Γκραντ δεν είναι ακόμα έτοιμος και γιατί ο Αταμάν δεν βλέπει όσο θα έπρεπε σε τέτοια ματς τον Καλαϊτζάκη και γιατί μήνες πολλούς μετά την συνύπαρξή τους δεν έχει βρει τρόπο να εκμεταλλευτεί τον Σορτς. Στις κακές του βραδιές ο ΠΑΟ μοιάζει να είναι μια ομάδα με μια πεντάδα και δυο αλλαγές – όπως οι ομάδες της δεκαετίας τους 80. Όταν ο Αταμάν μοιράζει το χρόνο, όπως έκανε στην Βαλένθια, το κάνει από απόγνωση.
Πιο πολύ από τον Αταμάν γκρίνιαξε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και λογικό: ο Παναθηναϊκός με νίκη αγκάλιαζε την εξάδα και θα μπορούσε να βρεθεί και στην τετράδα ενώ τώρα είναι πιθανό να βρεθεί στο play in αλλά και απέναντι στον Ολυμπιακό στα play off.
Κι αν παίξουν αντίπαλοι;
Είναι λογική αυτή η ανησυχία, πλην όμως δεν πρέπει να χάνουμε το μέτρο. Ο Παναθηναϊκός- και μέσα στα ατελείωτα σκαμπανεβάσματα του – κλείνει την σεζόν σε καλύτερη κατάσταση από πολλές από τις ομάδες που έχει μπροστά του και μπορεί να βρει και στην συνέχεια. Η Μονακό πχ που είναι αρκετά πιθανό να είναι αντίπαλος του ΠΑΟ στο play in παλεύει να κρατηθεί ζωντανή: οι διοικητικές περιπέτειες την έχουν επηρεάσει. Κι όσο για το πιθανό «σταύρωμα» με τον Ολυμπιακό (που προσωπικά το βρίσκω δύσκολο γιατί ο ΠΑΟ μου μοιάζει πιθανότερο να βρεθεί 7ος) όλοι όσοι αγαπάμε το μπάσκετ πρέπει να το βρίσκουμε γοητευτικό: οι δυο ελληνικές ομάδες θα καθηλώσουν το ενδιαφέρον μας σε μια σειρά από ματς – μου φαίνεται καλύτερο από το να βρεθούν μια και μόνη φορά έστω κι αν κι ένα τέτοιο μονό ματς σε Final 4 θα έχει μοναδικό ενδιαφέρον.
Όπως και να χει δεν θα πλήξουμε.
Πηγή: Karpetshow
