Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Με το χθεσινοβραδινό Καναδάς – Νότιος Αφρική (1-0) στο μουντιάλ άρχισαν τα νοκ άουτ παιγνίδια. Από εδώ και πέρα δεν θα υπάρχουν πλέον στο πρόγραμμα ματς που το αποτέλεσμα βολεύει και τους δυο και δεν θα υπάρχουν και παιγνίδια ανάμεσα σε ομάδες που καίγονται για βαθμούς και ομάδες κομμάτι αδιάφορες. Όλα αυτά τα είδαμε στην πρώτη φάση και θα τα βλέπουμε πάντα και σε όλες τις διοργανώσεις όταν και εφόσον υπάρχει φάση ομίλων και από αυτούς μάλιστα περνάνε και κάποιοι που έχουν τερματίσει στην τρίτη θέση. Από εδώ και στο εξής πλέον όποιος χάσει πάει σπίτι, όπως συνέβη με τους καλούς Μπαφάνα Μπαφάνα χθες βράδυ. Αρχίζουν λοιπόν τα δράματα. Κι όταν όλα τα φαβορί του για την κατάκτηση του μουντιάλ συνεχίζουν (και λέγονται Γαλλία, Αργεντινή, Ισπανία, Βραζιλία, Γερμανία, Πορτογαλία, Ολλανδία κτλ) τα δράματα θα είναι σίγουρα μεγάλα.
Η ξεκάθαρη εικόνα
Τι άλλο έχουμε μετά την επεισοδιακή ολοκλήρωση της φάσης των ομίλων; Το ταμπλό της διοργάνωσης σχηματισμένο, πράγμα που σημαίνει πως μπορούμε πλέον να έχουμε και μια ξεκάθαρη εικόνα για το τι μας περιμένει στην συνέχεια. Όχι ότι είναι εύκολο να απαντήσει κανείς στην ερώτηση ποιος θα κερδίσει το μουντιάλ: από την ώρα που κανένα από τα φαβορί δεν αποκλείστηκε νωρίς η εκτίμηση παραμένει δύσκολη. Αλλά τουλάχιστον τώρα μπορούμε να δούμε ποιος είναι ο δρόμος όποιου κάτι τέτοιο το ονειρεύεται και να κατανοήσουμε την δυσκολία του πράγματος.
Το Euro, και οι Αγγλοι στο Copa America
Ας θυμηθούμε λοιπόν μερικά βασικά τώρα που ο οδικός χάρτης είναι ξεκάθαρος.
Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί το ταμπλό υπάρχει μια πάνω πλευρά που θυμίζει Euro και μία κάτω πλευρά στην οποία δεν υπάρχουν πολλές μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες αλλά υπάρχουν οι εκπρόσωποι του ποδοσφαίρου της Λατινικής Αμερικής (η Βραζιλία, η Αργεντινή και η Κολομβία) και βέβαια η Αγγλία.
Στην πάνω πλευρά του ταμπλό συναντάμε τη Γερμανία τη Γαλλία την Ισπανία την Πορτογαλία την Ολλανδία και την Κροατία. Στη φάση των 16, σε χρόνο ρεκόρ δηλαδή, μπορεί να έχουμε Γαλλία – Γερμανία και Πορτογαλία – Ισπανία, ματς που θα μπορούσαν να είναι και τελικοί της διοργάνωσης. Είναι φανερό ότι ο δρόμος προς τον τελικό είναι πολύ δύσκολος για τους Γάλλους, αλλά και για τους Ολλανδούς, που ξεκινάνε απόψε με το Μαρόκο σε μια πολύ δύσκολη διασταύρωση. Ολο αυτό προέκυψε για ένα πολύ απλό λόγο: γιατί η Πορτογαλία δεν τερμάτισε πρώτη στον όμιλό της. Βγαίνοντας δεύτερη μετέτρεψε την πάνω πλευρά του ταμπλό σε μίνι Euro.
Στην κάτω πλευρά τα πράγματα είναι πιο απλά. Μπορεί να έχουμε πολύ γρήγορα ένα ματς ανάμεσα στο Μεξικό και την Αγγλία – καθόλου απλό για τους Αγγλους. Αν τα καταφέρουν και προκριθούν μπορεί να βρουν τη Βραζιλία, εάν η ομάδα του Κάρλο Αντσελότι έχει καταφέρει να βγει ζωντανή στις δύσκολες αναμετρήσεις με την Ιαπωνία (απόψε) και μάλλον στη συνέχεια με την Νορβηγία του Χάαλαντ: Γιαπωνέζοι και Νορβηγοί, πριν αρχίσει η διοργάνωση συγκαταλέγονταν μεταξύ των μεγάλων αουτσάιντερ ενώ θυμίζω ότι ο κόουτς της Νορβηγίας Σολμπάκεν άφησε το ματς με την Γαλλία (χρησιμοποιώντας αποκλειστικά αναπληρωματικούς) για να βρει στο δρόμο του τους Βραζιλιάνους.
Το ταμπλό που έχει διαμορφωθεί είναι πολύ καλό για την Αργεντινή του Μέσι. Από τη στιγμή που οι Πορτογάλοι δεν κέρδισαν τον όμιλο τους η Αργεντινή τουλάχιστον μέχρι τον ημιτελικό έχει βατούς αντιπάλους: η πιο δύσκολη φαίνεται να είναι η Κολομβία της οποίας όμως της έχουν πάρει τον αέρα χάρη στις νίκες στο Copa America. Το ποιο σημαντικό είναι ότι αν η Αργεντινή καταφέρει να φτάσει στον ημιτελικό θα βρει πιθανότατα την Αγγλία ή την Βραζιλία, που θα έχουν δώσει προηγουμένως πολύ πιο σκληρές αναμετρήσεις για να βρεθούν τόσο μακριά. Βέβαια όλα αυτά είναι τελείως θεωρητικά. Διότι δεν αποκλείεται με το που ξεκινάνε τα νοκ άουτ να ξεκινήσουν και οι εκπλήξεις. Αυτές δηλαδή που δεν είχαμε στη φάση των ομίλων.
O δύσκολος δρόμος των διοργανωτών
Να σημειώσω και κάτι ακόμα: ότι έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολο το πρόγραμμα των γηπεδούχων – πράγμα που δείχνει μια κάποια εντιμότητα από την μεριά τους. Το Μεξικό μπορεί να βρει γρήγορα τους Αγγλους και μετά τους Βραζιλιάνους: όχι ό,τι πιο απλά. Οι φιλόδοξοι Αμερικάνοι, αν αποκλείσουν την Βοσνία, βρίσκουν αμέσως το Βέλγιο ή την Σενεγάλη (όχι κάποιο απλό αντίπαλο) και μετά τους περιμένουν οι Ισπανοί ή οι Πορτογάλοι: οι Αμερικάνοι είναι σαν να παίζουν στο Euro. Ο δε Καναδάς κι εδώ που έφτασε λίγο δεν είναι: οι δικές του φιλοδοξίες ήταν έτσι κι αλλιώς μικρότερες από αυτές των άλλων δυο συνδιοργανωτών.
Τώρα που έχουμε την μεγάλη εικόνα μπορεί να γίνουν και ευκολότερα κάποια προγνωστικά. Ομολογώ ωστόσο πως για την ώρα έχω βγάλει διάγνωση μόνο για τα αρνητικά σενάρια, ξέρω δηλαδή τους λόγους που μια ομάδα από αυτές που συγκαταλέγονται στα φαβορί ΔΕΝ θα κερδίσει: τους λόγους μιας τελικής επιτυχίας ακόμα δυσκολεύομαι λίγο να τους διακρίνω – αρετές (και μεγάλες) έχουν όλες οι ομάδες.
Η Αργεντινή που έχει το πιο στρωτό δρόμο δεν θα κερδίσει την διοργάνωση αν συνεχίσει να τα περιμένει όλα από τον Μέσι: οι αντίπαλοι που είχε μέχρι τώρα δεν προσφέρονται για μεγάλα συμπεράσματα. Ομοίως η Αγγλία δεν μπορεί να εξαρτάται τόσο πολύ από τους Μπέλιγχαμ και Χάρι Κέιν, αν και είναι καλό για την ομάδα του Τούχελ ότι μοιάζει να έχει μπροστά της μας (με το Μεξικό, την Βραζιλία κτλ) που μπορεί να κριθούν στο γκολ. Η πολύ γεμάτη Γαλλία έχει μεν μια επίθεση με πολυτέλειες, πλην όμως είναι αμυντικά ασταθής κι αυτό απέναντι σε ομάδες που την γνωρίζουν (και σκοράρουν κι εύκολα…) μπορεί να είναι πρόβλημα. Η Ισπανία δεν έχει εύκολο γκολ κι ο Γιαμάλ και ο Γουίλιαμς είναι στο 50% της φόρμας τους. Η Βραζιλία δεν έχει κερδίσει το μοναδικό σοβαρό ματς που έδωσε μέχρι τώρα (με το Μαρόκο) και δεν έχει ουσιαστικά τον Ραφίνια: πολύ φοβάμαι ότι η επιστροφή του Νεϊμάρ μπορεί να την μπλέξει. Η Ολλανδία με τόσο συνεχόμενα δύσκολα ματς είναι λίγο απίθανο να αντέξει μέχρι τέλους. Η Πορτογαλία έχει τον Ρονάλντο κι αυτό τα λέει όλα: έχει κερδίσει το μόνο ματς που αυτός έχει σκοράρει – κι αυτό ήταν με το Ουζμπεκιστάν. Προσοχή όμως: και το 2026 όταν κέρδισε το Euro νωθρά ξεκίνησε και μετά βρήκε την Κροατία κι αναστήθηκε – την Κροατία βρίσκει και τώρα.
Παρά την ευκολία των Γάλλων στο γκολ, παρά την σοβαρότητα που δείχνουν Αγγλοι και Ισπανοί, παρόλο που η Βραζιλία έχει τον Αντσελότι και μολονότι ο Μέσι μοιάζει αγέραστος για μένα είναι δύσκολο να διακρίνω φαβορί. Για αυτό ξενυχτάω: γιατί δεν είναι δύσκολο και οι καλύτεροι να κάνουν ένα λάθος ματς και να γίνουν πρωταγωνιστές σε ένα δράμα. Κι αυτό θέλω να το δω. Γιατί αυτή η παραγωγή από δράματα είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο…
Πηγή: Gazzetta
