Του Βασίλη Σκουντή
Το ημερολόγιο έγραφε 26 Νοεμβρίου του 2025 όταν ο μεγιστάνας του ευρωπαϊκού μπάσκετ μάζεψε τα μπογαλάκια του από την Παρτίζαν και να που το πράσινο μωρό θα βγει εφταμηνίτικο!
Πέρασαν όντως επτά μήνες από το επεισοδιακό, βροντώδες και συν τοις άλλοις διχαστικό για τη σερβική ομάδα, «αντίο» του και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου (όχι για να έρθει, άλλωστε τα σούρτα φέρτα του από το Βελιγράδι στην Αθήνα και τούμπαλιν είναι πολύ συχνά, αλλά) για να κατσικωθεί ξανά στα μέρη μας!
Το «αντίο» κόντρα στον Παναθηναϊκό
Αμ’ το άλλο, που είναι κιόλας κομματάκι ανατριχιαστικό και πάντως σατανικής και διεστραμμένης σύμπτωσης;
Το «κύκνειο άσμα» του στον πάγκο της Παρτίζαν, ο Ζοτς δεν το απήγγειλε απέναντι σε όποιον κι όποιον αντίπαλο, αλλά κόντρα στον Παναθηναϊκό!!!
Στις 25 Νοεμβρίου εμφανίσθηκε για τελευταία φορά στον πάγκο και έφυγε από το Telekom Center Athens με μια βαριά ήττα από τους Πράσινους (91-69) και τώρα ετοιμάζεται να ξαναγυρίσει στο ίδιο γήπεδο που για 11 χρόνια αποτελούσε το σπίτι του…
Έντεκα από τα 13 της πράσινης ζωής του, διότι δυο τα πέρασε στο…. εξωτικό γήπεδο του Σπόρτιγκ στα Πατήσια!
Η ιστορική και πολύκροτη επιστροφή
Ήταν, όπως αποδεικνύεται τώρα, γραφτό της μοίρας του να φύγει από το ΟΑΚΑ και να ξαναγυρίσει εκεί στην πιο θεαματική και πολύκροτη επιστροφή στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, μπορεί και παραπέρα από τη Γηραιά Ήπειρο…
Μιας και το ‘φερε η κουβέντα, ο ηγεμών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, δεν είναι ο πρώτος προπονητής ο οποίος επιστρέφει σε μια ομάδα: το ίδιο «νόστιμον ήμαρ» –στα καθ’ ημάς έχουν βιώσει ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ο Αργύρης Πεδουλάκης, ο Κώστας Πολίτης, ο Ντράγκαν Σάκοτα και πλείστοι όσοι…
Κανείς όμως από δαύτους δεν ξαναγύρισε σε έναν πάγκο στον οποίο είχε μείνει επί 13 συναπτά έτη γραπώνοντας 23 τίτλους!
Ήμουν βέβαιος ότι ο Ζοτς θα επέστρεφε στην Ελλάδα, σε αυτό το ενδεχόμενο είχε μπει φραγή στοιχηματισμού!
Το μπιτσόμπαρο στην Πάρο και «ο πρόεδρος του Παύλου»
Αλλά, διάβολε, θαρρούσα πως θα γύριζε για να ανοίξει αυτό το… μπιτσόμπαρο στην Πάρο που ήταν και μπορεί να είναι ακόμη το απωθημένο της συντάξιμης ζωής του!
Γυρίζει όμως ως προπονητής, ως αφεντικό και –κρίνοντας απ’ όσα προηγήθηκαν-ως οιονεί πρόεδρος!
Αυτό παρεμπιπτόντως είχε κάποτε στο μυαλό του ο αείμνηστος Παύλος Γιαννακόπουλος: να τον χρίσει όχι απλώς πρόεδρο του Παναθηναϊκού, αλλά υπερπρόεδρο!
Γυρίζει όμως φορώντας τη φόρμα του και βαστώντας το πινακάκι του το οποίο σε ώρες κανονικής ή τεχνητής κρίσεως θα το πετάει πάλι κι όποιον πάρει ο Χάρος!
Γυρίζει με την προπονητική και κατά το μάλλον ή ήττον… προλεταριακή ιδιότητα του και όχι με παραγοντικό μανδύα που δεν ξέρω κιόλας (όχι αν τού ταιριάζει, αλλά) αν τού αρέσει…
Το μπρελόκ, το μελιτζανί χρώμα και η ατάκα στον «Γατόπαρδο»!
Γυρίζει για να ιδρώσει, να φωνάξει, να βρίσει, να τσαλακωθεί να σφίγγει νευρικά το μπρελόκ του με το τριφύλλι στο τραπέζι των συνεντεύξεως Τύπου και βεβαίως για να πάρει εκείνο το μελιτζανί χρώμα και γαία πυρί μειχθήτω!
Εάν ο Ομπράντοβιτς που αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό στις 12 Ιουνίου του 2012 σε ηλικία 52 ετών και επανακάμπτει στα 66 του, δεν διατηρεί και δεν επαναφέρει αυτή τη ρουτίνα, πάει, θα ‘χει χαλάσει ο κόσμος!
Αυτό άλλωστε, δίκην οξύμωρου σχήματος, το υπερθεματίζουν ο Τζουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα και οι αδελφοί Κατσιμίχα.
Ο μεν Ιταλός λογοτέχνης γράφει στον «Γατόπαρδο» πως «εάν θέλουμε να μείνουν τα πράγματα ίδια, τότε πρέπει να αλλάξουν», οι δε δίδυμοι τραγουδοποιοί λάνσαραν το «τίποτε δεν έχει αλλάξει, τίποτε δεν είναι όπως παλιά».
«Το παρελθόν είναι παρελθόν»
Παρεμπιπτόντως εδώ και χρόνια, ο Ομπράντοβιτς επαναλαμβάνει συχνά μια ατάκα που απαρτίζεται από τρεις λέξεις και εκφράζει τη στάση ζωής του απέναντι στα πράγματα και συνάμα κόβει μαχαίρι την όποια κουβέντα θα θελήσει να του ανοίξει κάποιος άμα τη επιστροφή του ανατρέχοντας στις «glory days» του παρελθόντος…
Είναι σαν να τον βλέπω μπροστά μου να παίρνει το γνωστό ύφος που μαρτυρά τη νοοτροπία και την κουλτούρα από τις οποίες διαπνέεται και να αφήνει τη βελόνα να κολλάει σε αυτή την ατάκα και μάλιστα στη διαπασών….
«Past is past»!
Στο μυαλό των φιλάθλων του Παναθηναϊκού κάποιος εκ των οποίων μου είπε χθες στο Ρέθυμνο πως «το να γυρίσει ο Ζέλικο είναι πιο σπουδαίο από το παίρναμε την όγδοη Ευρωλίγκα», το παρελθόν είναι η πυξίδα για το μέλλον…
Το θυμικό και το χατίρι του παλιού καιρού
Ασφαλώς στην προκειμένη περίπτωση παίζουν ρόλο οι αναμνήσεις, η νοσταλγία, η καψούρα, το βιωματικό κομμάτι, και το θυμικό; όλα αυτά που αποτυπώνονται και στην ατάκα της Ίνγκριντ Μπέργκμαν στη σκηνή της ταινίας «Καζαμπλάνκα» στην οποία ικετεύει τον πιανίστα να παίξει το τραγούδι «As the time goes by», που τη συνδέει με τον Χάμφρι Μπόγκαρτ…
«For old time’s sake», πάει να πει για το χατίρι του παλιού καιρού…
Κανείς δεν ξέρει εάν και πώς θα επαναληφθεί η Ιστορία, πάντως το σίγουρο είναι πώς όλα αυτά που συνέβησαν από το 1999 έως το 2012 ο Ομπράντοβιτς τα έχει αρχειοθετήσει , προφανώς σεπτά και ευλαβικά, στο πίσω μέρος του μυαλού του…
Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η ανάγκη του Παναθηναϊκού να ανοικοδομήσει το status του που εθίγη από την ατζαμοσύνη του στη σεζόν η οποία ολοκληρώθηκε το προπερασμένο Σάββατο και από τους τέσσερις στόχους του, τού προσπόρισε μονάχα το Κύπελλο Ελλάδος.
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, ο Ιωαννίδης, ο Κόκκαλης, ο Μητσοτάκης και ο Φλωράκης
Αυτό το ξέρει καλά ο Ομπράντοβιτς και το ξέρει ακόμα καλύτερα ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ο οποίος ξέρει και κάτι ακόμη πιο σημαντικό: ότι πρέπει να ανοικοδομήσει και τη δική του προσωπική σχέση με τον Σέρβο προπονητή.
Αυτό είναι θέμα που κάνει τζιζ, αλλά προφανώς ο πανδαμάτωρ χρόνος επουλώνει και γιατρεύει τις πληγές που ανοίχθηκαν το ταραχώδες καλοκαίρι του 2012 , χώρια τα μεταγενέστερα επεισόδια, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων… βιτριολικών αποσπασμάτων στην ταινία «Ταξίδι στα αστέρια» που βγήκε στις αίθουσες το 2021.
Αλλά, διάβολε, εδώ ξανάκαναν χωριό στον Ολυμπιακό ο Κόκκαλης και ο Ιωαννίδης το 1999 κι επίσης συγκυβέρνησαν ο Μητσοτάκης και ο Φλωράκης το 1989, δεν θα συμφιλιωθούν ο Γιαννακόπουλος και ο Ομπράντοβιτς;
Έτειναν κιόλας χείρα φιλίας στα προηγούμενα Τουρνουά στη μνήμη του Παύλου Γιαννακόπουλου, εκφράσθηκαν με θέρμη ο ένας για τον άλλον και η ζωή συνεχίζεται…
Το τραπέζι στο Σούνιο, ο Ζοτς και ο Μπαρτζώκας
Αυτή η ζωή συνεχίζεται επισήμως πλέον εδώ και λίγη ώρα με τη φωτογραφία στην οποία απαθανατίζεται η αγκαλιά του Ζέλικο Ομπράντοβιτς και του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στο Σούνιο…
Μπορεί το τραπεζάκι στο οποίο συνηθίζει να αναφέρεται ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ να μη γνώρισε πιένες στην παρελθούσα περίοδο, αλλά προσδοκά πως ο Σέρβος προπονητής θα το ξανακάνει πρώτο τραπέζι πίστα!
Βεβαίως η άσκηση δεν είναι εύκολη για πολλούς και προφανείς λόγους, εις εκ των οποίων έχει να κάνει και με το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός -με τον οποίο κονταροχτυπιούνται εις τους αιώνας των αιώνων οι Πράσινοι – βρίσκεται σε πολύ καλύτερη μοίρα απ’ ό,τι στην πρώτη θητεία του Ζοτς.
Αυτό αποτελεί μια επί πλέον πρόκληση όχι μόνο για τον Ομπράντοβιτς που θέλει σφόδρα να ανακτήσει τα σκήπτρα, αλλά εξίσου και για τον Γιώργο Μπαρζώκα ο οποίος επιθυμεί διακαώς να τα διατηρήσει και να τα αυγατίσει…
Το «Ποτέ μη λες ποτέ» στο SPORT24
Γύρισε λοιπόν ο λεγάμενος…
«Και να που γύρισες», όπως λέει το τραγούδι του Πάριου και της συχωρεμένης της Μαρινέλας…
«Και να που γύρισες έστω κι αργά» λέει επακριβώς το τραγούδι, αλλά για τον Παναθηναϊκό και τον Ομπράντοβιτς ισχύει το «κάλλιο αργά, παρά ποτέ»…
Το «ποτέ» έχει τη σημασία του, διότι αυτό είχε πει ο ίδιος στη συνέντευξη μας η οποία αναρτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 2021 στο SPORT24, όταν τον ρώτησα θεωρητικά και αφηρημένα, εάν θα επέστρεφε κάποια στιγμή στο παλιό πράσινο σπίτι του…
Μού απάντησε τότε και μάλιστα στα ελληνικά «Ποτέ μη λες ποτέ», συμφωνώντας με τους στίχους του τραγουδιού του φίλου του Αντώνη Ρέμου που λέει «μα δεν τελειώσαμε, τον χρόνο μόνο λίγο τον παγώσαμε»!
«Η δουλειά μου είναι πάθος»
Από εκείνη τη συνέντευξη που πλέον αποκτά μουσειακή σημασία έχω βαστήξει μια αποστροφή του λόγου του που νομίζω ότι θα τον κινητροδοτήσει και θα φιλτράρει τις αρτηρίες στο νέο εγχείρημα του…
«Πάντα λέω ότι η δουλειά μου είναι πάθος. Θα βρίσκομαι στους πάγκους μέχρι την στιγμή που θα νιώθω να με διαπερνάει και να με οδηγεί αυτό το πάθος. Όταν διαπιστώσω ότι δεν θα αντιδρώ με τα πράγματα που συμβαίνουν στο γήπεδο, τότε θα φύγω και θα κάνω κάτι άλλο»…
«Οέ, οέ, οέ γύρισε στο σπίτι σου, Ζέλικο Θεέ»!
Μ’ αυτά κ’ εκείνα, οσονούπω το Telekom Center Athens θα δονηθεί ξανά από το μυριόστομο σύνθημα «Ομπράντοβιτς, πόρομ πορόμ, πομ πέρομ περόμ», που ακουγόταν για χρόνια…
Ακούστηκε και στις 20 Μαρτίου του 2014, όταν ο Ζοτς επέστρεψε για πρώτη φορά ως επισκέπτης για τον αγώνα Παναθηναϊκός-Φενέρμπαχτσε στο Top 16 της Ευρωλίγκας, έχοντας αντίκρυ του στον πάγκο του Παναθηναϊκού τον Φραγκίσκο Αλβέρτη….
Εκείνο το βράδυ οι φίλαθλοι φώναξαν και άλλο ένα σύνθημα που έμοιαζε με ευχή και… κατάρα και πάντως υπήρξε μια προφητεία η οποία έμελλε να πάρει σάρκα και οστά σήμερα…
«Οέ, οέ, οέ γύρισε στο σπίτι σου, Ζέλικο Θεέ»!
Είχε δίκιο τελικά ο μπαγάσας ο Ομπράντοβιτς…
Ποτέ μη λες ποτέ!
Πηγή: Sport24
