Του Βασίλη Σκουντή
Το είπα ντελόγο, (πάει να πει μονομιάς) χθες το βράδυ στο “Give And Go” του SPORT24, το επαναλαμβάνω και σήμερα εδώ…
Δεν μού άρεσε ο τρόπος με τον οποίο αποχώρησε ο Βασίλης Σπανούλης από τη Μονακό: δεν μου άρεσε επειδή ακριβώς είναι ο Σπανούλης και όχι κάποιος άλλος….
Τι σημαίνει ότι ο Σπανούλης είναι ο… Σπανούλης;
Σημαίνει ότι αυτή η εμβληματική περσόνα που έχει κάνει λάβαρο με τον λόγο του, αλλά και με τις πράξεις του (σε όλη την μέχρι τούδε διαδρομή του) την αγωνιστικότητα, τη μαχητικότητα και το πείσμα, έπρεπε να μείνει έως το τέλος στις επάλξεις του πάγκου του.
Αυτό πιστεύω, μπορεί να κάνω λάθος, άλλωστε όπως λέει και μια παροιμία, «όποιος είναι έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λέει»…
Ο καπετάνιος δεν πηδάει πρώτος από το καράβι
Ο Σπανούλης δεν εκφράζει απλώς, αλλά συμβολίζει σε υπέρτατο βαθμό το μαχητικό πνεύμα και το «never surrender», όπως αποκαλούν οι Αμερικανοί την άρνηση κάποιου να παραδοθεί.
Από τη δική μου οπτική γωνία, θεωρώ, ότι ανεξαρτήτως των προβλημάτων, της οικονομικής δυσπραγίας, των τσακωμών ανάμεσα στους παίκτες, της κατιούσας πορείας της ομάδας, της περιρρέουσας αβεβαιότητας και της υφέρπουσας φημολογίας για το μέλλον, έπρεπε να μείνει όρθιος στην πλώρη του καραβιού, όπως αρμόζει στους καλούς καπεταναίους και όχι να πηδήξει πρώτος!
Όφειλε, θαρρώ, να τσαλακώσει τον εαυτό του, να τον βγάλει από τη ζώνη άνεσης του, να βουτήξει ακόμη πιο βαθιά στα λασπόνερα και να παλέψει με όσα όπλα διαθέτει για να αναστρέψει την κατάσταση και να προσπαθήσει να σώσει την παρτίδα των playoffs και ό,τι άλλο σώζεται…
Το “άι σιχτίρ” και ο ρίψασπις
Βεβαίως όλα αυτά που συνιστούν την εκ του μακρόθεν δική μου προσέγγιση μπορεί ήδη να τα έκανε και στη δεδομένη χρονική στιγμή να συνειδητοποίησε τη ματαιότητα του πράγματος και να είπε “άι σιχτίρ, νισάφι πια, δεν πάει άλλο”!
Επιμένω πάντως ότι για το ένδοξο παρελθόν του, για το πλούσιο και αξιοζήλευτο παλμαρέ του, για το φιλόδοξο μέλλον του και για τη δημόσια εικόνα του, δεν τού άξιζε να εγκαταλείψει τη μάχη και να αποχωρήσει, ενώ η ομάδα βρίσκεται στο πεδίο της μάχης.
Δεν τού άξιζε να μην εμφανισθεί για να κοουτσάρει σε δυο ματς και μάλιστα με την αιτιολογία ότι τάχα είναι άρρωστος…
Μα περισσότερο δεν αξίζει στον Σπανούλη να θεωρείται από την πιάτσα, ρίψασπις!
Οι εκπτώσεις και η άλλη άποψη
Άλλο τόσο βεβαίως δεν του αξίζει να συμβιβάζεται με μια αρρωστημένη κατάσταση και να νιώθει πως κάνει εκπτώσεις στις αρχές του και τις προδίδει…
Ο γέγονεν, γέγονεν όμως: το διαζύγιο εκδόθηκε πριν από λίγες ώρες και ο ίδιος ξέρει καλύτερα τι συμβαίνει, τι θα συνέβαινε, τι δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί στο εγγύς μέλλον και επειδή είναι μεγάλο παιδί, έχει το δικαίωμα να μην βάζει κανέναν δερβέναγα στο κεφάλι του…
Εγώ έγραψα αυτά που πιστεύω με το φτωχό μου το μυαλό και μπορεί αυτή η άποψη να μην είναι ευχάριστη, αλλά -όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Ρωμαίοι και το μαθαίναμε στα λατινικά- “audiatur et altera pars”, που σε απλά ελληνικά σημαίνει “ας ακουσθεί και η άλλη πλευρά”!
Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός το φιλμ και τα συναισθήματα
Στο μεταξύ ο Σπανούλης πέφτει στην περίπτωση διότι αποχώρησε από τη Μονακό, την παραμονή του αγώνα της με τον Ολυμπιακό, με αποτέλεσμα το (αυριανό) ματς στο Πριγκιπάτο να χάσει τη συναισθηματική διάσταση που θα είχε, ως είθισται, τις τελευταίες δυο σεζόν εν τη παρουσία του, με αποκορύφωμα βεβαίως τον ημιτελικό στο Άμπου Ντάμπι.
Υπενθυμίζω ότι ο Σπανούλης έκανε το ντεμπούτο του στον πάγκο των Μονεγάσκων στις 29 Νοεμβρίου του 2024 στο Telekom Center Athens, κόντρα στον Παναθηναϊκό και μάλιστα έφυγε νικητής με 91-88, ενώ πέντε ημέρες αργότερα αντιμετώπισε στο Μόντε Κάρλο τον Ολυμπιακό από τον οποίο ηττήθηκε με 89-80.
Τότε είδε όλη του την μπασκετική ζωή να περνάει από μπροστά του σαν φιλμ μέσα σε 120 ώρες, ενώ τώρα βλέπει την επόμενη μέρα της ζωής του…Δεν θα μείνει βεβαίως άπραγος, ούτε και άνεργος, διότι πρώτα απ’ όλα παραμένει στον πάγκο της Εθνικής ομάδας την οποία φιλοδοξεί να οδηγήσει σε άλλη μια διάκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2027 στη Ντόχα.
Η αγρανάπαυση και τα σενάρια
Αλλά επειδή ο Μπίλης είναι ψυχάκιας με το μπάσκετ, ζει και αναπνέει μ’ αυτό, κάτι θα πρέπει να βρει για να περνάει η ώρα του μέχρι τις αρχές Ιουλίου που η Εθνική θα παίξει τα τελευταία δυο ματς στο πρώτο “παράθυρο”.
Τι θα είναι αυτό, πέρα από την απαραίτητη, έστω και βραχεία, αγρανάπαυση, όπως έλεγε και ο συχωρεμένος ο “Ξανθός”:;
Αυτό, το τι θέλει να κάνει, το ξέρει μονάχα ο ίδιος, είτε πρόκειται για ένα επιμορφωτικό ταξίδι στην Αμερική (κάτι που το βγάζω από το μυαλό μου), είτε για να αφοσιωθεί στην οικογένεια του που είναι κιόλας πολυμελής , ζωή να΄ χουν τα έξι παιδιά τους…
Προφανώς ο Σπανούλης είναι περιζήτητος στην πιάτσα, έστω κι αν η εφετινή πορεία της Μονακό δεν υπήρξε αντάξια της περυσινής συμμετοχής της στον τελικό του Final 4…
Κάμποσοι (φαντάζομαι ότι) τον λιμπίζονται, κάμποσοι θα ξεροσταλιάζουν έξω από την πόρτα του, κάμποσοι θα πληκτρολογούν τον αριθμό του κινητού του Μίσκο Ραζνάτοβιτς, ενόψει της νέας σεζόν που δεν αργεί κιόλας…
Όπως λέει και μια παροιμία «Απρίλης (άντε και λίγο από Μάρτη), Μάης, κοντά το θέρος»!
Ο Άρης και το μυαλό του Σπανούλη
Το εννοώ αυτό διότι με το πού «έσκασε» η είδηση περί του οριστικού διαζυγίου άρχισαν να βαράνε τα τέλια γενικώς και αδιακρίτως, κυρίως από Θεσσαλονίκη μεριά!
Κάτι η πολύχρονη και πολυσχιδής σχέση του με τον Νίκο Ζήση, κάτι η αμοιβαία καψούρα με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο (που έχει ανοικτό δίαυλο με τον Ρίτσαρντ Σιάο), κάτι το μέγεθος και η ιστορία του Άρη, ε, δεν θέλει και πολύ για να ανάψει η φιλολογία, ακόμη και η παραφιλολογία!
Αυθαίρετες είναι αυτές οι ερμηνείες, ποιος άλλωστε μπορεί να διεισδύσει στο μυαλό του Σπανούλη;
Στο κάτω κάτω της γραφής, ο λεγάμενος έχει τόση αυτοπεποίθηση και κάψα για το μπάσκετ που μπορεί να σημαδεύει στόχους τους οποίους άλλοι δεν τους διανοούνται καν…
Πηγή: Sport24
