Το παγκόσμιο ποδόσφαιρο βρίσκεται μπροστά σε μία από τις σοβαρότερες κρίσεις της σύγχρονης ιστορίας του. Το σχέδιο του προέδρου της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, να μεταφέρει τη διαχείριση των κορυφαίων διοργανώσεων της Ομοσπονδίας σε ιδιωτική εταιρεία και να εκχωρήσει μερίδιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε επενδυτές έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Ευρώπη, με ορισμένες ομοσπονδίες να εξετάζουν ακόμη και το ενδεχόμενο μποϊκοτάζ του Μουντιάλ.
Η εμπλοκή της οικογένειας Τραμπ
Οι αντιδράσεις κορυφώθηκαν όταν έγινε γνωστό ότι ο Τζος Κούσνερ, αδελφός του Τζάρεντ Κούσνερ –γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ– βρίσκεται σε προχωρημένες επαφές ώστε να αποτελέσει τον βασικό επενδυτή του νέου εγχειρήματος της FIFA. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται από πολλούς φυσική συνέχεια της στενής σχέσης που έχει αναπτύξει ο Ινφαντίνο με τον Αμερικανό πρόεδρο τα τελευταία χρόνια. Πολιτικοί αναλυτές στις ΗΠΑ είχαν προειδοποιήσει ότι η προσέγγιση με τον Τραμπ δύσκολα μένει μόνο σε προσωπικό επίπεδο, καθώς αργά ή γρήγορα επεκτείνεται και στον επιχειρηματικό κύκλο της οικογένειάς του. Για αρκετούς παράγοντες του ποδοσφαίρου, η εμπλοκή του ονόματος Κούσνερ προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη δυσαρέσκεια από την ίδια την οικονομική διάσταση της συμφωνίας.
Η παρέμβαση Μπλάτερ
Ο πρώην πρόεδρος της FIFA, Σεπ Μπλάτερ, παρενέβη δημόσια με ιδιαίτερα αυστηρή δήλωση, κάνοντας λόγο για μια εξέλιξη που πλήττει το ίδιο το άθλημα. «Η στενή σχέση του προέδρου της FIFA με τον πρόεδρο των ΗΠΑ έχει αποκτήσει πλέον οικονομική διάσταση, γεγονός που προκαλεί βαθιά ζημιά στο ποδόσφαιρο», ανέφερε χαρακτηριστικά. Παρά το αμφιλεγόμενο παρελθόν του, η τοποθέτησή του αποτυπώνει το κλίμα που επικρατεί σε μεγάλο μέρος της ποδοσφαιρικής κοινότητας.
Το σχέδιο Ινφαντίνο δεν προκαλεί μόνο πολιτικές αντιδράσεις αλλά και σοβαρούς νομικούς προβληματισμούς. Η FIFA λειτουργεί ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα την Ελβετία. Η δημιουργία μιας ιδιωτικής εταιρείας που θα εκμεταλλεύεται εμπορικά το Παγκόσμιο Κύπελλο ενδέχεται να αμφισβητήσει τόσο το ειδικό καθεστώς της βάσει του ελβετικού δικαίου όσο και τη συμβατότητα των πρακτικών της με τους κανόνες ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο ειδικός σε θέματα αθλητικού δικαίου Αντουάν Ντιβάλ επισημαίνει ότι μέχρι σήμερα η ιδιαίτερη μεταχείριση της FIFA δικαιολογείται επειδή υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον μέσω της ανάπτυξης του ποδοσφαίρου. Αν όμως πρωταρχικός στόχος γίνει η αύξηση της αξίας για ιδιώτες μετόχους, τότε αλλάζει ριζικά το νομικό πλαίσιο πάνω στο οποίο στηρίζεται η λειτουργία της.
Η Αγγλία, η Γερμανία, η Ισπανία και η Γαλλία καλούνται πλέον να πάρουν θέση. Μέχρι στιγμής οι περισσότερες ομοσπονδίες τηρούν σιγή, ωστόσο οι πιέσεις αυξάνονται καθημερινά, καθώς οι φίλαθλοι ζητούν ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημα αν στηρίζουν ή απορρίπτουν την ιδιωτικοποίηση του Μουντιάλ. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ακόμη και στελέχη των ίδιων των ομοσπονδιών, συμπεριλαμβανομένων εκπροσώπων τους στη FIFA, ενημερώθηκαν για το σχέδιο από τα δημοσιεύματα και όχι από την παγκόσμια ομοσπονδία.
Στους κόλπους της UEFA εξετάζονται τόσο νομικές όσο και πολιτικές πρωτοβουλίες απέναντι στη FIFA. Παράλληλα, αρκετοί θεωρούν ότι οι μεγάλες ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές δυνάμεις διαθέτουν την επιρροή ώστε να ανατρέψουν το σχέδιο, εφόσον κινηθούν συντονισμένα. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι αν θα επιλέξουν να συγκρουστούν ανοιχτά με τον Ινφαντίνο ή αν οι αντιδράσεις θα περιοριστούν σε επίπεδο δηλώσεων.
Το μεγάλο διακύβευμα
Για πολλούς, το βασικό ερώτημα είναι απλό: γιατί η FIFA να εκχωρήσει μέρος της ιδιοκτησίας του σημαντικότερου αθλητικού προϊόντος στον κόσμο, τη στιγμή που δεν αντιμετωπίζει οικονομική ανάγκη; Σε αντίθεση με συλλόγους που αναγκάζονται να πουλήσουν περιουσιακά στοιχεία για να εξυγιάνουν τα οικονομικά τους, η FIFA παραμένει οικονομικά ισχυρή. Αυτό καθιστά ακόμη δυσκολότερο να εξηγηθεί η επιλογή της να ανοίξει την πόρτα σε ιδιώτες επενδυτές.
Ακριβώς γι’ αυτό, πολλοί χαρακτηρίζουν την υπόθεση ως σημείο καμπής για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Το αν οι ευρωπαϊκές ομοσπονδίες θα αρκεστούν σε αντιδράσεις ή θα προχωρήσουν ακόμη και σε μποϊκοτάζ του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενδέχεται να καθορίσει όχι μόνο το μέλλον της FIFA, αλλά και τη φυσιογνωμία του αθλήματος για τις επόμενες δεκαετίες.
Πηγή: Gazzetta
