Του Αλέξη Σπυρόπουλου
Η (λεγόμενη τρίτη) ηλικία δεν είναι, ούτε ελάττωμα ούτε ελαφρυντικό. Ποτέ δεν θα πούμε “τι θέλει ο γέρος και μιλάει”. Ποτέ δεν θα πούμε “μη δίνεις σημασία, ξεκούτιανε και δεν ξέρει τι λέει”. Κανείς δεν θα του κλείσει το στόμα, επειδή είναι μεγάλος άνθρωπος. Κανείς δεν θα του δωρίσει το ακαταλόγιστο, επειδή είναι μεγάλος άνθρωπος. Ο δημόσιος λόγος ιδίως, είναι και δικαίωμα και ευθύνη. Μπορείς να τον αρθρώνεις. Και φυσικά, αναλαμβάνεις το βάρος.
Ο κύριος Γκιρτζίκης διετέλεσε πρόεδρος της ομοσπονδίας. Είναι δημόσιος άνδρας, αρθρώνει (πολύ περισσότερο αφού πρόκειται για το ποδόσφαιρο) δημόσιο λόγο, το έπραξε στο δημόσιο ραδιόφωνο της χώρας. Και, τι μας είπε; Οτι στο καφενείο της Ξάνθης έλεγαν την Κυριακή οι θαμώνες πως το ματς ΟΦΗ-ΑΕΚ ήταν φιλικό. Ευλόγως αναμένουμε μία δημόσια επανεμφάνισή του ώστε να έχουμε ένα update, τι έλεγαν την Τετάρτη στο καφενείο της Ξάνθης οι θαμώνες για το ματς Ατρόμητος-ΑΕΚ.
Καταλαβαίνουμε; Ενας πρόεδρος της ομοσπονδίας. Βγήκε, στο δημόσιο ραδιόφωνο. Και μας έδωσε κλίμα για το ποδόσφαιρο, από τον καφενέ που συχνάζει. Στο επόμενο επεισόδιο. Ο κύριος Σαρρής θα μας βάλει στο κλίμα, τι λένε οι θαμώνες στο καφενείο της Χίου όπου συχνάζει. Στο μεθεπόμενο. Ο κύριος Γραμμένος θα έχει την καλοσύνη να μας κάνει κοινωνούς, τι λένε οι θαμώνες στο δικό του καφενείο στη Θεσσαλονίκη.
Ενδεχομένως και ο κύριος Πιλάβιος στην Αθήνα θα θελήσει να βοηθήσει, να γνωρίζουμε τι λένε για τη μπάλα και τις ομάδες οι “δικηγορικοί κύκλοι” στα μπιστρό. Ωστε να αποκομίσουμε μία σφαιρικότητα, τι συζητιέται στα πάσης φύσεως στέκια της επικράτειας όποτε στην παρέα υπάρχει και ένας πρόεδρος της ομοσπονδίας. Οσο να πεις, είναι juicy. Ανυπομονούμε. Αν και, να υπενθυμίσω, καριέρα στην Ελλάδα με τους καφενέδες των φιλάθλων έκανε μόνον ένας. Ο μοναδικός, πολυαγαπημένος, Γιώργος.
Να ξαναρωτήσω. Κα-τα-λα-βαί-νου-με; Υστερα τους φταίει ο κύριος Μελισσανίδης που συμμάχησε με τον διάβολο και μπουζούριασε, όλους εκείνους που μπουζούριασε, τις περίφημες γκρανκάσες αν το γράφω σωστά, μες στο χρονοντούλαπο. Με το κλειδί, πεταμένο στο βαθύ πέλαγος. Ν’ αγιάσει η χείρα του! Το λάθος, μιλώντας για τα ματς αυτών των ημερών, ο κύριος Μελισσανίδης ξέρει ποιο είναι. Ευτυχώς, δεν (του) πέρασε. Το κάθε 0-1 στο γήπεδο, δεν έχει καμία σχέση με το κάθε 0-3 στα χαρτιά.
Το ένα, είναι ικανοποίηση. Το άλλο, είναι αρρωστημένη ικανοποίηση. Ο Ντέμης τα είπε όλα, τα εξήγησε ωραία, όταν ανάρτησε μία κουβέντα και καλή. “Νικήσαμε όπως πρέπει και όπως μας αρέσει”. Τι πρέπει και τι μας αρέσει; Το σωστό. Στο χορτάρι, με τους παίκτες. Οχι στην έδρα, με δικηγόρους. Στο χορτάρι, εννοείται με κανονικές εστίες. Στη μία από αυτές, το φάουλ-δοκάρι του Σιντιμπέ στο πρώτο ημίχρονο ενείχε μία αδιόρατη εσάνς γαλλικής ειρωνείας. Ενα μήνα πριν, δεν θα ήταν δοκάρι. Θα ήταν άουτ.
Δεν έχω άποψη, για τους δικηγόρους της ΑΕΚ. Εχω άποψη, για τον προπονητή και για τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ. Για τις νίκες της ΑΕΚ που δεν βασίζονται στα εκάστοτε πρόσωπα επί σκηνής, όποιος και να παίζει ή όποιος και να λείπει, αλλά στις σύγχρονες αρχές του ποδοσφαίρου. Τα πρόσωπα είναι εκεί, και ανεβαίνουν εναλλασσόμενοι στη σκηνή για να μεθερμηνεύουν τις αρχές με την ποιότητά τους.
Ο Τσούμπερ, μπορεί να γίνει Γκαρσία. Αραούχο στο Ηράκλειο, προτού επιστρέψει στο Περιστέρι ο αυθεντικός Αραούχο, έγινε ο Πινέδα. Πάει λέγοντας. Ενα-ενάμισι ημίχρονο την Τετάρτη, μολονότι δεν υπήρχε ώθηση έδρας και αντίστοιχο τέμπο, πάλι έβλεπε κανείς παράσταση ορχήστρας. Οι αρχές επί της ουσίας, συνοψίζονται στην…εξής μία. Επιθετικότητα. Πληθωρική επιθετικότητα, με τη μπάλα. Ορμητική επιθετικότητα, όποτε τη μπάλα την έχουν οι άλλοι.
Στο μεταξύ, ένας διάλογος από τα 24ωρα που αμέσως έρχονται.
– Εφυγε ο Λεουτσάκος, που δεν τον θέλατε. Κατεβήκαμε στους αγώνες, όπως το θέλατε. Τώρα, το χρήμα που θέλουμε…
– Μόνο που δεν το εννοούσαμε έτσι…
– Τι εννοούσατε;
– Ναι, να κατεβείτε στους αγώνες. Ναι, να φύγει ο Λεουτσάκος. Αλλά να βάζατε στη θέση του, τον κύριο από τα Χανιά…
– Μα…
– Δεν εννοούσαμε, να φύγει ο Λεουτσάκος και να βάλετε ξανά αυτόν που θέλετε εσείς…
– Αμα σας φέρουμε προσκλήσεις για τα παιγνίδια της Εθνικής στην ΑγιαΣοφιά, το σώζουμε;
– Ποια Εθνική; Της ΕΠΟ; Ποια ΑγιαΣοφιά; Της ΑΕΚ; Μπα, γίνεται όλο και χειρότερο…
Η Σούπερ Λιγκ 2 που “έπρεπε” να εκλέξει Μαρινάκη 2 δαγκωτό, δηλαδή τον κύριο από τα Χανιά που μοίραζε το χρήμα με το στόμα, εν τέλει έβγαλε Λεουτσάκο 2. Καλό ξεμπέρδεμα!
Πηγή: Sport DNA
