Του Δημήτρη Καρύδα
Οι θαμώνες του μπαρ-ρεστοράν «Μπαλτάζαρ» είναι πιθανώς οι πρώτοι που κατάλαβαν ότι το σενάριο της επιστροφής του Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν ήταν απλά μια φαντασιοπληξία των μπασκετικών δημοσιογράφων.
Και ο λόγος ήταν ο άνθρωπος που δύο σερί βράδια έτρωγε παρέα με τον Ζοτς. Ένα από τα αγαπημένα του παιδιά στον Παναθηναϊκό ο Μάικ Μπατίστ μίλησε και μάλιστα για πολύ ώρα με τον Ζοτς…
Το σενάριο ήταν εύκολο και πλέον βρισκόμαστε στο τελικό στάδιο της υλοποίησης του. Το δίδυμο θα ξανασμίξει αλλά πλέον ο Μπατίστ θα έχει διαφορετικό ρόλο.
Δεν θα είναι ο απόδέκτης των pick’n’roll του Διαμαντίδη αλλά ένα μέλος του προπονητικού επιτελείου με άγνωστες –για λίγο ακόμη- αρμοδιότητες.
Το πιθανότερο είναι ότι θα έχει τη βασική ευθύνη στην μπασκετική εξέλιξη των παικτών αφού αυτή κυρίως ήταν η δουλειά που έκανε από το 2016 με τις έξι διαφορετικές ομάδεςτου ΝΒΑ που δούλεψε…
Αλλά όταν μπλέκουν Ομπράντοβιτς με Μπατίστ ποτέ δεν ξέρεις…
Το τριάρι που έγινε πεντάρι!
Και το γράφουμε αυτό μετά λόγου γνώσεως…Ο Μπατίστ εμφανίστηκε στον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 2002 λίγο μετά τον θρίαμβο στη Μπολόνια και την κατάκτηση του τρίτου ευρωπαϊκού τίτλου. Με τους πράσινους θα έπαιρνε άλλους τρεις, οκτώ στη σειρά ελληνικά πρωταθλήματα, 17 συνολικά τρόπαια και θα έμενε στο ΟΑΚΑ (αλλά και στο Σπόρτιγκ που γνώρισε ως έδρα του Παναθηναϊκού για δύο χρόνια) 9+1 χρόνια με μια μόνο ενδιάμεση διακοπή, για τη χρονιά που πήγε στη Φενέρ.
Έγινε συνώνυμο του ξένου παίκτη που έρχεται και ριζώνει. Κρατάει με τις 9+1 σεζόν το ρεκόρ του μακροβιότερου ξένου στην ιστορία της ομάδας και απειλήθηκε μόνο από τον Γκιστ που τελικά έφυγε μετά από μια επταετία. Το μεγαλύτερο όμως επίτευγμα του Μπατίστ είναι ότι για άλλο πράγμα πίστεψε ότι ήρθε στον Παναθηναϊκό και σε κάτι άλλο εξελίχθηκε! Τόσο στα πανεπιστημιακά του χρόνια στο Αριζόνα Στέιτ όσο και στις πρώτες επαγγελματικές προσπάθειες του ο Μπατίστ προσπαθούσε και έπαιζε αποκλειστικά στο «3».
Σε μια εποχή που το μπόι του (2μ.03) έμοιαζε ιδανικό για τη συγκεκριμένη θέση και με τα τεράστια αθλητικά προσόντα του σε ηλικία 26 ετών έμοιαζε να έχει ολοκληρώσει τη μπασκετική του εξέλιξη. Έτσι πιστεύαμε όταν έφτασε στην Ελλάδα και είδαμε το μπασκετικό βιογραφικό του.
Κι΄όμως ο Ομπράντοβιτς είχε δει κάτι διαφορετικό! Σταδιακά χρησιμοποιούσε τον Μπατίστ ολοένα και πιο κοντά στο καλάθι,. Δημιουργώντας ένα τέλειο πεντάρι. Το σουτ που δεν είχε ο Μπατίστ θα τον κρατούσε στάσιμο ως τριάρι. Ο όγκος του και τα αθλητικά προσόντα του κάλυπταν την όποια διαφορά ύψους με τους δεινόσαυρους σέντερ της εποχής! Όταν μάλιστα σιγά σιγά δούλεψε περισσότερο τη δύναμη και τον όγκο του στην αίθουσα με τα βάρη κατέληξε να είναι ένας από τους πλέον κυρίαρχους σέντερ της εποχής του.
Προφανώς όταν θα κλείσει το δεύτερο κεφάλαιο της σχέσης του με τον Ομπράντοβιτς ο Μπατίστ θα έχει μάθε τόσο που θα του φτάνουν για μια μεγαλύτερη και καλύτερη προπονητική καριέρα!
ΥΓ. Εχει ενδιαφέρον ότι o Ομπράντοβιτς είκοσι χρόνια μετά το πείραμα Μπατίστ είχε σχεδιάσει κάτι ανάλογο που όμως δεν ήταν γραφτό να δούμε. Όπως είχε κυκλοφορήσει ήθελε τον Τρέι Λάιλς για να τον χρησιμοποιεί και στη θέση 5 ή κυρίως στη θέση πέντε κάτι που έκανε στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν λόγω των τραυματισμών στους ψηλούς της Ρεάλ ο Σέρτζιο Σκαριόλο. Ο Ομπράντοβιτς πίστευε ότι ο Λάιλς μπορούσε να γίνει ο… Μπατίστ του 2026 αλλά ο Αμερικάνος προτίμησε τους Τίμπεργουλβς και έτσι δεν θα δούμε ποτέ το σχέδιο αυτό σε εξέλιξη.
Πηγή: Sportal
