Του Χρήστου Σωτηρακόπουλου
Το Παγκόσμιο Κύπελλο έφτασε, η Αγγλία θα το βλέπει και θα παρακολουθεί από μακριά για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτό μπορεί να την «βλάψει», συνδυαστικά και με την γκρίνια που ήδη υπάρχει για τις επιλογές του Τόμας Τούχελ. Υπάρχουν φαβορί και πολύ έτοιμες ομάδες, η Ισπανία, η Γαλλία, η Πορτογαλία, η Αργεντινή αλλά για μένα κυρίως η Βραζιλία. Η Αγγλία, θα ρωτήσετε, τι θα κάνει; Όπως λέω και στον τίτλο θα ήθελα πολύ να πιστεύω πως μπορεί, αλλά πολύ φοβάμαι πως και πάλι θα μείνει κάπου στη διαδρομή! Και μακάρι να διαψευστώ!
Το Παγκόσμιο Κύπελλο άρχισε και επισήμως, με το Μεξικό και τη Νότια Κορέα να κάνουν το πρώτο βήμα με νίκες στις αναμετρήσεις που άνοιξαν τη διοργάνωση. Ωστόσο, σε ένα Μουντιάλ που διεξάγεται για πρώτη φορά με 48 ομάδες, θεωρώ πως είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα. Τα πραγματικά δεδομένα θα αρχίσουν να διαμορφώνονται όταν φτάσουμε στη φάση των «32» και από εκεί και πέρα, όταν οι μεγάλες ομάδες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν την πίεση των νοκ άουτ αγώνων.
Έχω αναφέρει αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες πως για μένα τα τρία φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου είναι η Βραζιλία λόγω Αντσελότι, η πρωταθλήτρια Ευρώπης, Ισπανία, αλλά και η Γαλλία, λόγω ρόστερ. Η Ισπανία διαθέτει ένα εξαιρετικά δομημένο σύνολο, το οποίο ουσιαστικά χτίζεται από το EURO 2024 και μετά. Έχει αποκτήσει αυτοπεποίθηση, αγωνιστική ταυτότητα και έναν τρόπο παιχνιδιού που της επιτρέπει να ελέγχει τα ματς ανεξαρτήτως αντιπάλου. Από την άλλη πλευρά, η Γαλλία εξακολουθεί να έχει ίσως το πληρέστερο ρόστερ στον κόσμο, με βάθος, ποιότητα και παίκτες που μπορούν να κρίνουν μόνοι τους μια διοργάνωση.
Δεν μπορώ, βέβαια, να αφήσω εκτός συζήτησης την Πορτογαλία, με το πλήρες ρόστερ που διαθέτει, και την Αργεντινή. Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια απέδειξε πριν από τέσσερα χρόνια πως όταν λειτουργεί ως σύνολο και παίζει για τον Λιονέλ Μέσι, μεταμορφώνεται. Αν καταφέρει να διατηρήσει αυτή τη νοοτροπία και σε αυτό το τουρνουά, έχει κάθε δικαίωμα να πιστεύει πως μπορεί να φτάσει ξανά μέχρι το τέλος της διαδρομής. Και αν κάποιος αναζητά μία επιλογή για σκόρερ – έκπληξη στη διοργάνωση, εξακολουθώ να θεωρώ πως ο Χούλιαν Άλβαρες αξίζει ιδιαίτερης προσοχής.
Και να έρθω τώρα να σας εξηγήσω γιατί επιμένω για τη Βραζιλία. Δεν βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης όσο άλλες φορές, αλλά θεωρώ πως πρέπει να υπολογίζεται σοβαρά. Ο βασικός λόγος είναι η παρουσία του Κάρλο Αντσελότι στον πάγκο της. Πρόκειται για έναν προπονητή που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα πώς να διαχειρίζεται μεγάλα ονόματα, δύσκολες καταστάσεις και διοργανώσεις που κρίνονται στις λεπτομέρειες και στις καλές βραδιές. Η εμπειρία του μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Αλλά και αγωνιστικά διαθέτει εξαιρετικούς τερματοφύλακες πολύ καλό κέντρο άμυνας έχει μεσαία γραμμή που έχουν ελάχιστες ομάδες και το μεγάλο ερωτηματικό η αλήθεια είναι πως μπαίνει στην επίθεση.
Όσο για την Αγγλία, έχω εκφράσει αρκετές επιφυλάξεις. Δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος για την πορεία της στη διοργάνωση και η πρόβλεψή μου παραμένει πως δύσκολα θα φτάσει πολύ ψηλά. Για ψηλά εννοούμε την τετράδα! Υπάρχουν αρκετοί λόγοι γι’ αυτό. Πρώτα απ’ όλα, η Αγγλία βρίσκεται στον τελευταίο όμιλο του τουρνουά. Θεωρητικά, αυτό της δίνει το πλεονέκτημα να έχει δει σχεδόν όλες τις υπόλοιπες ομάδες να αγωνίζονται πριν κάνει την πρεμιέρα της.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και η αντίθετη ανάγνωση. Όσο οι υπόλοιποι θα βρίσκονται μέσα στη δράση, η Αγγλία θα παρακολουθεί. Και πολλές φορές σε τέτοιες διοργανώσεις η αίσθηση της αναμονής μπορεί να επηρεάσει πνευματικά μια ομάδα. Όταν όλοι οι άλλοι έχουν ήδη μπει στον ρυθμό του τουρνουά, εσύ καλείσαι να ξεκινήσεις τελευταίος. Δεν είμαι βέβαιος πώς αυτό θα λειτουργήσει υπέρ της.
Προσθέστε σε όλα αυτά και τις συζητήσεις που προκάλεσαν οι επιλογές του Τόμας Τούχελ. Υπήρξαν κλήσεις ποδοσφαιριστών που σχολιάστηκαν έντονα και είναι ξεκάθαρο πως ο Γερμανός τεχνικός έχει αναλάβει ένα μεγάλο ρίσκο. Αν η Αγγλία προχωρήσει βαθιά στη διοργάνωση, οι επιλογές του θα παρουσιαστούν ως δείγμα θάρρους και ποδοσφαιρικής διορατικότητας. Αν, όμως, τα πράγματα δεν εξελιχθούν καλά, ο αγγλικός Τύπος δεν πρόκειται να δείξει καμία επιείκεια και θα θεωρήσει πως το εγχείρημα ξεκίνησε στραβά από την πρώτη ημέρα.
Παρόλα αυτά, θεωρώ πως η Αγγλία θα περάσει από τον όμιλό της απέναντι στην Κροατία, τη Γκάνα και τον Παναμά. Όχι επειδή το βλέπω στοιχηματικά, αλλά καθαρά αγωνιστικά. Διαθέτει περισσότερη ποιότητα από τους αντιπάλους της και μπορεί μέσα από αυτά τα παιχνίδια να βρει ρυθμό, αυτοπεποίθηση και το απαραίτητο μομέντουμ.
Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η Σκωτία. Η παρουσία της και μόνο σε Παγκόσμιο Κύπελλο για πρώτη φορά μετά το 1998 συνιστά επιτυχία. Η ανανέωση του συμβολαίου του προπονητή Στιβ Κλαρκ έδειξε εμπιστοσύνη στο πλάνο που ακολουθείται και αν ξεκινήσει με νίκη απέναντι στην Αϊτή, θα αποκτήσει σοβαρές πιθανότητες πρόκρισης.
Πρόκειται για ένα διαφορετικό Μουντιάλ, με νέα δεδομένα και περισσότερες ομάδες από ποτέ. Τα πρώτα δείγματα γραφής είναι ενδιαφέροντα, αλλά οι πραγματικές απαντήσεις θα έρθουν αργότερα. Μέχρι τότε, η Ισπανία και η Γαλλία παραμένουν τα δικά μου φαβορί, ο Κιλιάν Εμπαπέ εξακολουθεί να είναι η πιο λογική επιλογή για πρώτος σκόρερ αν οι «τρικολόρ» φτάσουν μακριά, και η Αγγλία χρειάζεται τα γκολ του Κέιν περισσότερο από ποτέ.
Πηγή: England365
