Του Γιάννη Σερέτη
Ο ΠΑΟΚ έχει παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό. Δεν έχει πια ευρωπαϊκά ματς. Εχει καταγράψει τα καλύτερα αποτελέσματα στα ντέρμπι. Και διαθέτει πολλές αξιόπιστες λύσεις από τη μέση και μπροστά. Σχεδόν όλοι είναι πια διαθέσιμοι μετά τους τραυματισμούς. Κι έχει και αρκετούς παίκτες «ψημένους» στα play offs και «μεγάλα παιδιά» με προσωπικότητα και εγωισμό, εκτός από ποιότητα.
Ο Ολυμπιακός έχει ξανά τον Ελ Καμπί στα κέφια του. Δυστυχώς ή ευτυχώς, εξαρτάται πολύ από τον Μαροκινό επιθετικά. Και τώρα, είναι φανερό, ο Ελ Καμπί είναι πάλι στα high του. Στα ντέρμπι ο απολογισμός ήταν φτωχός εφέτος. Και στο γκολ αν «σιγήσει» ο Μαροκινός, συχνά – πυκνά υπάρχει πρόβλημα. Ομως γκολ εύκολα δεν δέχεται και το τέμπο είναι πάντα υψηλό, στα στάνταρντς που θέλει ο Μεντιλίμπαρ. Λύσεις έχει σε όλες τις θέσεις. Οποια λάθη έγιναν στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, έγιναν. Και το πλήρωσαν οι νταμπλούχοι στην Ευρώπη όπου έφτασαν εκεί όπου έφτανε το σεντόνι τους κι ακόμα παραπάνω βάσει ρόστερ, αν θυμηθούμε την απόδοσή τους εναντίον των «μεγαθηρίων». Ο Ολυμπιακός έχει τον εγωισμό του πρωταθλητή, αλλά και τον κίνδυνο να μείνει για πρώτη φορά επί «Μέντι» με άδεια χέρια στο τέλος της σεζόν.
Η ΑΕΚ είναι με διαφορά η πιο βελτιωμένη ομάδα της σεζόν. Ξεκίνησε με χαμηλά τον πήχη, χωρίς πολλά λόγια, με νέο προπονητή και αρκετούς νέους παίκτες, εκ των οποίων ελάχιστοι είναι pia βασικοί: Μάριν, Γιόβιτς, Ρέλβας, τέλος. Και ο Βάργκα, βεβαίως, που ήρθε τον Ιανουάριο και την βοηθάει πολύ. Αν είχε πάρει έναν «Βάργκα» και στη μεσαία γραμμή, πολλά θα ήταν διαφορετικά. Αλλα προτίμησε τον Χακίμ Σαχαμπό, τον 20χρονο χαφ από τη Ρουάντα, στον οποίο ο Νίκολιτς δεν έχει δώσει ούτε λεπτό συμμετοχής ακόμα…
Η ΑΕΚ βγάζει γκολ εύκολα. Πολύ εύκολα πια. Κι έχει πολλές και καλές επιλογές μεσοεπιθετικά. Τελευταία «μπάζει νερά» πίσω. Εκεί όπου δεν έχει πολλές λύσεις. Γιατί δεν φρόντισε να έχει. Κι ίσως αυτό το πληρώσει ακριβά. Θα είναι κρίμα, αλλά είναι μια πραγματικότητα που ήδη βίωσε η Ενωση και στο Βόλο και στο Περιστέρι, όπου θα μπορούσε εύκολα να αποφύγει τις «γκέλες». Κι ας μην ξεχνάμε ότι η Ενωση είναι ήδη στους «8» του Conference League. Με πολλές ελπίδες για ημιτελικό και βλέπουμε. Κι αν φτάσει εκεί ελπίζουμε να μην θυσιάσει την ευκαιρία για μια ιστορική επιτυχία για να διεκδικήσει έναν τίτλο που έχει κατακτήσει δις τα τελευταία χρόνια…
Αρα, πάμε φουλ για το πιο συναρπαστικό τουρνουά play offs στο ελληνικό πρωτάθλημα! Ισως και για το πιο συναρπαστικό πρωτάθλημα στην ιστορία της Α’ Εθνικής από το 1960. Πολύ ωραίο, πολύ ενδιαφέρον, πολύ ιντριγκαδόρικο. Ας ελπίσουμε να μην επηρεαστεί η έκβασή του από τις αποφάσεις των ξένων διαιτητών που θα αποφασίσουν να στείλουν στη χώρα μας οι πρόεδροι των επιτροπών διαιτησίας ξένων χωρών. Λεπτομέρειες θα το κρίνουν αυτό το πρωτάθλημα. Ισόβαθμοι είναι οι τρεις, μόλις έξι ματς τα play offs πια. Τραυματισμοί, αποβολές, πρόγραμμα, δοκάρια, ευκαιρίες, timing, Ευρώπη, όλα θα παίξουν ρόλο. Και ο Παναθηναϊκός ασφαλώς. Είτε προκριθεί, είτε αποκλειστεί από την Μπέτις.
Υ.Γ. Προφανώς και απολύτως σωστά ο Μπενίτεθ «προστάτευσε» όλους τους «βασικούς» ενόψει του αγώνα με την Μπέτις. Οχι, δεν θα έκανε το ίδιο αν ο Παναθηναϊκός διεκδικούσε το πρωτάθλημα. Οχι σε τέτοιο βαθμό. Οχι, δεν ήταν κάτι…. δύσκολο να αποφασίσει, δεδομένου ότι η ομάδα του έχει ήδη εξασφαλίσει και την τέταρτη θέση που κυνηγούσε επί δύο μήνες. Ηταν το λογικό. Και δεν το έκανε επειδή ήθελε να δώσει χρόνο συμμετοχής στον «Χ» Παντελίδη ή στον «Ψ» Κότσαρη. Το έκανε επειδή σωστά δεν ήθελε να πάρει το παραμικρό ρίσκο τραυματισμού για όσους παίκτες θα χρησιμοποιήσει στη Σεβίλλη την Πέμπτη. Οταν ο Παναθηναϊκός ακόμα διεκδικούσε την τέταρτη θέση, ο Λαφόν, ο Καλάμπρια, ο Κυριακόπουλος, ο Τετέι, ο Μπακασέτας έπαιζαν ασταμάτητα Κυριακή – Πέμπτη – Κυριακή – Τετάρτη. Πρωτάθλημα, Europa League, Kύπελλο, Πρωτάθλημα. Αυτή την περίοδο ειδικά, στο μυαλό του Ισπανού είναι πολύ ξεκάθαρη η εικόνα της «ιεραρχίας» των παικτών βάσει των δικών του κριτηρίων αξιολόγησης. Γι’ αυτό και είναι η πρώτη φορά στην εν Ελλάδι καριέρα του που η ενδεκάδα για το επόμενο ματς είναι τόσο σίγουρη όσο ποτέ.
Υ.Γ.1: Συνηθίσαμε στη βία. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ολοι μας. Δεν μας φαίνεται τίποτα εξωπραγματικό. Εξω από τα γήπεδα, μέσα στα γήπεδα, έξω απ΄ τα σχολεία, μέσα στα σχολεία, παντού. Σκληρό, απάνθρωπο, αλλά αληθινό. Δυστυχώς. Βία λεκτική, βία σωματική, ψυχολογική. Οσο μπορούμε, μακριά! Κι ο καθένας ας κοιταχτεί στον καθρέφτη κι ας κοιτάξει και στον κύκλο του. Μπας και βάλουμε μυαλό. Εμείς στους εαυτούς μας και στους νεότερους.
Πηγή: Gazzetta
