Πολλοί λένε ότι η ομάδα είναι θρησκεία και ότι το γήπεδο είναι ένας χώρος όπου δεν χωράει η πολιτική; ένας χώρος που ο οπαδός βλέπει τον διπλανό του σαν μέλος της οικογένειας του. Στην περίπτωση της San Lorenzo οι λέξεις-κλειδιά θρησκεία, πολιτική, οικογένεια και γήπεδο συνθέτουν λίγο ή πολύ ένα μεγάλο μέρος – αν όχι όλη – της ιστορίας της.
Το 1908 ο Lorenzo Massa, ιερέας από την συνοικία Almagro του Buenos Aires, στην προσπάθεια του να προστατεύσει τους νέους από τους κινδύνους του «δρόμου», τους ενθάρρυνε να χρησιμοποιήσουν το προαύλιο τις εκκλησίας για να αναδείξουν τα ποδοσφαιρικά προσόντα τους. Έδωσε το όνομα του Αγίου Λαυρεντίου στην ομάδα που σχηματίστηκε από αυτό το γκρουπ πιτσιρικάδων, ομάδα που έμελλε να γίνει μια από τις μεγαλύτερες της Αργεντινής.
Από την σκοπιά του οπαδού, το ότι ένας ιερέας έδωσε το χρίσμα του για να δημιουργηθεί η San Lorenzo, μπορεί να θεωρηθεί σημάδι από τον Θεό – ειδικά για τους βαθιά θρησκευόμενους Αργεντίνους.
Πάνω από μια εκατονταετία μετά της ίδρυση των «κορακιών», ένα αυτογκόλ του Rubén Ramírez της Colón έδωσε μια εντός έδρας νίκη στην San Lorenzo. Το λάθος του στράικερ της Colón, που οδήγησε στην επικράτηση της αντιπάλου της, θεωρήθηκε από τους οπαδούς της ως ένα μικρό θαύμα, μια Θεία παρέμβαση.
Πριν λίγα χρόνια, η θρησκεία και η εκκλησία μπήκε και πάλι στο δρόμο της ομάδας, έμμεσα αυτή τη φορά. Η ανακήρυξη του καρδινάλιου Jorge Mario Bergoglio σε Πάπα, θα ήταν μια είδηση που θα ταρακουνούσε όλη την Αργεντινή αλλά και την ομάδα από το Almagro.
Ο Πάπας Francis – το όνομα που πήρε ο Bergoglio μετά την ανάδειξη του σε ποντίφικα – είναι ένας από τους πιο διάσημους υποστηρικτές της San Lorenzo, έχοντας κάρτα μέλους στην ομάδα από το 2008. Έχει φωτογραφηθεί αρκετές φορές με την φανέλα της ομάδας, ενώ σε κατά καιρούς συνεντεύξεις του δεν κρύβει την αγάπη του για τα «κοράκια».
Οι οπαδοί και η διοίκηση της San Lorenzoο ενθουσιάστηκαν με την ανακήρυξη ενός δικού τους ανθρώπου ως Πάπα και προς τιμήν του, στο παιχνίδι με την Colón, φόρεσαν φανέλες στις οποίες είχε προστεθεί στο κέντρο η φωτογραφία του ποντίφικα με την επιγραφή «Papa Francesco».
Λίγο μετά την εκλογή του ο Πάπας Francis ζήτησε από τους οπαδούς να παραστούν στην ορκωμοσία του. «Μας ζήτησε να φέρουμε μια ξύλινη εικόνα της Παρθένου Μαρίας από το παλιό στάδιο της San Lorenzo, μια παλιά φωτογραφία του σταδίου, και μια καινούργια φανέλα της ομάδας.», δήλωσε στο romereports ο Rodolfo Martinez, ο οποίος έκανε το ταξίδι από την Αργεντινή στην Ρώμη για να παρευρεθεί στην εγκαθίδρυση του νέου Πάπα.
Ο ενθουσιασμός, όμως, των οπαδών της ομάδας από το Almagroο μετριάστηκε γρήγορα, όταν αναδύθηκαν μνήμες από το παρελθόν – τόσο της San Lorenzo, όσο και της χώρας τους. Μνήμες οι οποίες κάθε άλλο παρά ευχάριστες ήταν για τους Αργεντίνους, που αναμφίβολα πέρασαν πολλά κατά την διάρκεια της δικτατορίας του Jorge Rafael Videla στις δεκαετίες του 70’ και του 80’.
Η χούντα του Videla οδήγησε στην εξαφάνιση περίπου 30.000 ατόμων. Οι απαγωγές και οι δολοφονίες όσων ήταν αντίθετοι ιδεολογικά ή προσπαθούσαν να «προπαγανδίσουν» με οποιονδήποτε τρόπο το νέο φασιστικό καθεστώς, ήταν καθημερινό φαινόμενο για τους Αργεντίνους. Οι μητέρες των θυμάτων, με την συμπαράσταση της ακτιβιστικής οργάνωσης The Mothers of the Plaza de Mayo, διαδηλώνουν κάθε Πέμπτη στην Plaza de Mayo του Buenos Aires, με την ελπίδα κάποια στιγμή να βρουν τα υπό-εξαφάνιση παιδιά τους.
Μεγάλα ερωτήματα τέθηκαν για τον ρόλο της Καθολικής Εκκλησίας τον καιρό της δικτατορίας. Ερωτήματα τα οποία μέχρι στιγμής έχουν μείνει αναπάντητα αφού δεν υπάρχουν αποδείξεις, πολλά από τα έγγραφα της εποχής έχουν καταστραφεί και οι περισσότεροι από τους θύτες αλλά και τα θύματα της χούντας δεν βρίσκονται πλέον εν ζωή.
Ένα μέλος της ιεραρχίας της Καθολικής Εκκλησίας εκείνη την εποχή ήταν και ο Πάπας Francis, ο οποίος κατακρίθηκε από πολλούς για την στάση του επί δικτατορίας Videla. Κατηγορήθηκε ως συνένοχος στις πράξεις βίας, κατά τη διάρκεια του «βρώμικου πολέμου» που είχε κηρύξει το νέο καθεστώς, μέσω της σιωπής του όσων αφορά τις βαναυσότητες που διαδραματίζονταν.
Ο Bergoglio κατηγορείται κυρίως για την απαγωγή δυο ιερέων στον Μάη του 1976, οι οποίοι κρατήθηκαν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, λόγω του ιεραποστολικού έργου τους σε φτωχογειτονιές της χώρας, κάτι που θεωρούνταν άκρως ριψοκίνδυνη δραστηριότητα την εποχή εκείνη για το πολιτικό καθεστώς.
Ο δημοσιογράφος Horacio Verbitsky και συγγραφέας ενός βιβλίου που αναφέρεται στην Εκκλησία με την ονομασία «Η Σιωπή», κατηγορεί τον νυν Πάπα ότι δεν προστάτεψε τους ιερείς και ουσιαστικά έδωσε το πράσινο φως για την απαγωγή τους. Ο Bergoglio από την πλευρά του απαντάει ότι προσπάθησε να τους βοηθήσει παρασκηνιακά και ότι όσα ακούγονται για αυτόν είναι απλές συκοφαντίες.
Οι μνήμες όμως των οπαδών της San Lorenzo δεν έχουν να κάνουν μόνο με τον τρόπο που έβλαψε η χούντα την χώρα τους, αλλά και με τον τρόπο που χτύπησε μια από τις ιστορικότερες ομάδες της.
Όπως αναφέρει σε αφιέρωμα της η ιστοσελίδα του When Saturday Comes, ο κυβερνήτης – επί χούντας – του Buenos Aires, Osvaldo Cacciatore, επέβαλε στον πρόεδρο του συλλόγου την πώληση του γηπέδου της στην πολιτεία για 575.000 δολάρια.
Ο κυβερνήτης τηςπρωτεύουσας της Αργεντινής θέλησε να επιτύχει την ανάπλαση του χώρου χτίζοντας νέες κατοικίες, αλλά και παράλληλα βοηθώντας στην δημιουργία δυο κεντρικών αρτηριών στο νότιο μέρος της πόλης. Ο Cacciatore δεν άφησε πολλά περιθώρια επιλογών στον πρόεδρο Moisés Annan, αφού όταν κάθησαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, απείλησε τον Annan για την ζωή των παιδιών του.
Το Gasómetro, χωρητικότητας 75.000 θεατών, άνοιξε τις πύλες του στους οπαδούς της San Lorenzo το 1916 και το 1929 έγινε έδρα της εθνικής Αργεντινής. Από το 1979 όμως έπαψε να φιλοξενεί τα «κοράκια» μετά την αγορά του από την πολιτεία του Buenos Aires.
Το 1983 και ενώ στην περιοχή του Gasómetro δεν επιτρεπόταν η κατασκευή σούπερμάρκετ, ο Cacciatore πούλησε τον χώρο που είχε αγοράσει πριν απο 4 χρόνια από την San Lorenzo στην τετραπλάσια τιμή στην Γαλλική εταιρεία Carrefour.
Οι διαμαρτυρίες των οπαδών της San Lorenzo έγιναν όλο και πιο έντονες και συνεχίστηκαν και μετά το πέρας του φασιστικού καθεστώτος. Μετά από χρόνια διαδηλώσεων – μερικές εκ των οποίων έφταναν και τον αριθμό των 100.000 οπαδών – η πολιτεία του Buenos Aires τάχθηκε υπέρ της επιστροφής του γηπέδου στην ομάδα από το Almagro.
Τα πράγματα όμως κάθε άλλο παρά εύκολα είναι για τους οπαδούς της, αφού για να γίνει κάτι τέτοιο η εταιρία Carrefour αξιώνει περί τα 18.8 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση. Η διοίκηση της ομάδας αναφέρει ότι έχει μαζέψει περίπου τα μισά, μετά από την κίνηση της να απευθυνθεί για οικονομική βοήθεια στους οπαδούς της ομάδας.
Οι διοικούντες των «κορακιών» ευελπιστούν ότι η επιστροφή της ομάδας στα «πάτρια εδάφη» θα συνοδευτεί με ένα νέο σύγχρονο φιλικό προς το περιβάλλον γήπεδο, σχέδιο αρκετά αισιόδοξο αν αναλογιστεί κανείς τα χρήματα που χρειάζονται για την κατασκευή του.
Οι οπαδοί και οι διοικούντες της San Lorenzo είναι αποφασισμένοι να το πολεμήσουν και να βγούν νικητές. Η ιστορία της ομάδας τους έχει περάσει από πολλά κύματα. Κύματα τα οποία θα μπορούσαν κάλλιστα να μεταφραστούν σε συμφέροντα; συμφέροντα οικονομικά, πολιτικά και ίσως πλέον –έμμεσα- ακόμα και θρησκευτικά.
