Του Γιάννη Σερέτη
Φτάσαμε σε κομβικό σημείο όπως καταλαβαίνουμε όλοι. H διαιτησία εφέτος είναι σε γενικό πλαίσιο σε χειρότερο επίπεδο από πέρυσι, όμως συστηματικά δεν ευνοείται, ούτε αδικείται συγκεκριμένη ομάδα. Ολοι έχουν ευνοηθεί σε κάποια ματς και έχουν αδικηθεί σε άλλα. Το πρόβλημα δημιουργείται κυρίως από τα αυξημένα λάθη των Ελλήνων και ξένων που φέρνει εφέτος ο Λανουά, από στρατευμένους δημοσιογράφους και media που τα βλέπουν όλα μονόχρωμα, από την απουσία ενιαίας λογικής στα σφυρίγματα και μέχρι πρότινος όλα αυτά διογκώνονταν αφάνταστα από τα videos της Κεντρικής επιτροπής διαιτησίας.
Το video έκανε κακό στην ΚΕΔ γιατί δεν το το διαχειρίστηκε σωστά
Αυτά τα videos με την ανάλυση των φάσεων έφθειραν πάρα πολύ την ΚΕΔ, αφενός διότι δεν συμπεριελάμβαναν όλες τις αμφισβητούμενες φάσεις κάθε αγωνιστικής όπως έκανε στον πρώτο χρόνο θητείας του ο Μαρκ Κλάτενμπεργκ, αφετέρου διότι πασιφανώς σε όμοιες φάσεις διαφορετικών αγώνων λαμβάνονταν διαφορετικές αποφάσεις. Αργησαν λίγο αλλά το κατάλαβαν στην ΚΕΔ και τα έκοψαν.
Αν επιχειρήσουμε να δούμε το μεγάλο κάδρο θα διαπιστώσουμε ότι τα τελευταία χρόνια η εικόνα γενικά είναι πολύ καλύτερη στο ελληνικό ποδόσφαιρο και αυτό δεν οφείλεται μόνο στην αύξηση του ανταγωνισμού και στην εναλλαγή των πρωταθλητών τα τρία τελευταία χρόνια. Δεν πρόκειται ποτέ βέβαια να ξεπεραστεί το ρεκόρ της δεκαετίας του ’80 όταν (στην εποχή του… «Βαρδινογιαννισμού») είχαν σηκώσει σερί κούπες πέντε διαφορετικές ομάδες από το 1985 έως το 1989 (ΠΑΟΚ, ΠΑΟ, ΟΣΦΠ, ΑΕΛ, ΑΕΚ), αλλά το γεγονός παραμένει σημαντικό και συνέβη για δεύτερη φορά μετά από την πτώση του καθεστώτος του Ολυμπιακού στην ΕΠΟ, μετά την τριετία 2018-2020 (ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός πρωταθλητές κατά σειρά).
Γενικά, πάμε καλά τα τελευταία δύο χρόνια
Σ’ αυτή τη βελτιωμένη εικόνα έχει συμβάλει και η παρούσα ΚΕΔ, η οποία παρά τα σφάλματά της και το «βόλεμά» της με τους Γερμανούς διαιτητές λόγω της καλής σχέσης του Λανουά με το Γερμανό ομόλογό του, έχει ήδη να επιδείξει σημαντικό έργο στην εκπαίδευση, επιμόρφωση και βελτίωση των Ελλήνων διαιτητών. Παράλληλα, η αποφασιστικότητα της κυβέρνησης μετά τη δολοφονία του Γιώργου Λυγγερίδη επέφερε απίστευτη μείωση οπαδικών επεισοδίων εντός των γηπέδων, οι ομάδες σταδιακά πειθάρχησαν στην αυτοπροστασία τους, βλέπουμε πια πολύ συχνά οπαδούς φιλοξενούμενων σε εκτός έδρας αγώνες χωρίς να ανοίγει μύτη κι όλα αυτά σε συνδυασμό με τον άνεμο ανανέωσης στην Εθνική ομάδα, την απόκτηση του πρώτου ιδιόκτητου προπονητικού κέντρου της στην Παιανία, την κατάκτηση του Conference League από τον Ολυμπιακό και τη βελτίωση της θέσης της χώρας μας στο UEFA Ranking δημιουργούν συνολικά μια εικόνα θετική ως «στιγμιότυπο» αυτής της περιόδου στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Πώς αλλάζουν οι «καλές σχέσεις» και διαλύονται οι «συμμαχίες»
Στο μαγικό αυτό κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου οι ισορροπίες αλλάζουν συχνά. Ο Αλαφούζος, επί παραδείγματι, που δεν θέλει να έχει την εξουσία, αλλά θέλει να ελέγχει την εξουσία, έφυγε από τη συμμαχία με ΠΑΟΚ και ΑΕΚ διότι θεώρησε ότι ο Σαββίδης τη διέρρηξε. Ο Σαββίδης πήρε αποστάσεις από την ΑΕΚ στην εποχή της κυριαρχίας Μελισσανίδη (διετία Μπαλτάκου), στην οποία ο Αλαφούζος συμπορεύτηκε με τον Μαρινάκη ως αντιπολίτευση, θεωρώντας ότι η ΑΕΚ κάνει ό,τι θέλει.
Ο Ολυμπιακός αποφάσισε πέρυσι να στηρίξει τον Μάκη Γκαγκάτση (που δεν τον είχε ανάγκη για να αναδειχθεί πρόεδρος στην ΕΠΟ) και από το καλοκαίρι συνεργάζεται με τον Γιάννη Παπαδόπουλο τον οποίο θεωρούσε ηγέτη «εγκληματικής οργάνωσης» όταν ο πολυπράγμων «παράγοντας» ήταν το δεξί χέρι του Μελισσανίδη! Γιατί; Προς το παρόν διότι θέλει να του ασκεί πίεση θεωρώντας ότι οι διαιτητές μπορεί να δίνουν το καθοριστικό σε λεπτές ισορροπίες «κάτι παραπάνω» στον ΠΑΟΚ κατά τη διάρκεια της σεζόν. Μελλοντικά, ίσως και για να διεκδικήσει μέσω των ΕΠΣ την επανακυριαρχία του στην ΕΠΟ. Σε κάθε περίπτωση επειδή θεωρεί ότι ο Λανουά τον αδικεί!
Την ίδια άποψη έχει και η ΑΕΚ, η οποία πανέξυπνα «πάτησε» στην αψυχολόγητη βραδιά του Γάλλου επικεφαλής της ΚΕΔ στο ΑΕΚ – ΠΑΟΚ και έχτισε πειστικά προς το κοινό της την αντιπολιτευτική της τακτική, με μία σημαντική διαφορά έναντι του Ολυμπιακού: η Ενωση «φωνάζει» για να μην αδικείται και όχι με φιλοδοξίες εξουσίας την οποία είχε επί Μελισσανίδη. Ενίοτε, βέβαια, φωνάζει με αστεία επιχειρήματα, αλλά ο Λανουά και η ΕΠΟ με τη διαρροή της εκείνη τη βραδιά της είχαν κάνει ένα μεγάλο δώρο.
Η σωστή απόφαση της ΚΕΔ για τους Ελληνες διαιτητές
Μέσα σε όλο αυτό το περιβάλλον η ΚΕΔ σωστά επέμεινε στην απόφαση που είχε ληφθεί από την εκκίνηση της σεζόν: Ελληνες διαιτητές με ξένους VARs εφέτος στα ντέρμπι Κυπέλλου. Απόφαση που είχε ληφθεί μετά την παρατήρηση Ροσέτι στις 27 Μαϊου: “Αν και η UEFA εκτιμά το έργο που ήδη πραγματοποιείται για την εφαρμογή ορισμένων μεταρρυθμίσεων, κατά την άποψή μας, η υπερβολική εξάρτηση από ξένους διαιτητές για τη διεύθυνση εγχώριων αγώνων πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, καθώς αυτό ενδέχεται να είναι επιζήμιο για την ανάπτυξη της διαιτησίας στη χώρα σας».
Τώρα, λοιπόν, είναι η μεγάλη ώρα για τον Ελληνα διαιτητή. Εννιά ματς! Τέσσερις προημιτελικοί, τέσσερις ημιτελικοί και ο τελικός. Όλα με την υποστήριξη ξένων VARs. Όλα καθοριστικά για μια διοργάνωση, ματς με προκρίσεις και τελική κούπα. Αν περάσουν τις εξετάσεις, θα ανάψουν το πράσινο φως στον Λανουά για να αξιοποιηθούν από του χρόνου και στα ντέρμπι πρωταθλήματος και θα δώσουν κίνητρα στους παλιούς και στους νέους συναδέλφους τους. Αν τα κάνουν μαντάρα το πείραμα θα αποτύχει και το πισωγύρισμα θα είναι δεδομένο, διότι ένας Θεός ξέρει τι θα γραφτεί, θα ακουστεί, θα ειπωθεί.
