Του Πολύδωρου Παπαδόπουλου
Πώς μπορεί να γιορτάσει το Μαρόκο την κατάκτηση του Copa Africa όταν ένας αγώνας διάρκειας 90 λεπτών κρίθηκε τελικά… 57 ημέρες αργότερα; Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Σενεγάλης ετοιμάζεται να προσφύγει στη Λωζάνη, στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο Αθλητισμού (CAS). Η ανακοίνωση της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (CAF), που εκδόθηκε αργά το βράδυ της Τρίτης, δύσκολα θα αποτελέσει τον επίλογο της υπόθεσης. Αν, ωστόσο, το CAS επικυρώσει τη λογική της CAF, τότε δεν θα πρόκειται απλώς για μια αμφιλεγόμενη απόφαση, αλλά για μια επιλογή που αγνοεί όσα συνέβησαν στον αγωνιστικό χώρο.
Πρόκειται για «μυθοπλασία» ότι ο τελικός στο Ραμπάτ έληξε τη στιγμή που η πλειονότητα των παικτών της Σενεγάλης, υπακούοντας στον προπονητή τους, αποχώρησε προς τα αποδυτήρια. Θα αποκτήσει άραγε νομική ισχύ η ιδέα ότι όλα όσα ακολούθησαν – η επιστροφή των παικτών έπειτα από 17 λεπτά, υπό την καθοδήγηση του αρχηγού τους Σαντιό Μανέ που είχε παραμείνει στον αγωνιστικό χώρο, η χαμένη εκτέλεση πέναλτι του Μπραχίμ Ντίαθ, το νικητήριο γκολ του Παπέ Γκεγέ στην παράταση, η επικράτηση της Σενεγάλης μέσα στο γήπεδο – μπορούν απλώς να διαγραφούν; Μπορεί κανείς να υποστηρίξει σοβαρά ότι το Μαρόκο είναι ο νόμιμος πρωταθλητής;
Κάθε παιδί μαθαίνει ότι στον αθλητισμό πρέπει να γίνονται σεβαστές οι αποφάσεις του διαιτητή. Από αυτή την άποψη, ήταν λάθος που η πλειονότητα των παικτών της Σενεγάλης, νιώθοντας αδικημένοι από όσα συνέβησαν πριν και κατά τη διάρκεια του τελικού, αποχώρησαν προς τα αποδυτήρια. Ήταν όμως μια πράξη υψηλού αθλητικού ήθους το γεγονός ότι ο αρχηγός Σαντιό Μανέ ενήργησε διαφορετικά και οδήγησε την ομάδα του πίσω στον αγωνιστικό χώρο.
Όταν ο διαιτητής Ζαν-Ζακ Νταλά Νγκαμπό σφύριξε ξανά την έναρξη και ο Μπραχίμ Ντίαθ ετοιμάστηκε να εκτελέσει το πέναλτι, έγινε σαφές ότι ο νικητής αυτού του αγώνα έπρεπε να κριθεί μέσα στο γήπεδο. Η «νομική κατασκευή» της CAF, ότι η Σενεγάλη εγκατέλειψε τον αγώνα στα αποδυτήρια, καταρρίπτεται από το απλό γεγονός ότι το παιχνίδι συνεχίστηκε και μάλιστα με τη συναίνεση και των παικτών του Μαρόκου.
Ήδη η ένσταση των Μαροκινών φέρει τη σφραγίδα του κακού ηττημένου και μιας ντροπιαστικής αντιαθλητικής στάσης. Το γεγονός ότι ένα δευτεροβάθμιο όργανο της συνομοσπονδίας αναδιανέμει τον τίτλο της σημαντικότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης της Αφρικής είναι πρωτοφανές. Τo σκεπτικό της απόφασης δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί και αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Επιπλέον, μια ματιά στις υπόλοιπες κυρώσεις – οι οποίες σε μεγάλο βαθμό μειώθηκαν για τους Μαροκινούς και διατηρήθηκαν για τους Σενεγαλέζους – ενισχύει τις φωνές που κάνουν λόγο για δυσανάλογη επιρροή του Μαρόκου στην CAF. Σε καμία άλλη χώρα της Αφρικής δεν διεξάγονται τόσες διεθνείς διοργανώσεις. Το βασίλειο θα συνδιοργανώσει, μαζί με άλλες χώρες, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030. Και σε καμία συνομοσπονδία δεν είναι τόσο ισχυρή η επιρροή του προέδρου της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, όσο στην CAF. Πολλοί θεωρούν τον πρόεδρο της τελευταίας, Πατρίς Μοτσέπε, άνθρωπο του Ινφαντίνο.
Ο Γάλλος προπονητής Κλοντ Λε Ρουά, που έχει εργαστεί σε επτά αφρικανικές εθνικές ομάδες, μεταξύ αυτών και της Σενεγάλης, χαρακτήρισε τον Μοτσέπε «υποτελή του Ινφαντίνο». Η απόφαση να ανακηρυχθεί το Μαρόκο πρωταθλητής είναι, κατά τη γνώμη του, «μια ανοησία άνευ προηγουμένου». Έχει δίκιο όταν λέει ότι αυτή η απόφαση αποπνέει «περιφρόνηση» προς όλους τους ποδοσφαιριστές της Αφρικής και πρωτίστως προς εκείνους που στις 18 Ιανουαρίου στο Ραμπάτ ολοκλήρωσαν έναν τελικό τον οποίο η Σενεγάλη κέρδισε μέσα στο γήπεδο.
Η κυβέρνηση της νικήτριας στο γήπεδο ζήτησε έρευνα για φερόμενη διαφθορά στο ανώτατο όργανο του αφρικανικού ποδοσφαίρου, μετά την απόφαση να αφαιρεθεί από τη χώρα ο τίτλος του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Οπότε, το σήριαλ θα έχει πολλά, πάρα πολλά επεισόδια…
Oσοι πάντως μιλούν για τη χειρότερη απόφαση της Ομοσπονδίας, μάλλον ξέχασαν τι συνέβη το 2010. Τότε, μια ομάδα ενόπλων από το Μέτωπο Απελευθέρωσης της Καμπιντά, επιτέθηκε στο πούλμαν του Τόγκο, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ο βοηθός προπονητή Αμελετέ Αμπαλό, ο δημοσιογρράφος Στανισλάς Οκλού και ο οδηγός του πούλμαν Μάριο Ατζουά. Άλλα εννέα άτομα τραυματίστηκαν. Η αποστολή γύρισε πίσω και η χώρα… τιμωρήθηκε με αποκλεισμό από τις δυο επόμενες διοργανώσεις.
Πηγή: Gazzetta
