Το «τριφύλλι» ιδρύθηκε σαν σήμερα (3/2) πριν από 116 χρόνια και έχει καταγράψει σπουδαίες επιτυχίες σε όλα τα αθλήματα από την ημέρα που ξεκίνησε την πορεία του στο χώρο του αθλητισμού. Το τμήμα μπάσκετ, που συστάθηκε πάντως το 1919, έχει χαρίσει μεγάλες στιγμές και χαρές στον κόσμο της ομάδας που… καμαρώνει γι’ αυτό.
Τίτλοι σε εθνικό κι ευρωπαϊκό επίπεδο, σπουδαίοι παράγοντες, μεταγραφές τεράστιων παικτών, νίκες με τη δική τους σημασία έχουν ξεχωριστή θέση στην ιστορία του συλλόγου κι έχουν γιγαντώσει το μύθο του Παναθηναϊκού. Άλλωστε, θεωρείται και είναι μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Αν προσπαθούσαμε να ξεχωρίσουμε 10 από τις κορυφαίες στιγμές αυτής της ιστορίας και μένοντας σε σχετικά πιο σύγχρονα πλαίσια, δεν θα μπορούσε να μην γίνει η αρχή από τη στιγμή που οι αείμνηστοι Παύλος και Θανάσης Γιαννακόπουλος ανέλαβαν τις τύχες του τμήματος οδηγώντας το προς την απογείωση. Το 1992, όταν και το τμήμα μπάσκετ ανασυγκροτήθηκε πλήρως, οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι ξεκίνησαν να βάζουν τις βάσεις για την απόλυτη εκτόξευση. Ουσιαστικά εκεί άλλαξε η μοίρα του μπασκετικού Παναθηναϊκού, που πέρασε πια σε ένα ολοκληρωτικά διαφορετικό level.
Και το ίδιο καλοκαίρι ακολούθησε η δεύτερη στιγμή που πρέπει να σταθούμε: η διοίκηση του Παναθηναϊκού έπεισε τον «θρύλο» του ελληνικού μπάσκετ, Νίκο Γκάλη, να μετακομίσει από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα για χάρη του «τριφυλλιού». Αν και οι τίτλοι πρωταθλήματος δεν ήρθαν άμεσα, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο του 1993 με τον «Gangster» να βάζει 36 πόντους στον τελικό και την ομάδα συνολικά να μπαίνει ξανά σε τροχιά πρωταγωνιστή στο ελληνικό μπάσκετ.
H μεγαλύτερη μεταγραφική επιτυχία στην ιστορία του Παναθηναϊκού, πάντως, ήρθε το 1995. Οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι έβαλαν στο μυαλό τους κάτι που φάνταζε απίθανο, αλλά το έκαναν πραγματικότητα: έφεραν στην Ελλάδα έναν από τους κορυφαίους παίκτες του ΝΒΑ, τον Ντομινίκ Ουίλκινς. Μπορεί πολλοί να αδυνατούσαν να πιστέψουν πως ο Αμερικανός ήρθε στην Ευρώπη, αλλά αυτό συνέβη και ο ίδιος συνέβαλε ώστε να γραφτεί άλλη μια χρυσή σελίδα.
Συκεκριμένα, το 1996 στο Παρίσι και το «Παλέ Ντε Μπερσί», ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάρει το πρώτο του ευρωπαϊκό σε ένα αλησμόνητο ματς με την Μπαρτσελόνα στον τελικό. Ο Ντομινίκ ήταν ο MVP του Final Four, αλλά ο Στόικο Βράνκοβιτς έβγαλε την άμυνα του αγώνα κι έκανε τους «πράσινους» να χτίσουν τα θεμέλια για την τεράστια ευρωπαϊκή τους ιστορία.
Ο δεύτερος ευρωπαϊκός τίτλος ήρθε το 2000 στη Θεσσαλονίκη, όταν το «τριφύλλι» επικράτησε της Μακάμπι Τελ Αβίβ (73-67) στον τελικό με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Ζέλικο Ρέμπρατσα (20π.). Μάλιστα, αυτός ο τίτλος είχε έρθει μόλις ένα χρόνο μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, που κράτησε το… τιμόνι για τα επόμενα 13 χρόνια και έγινε σύνθημα στα χείλη του κοινού.
Δύο χρόνια αργότερα, το 2002, ακολούθησε το ευρωπαϊκό τρόπαιο που από τον κόσμο της ομάδας, αλλά και γενικά, θεωρήθηκε ως το πιο «μάγκικο». Άλλωστε, κατακτήθηκε μέσα στην έδρα της πανίσχυρης Μπολόνια με αντίπαλο την τοπική ομάδα που ήταν το απόλυτο φαβορί. Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα ήταν ο MVP του Final Four.
Με τον Ομπράντοβιτς στο «τιμόνι», κι ενώ ήταν ήδη απόλυτος κυρίαρχος στην Ελλάδα, ο Παναθηναϊκός συνέχισε να είναι στην ελίτ της Ευρώπης. Μάλιστα, το 2007, επέστρεψε στην κορυφή μέσω του Final Four της Αθήνας. Στον συγκλονιστικό τελικό με την ΤΣΣΚΑ επιβλήθηκε κι έκανε το ΟΑΚΑ, στο οποίο διεξάγονταν οι αγώνες το τριημέρου, να πάρει… φωτιά.
Ύστερα από δύο χρόνια, το 2009, ο Παναθηναϊκός είχε στις τάξεις του ένα από τα πιο πλήρη ρόστερ στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Αφου επικράτησε του Ολυμπιακού στον ημιτελικό του Βερολίνου, κατάφερε να κάνει επίδειξη δύναμης για ένα ημίχρονο κόντρα στην ΤΣΣΚΑ και στο δεύτερο να… αντέξει στα «περίεργα» σφυρίγματα των διαιτητών για να φτάσει στο πέμπτο ευρωπαϊκό τρόπαιο.
Το έκτο και τελευταίο, για την ώρα, «αστέρι» ράφτηκε το 2011: ουσιατικά, οι «πράσινοι» είχαν κάνει τη μισή δουλειά στους προημιτελικούς όταν απέκλεισαν το μεγάλο φαβορί και οικοδέσποινα του Final Four, Μπαρτσελόνα. Στο event του Μαΐου, ούτε η Σιένα ούτε η Μακάμπι μπορούσαν να αποτρέψουν το να βαφτεί ακόμη μια κούπα πράσινη και η αγκαλιά Ομπράντοβιτς – Διαμαντίδη ήταν… όλα τα λεφτά.
Οι μεγάλες ομάδες φαίνονται και από το πώς αναγνωρίζουν και τιμούν τους «θρύλους» του παρόντος και του παρελθόντος. Τον Σεπτέμβριο του 2015, η ΚΑΕ Παναθηναϊκός που είχε πια περάσει στα χέρια του Δημήτρη Γιαννακόπουλου ετοίμασε μια φαντασμαγορική κι άκρως… παναθηναϊκή εκδήλωση, το «Honouring Our Legacy». Εκεί, βραβεύτηκε η καλύτερη 5άδα της 25ετίας (Διαμαντίδης, Μποντιρόγκα, Αλβέρτης, Φώτης και Βράνκοβιτς) και… ράγισαν και τα τσιμέντα.
Πηγή: Sport DNA
