Τα καλά νέα είναι ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ κέρδισαν την Μπόρατς από την Μπάνια Λούκα και την Ιντερ Εσκάλδες από την Ανδόρα και μπήκαν χθες βράδυ στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων με το δεξί. Τα κακά νέα είναι ότι τα τελικά σκορ των δυο ματς (ο ΠΑΟΚ κέρδισε 3-2 και η ΑΕΚ 4-3) δεν ήταν τα καλύτερα: και οι δυο, ακόμα κι αν είναι καλύτερες ομάδες από αυτές που θα αντιμετωπίσουν στις ρεβάνς, πρέπει να είναι προσεχτικοί. Κυρίως σοβαρότεροι. Η σοβαρότητα είναι απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους το πιο σημαντικό. Κι αυτή δεν την αποκτάς στις μεταγραφές.
Δεν θέλω να πιστεύω πως τα ματς τα χθεσινά μπορεί να έχουν κάποια σχέση με όσα έρχονται στην συνέχεια του καλοκαιριού και θα είναι δυσκολότερα. Ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ έπρεπε με βάση την διαφορά δυναμικότητας να κάνουν δυο περιπάτους χθες – δηλαδή να κερδίσουν διαδικαστικά και εύκολα. Τελικά μας έδωσαν την ευκαιρία να δούμε δυο παράξενα ματς, που είναι πολύ δύσκολο να τα περιγράψεις σε όποιον δεν τα είδε. Επειδή το επιβάλει και η εποχή (στις 24 Ιουλίου κανείς δεν είναι έτοιμος…) θα κάνω μερικές γενικές επισημάνσεις. Που έχουν να κάνουν και με τα προσεχώς.
Παρόλο που έπαιζαν οι περσινοί
Ο ΠΑΟΚ ήταν σαν να ήθελε στο πρώτου παιγνίδι να μας δείξει μια περίληψη αρετών και κυρίως ελαττωμάτων που κουβαλούσε σε όλη του την σεζόν πέρυσι. Μιλώντας πρώτα για τα ελαττώματα χθες έδειξε κάτι που δεν περίμενα: δεν ήταν ομοιογενής μολονότι ο Ρασβάν Λουτσέσκου χρησιμοποίησε στην αρχική ενδεκάδα 11 παίκτες που είχε και πέρυσι τέτοιο καιρό στα χέρια του. Η έλλειψη ομοιογένειας φαινόταν στην άμυνα – ο Κουλιεράκης και ο Ενγκόνγκ ήταν σαν να βρέθηκαν για πρώτη φορά μαζί στο ίδιο γήπεδο, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο. Αυτό σε συνδυασμό με κάποιες επιπολαιότητες του Κοτάρσκι είχε ως αποτέλεσμα να βλέπουμε μια άμυνα που τρόμαζε εύκολα. Αλλά κι ο Σάστρε και ο Ντεσπότοφ συνεργάστηκαν τόσο λίγο στα δεξιά ώστε νόμιζες πως δεν έχουν κάνει μαζί ούτε προπόνηση. Σύγχυση υπήρχε και στην επίθεση: οι συχνές αλλαγές θέσεων του Μουργκ και του Μπράντον Τόμας πιο πολύ μπέρδευαν παρά βοηθούσαν. Κυρίως ο ΠΑΟΚ ήταν αργός στην μεσαία γραμμή. Το δίδυμο Οζντόεφ – Σβαπ φάνηκε πολύ βαρύ ενώ ο Μαντί Καμάρα χρειάζεται ματς. Κι ο ΠΑΟΚ είτε τα βρει είτε όχι με τον Μεϊτέ χρειάζεται κι ένα box to box χαφ.
Ο cool Κουλιεράκης
Φυσικά ο ΠΑΟΚ μας υπενθύμισε ότι έχει και αρετές – για αυτό άλλωστε κέρδισε και το πρωτάθλημα. Πέτυχε τρία γκολ (δυο από εκτελέσεις κόρνερ του Ντεσπότοφ που αξιοποίησαν ο Κουλιεράκης και ο Ενγκόνγκ κι ένα με τον Κουλιεράκη να βγαίνει σαν κρυφό φορ) και είχε και τρεις ακόμα πολύ μεγάλες ευκαιρίες (μια με τον Οζντόεφ και δυο με τον Σαμάτα) που θα μπορούσαν να του έχουν επιτρέψει να πανηγυρίσει τουλάχιστον πέντε γκολ σε 7-8 τελικές προσπάθειες. Φάνηκε σίγουρα η αρχική απουσία του Ζίφκοβιτς, αλλά υπάρχει πάντα ο Τάισον και η προσωπικότητα του. Και υπάρχει και η περσινή νοοτροπία του ΠΑΟΚ που πιστεύει πως για να κερδίσει πρέπει απλά να βάλει ένα γκολ παραπάνω από την αντίπαλό του χωρίς να παθαίνει υστερία μετά από τα όποια λάθη των αμυντικών του.
Σύμβολο αυτής της νοοτροπίας ο Κουλιεράκης. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι το παιδί αυτό λεγόταν Ιεράκης αλλά είναι τόσο cool που του πρόσθεσαν τον χαρακτηρισμό και τον αποκαλούν Κουλιεράκη. Χθες χάρη στην ασυνεννοησία του με τον Κοτάρσκι προκάλεσε ένα απερίγραπτο πέναλτι. Κι αμέσως μετά, σαν να μην τρέχει τίποτα, πέτυχε το δεύτερο γκολ του στο ματς.
Σόου για μια ώρα
Πολλά γκολ είχαμε και στο ΑΕΚ – Ιντερ Εσκάλδες, αν και το τελικό 4-3 είναι μαγική εικόνα: η διαφορά των ομάδων είναι πολύ μεγάλη. Η ΑΕΚ έκανε 23 τελικές προσπάθειες, ο Λιβάι Γκαρσία έχασε ένα πέναλτι με το οποίο το σκορ θα μπορούσε να έχει γίνει 5-1 και οι αποδοκιμασίες που ακούστηκαν στην Opap Arena στο τέλος νομίζω πως είχαν να κάνουν με τις χαμένες ευκαιρίες (και τις επιπολαιότητες των κυνηγών) στο τελευταίο δεκάλεπτο. Βέβαια επιπολαιότητες απερίγραπτες είχαν προηγηθεί στην άμυνα. Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με μια τεράστια χαμένη ευκαιρία των φιλοξενούμενων (ο Στρακόσια ήταν καθοριστικός), σε μια φάση που η άμυνα της ΑΕΚ ήταν αλλού κι άλλου. Στη συνέχεια είδαμε το εντυπωσιακό αυτογκόλ του Βίντα και το πέναλτι δώρο του Στρακόσια – φάσεις που μαρτυρούν πως μετά το 4-0 με το οποίο η ΑΕΚ προηγήθηκε πολλοί νόμιζαν πως τελείωσε το ματς.
Θα ήταν ωστόσο άδικο να μην επισημανθούν πολλές αρετές της ΑΕΚ που έφτασε στο 4-0 παίζοντας όπως ξέρει, δηλαδή πολύ πιεστικά και με μεγάλη επιθετική διάθεση από το πρώτο λεπτό. Η ΑΕΚ με τα αγαπημένα και συνηθισμένα της «ένας εναντίον ενός» στη μεσαία γραμμή δεν άφηνε στους αντιπάλους της δυνατότητα να κυκλοφορήσουν την μπάλα και είχε ωραία ξεδιπλώματα και καλή κυκλοφορία της μπάλας. Με τον Λιούμπισιτς να είναι για μια ώρα σπουδαίος στο ρόλο του Αραούχο, τον Ελίασον να παίζει όπως ξέρει και τον Γκαρσία να έχει χώρους και όρεξη το 4-0 ήρθε διαδικαστικά και ήταν και μάλλον τιμητικό για την ομάδα της Ανδόρας που είχε και το θράσος να παίζει με την άμυνα στην σέντρα! Στα θετικά και το ντεμπούτο του Κοϊτά, που αγαπάει τις πρωτοβουλίες και θα τρελάνει κόσμο και η επιστροφή του Πάολο Φερνάντεζ που πρέπει κι αυτός να υπολογίζεται ως καινούργια μεταγραφή. Νομίζω πως στο πρώτο κιόλας ματς φάνηκαν οι απίστευτα πολλές λύσεις που έχει η ομάδα του Αλμέιδα στην επίθεση: χθες σκόραραν οι Λιούμπισιτς, Γκατσίνοβιτς και Γκαρσία, ήταν καλός ο Ελίασον, ήρθαν από τον πάγκο οι Κοϊτά, Αμραμπατ και Φερνάντεζ και ήταν εκτός ο Τζούμπερ, ο Περέιρα και φυσικά ο Λαμέλα. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 10 παίκτες για τέσσερις θέσεις. Για την ακρίβεια 9 για τρεις αφού δεν υπάρχει άλλο φορ εκτός του Λιβάι: ο Αλμέιδα στο χαοτικό φινάλε έπαιξε με φορ τον Αμπραμπατ.
Θα περάσουν
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι δυο ελληνικές ομάδες δεν θα προκριθούν. Για τον ΠΑΟΚ η απόστολή δεν θα είναι τόσο εύκολη διότι στην Μπάνια Λούκα θα υπάρξει φανατισμός: η Μπόρατς παίζει σε ένα γηπεδάκι που είναι τυπική σκληρή βαλκανική έδρα. Μου φαίνεται ωστόσο απίθανο ο ΠΑΟΚ να μην σκοράρει, όταν χθες βρήκε δυο γκολ από κόρνερ και έχασε τρία χωρίς να ανεβάσει ταχύτητα. Η ΑΕΚ πιστεύω πως θα κερδίσει στην Ανδόρα και εντυπωσιακά. Αλλά ό,τι και να συμβεί σε μια εβδομάδα τα χθεσινά ματς υπήρξαν μαθήματα. Ευτυχώς για τις δυο ελληνικές ομάδες χωρίς παθήματα.
Πηγή: Karpetshow