Του Ιωάννη Πέππα
Ο Ισπανός κεντρικός αμυντικός Χασίντο Κινκόθες (Jacinto Francisco Fernández de Quincoces y López de Arbina), γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1905, στο Μπαρακάλντο, στην ευρύτερη περιοχή του Μπιλμπάο. Στην υπέρ 20ετή ποδοσφαιρική του καριέρα, αγωνίστηκε για ολόκληρη την δεκαετία του 1920 στην Αλαβές και γι’ αυτήν του 1930 στη Ρεάλ Μαδρίτης. Θεωρείται ως ένας από τους Μεγαλύτερους Αμυντικούς της προπολεμικής εποχής. Γρήγορος, δυνατός, αν και κάπως σκληρός στις επεμβάσεις του. Έπαιξε 25 αγώνες για την εθνική ομάδα της Ισπανίας και ήταν μέλος της ομάδας που πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934.
Ξεκίνησε την καριέρα του σε μικρούς συλλόγους της γενέτειράς του, τη Ντεσιέρτο του Μπαρακάλντο και τη ομώνυμη ομάδα της πόλης. Το 1920 μετακόμισε στην Ντεπορτίβο Αλαβές με την οποία το 1930 ανέβηκε στη πρώτη κατηγορία του νεοσύστατου, τότε ενιαίου ισπανικού πρωταθλήματος (ιδρύθηκε το 1928). Έκανε το ντεμπούτο του στην ισπανική Πριμέρα Ντιβιζιόν, στις 7 Δεκεμβρίου του 1930 στο Stade de Atocha στο Σαν Σεμπαστιάν εναντίον της Ρεάλ Σοσιεδάδ, ένα παιχνίδι που έληξε ισόπαλο. Στη συνέχεια, μεταγράφηκε μαζί με τον συμπαίκτη του στο κέντρο της άμυνας, Τσιριάκο (Ciriaco Errasti) στην Ρεάλ Μαδρίτης, που τη περίοδο εκείνη, της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, ονομαζόταν Madrid CF. Μαζί με τον τερματοφύλακα-μύθο Ρικάρντο Θαμόρα (Ricardo Zamora) και τον Τσιριάκο, υπήρξαν οι 3 Βάσκοι που συνέθεσαν τη Καλύτερη Αμυντική γραμμή της εποχής εκείνης! Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση δύο τίτλων πρωταθλήματος (1931/32 και 1932/33) και ισάριθμων Κυπέλλων (1934, 1936 νικώντας με 2-1 την Βαλένθια και την Μπαρτσελόνα αντίστοιχα) με τη Ρεάλ.
Κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου (1936-1939), στην εμπόλεμη Μαδρίτη, όπως και σε όλη την Ισπανία, ανεστάλησαν όλες οι αθλητικές δραστηριότητες, ενώ αρκετά μέλη του συλλόγου εξαφανίστηκαν, παραιτήθηκαν ή πέθαναν στην εξορία! Ο ίδιος αγωνίστηκε στο πλευρό των δημοκρατικών κατά του στρατηγού Φρανσίσκο Φράνκο (Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo Franco Bahamonde) και το 1937 συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Μάλαγα! Μόνο 4 μέλη της ομάδας έμειναν στο τέλος της ένοπλης σύγκρουσης, ο Μεξικάνος Χοσέ Ραμόν Σάουτο (José Ramón Sauto), ο Αντόνιο Μπονέ (Antonio Bonet), ο Σιμόν Λέκουε (Simón Lecue) και ο Χασίντο Κινκόθες, που ήταν και η βάση δημιουργίας της σύγχρονης Ρεάλ Μαδρίτης από τον Σαντιάγκο Μπερναμπέου (Santiago Bernabéu de Yeste)! Παρά την ήδη προχωρημένη ηλικία του, παρέμεινε πιστός και έπαιξε, κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου, για 3 ακόμη χρόνια για τη Ρεάλ, πριν ανακοινώσει την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, το 1942. Με την Ρεάλ Μαδρίτης αγωνίστηκε συνολικά σε 132 παιχνίδια και μέχρι και σήμερα θεωρείται σαν ένας από τους Μεγαλύτερους Αμυντικούς που φόρεσαν ποτέ τη φανέλα της.
Ντεμπούτο στην εθνική ομάδα έκανε στις 30 Μαΐου του 1928, στο Ολυμπιακό τουρνουά των Αγώνων του Άμστερνταμ, στη νίκη με 7-1 επί του Μέξικο. Έπαιξε 25 αγώνες για την εθνική ομάδα της Ισπανίας, χωρίς να σημειώσει κάποιο τέρμα. Πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928, όπου τερμάτισε στην 6η θέση, καθώς και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934 στην Ιταλία, αποκλείοντας την Βραζιλία στον πρώτο γύρο και αποκλείστηκαν από την μετέπειτα Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Ιταλία στους 8, ύστερα από επαναληπτικό αγώνα. Κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήταν όταν ψηφίστηκε ως ο Καλύτερος Ποδοσφαιριστής αυτής της διοργάνωσης, βοηθώντας σημαντικά την εθνική Ισπανίας, στην παρθενική της συμμετοχή σε Μουντιάλ, να κατακτήσει την 4η θέση. Ήταν μία διεθνής αναγνώριση της ποδοσφαιρικής του αξίας και ένδειξη του πόσο καθοριστική ήταν η παρουσία του στην άμυνα., αφού σπάνια ένας αμυντικός βραβεύεται σαν ο Κορυφαίος Ποδοσφαιριστής ενός τουρνουά και μάλιστα όταν δεν πετυχαίνει ούτε ένα γκολ! Μια άλλη μεγάλη επιτυχία του με την εθνική ομάδα ήλθε στις 15 Μαΐου του 1929, όταν η Ισπανία ήταν η πρώτη ομάδα έξω από τις Βρετανικές Νήσους, που νίκησε την εθνική Αγγλίας με 4-3, σε έναν αγώνα που έγινε στη Μαδρίτη! Ο συνολικός απολογισμός του ήταν 13 νίκες, 6 ισοπαλίες και 6 ήττες, με τον τελευταίο διεθνή αγώνα του να έρχεται στις 19 Ιανουαρίου του 1936, σε μια φιλική ήττα 4-5 από την Αυστρία στη Μαδρίτη. Δεν σημείωσε ποτέ του γκολ, όμως παραμένει μέχρι και σήμερα μία εμβληματική μορφή για το ισπανικό ποδόσφαιρο καθώς στα αμυντικά του καθήκοντα υπήρξε απλά ογκόλιθος.
Αμέσως μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας το 1942 ξεκίνησε η προπονητική του σταδιοδρομία. Οι κορυφαίες του στιγμές ως προπονητής ήταν η κατάκτηση των Κυπέλλων Ισπανίας του 1946 με την Ρεάλ Μαδρίτης (3-1 στον τελικό την Βαλένθια), του 1949 με την Βαλένθια (1-0 στον τελικό την Αθλέτικ του Μπιλμπάο) και του 1954, πάλι με την Βαλένθια (3-0 στον τελικό την Μπαρτσελόνα). Επίσης κέρδισε με την Βαλένθια το κύπελλο “Evita Peron” του 1949 (πρόκειται για την παλαιότερη έκδοση του ισπανικού σούπερ κάπ) νικώντας με 7-4 στον τελικό την Μπαρτσελόνα! Συνολικά, έδωσε 313 παιχνίδια από αυτή τη θέση, εκ των οποίων τα 188 για τη Βαλένθια, σύλλογο που υπηρέτησε σε 3 διαφορετικές περιόδους, φτάνοντας ακόμη 2 φορές στη 2η θέση, κάτι που τον καθιστά ως τον 2ο μακροβιότερο προπονητή των «νυχτερίδων» μετά τον Αλφρέδο Ντί Στέφανο (Alfredo Stéfano Di Stéfano Laulhé) με 207. Διετέλεσε επίσης προπονητής στη Ρεάλ Σαραγόσα και την Ατλέτικο Μαδρίτης. Ήταν προπονητής της εθνικής ισπανικής ομάδας το 1945, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της για δύο αγώνες. Διετέλεσε επίσης και Πρόεδρος της τοπικής Ομοσπονδίας της Βαλενθιανής Πιλότα, ενός αθλήματος που μοιάζει με το τένις, παίζεται με τα χέρια γυμνά ή ελάχιστα προστατευμένα, ανάμεσα σε 2 ομάδες που αποτελούνται από 2-5 παίκτες που δεν έρχονται σε επαφή μεταξύ τους.
Ο Χασίντο Κινκόθες πέθανε στη Βαλένθια, πλήρης ημερών στα 92 του χρόνια, στις 10 Μαΐου του 1997.
PALMARES
Εφηβική καριέρα
- Desierto de Baracaldo
- 1920: Barakaldo Club de Fútbol
Επαγγελματική καριέρα
- 1920–1930: Deportivo Alavés
- 1930–1942: Real Madrid Club de Fútbol
Διεθνής
- 1928–1936: Ισπανία, 25 (0)
Προπονητική καριέρα
- 1941–1943: Real Zaragoza
- 1945: Ισπανία
- 1945/46: Real Madrid Club de Fútbol
- 1947/48: Real Madrid Club de Fútbol
- 1948–1954: Valencia Club de Fútbol
- 1954/55: Club Atlético de Madrid
- 1956–1958: Real Zaragoza
- 1958/59: Valencia Club de Fútbol
- 1960: Valencia Club de Fútbol
Τίτλοι
Ως ποδοσφαιριστής
Με τη Real Madrid
- Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2 (1931/32, 1932/33)
- Κύπελλο Ισπανίας: 2 (1933/34, 1935/36)
Ως προπονητής
Με τη Real Madrid
- Κύπελλο Ισπανίας: 1945/46
Με τη Valencia
- Κύπελλο Ισπανίας: 2 (1948/49, 1953/54)
Προσωπικές Διακρίσεις
- Καλύτερος Παίκτης Διοργάνωσης Παγκοσμίου Κυπέλλου: 1934
- Μέλος Ιδανικής 11άδας Διοργάνωσης Παγκοσμίου Κυπέλλου: 1934
Πηγή: Ευλογημένο Ποδόσφαιρο