Του Παναγιώτη Παλλαντζά
Το φετινό καλοκαίρι είναι δεδομένα διαφορετικό για τους Μπιανκονέρι, αφού έπρεπε να βρουν αυτόν που θα πάρει στο ρόστερ τη θέση του Μπουφόν. Μπορεί να κράτησε περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς όταν μπαίναμε στο καλοκαίρι του 2006, μπορεί να ήταν τόσο όμορφο ώστε να μην ήθελαν να τελειώσει ποτέ, αλλά ήξεραν ότι θα ερχόταν αυτή η ώρα. Αυτό που δεν ήξεραν, ήταν ότι μπορεί του χρόνου να βρεθούν κι αντίπαλοι. Αυτό κι αν θα είναι απ’τα άγραφα… Σημασία, όμως, έχει πάντα το γραφτό και αυτό ήθελε τον Ιντερίστα Ματία Περίν να έχει συμφωνήσει με τη Μίλαν το καλοκαίρι του 2017 και τελικά να υπογράφει στη Γιουβέντους ένα χρόνο αργότερα, σε μια μεταγραφή που έχει ενδιαφέρον.
Αυτό σίγουρα δεν αφορά τη Γιούβε. Στο Τορίνο έχουν αποφασίσει εδώ και κάτι χρόνια ότι θέλουν να έχουν δυνατό πορτιέρε και στον πάγκο και απλά το συνεχίζουν. Αξιοπρεπέστατος ήταν ο Στοράρι, μια χαρά ο Νέτο, καλύτερος του αναμενομένου, μάλλον για τον κόσμο και όχι για αυτούς που τον επέλεξαν, αποδείχθηκε τώρα ο Σέζνι. Βασικά ο Πολωνός αποδείχθηκε τόσο καλός ώστε να πείσει ότι αξίζει να είναι αυτός που θα πάρει θέση κάτω από το τέρμα στην πρώτη σεζόν της μετά Μπουφόν εποχής και αυτό είναι το μεγαλύτερο κοπλιμέντο που θα μπορούσαν να του κάνουν στο ποδόσφαιρο. Το γεγονός ότι μπαίνει δίπλα του ένας επίσης δυνατός, ο οποίος θεωρητικά μπορεί και να του πάρει τη θέση, για τη Γιουβέντους είναι καλό.
Ο Περίν δεν είναι μόνο πολύ καλός τερματοφύλακας. Είναι και δυνατός χαρακτήρας, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι έχει επιστρέψει από σοβαρούς τραυματισμούς, όπως είναι και Ιταλός. Ολα αυτά αρέσουν στους Μπιανκονέρι, οι οποίοι μάλλον πήραν τον καλύτερο που θα μπορούσαν να πάρουν. Ολα αυτά τα στοιχεία ή χαρακτηριστικά, όμως, που έστειλαν τον Ματία στην Κυρία, είναι και αυτά που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν τελικά έκανε λάθος. Οχι η Γιουβέντους, ο ίδιος. Είναι μια συζήτηση που πήγε να ανοίξει στην Ιταλία πριν την ολοκλήρωση της μεταγραφής και το αν θα συνεχιστεί ή όχι θα εξαρτηθεί από το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.
Με τη σεζόν που έκανε φέτος στην Τζένοα, ο Περίν υπενθύμισε σε όλους ότι παραμένει πρωταγωνιστής και ως τέτοιος νιώθει, όπως είπε μετά το τελευταίο του παιχνίδι με τους Ροσομπλού, ότι ήρθε η ώρα να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του. Η μεταγραφή στην ομάδα που κυριαρχεί στη χώρα και διεκδικεί το Champions League, αν μη τι άλλο, είναι το μεγαλύτερο βήμα που μπορούσε να κάνει τώρα, αλλά υπάρχει και ο φόβος να αποδειχθεί βήμα στο κενό… Με τον Μπουφόν να αποχωρεί, δεν έχει ανοίξει η θέση του βασικού μόνο στη Γιουβέντους αλλά και στην εθνική Ιταλίας. Για κάθε τερματοφύλακα της χώρας, επομένως, η πρόκληση είναι η μεγαλύτερη που θα μπορούσε να τύχει ποτέ. Σε αυτή την πρόκληση, ο Περίν πάει με μειονέκτημα.
Η σεζόν που έκανε φέτος, ήταν καλύτερη από αυτή του Ντοναρούμα, αλλά η 1η επιλογή για τον Ρομπέρτο Μαντσίνι είναι ο δεύτερος. Γιατί ο Τζίτζιο παίζει στη Μίλαν και ο Πατία έπαιζε στην Τζένοα. Τώρα που είναι στη Γιουβέντους, ξεκινάει ως αναπληρωματικός. Θεωρητικά όχι, πρακτικά ναι. Το ξέρει, το έχει πει και ο ίδιος, αλλά θα του το υπενθυμίσουν οι Μπιανκονέρι με τους νέους αριθμούς στις φανέλες, όπου το Νο1 θα πάει στον Σέζνι. Ο Πολωνός μπορεί να μην είναι Μπουφόν, όπως δε θα είναι κανείς από εδώ και πέρα, αλλά είναι πραγματικά καλός. Ηταν ο καλύτερος της Serie A στην τελευταία του σεζόν στη Ρόμα, ήταν αξιόπιστος κάθε φορά που χρειάστηκε στην πρώτη του χρονιά στο Τορίνο, ξεκινάει με σαφές πλεονέκτημα στη δεύτερη.
Ο Περίν θα μπορούσε να είχε κάνει πιο εύκολο το δρόμο του, αν είχε επιλέξει να κατηφορίσει στο νότο, αφού από την Τζένοα επιβεβαιώνουν ότι υπήρχε ενδιαφέρον από Νάπολι και ο Σάρι που δεν ψηνόταν, επειδή δεν είναι καλός με την μπάλα στα πόδια, δεν θα έμενε ούτως ή άλλως. Ο Ματία, όμως, επέλεξε Γιουβέντους, όπως επιβεβαιώνουν όλες οι πλευρές. Επέλεξε το δύσκολο, το οποίο μπορεί και να τον πάει πολύ πίσω, αν σκεφτούμε ότι έχει ήδη χάσει χρόνο με τους δύο σοβαρούς τραυματισμούς στους χιαστούς και με κάποιους άλλους λιγότερο σοβαρούς. Θα του κάνει καλό να “χάσει” ακόμη μία σεζόν μένοντας στον πάγκο στην πλειοψηφία των παιχνιδιών;
Ο ίδιος δήλωσε ότι είναι απολύτως συνειδητοποιημένος για την κατάσταση που υπάρχει και ότι στόχος του θα είναι να βοηθήσει όποτε χρειαστεί. Η ετοιμότητα είναι κάτι που θα πρέπει να τον χαρακτηρίζει, γιατί δε θα πρέπει να χάσει καμία από τις ευκαιρίες που θα του δοθούν, όπως και η υπομονή ή αλλιώς ο χαρακτήρας. Σε θεωρητική βάση, ο Περίν τα έχει ή μπορεί να τα έχει και τα δύο. Η επιστροφή από τους τραυματισμούς ως πρωταγωνιστής, άλλωστε, δείχνει ότι όντως αυτές οι δοκιμασίες τον έκαναν πιο δυνατό, ενώ με το «έρχομαι στη Γιούβε στην ιδανική ηλικία» δείχνει ότι ξέρει πως τα καλύτερα του χρόνια είναι μπροστά του.
Αν καταφέρει να τα ζήσει ως Μπιανκονέρο αυτά, θα είναι ο πραγματικός θρίαμβος του!
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
