Επιλογή Σελίδας

Του Γιάννη Σερέτη

Η απόδοση του Ολυμπιακού στα ματς του Champions League είναι πασιφανώς καλύτερη από τα ματς του πρωταθλήματος, αν αναλογιστεί κάποιος τον τεράστιο βαθμό δυσκολίας στο τοπ επίπεδο. Τα αποτελέσματα του Παναθηναϊκού είναι καλύτερα αναλογικά στο Europa League συγκριτικά με την… πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα: αν είχε αποφύγει εκείνο το πατατράκ με τους Γκόου Αχέντ Ιγκλς θα διεκδικούσε ακόμα και την οκτάδα σε μια κακή σεζόν! Ο ΠΑΟΚ έχει μόλις μία ήττα (από τη Θέλτα στο Βίγκο, στη χειρότερη εφετινή ευρωπαϊκή του εμφάνιση) και έχει «αυτοκτονήσει» εντός έδρας με την Μακάμπι και τη Μπραν. Η ΑΕΚ είχε κι εκείνη τη γκάφα της με τους Σάμροκ Ρόβερς, αλλά τι να πεις για μια ομάδα που πήγε και νίκησε στη Φλωρεντία και στη Σαμσούντα; Συμπέρασμα: η Ευρώπη ήταν, είναι και θα είναι το αλατοπίπερο στη σεζόν του ποδοσφαιριστή. Το ταξίδι στο άγνωστο, το δύσκολο, το γοητευτικό, η παράσταση που πάντα θα δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους: αυτό που μπορεί ο καθένας!

Ομορφαίνει τη ζωή του ποδοσφαιριστή η Ευρώπη. Είτε στο επίπεδο του Champions League, είτε στο κατώτερο του Europa και στο ακόμα χαμηλότερο του Conference. O καθένας δίνει τον καλύτερο εαυτό του: προπονητικό τιμ, παίκτες, ιατρικό τιμ, κλαμπ. Και όλο αυτό μετά με έναν μαγικό, αλλά εξηγήσιμο τρόπο, κατατίθεται και στο χορτάρι. Το ίδιο ακριβώς συνέβαινε επί δεκαετίες και με τους οπαδούς των ελληνικών ομάδων, οι οποίοι είχαν τελείως διαφορετική συμπεριφορά στα ευρωπαϊκά από τα «ελληνικά» ντέρμπι. Σαν να έβαζαν τα καλά τους, να σκέφτονταν περισσότερο το ταξίδι και την ουσία του αυθεντικού, ατόφιου, ωραίου οπαδισμού εκτός έδρας, σαν να ήθελαν να ακουστεί σε όλη την Ευρώπη πόσο ωραίοι μάγκες είναι στα εντός έδρας. Αλλαξε όλο αυτό στο «εσωτερικό» μετά τη δολοφονία Λυγγερίδη, τις κάμερες, το ηλεκτρονικό εισιτήριο, την αυστηροποίηση των ποινών και την ατομική ευθύνη, ήρθε στα ίσα του το πράγμα.

Μα οι ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη, η καθεμιά βάσει των δυνατοτήτων της, μια χαρά πάνε. Τι περισσότερο να κάνει αυτός ο Παναθηναϊκός με αλλαγές προπονητών και παικτών και «γυμνή» μεσαία γραμμή από την αρχή της σεζόν; Ακόμα και στις δύο ήττες του θα μπορούσε να είχε νικήσει! Τι περισσότερο να κάνει αυτός ο Ολυμπιακός με ποσοστό ευστοχίας 20% στις καλοκαιρινές μεταγραφές του; Δεν τον «ήθελε» η μπάλα σε πολλά ματς, του έδωσε πίσω το ποδόσφαιρο τις… «οφειλές» στο ματς με τη Λεβερκούζεν, πάει για νίκη – πρόκριση στην Ολλανδία. Τι περισσότερο να κάνει η ΑΕΚ με καινούριο κόουτς; Απευθείας πρόκριση πήρε! Μόνο ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε όντως να έχει φτάσει στην πρώτη οκτάδα, αλλά τα λάθη πληρώνονται και… πού ξέρεις τι μπορεί να συμβεί στη Λυών; Εχει κάνει τόσα και τόσα απίθανα εκτός έδρας στην Ευρώπη τα τελευταία δέκα χρόνια, που ακόμα ένα δεν θα προκαλέσει τεράστια έκπληξη…

Μ’ αυτά και μ’ αυτά αυτός ο πρώτος κύκλος της παρουσίας τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις κλείνει με θετικό πρόσημο. Μοναδικός αστερίσκος για την πρόκριση είναι ο Ολυμπιακός, του οποίου η παρουσία στο Champions League με αυτούς τους αντιπάλους και αυτό το ρόστερ που διαθέτει, στα δικά μου μάτια είναι ήδη επιτυχημένη βάσει αυτού που έχει παρουσιάσει στο γήπεδο. Μια μέτρια βραδιά με την Πάφο και 30 λεπτά πανικού μετά από μια κατάφωρη διαιτητική αδικία στη Βαρκελώνη δεν μουτζουρώνουν τη συνολική παρουσία του στη διοργάνωση. Το αν θα μπορούσε να πάει καλύτερα με διαφορετικούς παίκτες, είναι άλλη κουβέντα. Είναι μια κουβέντα που πρέπει να γίνει για όλους…

Αν, δηλαδή, με μεγαλύτερη ευστοχία στις μεταγραφές τους και στην ανανέωση των ρόστερ τους το προηγούμενο καλοκαίρι (όλες οι ομάδες δεν ενισχύθηκαν καθόλου σε κάποιες συγκεκριμένες θέσεις όπου υπήρχε ανάγκη!), θα μπορούσαν να είναι όλοι πιο ανταγωνιστικοί. Προφανώς και θα μπορούσαν! Το αναφέρουμε διότι το χρήμα δεν λείπει από τα αφεντικά τους. Δεν είναι θέμα χρημάτων, είναι θέμα επιλογών. Είναι θέμα των ανθρώπων που στελεχώνουν τους συλλόγους να βρουν τους κατάλληλους παίκτες για να βελτιώνουν το βάθος του ρόστερ τους. Διότι πλέον είναι πασιφανές ότι με τόσο μεγάλο αριθμό αγώνων ανά σεζόν και με τόσο ισχυρό ανταγωνισμό, δεν αρκεί να έχεις μια «καλή» ενδεκάδα. Η second unit είναι αυτή που κάνει τη διαφορά για να πας καλά σε όλες τις διοργανώσεις και για να έχεις μια όσο το δυνατόν πιο φρεσκαρισμένη, τούρμπο ενδεκάδα έτοιμη για τα απαιτητικά ευρωπαϊκά παιχνίδια!

Οσο πιο «μικρή» η ποιοτική διαφορά κάθε βασικού από κάθε αναπληρωματικό ανά θέση, τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες επιτυχίας. Το ξέρουν όλοι. Το… προσπαθούν όλοι. Μα στην πράξη, τα περιθώρια βελτίωσης είναι τεράστια. Γι’ αυτό και κάθε νέος παίκτης, κάθε μεταγραφή, κάθε καινούριο συμβόλαιο πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα ξεχωριστό κεφάλαιο επιτυχίας για τον προπονητή και τον τεχνικό διευθυντή, με σεβασμό απέναντι στον ιδιοκτήτη, στο κλαμπ και στους φιλάθλους.

Πηγή: Gazzetta