Του Αντώνη Καρπετόπουλου
O Παναθηναϊκός και o ΠΑΟΚ ολοκλήρωσαν την παρουσία τους στη League Phase του Europa League χθες με δυο καθόλου συνηθισμένα παιγνίδια. Ο ΠΑΟ έφερε μια ισοπαλία με 1-1 με την Ρόμα, ο ΠΑΟΚ έχασε με4-2 από την πρωτοπόρο Λιόν. Γνωρίζοντας πλέον τις τελικές θέσεις των δυο ελληνικών ομάδων γνωρίζουμε και τους πιθανούς αντιπάλους τους στην επόμενη φάση. Ο ΠΑΟ θα βρει στη συνέχεια η τη Νότιγχαμ Φόρεστ ή τη Βιτόρια Πλζεν. Ο ΠΑΟΚ ή τον Ερυθρό Αστέρα η τη Θέλτα. Για διαφορετικούς λόγους όποιος αντίπαλος κι αν τους προκύψει είναι δύσκολος. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα το απαγορευτικό καθώς και οι δυο ομάδες ξέρουν να παλεύουν κάθε παιγνίδι όσο μεγάλες κι αν είναι οι αντιξοότητες και το έδειξαν και χθες. Αυτά τα ματς δεν ήταν καθοριστικά: οι δυο είχαν εξασφαλίσει τις προκρίσεις τους και αγωνίστηκαν με ομάδες που κι αυτές είχαν προκριθεί. Αλλά είναι παιγνίδια που έδειξαν πως και από τους δύο δεν λείπει η θέληση για διάκριση: η εικόνα τους, συνυπολογίζοντας τις συνθήκες, ήταν καλύτερη από το αποτέλεσμα.
Αξιοπρεπής παρά τις συνθήκες
Ο ΠΑΟ συνάντησε την Ρόμα στις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Η γκρίνια μετά την ισοπαλία και την εμφάνιση στο Περιστέρι έφτασε σε επίπεδα δυσφορίας. Οι απουσίες ήταν τεράστιες: ο Ράφα Μπενίτεθ για να συμπληρώσει την αποστολή πήρε μαζί του πιτσιρικάδες. Μια ισοπαλία με την συγκεκριμένη ιταλική ομάδα (που δεν ήταν κι εντελώς αδιάφορη καθώς ήθελε βαθμό ή βαθμούς για να τερματίσει στην πρώτη οκτάδα) θα μπορούσε πριν το ματς να θεωρείται καλό αποτέλεσμα αν σκεφτεί κανείς ότι οι επιλογές του Μπενίτεθ ήταν μετρημένες. Αλλά στην πορεία του ματς συνέβησαν διάφορα που ανέτρεψαν τις αρχικές εκτιμήσεις: ο ΠΑΟ αποδείχτηκε σκληρό καρύδι, κι όπως στα πιο πολλά εφετινά ευρωπαϊκά του ματς ήταν αξιοπρεπής – και κάτι περισσότερο.
Η Ρόμα ξεκίνησε δυνατά, με δυο ευκαιρίες στα πρώτα 10 λεπτά, αλλά κάπου εκεί έμεινε με δέκα παίκτες: ο Μαντσίνι ανέτρεψε τον Πάντοβιτς που έπαιζε στην κορυφή της επίθεσης και του ξέφυγε υποδειγματικά μετά από ένα ελεύθερο του Λαφόν, η Ρόμα έμεινε με 10 παίκτες και ο ΠΑΟ αναθάρρησε. Ο Μπενίτεθ χρησιμοποίησε το ματς για να πείσει ότι το κουράγιο (και οι ιδέες) δεν του λείπουν. Παρουσίασε ένα Παναθηναϊκό με ένα 3-5-2 ώστε να χωρίσουν οι πιο πολλοί από τους έμπειρους που είχε διαθέσιμος και με τον Κάτρη δεξί μπακ, είχε την καλύτερη δυνατή κάλυψη ώστε να συνυπάρξουν ο Μπακασέτας και ο Ταμπόρδα πίσω από τον Πάντοβιτς. Ο Κάτρης, η έκπληξη του Μπενίτεθ στην αρχική ενδεκάδα, είχε δοκάρι στο 35΄κι ο πιο κινητικός παίκτης του ΠΑΟ στην επίθεση, ο Ταμπόρδα άνοιξε το σκορ στο 58΄μετά από λάθος της άμυνας του Γκασπερίνι. Ο Αργεντινός έδειξε πόσο έχει αδικηθεί: του λείπει ο δυναμισμός, δεν είναι χαφ που μπορεί να έχει μεγάλη συμμετοχή στο πρέσινγκ, είναι φανερό ότι μπορεί να μην ενθουσιάσει προπονητές που θέλουν μεσοεπιθετικούς που γυρνάνε, ανοίγουν αντεπιθέσεις κτλ, αλλά μπάλα ξέρει κι αν υπήρχε ένας μηχανισμός υποστήριξης απέναντι σε ομάδες που παίζουν κλειστά θα μπορούσε να είναι χρήσιμος. Ακούω ότι είναι το κέρδος του ΠΑΟ από το χθεσινό ματς: θα το δείξει μόνο ο καιρός – πάντως φανερά θα πρέπει να υπολογίζεται πιο πολύ, ειδικά σε διατάξεις όπως το χθεσινό 3-5-2. Σε σχήματα με τρεις μπροστά είναι δύσκολο να τον βολέψεις.
Ο ΠΑΟ φαινόταν ότι μπορεί να κρατήσει το σκορ και την νίκη, αλλά ο Μπενίτεθ δεν είχε δυνατότητα για αλλαγές ώστε να φρεσκάρει την ενδεκάδα: η Ρόμα, αν και με παίκτη λιγότερο και χωρίς όλους τους βασικούς της κυνηγούς θα έπαιζε ένα τελευταίο χαρτί για να πάρει την ισοπαλία – ο Γκασπερίνι έβαλε μέχρι και τον Τσιμίκα στα δεξιά. Στο 81΄ μετά από μια προσπάθεια του Κάτρη να απομακρύνει, η μπάλα επέστρεψε στην περιοχή, έφτασε στον Ζιολκόφσκι που κέρδισε στον αέρα τον νεαρό Σκαρλατίδη που είχε μπει στο ματς για να γράψει το τελικό 1-1. Δεν υπήρξαν πανηγύρια στο ΟΑΚΑ αλλά ο κόσμος νομίζω πως εκτίμησε την προσπάθεια.
Με θάρρος, αν και με παίκτη λιγότερο
Κι ο κόσμος του ΠΑΟΚ πρέπει να εκτιμήσει όσα έκανε η ομάδα του ΠΑΟΚ στο παιγνίδι με την Λιόν – συνυπολογίζοντας πως φάνηκε πως αν οι παίκτες του Ρασβάν Λουτσέσκου μπορούσαν να μην δώσουν αυτό το ματς θα το έκαναν. Αν απορύθμιζες σε κάποιον όλα όσα έγιναν στο ματς αυτό, γιατί δεν το έχει δει, θα το έβρισκε εντυπωσιακό: οι Γάλλοι κέρδισαν με 4-2, ο ΠΑΟΚ επί της ουσίας λύγισε στο 88΄όταν και δέχτηκε το γκολ του Καραμπάγκ με το οποίο διαμορφώθηκε το 3-2, αλλά έγιναν πολλά περισσότερα από όσα μαρτυρά το τελικό σκορ. Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε με τον Γιακουμάκη, έμεινε με δέκα παίκτες εξαιτίας αποβολής του Κωνσταντέλια (πήρε δυο κίτρινες, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο), βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-1 καθώς σκόραραν ο Ουμπέρ και ο Μαρά, ισοφάρισε με τον Μεϊτέ μετά από εκτέλεση κόρνερ, αγωνίστηκε για μεγάλο διάστημα με θάρρος σαν να μην παίζει με παίκτη λιγότερο, αλλά δεν άντεξε στην πίεση των Γάλλων στο φινάλε. Η Λιόν έχασε πέναλτι με τον Καραμπάγκ, προν ο ίδιος της δώσει το προβάδισμα στο 88΄ κι ο Ροντρίγκεζ έγραψε το τελικό 4-2 στις καθυστερήσεις. Μέσα σε όλα αυτά υπήρξε και μια ανεκδιήγητη διαιτησία: ο Ισπανός Μπενγκοετσέα έκανε μάλλον πιο πολλά λάθη από όσα μπορεί να φανταστεί άνθρωπος – ο Λουτσέσκου μετά από πολύ καιρό βγήκε από τα ρούχα του και αποβλήθηκε.
Ποτέ ξανά
Αλλά όλα αυτά είναι και δεν είναι το παιγνίδι συγχρόνως. Είναι γιατί έγιναν. Και δεν είναι γιατί, αν το ματς χαρακτηρίστηκε από κάτι, δεν ήταν τα γκολ και οι πολλές του φάσεις, αλλά από μια τεράστια μαυρίλα: στη φάση που ο ΠΑΟΚ προηγείται, ο Γιακουμάκης μοιάζει να φεύγει για να πανηγυρίσει, αλλά φρενάρει απότομα για να σηκώσει στην συνέχεια μια φανέλα με το νούμερο 12, θυμίζοντας πως λείπει ο κόσμος του ΠΑΟΚ, ο δωδέκατος παίκτης του πενθώντας για επτά παιδιά που χάθηκαν άδικα. Μια τραγωδία μπορεί να πεισμώσει μια ομάδα: θυμηθείτε την αντίδραση της Εθνικής μας στο Γουέμπλεϊ όταν κόντρα στους Αγγλους όλοι έπαιξαν και για τον Μπάλντοκ. Αλλά υπήρχε μια διαφορά: σε εκείνη την περίπτωση οι συμπαίκτες του Μπάλντοκ έπαιξαν σαν να τον είχαν δίπλα τους κι έπαιξαν για αυτόν. Χθες οι παίκτες του ΠΑΟΚ έπαιξαν απλά γιατί ήταν υποχρεωτικό και απαραίτητο – έπαιξαν με το χειρόφρενο μια θλίψης πατημένο διαρκώς.
Δύσκολα θα ξεχάσει το ματς όποιος το είδε. Ηθελες πιο πολύ να συμπαρασταθείς στους παίκτες του ΠΑΟΚ για κάτι που έμοιαζε συναισθηματικό μαρτύριο, παρά να δεις τι θα συμβεί. Στο τέλος φαινόταν παράταιρο που οι παίκτες της Λιόν πανηγύριζαν. Κι αυτό νομίζω κάνει κατανοητό το γιατί για το χθεσινό ματς του ΠΑΟΚ δεν χωράνε αναλυτικές επισημάνσεις παρά μόνο μια ευχή: να μην ξαναπαίξει καμία ομάδα ποτέ ένα τέτοιο παιγνίδι.
Πηγή: Gazzetta
