Του Γιάννη Σερέτη
Ηταν μια βαθιά ανάσα αυτή η πρόκριση για τον Παναθηναϊκό. Για όλους! Για τον Γιάννη Αλαφούζο που έχει φάει τόσες και τόσες πίκρες μαζί με τόσες και τόσες… Α.Μ.Κ. για το ακριβότερο ρόστερ στη θητεία του, με μεταγραφές και αμοιβές πολλών παικτών που δεν αξίζουν τα χρήματα που έπαιρναν ή συνεχίζουν να παίρνουν. Για το προπονητικό τιμ, μπας και πιστέψει περισσότερο στις δυνατότητες του ρόστερ για το οποίο θέλει άλλες… δέκα αλλαγές το καλοκαίρι. Για τα στελέχη και τους εργαζόμενους των οποίων ο ψυχισμός αλλάζει πολύ, ανάλογα με τα αποτελέσματα της ομάδας στην οποία δουλεύουν. Κυρίως για το απογοητευμένο κοινό του Παναθηναϊκού, το οποίο ξέρει καλά, χωρίς ψευδαισθήσεις, ότι εφέτος η ομάδα του δεν άξιζε κάτι πολύ καλύτερο στο πρωτάθλημα. Ξέρει καλά ότι για πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια ο Παναθηναϊκός δεν θα μπορούσε να το διεκδικήσει με όσα έγιναν στο μεταγραφικό πεδίο το προηγούμενο καλοκαίρι… Αλλά ακόμα περισσότερο γι’ αυτούς τους παίκτες, εκ των οποίων οι περισσότεροι έδωσαν αυτό που μπορούσαν στο Πλζεν. Λίγο; Πολύ; Ο καθένας βάσει των δυνατοτήτων και του ταλέντου του.
Κάποιοι έκαναν την υπέρβαση. Ο ηγετικός Ινγκασον, για παράδειγμα. Ο Κάτρης, τον οποίο αρχικά ο Μπενίτεθ θεωρούσε έξτρα «βαρίδι» στο ρόστερ, αλλά μετά το ματς με τη Ρόμα όπου τον χρησιμοποίησε αναγκαστικά, κατάλαβε τι μπορεί να του προσφέρει. Ο Ρενάτο Σάντσες, ο οποίος ανασταλτικά προφανώς… δεν μπορεί το παλικάρι όπως θα έλεγε και ο Αγγελος, αλλά με την μπάλα στα πόδια έδωσε ρεσιτάλ ωριμότητας. Και ασφαλώς ο Ανδρέας Τετέι, ο οποίος αν έπαιζε σε… κανονικό Παναθηναϊκό, με χημεία, ταυτότητα, αυτοματισμούς και όχι σε μια «υπό ανακατασκευή» ομάδα, θα μπορούσε να φύγει ακόμα και με χατ τρικ. Όχι μόνο επειδή βρίσκεται σε τρομερή κατάσταση, αλλά και επειδή με τον τρόπο που τον αντιμετώπιζε η Πλζεν, αν είχε μεγαλύτερη υποστήριξη/καλύτερη τροφοδοσία και δεν «χαραμιζόταν» για να μαζεύει «σκοτωμένες» απομακρύνσεις από την άμυνα, θα είχε κάνει και οικονομία δυνάμεων και θα είχε βρει περισσότερες καλές τελικές προσπάθειες.
Ο Παναθηναϊκός που έχει αυτή την περίοδο σε πολύ καλή φάση και τον Καλάμπρια και τον Κυριακόπουλο, αρχίζει να παίρνει και από τον Μπενίτεθ πιο σωστό μοίρασμα χρόνου. Αυτή τη φορά οι αλλαγές ήταν στο σωστό timing για να έχει όσο περισσότερες δυνάμεις ο Παναθηναϊκός (πρώτες αλλαγές οι Ταμπόρδα – Μπακασέτας), ανεξάρτητα από το αν δεν του «βγήκαν» ο Τζούρισιτς και ο Ερνάντεθ που προφανώς είναι πολύ αργός ακόμα και για στόπερ… Κι εδώ που τα λέμε, συνολικά οι Πράσινοι έκαναν υπέρβαση σ’ αυτό το ζευγάρι.
Μπορεί κάποιος βάσιμα να πει ότι αν ο Λαφόν έκανε τα… στοιχειώδη στα δυο ματς, ο Παναθηναϊκός θα είχε προκριθεί πιο εύκολα, και δεν αντιλέγω. Αυτό καθιστά ακόμα πιο σπουδαίο τον αποκλεισμό μιας περίεργης, αντιτουριστικής ομάδας, χωρίς ιδιαίτερο επιθετικό ταλέντο, η οποία όμως έφυγε αήττητη από το Europa League! O Παναθηναϊκός δεν νίκησε σ’ αυτό το ζευγάρι κυρίως τη Βικτόρια Πλζεν. Νίκησε πρωτίστως τις ανασφάλειες των παικτών του και του προπονητικού τιμ. Νίκησε τις απουσίες του που μεγιστοποιήθηκαν λόγω Σιώπη, αν σκεφτεί κάποιος ότι έπαιξε στη ρεβάνς χωρίς «εξάρι», με αμυντικό χαφ τον Μπακασέτα και έναν αναπληρωματικό μέσο (Τσέριν). Νίκησε τον Ντονάτας Ρούμσας που έγινε… Κατσικογιάννης στην τελευταία φάση των 90 λεπτών, που χάρισε τρεις κίτρινες κάρτες στους Τσέχους, που έκοψε τρεις αντεπιθέσεις του Παναθηναϊκού διότι αποφάσισε να κόψει το «πλεονέκτημα» (δεν αναφέρομαι στη φάση του Τεττέη για πέναλτι, διότι ελέγχθηκε από τον VAR). Νίκησε τη συσσωρευμένη πίεση όλου του οργανισμού. Και αφού νίκησε όλα αυτά στο μυαλό και στην ψυχή του, νίκησε με τη βοήθεια και της τύχης στα πέναλτι.
Τι θα κάνει με την Μπέτις, ουδείς μπορεί να προβλέψει. Προφανώς είναι πολύ μεγάλο αουτσάιντερ εναντίον ισπανικής ομάδας. Και δη, ισπανικής ομάδας με τέσσερις – πέντε παικταράδες, προπονηταρά τον Πελεγκρίνι που είναι Πέμπτη στη La Liga και έχει φιλοδοξία να φτάσει στον τελικό του Europa League. Όμως, όπως είχε πει ο Μπενίτεθ και πριν από τη ρεβάνς στην Τσεχία, θα διεκδικήσει τις πιθανότητές του! Βασικό ζητούμενο για τους Πράσινους; Να αφήσουν «ανοιχτή» τη ρεβάνς! Να μην αποκλειστούν από το πρώτο ματς, το οποίο καλό θα ήταν να διεξαχθεί στο ΟΑΚΑ μόνο αν μπορεί να γεμίσει με 60.000…
Πηγή: Gazzetta
