Προφανώς, ο Παναθηναϊκός κάποια στιγμή θα πάρει αριστερό μπακ. Προφανώς, ο Παναθηναϊκός κάποια στιγμή θα πάρει και εξτρέμ. Έναν, ίσως και δύο. Προφανώς, πρέπει να είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή για να πάρει «οκτάρι» (αν πωληθεί ο Τσέριν), σέντερ φορ (αν πωληθεί ένας ή και δύο εκ των Ιωαννίδη, Σπόραρ, Γερεμέγεφ), στόπερ (αν διαπιστωθεί ότι ο Μάγκνουσον και ο Πάλμερ Μπράουν χρειάζονται πάρα πολύ χρόνο για να βρεθούν σε κατάσταση 100% ετοιμότητας).
Όλα αυτά, «προφανώς». Θα συμβούν κάποια στιγμή. Εως εδώ, όμως, 12 μέρες πριν από το πρώτο ματς εναντίον της Μάριμπορ ή της Μπότεφ, το κλαμπ δεν έχει βοηθήσει τον καινούριο τεχνικό Ντιέγκο Αλόνσο, να κάνει την καλύτερη δουλειά που θα μπορούσε να κάνει, βάσει και των αντικειμενικών δυσκολιών που θα καλούνταν ούτως ή άλλως να αντιμετωπίσει αυτό το καλοκαίρι. Δηλαδή τη μικρή απουσία των Ελλήνων διεθνών (Μπακασέτα, Κώτσιρα), τη μεγαλύτερη απουσία των Σέρβων (Μαξίμοβιτς, Μλαντένοβιτς) και την ακόμα μεγαλύτερη των τριών Σλοβένων (Τσέριν, Σπόραρ, Βέρμπιτς, που θα ενσωματωθούν την προηγούμενη εβδομάδα).
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όλα αυτά, ακόμα και οι (μη) μεταγραφές, δεν θα είχαν πάρει τόσο μεγάλες διαστάσεις και δεν θα είχαν τόσο μεγάλο αντίκτυπο και στο αγωνιστικό σκέλος αν ήταν παρών ο Φώτης Ιωαννίδης. Πέρασε το μισό καλοκαίρι με τον Παναθηναϊκό να διαφημίζει τις «χυλόπιτες» για τον Φώτη, διότι έως τώρα απλούστατα δεν έχει κάτι άλλο να διαφημίσει. Το μέλλον θα δείξει αν έκριναν σωστά οι διοικούντες: διότι με 12,5 εκατομμύρια, όσα δικαιούται ο Παναθηναϊκός βάσει της συμφωνίας με τον Λεβαδειακό, παίρνεις τουλάχιστον τρεις πολύ καλούς παίκτες αν είσαι σοβαρό club. Όμως ανεξάρτητα από τις έως τώρα αρνήσεις για την πώληση του Ιωαννίδη, όλο αυτό που έχει συμβεί μέχρι τα μέσα Ιουλίου στον Παναθηναϊκό δεν έχει βοηθήσει τον σύλλογο σε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Ο ίδιος ο Παναθηναϊκός δυσκόλεψε τον προπονητή του αντί να του κάνει πιο εύκολη τη ζωή.
Σε μια περίοδο στην οποία ξεκινά από την τέταρτη θέση, στην οποία η κατάκτηση του Κυπέλλου ξεχάστηκε από την αμέσως επόμενη μέρα (πιο πολύ το κυνηγητό του Καρυπίδη στη Φραπάρ θα θυμόμαστε, παρά το ματς…), στην οποία η αμφισβήτηση και η γκρίνια χτυπούσαν κόκκινο από τις αρχές του Μάη, ο Παναθηναϊκός δεν βοήθησε τον εαυτό του. Οχι μόνο επειδή έκανε προετοιμασία στην Αυστρία με τρεις δεξιούς και μηδέν αριστερούς μπακ. Οχι μόνο επειδή δεν έχει αποκτήσει ούτε έναν εξτρέμ παρότι έχουν «φύγει» 16 γκολ – 16 ασίστ, που ήταν ο συνολικός περυσινός απολογισμός Μπερνάρ + Παλάσιος. Αλλά και διότι το ρόστερ είναι αυτή τη στιγμή φορτωμένο με παίκτες που θα αποχωρήσουν. Αλλά έκαναν προετοιμασία…
Δυο φιλικά επί της ουσίας, μηδέν νίκες εναντίον της Πάφου και της Αϊντραχτ Μπραουνσβάιγκ. Μηδέν γκολ. Φτωχότατο θέαμα. Παίκτες κουρασμένοι ως επί το πλείστον, κανένα φρέσκο πρόσωπο που να προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ελάχιστες θετικές ενέργειες.
Ελειπε ο Ιωαννίδης. Ελειπαν οι Ελληνες διεθνείς τις πρώτες εβδομάδες (τελικά ο Μπακασέτας δεν έπαιξε ούτε σε ένα φιλικό ματς). Ελειπαν οι Σλοβένοι και οι Σέρβοι διεθνείς στο Euro. Eλειπε μέχρι και ο Μπάλντοκ από τις δύο πρώτες εβδομάδες, διότι η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ δεν του επέτρεπε προπονήσεις με άλλη ομάδα μέχρι τη λήξη του συμβολαίου του, στις 30 Ιουνίου! Πήγε στην Αυστρία ο Αλόνσο με πολλούς πιτσιρικάδες και πολλούς παίκτες που τελικά θα «κοπούν». Ευθύνεται; Οχι.
Και πολύ περισσότερο δεν ευθύνεται ο Ουρουγουανός τεχνικός για τις… παλιές αμαρτίες που κουβαλά το club και επωμίζεται και ο ίδιος. Για την γκρίνια από την εποχή Γιοβάνοβιτς – Τερίμ. Για το σίριαλ με τον Μαουρίσιο Σάρι. Για την ιστορία με τον Γιαννούλη και τον Ρεμπότσο.
Δεν έκανε ούτε καν έναν μίνι απολογισμό του πρώτου σκέλους της προετοιμασίας ο Αλόνσο. Τον είδαμε μια φορά στην παρουσίασή του και δεν τον ξαναείδαμε στην τηλεόραση! Απόφαση της διοίκησης; Απόφαση δική του; Και των δύο πλευρών; Δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. Σημασία έχει ότι ο Παναθηναϊκός ο «κανονικός» θα αρχίσει να παρουσιάζεται από σήμερα, στο φιλικό με την ΑΕΚ Λάρνακας, ενόψει των δύο πρώτων αγώνων του. Σημασία έχει ότι αν πετάξει στα σκουπίδια την τύχη που του χαμογέλασε στην κλήρωση τουλάχιστον για τον β’ προκριματικό γύρο του Europa League, κλαφ’τα Χαράλαμπε! Ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει ότι τον Αύγουστο το ρόστερ θα αλλάξει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Θα φύγουν πολλοί, θα έρθουν κάποιοι.
Ο Αλόνσο, εν αντιθέσει με τα δύο προηγούμενα χρόνια του Ιβάν, θα κληθεί να χτίσει τον καινούριο Παναθηναϊκό μέσα από τα ευρωπαϊκά του παιχνίδια. Δεν είναι πρωτόγνωρο, συμβαίνει συχνά σε πολλές ομάδες. Δεν είναι, όμως, και το ιδανικό. Αν καταφέρει να φτάσει μέχρι το Group Stage (έστω και του Conference League) θα φτιάξει την επόμενη μέρα του. Αν αποτύχει, το βάρος εν συνεχεία, θα είναι τεράστιο. Και γι’ αυτό το βάρος η δική του ευθύνη θα είναι η μικρότερη.
Υ.Γ. Το λένε πολλοί, όμως η βαρύτητά του ως επιχείρημα είναι αστεία: «Γιατί, οι άλλοι τι έχουν κάνει έως τώρα; Ο ΠΑΟΚ παίζει ακόμα με φορ τον Σαμάτα και τον Μπράντον και έχει πάρει μόνο τον Καμαρά. Ο Ολυμπιακός θα πάει με τον Κωστούλα σέντερ φορ στην προετοιμασία, έχει χάσει ήδη τον Κάρμο, ο Φορτούνης είναι στον αέρα, ούτε τον Ποντένσε δεν κράτησε. Μόνο η ΑΕΚ κάνει μεταγραφές και έχει ενισχυθεί».
Η απάντηση απλή: Όταν, συγκριτικά με όλους τους ανταγωνιστές σου, ξεκινάς για διαφορετικούς λόγους από μειονεκτική θέση, εσύ πρέπει να είσαι καλύτερος απ΄ όλους σε όλα τα πεδία. Για να καλύψεις το έδαφος και να αυξήσεις τις πιθανότητές σου για επιτυχία. Ο καθένας, ειδικά το καλοκαίρι, πρέπει να κοιτά την «καμπούρα» του και τις δικές του ανάγκες, όχι τι κάνει ο διπλανός του. Ακόμα περισσότερο όταν είσαι τέταρτος και έχεις να ανταγωνιστείς μια ομάδα που κατέκτησε εφέτος το πρωτάθλημα, μια ομάδα που πήρε πέρυσι το νταμπλ και τον κάτοχο του Conference League.
Πηγή: Gazzetta