Του Αντώνη Καρπετόπουλου
O Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ είχαν χθες βράδυ δυο ζόρικες βραδιές στα play off του Europa League γιατί κανείς τους δεν είχε κερδίσει το ματς στην έδρα του. Ο Παναθηναϊκός τα κατάφερε, έστειλε σπίτι την Βικτόρια Πλζέν και σήμερα θα μάθει τον αντίπαλό του στην επόμενη φάση: θα είναι ή η Μίντιλαντ ή η Μπέτις. Ο ΠΑΟΚ δεν τα κατάφερε να κάνει το θαύμα στο Βίγκο χάνοντας από την Θέλτα με 1-0.
Ας πούμε δυο πράγματα για τα παιγνίδια, το που κρίθηκαν και την σημαντικότητα τους.
Δικαιοσύνη και τιμωρία
O Παναθηναϊκός πήρε μια τεράστια πρόκριση στην Τσεχία αποκλείοντας στην διαδικασία των πέναλτι την Βικτόρια Πλζέν. Πολλές φορές αποκαλούμε τα πέναλτι άδικη διαδικασία κτλ. Στην προκειμένη περίπτωση απέδωσαν δικαιοσύνη. Ο ΠΑΟ ήταν καλύτερος σε όλη την διάρκεια του ματς και μολονότι έμεινε με δέκα παίκτες στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης, είχε και την μεγαλύτερη ευκαιρία να καθαρίσει το ματς (με τον Πελίστρι, που όμως σκοράρει πολύ δύσκολα) πριν αυτό φτάσει στη ρουλέτα του φινάλε. Σε αυτή ο Λαφόν έπιασε το πρώτο πέναλτι νικώντας τον Μέμιτς, οι Τσέχοι αστόχησαν και σε ένα δεύτερο με τον Σουαρέ που το έστειλε άουτ και οι Πράσινοι πέρασαν καθώς πλην του Καλάμπρια που χτύπησε το πρώτο και το έχασε όλοι ήταν εύστοχοι. Το τελευταίο και κρισιμότερο χτύπησε ο Πάντοβιτς που ο Μπενίτεθ έριξε στο ματς για να εκτελέσει πέναλτι λίγο πριν το τέλος του παιγνιδιού ακριβώς όπως και τον επίσης εύστοχο Σφιντέρσκι. Ο Ισπανός πρόσεξε κι αυτού του είδους τις λεπτομέρειες, περισσότερο μάλλον από τον προπονητή των γηπεδούχων Μάρτιν Χίσκι που είχε εξαγγείλει μια μέρα πριν ότι η ομάδα του έχει προπονηθεί για την διαδικασία των πέναλτι. Η Πλζέν μου έδινε την εντύπωση πως επιδιώκει να πάει το ματς στα πέναλτι – το έκανε από πολύ νωρίς αρνούμενη να πάρει και το παραμικρό ρίσκο. Ο αποκλεισμός της είναι μια τιμωρία: δεν θέλησε να παίξει αλλά να προκριθεί. Τόσος κυνισμός δεν αντέχεται.
Πολύ λιγότερο άγχος
Η πρόκριση είναι προφανώς σημαντικότατη για τον Παναθηναϊκό ωστόσο ακόμα πιο σημαντικά είναι δυο άλλα πράγματα: πρώτον ότι σιγά σιγά μοιάζει να βρίσκεται ένας τρόπος αντιμετώπισης των δύσκολων ματς που ο ΠΑΟ έχει μπροστά του και δεύτερον ότι είναι φανερό ότι ο Παναθηναϊκός παίζει στην Ευρώπη καλύτερα από ό,τι στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αν αυτά τα δύο γίνουν πίστη στον ΠΑΟ το φινάλε της χρονιάς του θα είναι πολύ καλό. Ο τρόπος του χρειάζεται ως μπούσουλας: του έλειπε. Και η σιγουριά ότι στην Ευρώπη η ποιότητα του ρόστερ φαίνεται μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα και στην Ελλάδα – να χτίσει μια πίστη. Κι αυτή δεν υπήρχε: ο ΠΑΟ για πολύ καιρό ήταν πνιγμένος από πολλές ανασφάλειες. Ο συνδυασμός των δυο μπορεί να δημιουργήσει και μια εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του προπονητή. Αυτή κι αν είναι χρήσιμη σε ένα περιβάλλον που οι υπερβολές στις κρίσεις είναι κανόνας.
Ο τρόπος του ΠΑΟ είναι απλός και κατανοητός. Ο ΠΑΟ κυνηγάει το γκολ νωρίς: μπαίνει για να σκοράρει. Και κόντρα στην Πλζέν προηγήθηκε νωρίς με τον φορμαρισμένο Τεττέη: μόλις στο 9΄. Το έκανε και στο Καραϊσκάκη με τον Ολυμπιακό αλλά και στο Παγκρήτιο με τον ΟΦΗ. Του λείπει ακόμα η ευκολία να κλείσει ένα ματς με ένα γρήγορο γκολ κι όταν αυτό δεν έρχεται υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να μπλέξει. Με την Πλζέν έλεγχε το ματς, αλλά δέχτηκε την ισοφάριση στο 62΄ από τον Σπάτσιλ μετά από ένα κόρνερ. Ήταν καλύτερος, έψαξε το γκολ, προσπάθησε πιο πολύ να κερδίσει και να μην πάει το ματς στην παράταση και θα ήταν άδικο να αποκλειστεί στα πέναλτι.
Δεν είναι τυχαίο ότι πριν την χθεσινή του πρόκριση έχουν προηγηθεί καλές εμφανίσεις του εκτός έδρας και με διαφορετικούς προπονητές. Ο ΠΑΟ ήταν καλός το καλοκαίρι για ένα ημίχρονο στην Γλασκόβη με την Ρέιντζερς, πολύ καλός με την Σαχτάρ, ικανοποιητικός στην Τραπεζούντα, εξαιρετικός με την Γιούνγκ Μπόις, όσο καλός χρειαζόταν με την Μάλμε, σκληρός με την Φερενσβάρος και καλύτερος της Πλζέν σίγουρα. Γιατί; Γιατί έχει πολύ λιγότερο άγχος από αυτό που κουβαλάει στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Μιλάμε πολύ για τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του, τους παίκτες του, τις επιλογές των προπονητών κτλ κτλ. Το πιο μεγάλο πρόβλημα που έχει να διαχειριστεί ο Μπενίτεθ (θα λεγα και η διοίκηση του ΠΑΟ) αφορά το άγχος της ομάδας που δημιουργείται από το ό,τι δεν κερδίζει το πρωτάθλημα εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Στην Ελλάδα ο ΠΑΟ είναι σαν να δίνει διαρκώς εξετάσεις, στην Ευρώπη το πράγμα είναι αλλιώς. Ο Μπενίτεθ, που και χθες πείραξε την αρχική ενδεκάδα (και θα το κάνει πάντα…) θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την ευρωπαϊκή πορεία της ομάδας για να την πείσει ότι έχει μεγάλες δυνατότητες: από αυτό – κι όχι από το αν παίζει με τρεις αμυντικούς ή τρεις κυνηγούς – θα κριθεί η παρουσία του. Η χθεσινή πρόκριση του δίνει πόντους εκτίμησης από τον κόσμο και κυρίως χρόνο: θα σταματήσει τις συζητήσεις για τον ίδιο κι αυτό είναι ό,τι καλύτερο.
Οργανωμένος αλλά άσφαιρος
Ο ΠΑΟΚ κόντρα στην Θέλτα δεν τα κατάφερε. Είχε του κόσμου τις απουσίες αλλά και πολύ καθαρό μυαλό – μόνο που στο τέλος της μέρας οι απουσίες στοίχισαν. Ο Ρασβάν Λουτσέσκου διαχειρίστηκε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης μάλλον με τον καλύτερο τρόπο. Κράτησε την βασική άμυνα της ομάδας (Κένι, Κεντζόρα, Μιχαηλίδης, Μπάμπα), κράτησε το σχήμα (4-2-3-1) και πείραξε όλα τα άλλα. Το καλό παιγνίδι του Ζαφείρη κυρίως βοήθησε ώστε να υπάρχει μια τρεχαλιτζίδικη μεσαία γραμμή που δεν επέτρεψε στους γηπεδούχους να έχουν τους χώρους που είχαν στην Τούμπα αλλά η επίθεση, μολονότι είχε παίκτες με ενέργεια δεν απέδωσε τα αναμενόμενα ίσως γιατί παρά ήταν πειραματική. Ο Γιακουμάκης πάλεψε, αλλά ούτε ο Χατσίδης μπορεί να γίνει Τάισον, ούτε ο Σάντσες Ζίβκοβιτς, ούτε ο Μπιάνκο κρυφό φορ. Ο ΠΑΟΚ ήταν καλά οργανωμένος, δεν έδωσε στους γηπεδούχους φάσεις αλλά δεν μπορούσε να γίνει και όσο επικίνδυνος η περίσταση απαιτούσε: οι ευκαιρίες του ήταν ελάχιστες και χωρίς γκολ μπορούσε να είναι απλά αξιοπρεπής.
Η Θέλτα έπαιξε πολύ χωρίς να ξεχνά πως αν κρατήσει το μηδέν προκρίνεται και δεν πήρε ρίσκα περιμένοντας απλά την στιγμή. Όταν ανέβασε στο δεύτερο ημίχρονο την πίεση βρήκε δυο φάσεις και στην δεύτερη σκόραρε. Στον 62΄ο Καρέιρα πέρασε την μπάλα με τακουνάκι στον Σβέντμπεργκ και ο Σουηδός βρήκε ένα δηλητηριώδες πλασέ με το δεξί στέλνοντας τη μπάλα στη γωνία του Τσιφτσή. Και η σεμνή τελετή ολοκληρώθηκε: ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να αντιδράσει (δεν υπήρχαν καν αναπληρωματικοί να μπουν να βοηθήσουν), οι γηπεδούχοι κοντρόλαραν το ματς κλείνοντάς το με μια ευκαιρία στις καθυστερήσεις. Πέτυχαν να κερδίσουν τρεις φορές τον ΠΑΟΚ: για να είμαι ειλικρινής μου έμοιαζε απίθανο.
Ο Λουτσέσκου λέγεται πως έχει πει πριν το ξεκίνημα της σεζόν στον Ιβάν Σαββίδη πως αν η ομάδα θέλει το πρωτάθλημα για τα εκατό της χρόνια πρέπει να αντιμετωπίσει τα ευρωπαϊκά της ματς χωρίς αυτά να είναι η κύρια προτεραιότητα. Στην Ευρώπη φέτος ο ΠΑΟΚ είχε μερικά εξαιρετικά ματς (τα ματς στην Γαλλία πχ με την Λιλ και την Λιόν αλλά και τα ματς στην Τούμπα με την Μπέτις και την Γιούνγκ Μπόις) πλην όμως πάντα μου έδινε την εντύπωση ότι τα σημαντικά ματς για αυτόν ήταν αυτά στις εγχώριες διοργανώσεις. Θα δούμε τώρα αν το σχέδιο Λουτσέσκου που λέει «φέτος πρώτα η Ελλάδα» θα αποδώσει. Πρώτο τεστ το ματς με τον Ολυμπιακό σε δέκα μέρες.
Πηγή: Karpetshow
