I can’t believe it, I can’t believe it! Football, bloody hell! Αυτή ήταν η μυθική ατάκα που ξεστόμισε το βράδυ της 26ης Μαίου του 1999 ο κορυφαίος προπονητής όλων των εποχών, Σερ Αλεξ Φέργκιουσον μετά το φινάλε του τελικού του Champions League, όπου η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έκλεψε μέσα από τα χεριά της Μπάγερν το βαρύτιμο τρόπαιο μέσα σε περίπου 100 δευτερόλεπτα, αφήνοντας στην ιστορία του ποδοσφαίρου το ”Έπος της Βαρκελώνης”! Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί αν σκεφτεί κανείς ότι οι ”Κόκκινοι Διάβολοι” κέρδισαν ένα … χαμένο ματς στις καθυστερήσεις, με δράστες τις δύο αλλαγές του Σερ Άλεξ, Σέρινχγαμ και Σόλσκιερ με τέρματα στο 91′ και 93′ αντίστοιχα, την ώρα που οι άνθρωποι της UEFA είχαν ήδη ανοίξει το … μαρκαδόρο για να γράψουν επάνω στο τρόπαιο το όνομα της Μπάγερν Μονάχου!
Χθες το βράδυ, ακριβώς 20 χρόνια μετά, ο Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ υπό το βλέμμα του μέντορά του στο Παρκ Ντε Πρενς, έζησε ένα τρομακτικό Deja Vu εκείνης της νύχτας, αυτή τη φορά όχι ως δράστης αλλά ως … ηθικός αυτουργός. Η ομάδα του πέτυχε αυτό που φάνταζε αδύνατο, νίκησε και τη θεωρία των πιθανοτήτων, πήρε μια από τις σπουδαιότερες all time εκτός έδρας προκρίσεις στην ιστορία του θεσμού. Λες και αυτός ο άνθρωπος έχει ένα μοναδικό χάρισμα να βγαίνει νικητής εκεί όπου όλα μοιάζουν τελειωμένα… Δεν ήταν μόνο η χθεσινή νύχτα που έσβησε τα φώτα … στην Πόλη του Φωτός, ούτε η νύχτα της Βαρκελώνης το 99′. Το έχει κάνει ουκ ολίγες φορές ως ποδοσφαιριστής αποκομίζοντας από τη φίλαθλη κοινή γνώμη, τον χαρακτηρισμό ”άνθρωπος της τελευταίας στιγμής”.
Πάμε στο ματς. Η Γιουνάιτεντ παρότι ταξίδεψε στο Παρίσι με τις πιθανότητες πρόκρισης να μην υπερβαίνουν το 10%, έδειχνε να πίστευει από την αρχή σε κάτι μεγάλο. Από τη μία η φανέλα, από την άλλη η αύρα της ομάδας υπό την καθοδήγηση του Νορβηγού, από την άλλη ένας αυτοκαταστροφικός αντίπαλος. Όλα μαζί. Σύμμαχος μάλιστα και το … αποδυτηριακό γκολ του Λουκάκου στο 2′ που την έκανε να το πιστέψει ακόμη περισσότερο. Ο Σόλσκιερ παρέταξε μέσα στο γήπεδο μία ενδεκάδα ανάγκης, αφού πήγε στον πόλεμο χωρίς 10 στρατιώτες! Ναι, η Αγγλική ομάδα πήγε στη Γαλλία να παλέψει για το … αδύνατο δίχως τον πιο φορμαρισμένο παίκτη της από τον Γενάρη μέχρι σήμερα (Πογκμπά), με άδεια μεσαία γραμμή αφού Μάτιτς, Ερέρα, Μάτα ήταν off, χωρίς τον βασικότατο Λίνγκαρντ και με λειψανδρία στον πάγκο αφού Τζόουνς, Νταρμιάν, Βαλένσια και Αλέξις είδαν το παιχνίδι από την τηλεόραση! Ακόμη και οι νεοσύλλεκτοι, Τσονγκ και Γκρίνγουντ επιστρατεύτηκαν… Όλοι όμως ήταν διατεθειμένοι να πουλήσουν πολύ ακριβά το τομάρι τους στη Γαλλική πρωτεύουσα…
Η Μάντσεστερ δεν ήταν καλύτερη από την Παρί Σεν Ζερμέν, ήταν όμως πιο μυαλωμένη, πιο ψύχραιμη και πάνω από όλα πιο αποτελεσματική. Και ναι, αν θέλετε ίσως και πιο τυχερή. Το ποδόσφαιρο εξάλλου είναι ένα παιχνίδι λαθών και οι φιλοξενούμενοι έδειχναν αποφασισμένοι να μην αφήσουν την παραμικρή ευκαιρία να πάει χαμένη. Ο Λουκάκου εκμεταλλεύτηκε και τα δύο δωράκια των γηπεδούχων από Κέρερ και Μπουφόν αντίστοιχα και είπε … ευχαριστώ, σκοράροντας ισάριθμες φορές στο πρώτο μέρος τοποθετώντας μία … ωρολογιακή βόμβα στο Παρίσι!
Το δεύτερο ημίχρονο θεωρώ πως αποτυπώνει αυτό που έχει καταφέρει ο Σόλσκιερ εδώ και 2,5 μήνες. Να παρατάσσεται η Μάντσεστερ στο τερέν και πάλι ως μία ΚΑΝΟΝΙΚΗ ομάδα. Με ξεκάθαρο αγωνιστικό προσανατολισμό και με στόχο να πάει το ματς, στην υπομονή, στη μία φάση, οι Άγγλοι με διπλή ζώνης άμυνας και με αξιοζήλευτη ανασταλτική προσήλωση μπλόκαραν όλα τα επιθετικά όπλα των Παριζιάνων, υποχρεώνοντας τους σε ανούσια και φλύαρη κατοχή μπάλας γύρω γύρω από την περιοχή του Ντε Χέα. Ήξεραν πως αν καταφέρουν να κρατήσουν ακίνδυνη την Παρί θα μπορούσαν να βρουν την ευκαιρία με κάποια στημένη φάση, ή με κάποια επίθεση στα τελευταία 10-15 λεπτά του αγώνα όπου έτσι κι αλλιώς θα έπαιρναν ρίσκα, να βρουν αυτό που επιθυμούσαν. Δεν τους άγχωνε ο χρόνος.
Αντιθέτως, έπαιξαν … με το μυαλό της Παρί, την πίεσαν ψυχολογικά και πνευματικά μέχρι εκεί που δεν πάει… Και βρήκαν αυτό που ήθελαν από την άσπρη βούλα, μέσω μίας set επίθεσης στο 90′ και ενός σκοτωμένου σουτ του εκπληκτικού χθες Νταλότ! Ράσφορντ από τα 11 βήματα και … Manchester United reached the promise land!
Από την άλλη πλευρά το χέρι του Κιμπεμπέ στα … χασομέρια της αναμέτρησης, αποτυπώνει στο έπακρον την νοοτροπία της Γαλλικής ομάδας τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη. Είναι ικανή να πνιγεί μέσα σε μπανιέρα… Ένας αγαθός γίγαντας, ο οποίος τρομάζει ακόμη και με τη σκιά του! Ένα ποδοσφαιρικό οικοδόμημα (δις)εκατομμυριών το οποίο κάθε χρόνο τέτοια εποχή καταρρέει σαν … πύργος από τραπουλόχαρτα! Το 14′ ήταν η Τσέλσι, το 17′ η Μπαρτσελόνα, πέρυσι η Ρεάλ, φέτος η Γιουνάινεντ. Εθισμένοι στην αυτοκαταστροφή… Ανήμποροι για το βήμα παραπάνω.
Οι ”Κόκκινοι διάβολοι” εκτός του ότι έχουν βαριά ευρωπαϊκή φανέλα, έχουν πλέον στον πάγκο τους έναν άνθρωπο που εκτός από άριστος διαχειρηστής προσωπικοτήτων, αποδεικνύει καθημερινά πως πρόκειται και για έναν ανερχόμενο, πολλά υποσχόμενο Coach. Θεωρώ πως η διοίκηση της ομάδας, άργησε αρκετά με την απόλυση Μουρίνιο, αφού πήγε στράφι η μισή σεζόν… Πλέον έχουν βρει τον καπετάνιο τους και θα πρέπει να τον στηρίξουν έμπρακτα σε αυτά που θα ζητήσει το καλοκαίρι αφού η Γιουνάιτεντ, κακά τα ψέματα ουρλιάζει ότι σε ορισμένες θέσεις απαιτεί μεταγραφική ενίσχυση. Διαφορετικά δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στον μαραθώνιο του πρωταθλήματος του χρόνου, κόντρα σε Σίτι και Λίβερπουλ.
Η Man Utd είναι καταδικασμένη από την ιστορία της να διεκδικεί κάθε σεζόν το μάξιμουμ (τρεμπλ). Οι πρώτες βάσεις έχουν ήδη μπει. Ο 46χρονος ”δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο” κάνει το δάσκαλο να αισθάνεται περήφανος για εκείνον και τους φίλαθλους να πίνουν νερό στο όνομά του.
Η αγγλική ομάδα έπειτα από τα αποτυχημένα πειράματα τις τελευταίας εξαετίας με Μόγιες, Φαν Χάαλ, Γκιγκς και Μουρίνιο μοιάζει πλέον να έχει βρει τον άνθρωπο που έχει τον τρόπο να την βάλει και πάλι στο μονοπάτι των επιτυχιών. Δεν ξέρω πόσο μακριά μπορούν οι ”μπέμπηδες” να φτάσουν φέτος. Αν θα είναι μέχρι το τέλος της διαδρομής, ή αν θα αποκλειστούν στον αμέσως επόμενο γύρο. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι η σεζόν θα κλείσει σίγουρα με θετικό πρόσημο και ο φίλαθλος κόσμος της ομάδας θα έχει στη μνήμη του για δεκαετίες το ”Έπος του Παρισίου” εν έτει 2019!
 |
ΑπάντησηΠροώθηση
|
