Με τα χρήματα μπορείς να αγοράσεις τα πάντα εκτός από … ψυχή! Για ακόμη μία φορά η ιστορία επιβεβαιώθηκε με την Παρί Σεν Ζερμέν να έρχεται αντιμέτωπη με έναν ακόμη πρόωρο αποκλεισμό στο Τσάμπιονς Λίγκ από τότε που ανέλαβε την ιδιοκτησία της ο δισεκατομυριούχος άραβας Νασέρ Αλ Κελαιφί. Ότι επαναλαμβάνεται συνεχώς παύει να είναι σύμπτωση λένε…
Ας ξεκινήσω με τη σειρά. Η Γαλλική ομάδα στη χθεσινοβραδινή αναμέτρηση είχε για μία ακόμη φορά την ευκαιρία να κάνει μια μεγάλη ευρωπαϊκή υπέρβαση και να εξασφαλίσει για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία της μια πραγματικά σπουδαία πρόκριση. Μια πρόκριση απέναντι σε έναν μεγάλο, έναν γιγάντιο αντίπαλο όπως είναι η Ρεάλ Μαδρίτης.
Και αν στο ”Σαντιάγκο Μπερναμπέου” η εικόνα της άφησε αμφιλεγόμενες ερμηνείες στον φίλαθλο κόσμο , για το αν είναι πράγματι ικανή να ανατρέψει την κατάσταση μέσα στο σπίτι της, στην χθεσινή ρεβάνς στο ”Παρκ Ντε Πρενς” η εικόνα που παρουσίασε το σύνολο του Ουνάι Έμερι ήταν πέρα για πέρα απογοητευτική. Η αλήθεια είναι πως τόσο η Ρεάλ όσο και η Παρί κρύβουν μέσα στα αποδυτήρια τους ένα μικρό ”χόλιγουντ”. Η τεράστια διαφορά τους όμως έγκειται στο γεγονός ότι η Παρί δείχνει να μην πιστεύει στο πλάνο της , στον προπονητή της, στους παίκτες της, στο ίδιο της … το εγχείρημα. Από την άλλη η ”Βασίλισσα” είναι μία ομάδα σφυρηλατημένη στα δύσκολα, στα απαιτητικά , μια ομάδα που ξέρει πως να αντιδράσει όταν χτυπήσει ο … συναγερμός, μια ομάδα με ποδοσφαιρικούς όρους.
Αυτό έπραξε και πριν από ένα 24ωρο περίπου στην ”Πόλη του Φωτός” , απέναντι σε μία Παρί που έμοιαζε να μην πιστεύει καν στο ενδεχόμενο ανατροπής. Στα λόγια μπορεί να το πίστευε , στην πράξη όμως δεν το απέδειξε ποτέ! Οι ”Μερέγχες” δεν ένιωσαν ποτέ την ανάσα των Γάλλων, δεν θορυβήθηκαν σε κανένα σημείο του παιχνιδιού κάτι που είχε συμβεί μέσα στη Μαδρίτη , αποδιοργάνωσαν τον αντίπαλο στο πρώτο ημίχρονο με σεμιναριακή ανασταλτική λειτουργεία (μοναδική αξιόλογη στιγμή των γηπεδούχων το πλασέ του Εμπαπέ που έβγαλε ο Νάβας) και τον ”στραγγάλισαν” στην επανάληψη βυθίζοντάς τον και φέτος στον κόσμο της απογοήτευσης. Και αν ήταν λίγο πιο εύστοχος ο Μπενζεμά στην τελική προσπάθεια ίσως και να τον καταδίκαζε σε ταπεινωτική ήττα.
Ο Άραβας επειχηρηματίας το 2011 όταν αναλάμβανε τον σύλλογο φιλοδοξούσε να τον φτάσει στην κορυφή του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου έχοντας επενδύσει όλα αυτά τα χρόνια δισεκατομύρια ευρώ για το εγχείρημα του. Η πικρή αλήθεια όμως είναι ότι κατάφερε να δημιουργήσει έναν αγαθό γίγαντα με ψυχή από … εύθραυστο γυαλί! Επί των ημερών του, η Παρι Σεν Ζερμέν δεν έχει καταφέρει να σταυρώσει ούτε μια σπουδαία πρόκριση στην συγκεκριμένη διοργάνωση σε νοκ-άουτ ματς.
Το 2013 γνώρισε τον αποκλεισμό από τα προημιτελικά με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα. Το 14 παρότι επικράτησε με 3-1 επί της Τσέλσι μέσα στο Παρίσι , κατάφερε στη ρεβάνς να μείνει εκτός συνέχειας χάρις σε ένα τέρμα του Ντεμπά Μπα στο 88′. Το 15 και πάλι οι ”Μπλαουγκράνα” ήταν εκείνοι που τους ”έφραξαν” τον δρόμο της πρόκρισης στα ημιτελικά με δύο νίκες σε Παρίσι και Βαρκελώνη. (Ακόμη βλέπει εφιάλτες ο Νταβίντ Λουίζ από την ποδιά του Σουάρεζ). Το 16 η Μαντσεστέρ Σίτυ την έριξε εκ νέου στο καναβάτσο κερδίζοντας την 1-0 στο Έτιχαντ (2-2 στη Γαλλία). Πέρυσι η Μπάρτσα γνωρίζετε όλοι με ποιον τρόπο. Φέτος η Ρεάλ.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Γαλλική ομάδα δείχνει λιγοψυχιά και αυτοκαταστροφή στην κρίσιμη στιγμή εκεί όπου απαιτούνται ποδοσφαιρικά … κάκαλα. Όλοι πλέον στο Παρίσι το έχουν αντιληφθεί και αδυνατούν να ξεφύγουν από την μοίρα τους. Η Παρί εκτός από τον Καβάνι αποδεικνύεται (δυστυχώς για εκείνους) πως έχει και … ταβάνι. Για να μετατραπεί έναν λαμπερός, γυαλιστερός ποδοσφαρικός σύλλογος σε ομάδα … winner και τον Πύργο του Άιφελ να αγοράσεις που λέει ο λόγος, θα πρέπει να περάσουν πάρα πολλά χρόνια , αλλά και να γίνει σωστή δουλεία σε όλους τους τομείς κάτι που στο Παρίσι επαληθεύεται κατ επανάληψη πως δεν γίνεται.
Κάτι που έγινε παρ όλα αυτά στην ”γαλάζια” πλευρά του Μάντσεστερ. Θυμάστε από πόσα κύματα πέρασε η Σίτι για να φτάσει πλέον να αποτελεί ένα άκρως ανταγωνιστικό αντίπαλο και να διεκδικεί με αξιώσεις την κορυφή της Ευρώπης. Θυμάστε από πόσες φουρτούνες και απαξιώσεις πέρασε ο Γκουαρντίολα για να χτίσει πλέον μία ομαδάρα που παίρνει … σβηστά το δυσκολότερο κατ ομολογία πρωτάθλημα του κόσμου την Πρέμιερ Λιγκ.
Η Ρεάλ Μαδρίτης λοιπόν έχοντας αποτύχει στους εντός ισπανικών συνόρων στόχους από τον Ιανουάριο κιόλας κάτι πρωτόγνωρο για εκείνη, φοράει πλέον το καλό ευρωπαϊκό ”κοστούμι” της , τσεκάρει εισιτήριο για τα προημιτελικά και ”φορτσάρει” για τον μοναδικό στόχο που της έχει απομείνει τη φετινή σεζόν. Μπορεί ο Ζιζού να πετύχει το three-peat? Αν ναι, είναι μεγάλος μάγκας.
ΥΓ. Δεν μπορώ να μην γράψω και 2,3 γραμμές για τον αδικοχαμένο αρχηγό της Φιορεντίνα , Ντάβιντε Αστόρι. Ομολογώ πως το μεσημέρι της Κυριακής, η είδηση του θανάτου του με σόκαρε και με στεναχώρησε τόσο πολύ σαν να έχασα ένα συγγενικό πρόσωπο , ή έναν φίλο. Και αυτό γιατί εκτός του ότι ήταν ένας τόσο νέος άνθρωπος, τύγχανε να τον έχω παρακολουθήσει σε πολλά παιχνίδια στο παρελθόν τόσο με την Ρόμα όσο και με την Φιορεντίνα και τον θαύμαζα απεριόριστα για την προσωπικότητά του. Ότι και να πούμε πλέον ο άνθρωπος έχει φύγει και δεν θα ξαναγυρίσει πίσω κοντά μας. Επειδή όμως έχω βαρεθεί τα τελευταία 24ωρα να διαβάζω στα social media εκατοντάδες σχόλια με άκρως απαισιόδοξη και ”μαύρη” χροιά του τύπου : Σήμερα είμαστε , αύριο δεν είμαστε, δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει , δεν υπάρχει Θεός κτλ… εγώ θα επιλέξω να διατυπώσω κάτι διαφορετικό : Ο Ντάβιντε μπορεί να έζησε μόνο 31 χρόνια , κατάφερε όμως να ζήσει μέσα σε αυτά , όσα δεν μπορούν να ζήσουν άλλοι άνθρωποι σε ολόκληρη τη ζωή τους! Και του αξίζουν άπειρα συγχαρητήρια για το γεγονός ότι κυνήγησε και έκανε πραγματικότητα τόσα πολλά από τα όνειρά του! Καλό παράδεισο αρχηγέ…
