Του Παναγιώτη Παλλαντζά
Οι Ιταλοί έγραψαν για πρώτη φορά το «Juventus cannibale» προς το τέλος της σεζόν 2013-14, όταν έβλεπαν ότι η ομάδα του Αντόνιο Κόντε πήγαινε ολοταχώς για να σπάσει το φράγμα των 100 βαθμών. Και το έσπασε. Ηταν το 3ο σερί scudetto και ήταν με μια τερατώδη επίδοση, ενώ είχαν προηγηθεί το αήττητο του 2012 και αυτό του 2013 χωρίς προπονητή για τέσσερις μήνες. Εμοιαζε λογικός, επομένως, ο χαρακτηρισμός “κανίβαλοι” για τους Τορινέζους. Αυτό που μοιάζει παράλογο, αλλά συμβαίνει, είναι ότι τέσσερα χρόνια μετά οι… κανιβαλισμοί συνεχίζονται με την ίδια μανία.
Στα αφιερώματα που έχουν γίνει στον ιταλικό Τύπο από χθες βράδυ και συνεχίζονται, τα κεντρικά πρόσωπα είναι δύο: Ντάγκλας Κόστα και Τζίτζι Μπουφόν. Ο πρώτος επειδή ήταν η μεταγραφή που ενθουσίασε περισσότερο και αφήνει υποσχέσεις για καλύτερα πράγματα από τη νέα σεζόν, ο δεύτερος επειδή ετοιμάζεται να ανακοινώσει -την Πέμπτη όπως όλα δείχνουν- ότι αυτή ήταν όντως η τελευταία του σεζόν, ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και για τον ίδιο. Αν το δούμε πιο… ελεύθερα το θέμα, αυτοί οι δύο είναι όντως τα κεντρικά πρόσωπα της Γιουβέντους. Γιατί ο ένας “δείχνει” προς τη διοίκηση και ο άλλος προς τα αποδυτήρια. Και εκεί είναι, στα γραφεία του κλαμπ και στα αποδυτήρια, που η Γιούβε παίρνει τους τίτλους.
«Μια Γιούβε που είναι ο καθρέφτης μιας τέλειας διοικητικής οργάνωσης, σε βαθμό που να αποτελεί ένα μοντέλο για την Ιταλία και το εξωτερικό. Μην σταματάς ποτέ: Αυτό είναι το σλόγκαν. Μια Γιούβε που νικάει και προγραμματίζει το μέλλον, χωρίς να χάνει χρόνο διαβάζοντας ξανά αυτό το υπέροχο ρομάντσο της, χωρίς να κάθεται να βλέπει αυτή τη μακρά συλλογή τροπαίων που άρχισε το 2012. Μια Γιούβε ωραία και ανελέητη, καθοδηγούμενη από το διοικητικό ταλέντο των Ανιέλι και Μαρότα, από τις εμπνεύσεις του Παράτιτσι και από τον χαρακτήρα του Νέντβεντ, πολύτιμο δαχτυλίδι συμβίωσης της ομάδας με τη διοίκηση», έγραφε μετά τον τελικό του Coppa Italia ο διευθυντής της Corriere dello Sport στο editorial του.
Από εκεί ξεκινούν, όντως, όλα. Από τη δουλειά και τη νοοτροπία μιας διοίκησης που παρέλαβε το κλαμπ με έσοδα στα 156 εκατ. ευρώ το 2010 και το έφτασε στα 422 το 2017, εξασφαλίζοντας αποτελέσματα όχι ξοδεύοντας αλόγιστα όπως κάνουν Αραβες, Ρώσοι και λοιποί, αλλά μαθαίνοντας να ζει από τα έσοδα της. Και παράλληλα μαθαίνει και στους άλλους, αν και δεν παίρνουμε όρκο ότι έχουν διάθεση να μάθουν, το πώς δουλεύεις για να μη σταματάς ποτέ. Η ομάδα που έχει το πιο γεμάτο ρόστερ στην Ιταλία και παράλληλα τα περισσότερα λεφτά, αυτή που θα μπορούσε να έχει το μικρότερο κίνητρο για να “κινείται” συνεχώς αφού είναι χορτασμένη από αποτελέσματα, έχει ήδη τρία νέα πρόσωπα για το καλοκαίρι (Εμρέ Τσαν, Ματία Καλντάρα, Λεονάρντο Σπινατσόλα) χωρίς να επιβαρυνθεί ούτε για ένα ευρώ το ταμείο.
Δεν είναι, όμως, μόνο η αύξηση εσόδων ή ο προγραμματισμός στις μεταγραφές. Είναι και η νοοτροπία που περνάει στο κλαμπ η διοίκηση, αυτή που ο πρόεδρος της έχει ως σύνθημα ότι «ο πιο όμορφος τίτλος είναι πάντα ο επόμενος». Το νόημα του μότο του Ανιέλι, ο Μπουφόν το “μετέφρασε” λέγοντας πως «μπορεί να είναι πιο διασκεδαστικό να είσαι σε άλλη ομάδα, αλλά εδώ θα μάθεις να νικάς, πώς να γίνεις πρωταθλητής» και με αυτό τον τρόπο είπε με πιο ευχάριστο τρόπο αυτό που ο Τζανλούκα Βιάλι είχε τονίσει παλαιότερα πιο ωμά: «Σε οποιαδήποτε ομάδα το να κατακτήσεις το πρωτάθλημα σου προκαλεί χαρά. Στη Γιουβέντους ανακούφιση, γιατί νιώθεις ότι κατάφερες να ανταποκριθείς στις απαιτήσεις». Ο Βιάλι έπαιζε στα 90’s, ο Μπουφόν κατάλαβε τι σημαίνει Γιούβε στα μέσα των 00’s, ο Ανιέλι το είπε αυτό το 2015. Συμπέρασμα; Στη Γιουβέντους δε θα αλλάξουν ποτέ νοοτροπία.
Αυτό είναι κάτι, άλλωστε, που σφυρηλατείται στα αποδυτήρια και εκεί οι Μπιανκονέρι είχαν/έχουν τους καλύτερους φύλακες αυτά τα χρόνια. Μπουφόν, Κιελίνι, Μπαρτσάλι, Μαρκίζιο, Λιχτστάινερ είναι οι πέντε που έχουν ζήσει και τα επτά πρωταθλήματα, είναι όμως και αυτοί που έχουν βάλει στο νόημα τους υπόλοιπους. Οι Ντιμπάλα και Ιγουαΐν αναφέρονται πάντα στο πώς τους βοήθησε ο Μαρκίζιο να προσαρμοστούν, οι Πιάνιτς και Μπενάτια έχουν να λένε για τη στήριξη από τους Κιελίνι και Μπαρτσάλι, οι Κεντίρα και Μάντζουκιτς από την πρώτη στιγμή ήταν δίπλα στον Λιχτστάινερ λόγω γερμανικής γλώσσας, οι Ματουιντί και Ντάγκλας Κόστα καμαρώνουν για τα “μαθήματα” που δίνει καθημερινά στα αποδυτήρια ο Μπουφόν για το πώς συμπεριφέρεται ένας επαγγελματίας και για το πώς σκέφτεται ένας παίκτης της Γιουβέντους.
Και η Γιουβέντους σκέφτεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να θεωρεί… ήττα το να μην κατακτήσει για 3η ή 4η σερί χρονιά το Coppa Italia. Αυτό είναι το πιο σοκαριστικό παράδειγμα που μπορεί να φέρει κάποιος για να περιγράψει τη “βουλιμία” των Τορινέζων. Οι Μπιανκονέρι που είχαν 20 χρόνια να πάρουν το κύπελλο, τώρα δεν είναι διατεθειμένοι να το “χαρίσουν” ούτε έπειτα από τρεις σερί κατακτήσεις… Αυτή η νοοτροπία είναι που τους οδήγησε, άλλωστε, στο νταμπλ και φέτος. Η άποψη του ανθρώπου που γράφει αυτό το κείμενο, κατατέθηκε πριν λίγες εβδομάδες: Στη φετινή Γιουβέντους, με την επιμονή του Αλέγκρι στα ίδια και στα ίδια, άξιζε να χάσει το scudetto. Δε θα πάθαινε κανένα κακό, δε θα επηρεαζόταν σε κάτι το πλάνο της, απλά θα πονούσαν.
Και το γιατί θα πονούσαν, φαίνεται και από τις δηλώσεις του Κιελίνι για το κίνητρο που έδωσε η αμφισβήτηση των υπόλοιπων ή από τα λόγια του Νέντβεντ, ενός ανθρώπου που πάντα, είτε ως ποδοσφαιριστής τότε είτε ως αντιπρόεδρος τώρα, ξέρει όποτε μιλάει να βγάζει το DNA της Γιουβέντους. «Φέτος ήταν πολύ δύσκολο αλλά μας έδωσαν κίνητρο όλες αυτές οι πολεμικές. Ηταν αυτό που χρειαζόμασταν, να μας αμφισβητήσουν σε τέτοιο βαθμό ώστε να ξυπνήσουμε. Η Γιούβε ήταν πάντα καλή στο Champions League αυτά τα χρόνια, φτάσαμε δύο φορές στον τελικό, μας λείπει το τελευταίο βήμα για να το σηκώσουμε αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να σου πάνε και όλα καλά, να είναι η χρονιά σου από όλες τις απόψεις. Οσο για το πρωτάθλημα, είμαστε ζώα, θέλουμε να νικάμε πάντα, σε κάθε αγώνα. Από εκεί και πέρα, αν κάποιος είναι καλύτερος, θα του σφίξουμε το χέρι και θα τον συγχαρούμε».
Είναι σίγουρο ότι έτσι θα συμπεριφερθούν αν κάποιος αποδειχθεί καλύτερος, αλλά είναι ακόμη πιο σίγουρο πλέον, όταν τους βλέπεις να πανηγυρίζουν το 4ο σερί νταμπλ σαν να είναι το πρώτο, ότι θα κάνουν τα πάντα για να μην υπάρξει καλύτερος. Επειδή είναι ζώα, θα πει ο Νέντβεντ. Ή αλλιώς κανίβαλοι, θα συμπληρώσουμε εμείς…
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
