Του Παναγιώτη Παλλαντζά
Η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου ήταν πολύ ήρεμη, ως και βαρετή, στην Ιταλία. Η Ιντερ πήρε Ραφίνια και Λισάντρο Λόπες αλλά δεν ενθουσιάστηκε κανείς, η Ρόμα στο τέλος είπε “πάλι καλά που πουλήσαμε μόνο τον Εμερσον”, η Λάτσιο πήγε στον φθηνό Κάσερες, η Μίλαν δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει κάτι μετά τις δαπάνες του καλοκαιριού. Παραδόξως, τον περισσότερο… θόρυβο στην Ιταλία τον έκαναν και συνεχίζουν να το κάνουν δύο ομάδες που δεν απέκτησαν κανέναν. Οι δύο πρώτοι. Μόνο που οι περιπτώσεις τους είναι διαφορετικές…
Στο Τορίνο το έλεγαν από τον Δεκέμβριο ότι δεν πρόκειται να κάνουν καμία μεταγραφή και αποδείχθηκε ότι ο Μπέπε Μαρότα έλεγε την αλήθεια. Οι τραυματισμοί των Ντιμπάλα και Κουαδράδο, μάλιστα, ήταν σαν… τεστ αλήθειας για τον γενικό διευθυντή των Μπιανκονέρι και το πέρασε με επιτυχία, αφού όντως δεν απέκτησε κανέναν. Αναμενόμενο, επομένως. Αυτό που δεν ήταν αναμενόμενο, ήταν ότι ο Αουρέλιο Ντε Λαουρέντις θα κατάφερνε να μην πάρει ούτε έναν παίκτη, στην τελευταία ευκαιρία για ενίσχυση σε μια σεζόν που η Νάπολι για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες πιστεύει βάσιμα -και αντιμετωπίζεται από όλους ως τέτοια- ότι είναι έτοιμη να κατακτήσει το scudetto. Το μόνο ερωτηματικό που υπάρχει είναι στο αν θα αντέξει μέχρι τέλους το ρόστερ των Παρτενοπέι και αυτή την ανησυχία μάλλον την έχουν και οι ίδιοι, αφού -σε αντίθεση με τη Γιούβε- στον νότο ποτέ δεν είπαν ότι δεν θα αποκτήσουν κανέναν. Κι όμως, δεν απέκτησαν κανέναν!
«Είχαμε συμφωνήσει σε όλα με την Μπολόνια στα 25 εκατ. ευρώ για τον Βέρντι, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Σάρι και μπορεί να παίξει και στις τρεις θέσεις μπροστά. Οταν η συμφωνία είχε επιτευχθεί, όμως, ο παίκτης είπε ότι δεν αισθάνεται έτοιμος. Απίστευτο! Πρέπει να είσαι χαρούμενους που θα έρθεις στη Νάπολι, αλλιώς…», είπε ο πρόεδρος εξηγώντας το πρώτο “όχι” και στη συνέχεια αναφέρθηκε στη δεύτερη ανεπιτυχή προσπάθεια, η οποία αφορούσε τον Γιουνές του Αγιαξ: «Λόγω προσωπικών λόγων επέλεξε να καθυστερήσει την άφιξη του ως το καλοκαίρι, ενώ είχαμε ουσιαστικά ήδη καταθέσει το συμβόλαιο του στη Lega. Ετσι έγινε, αν και υπήρχε ένα θέμα στη Γερμανία με τους φίλους των φίλων… Δεν λέω ότι ισχύουν οι φήμες ότι η Μπάγερν Μονάχου προσπάθησε να χαλάσει την συμφωνία μας με τον Γιουνές προσφέροντας περισσότερα λεφτά, σκεφτείτε όμως προσεκτικά: Γιουβέντους, Μπάγερν, ECA, UEFA… Το καταλάβατε το έργο;».
Εχοντας μιλήσει σε πολλά ΜΜΕ το τελευταίο 48ωρο, ο Ντε Λαουρέντις δεν γινόταν να μην αναφερθεί και στην υπόθεση Πολιτάνο: «Εχω ακούσει τις φήμες ότι ο Μαρότα επηρέασε τη διοίκηση της Σασουόλο αλλά δεν μπορώ να το πω εγώ αυτό. Εγώ πιστεύω στη μοίρα και νομίζω πως είναι καλύτερα έτσι. Θαυμάζω τον Πολιτάνο, ήταν ενθουσιασμένος στην προοπτική να έρθει στη Νάπολι, αλλά δεν αξίζει όλα αυτά τα λεφτά. Αν κάποιος με σώζει από το να πετάξω από το παράθυρο 29 εκατ. ευρώ, μου κάνει χάρη, δεν με τραυματίζει». Και πρόσθεσε: «Η Γιουβέντους ανήκει στην πιο ισχυρή οικογένεια της Ιταλίας, η οικογένεια Ανιέλι είναι η πιο δυνατή για περισσότερο από ένα αιώνα. Δεν είναι θέμα χρημάτων, αλλά οι σχέσεις, όταν ανήκεις σε αυτή την οικογένεια, μπορεί να επηρεάσουν καταστάσεις».
Με λίγα λόγια, ο Presidente -αν και ξεκαθαρίζει ότι δεν μπορεί ο ίδιος να υιοθετήσει τίποτα- περιγράφει την εξής κατάσταση: Τον Ιανουάριο του 2018 η οικογένεια Ανιέλι χρησιμοποίησε τη δύναμη της εντός ή εκτός Ιταλίας για να μην αποκτήσει η Νάπολι τον Πολιτάνο ή τον Γιουνές, ενώ παράλληλα βρέθηκε και ένας τρελός (Βέρντι) που είπε “όχι” την τελευταία στιγμή, με τα ναπολιτάνικα ΜΜΕ να γράφουν ότι κρύβεται η Ιντερ (για το καλοκαίρι) πίσω από την υπόθεση Βέρντι. Αν ήμασταν στο 2012, στο 2013 ή ακόμη και στο 2014, όταν οι Ναπολιτάνοι και γενικά οι ουδέτεροι έβλεπαν σωστά όλα όσα έκανε ή έλεγε ο Ντε Λαουρέντις, θα μπορούσες και να το πιστέψεις όλο αυτό. Είμαστε στο 2018 όμως και έχουμε δει ήδη, τα τελευταία χρόνια, λάθη του προέδρου των Παρτενοπέι. Τον έχουμε δει να μην έχει διάθεση να αναλάβει ποτέ καμία ευθύνη για κάτι κακό, όπως συνεχίζουμε να τον βλέπουμε να μη μοιάζει έτοιμος να κάνει το επόμενο βήμα: Να φερθεί με πράξεις ως ένας πρόεδρος που θέλει και μπορεί να πάρει το πρωτάθλημα, πολύ απλά γιατί η ομάδα του το θέλει και μπορεί να το κατακτήσει.
Η Νάπολι ήθελε παίκτη ή παίκτες και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι προσπάθησε κυριολεκτικά μέχρι και την τελευταία στιγμή να αποκτήσει κάποιον. Η Νάπολι έχει τα λεφτά για να αποκτήσει παίκτη και μάλιστα έχει πολλά λεφτά, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι έφτασε να προσφέρει, στο τέλος, περισσότερα από 30 εκατ. ευρώ στη Σασουόλο για τον Πολιτάνο. Δεν πήρε κανέναν όμως και ο πρόεδρος της, ουσιαστικά, λέει ότι αυτό έγινε επειδή η Νάπολι που πάει για scudetto δεν ψήνει κάποιον Βέρντι και επειδή η Γιουβέντους είναι πολύ πιο δυνατή ως κλαμπ. Οχι και ο καλύτερος τρόπος να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, εφόσον αυτό θέλεις να κάνεις, σε επικοινωνιακό επίπεδο… Πέραν αυτού, ο Ντε Λαουρέντις είναι ο τελευταίος άνθρωπος που θα έπρεπε να εκπλήσσεται ή να εκνευρίζεται, αν η Γιούβε όντως επιχείρησε να βάλει εμπόδια για τον Πολιτάνο. Και ο λόγος που δεν θα έπρεπε να τον εκπλήσσει ή να τον εκνευρίζει κάτι τέτοιο, είναι οι απόψεις του.
Ο Αουρέλιο -και αυτός είναι και ο λόγος της επιτυχίας του αυτά τα χρόνια- αντιλαμβάνεται το ποδόσφαιρο ως business. Σαν μια πολύ μεγάλη δουλειά, όπου οι ομάδες πρέπει να λειτουργούν ως επιχειρήσεις. Χάρη σε αυτή την λογική η Νάπολι έχει καταφέρει να έχει τόσους θετικούς ισολογισμούς και να μην έχει οικονομικούς μπελάδες και… χάρη σε αυτή την λογική θα χάσει και παίκτες, αν χρειαστεί. «Μόνο δύο πρόεδροι ιταλικών ομάδων έχουν καταλάβει σε ποια εποχή έχει μπει το ποδόσφαιρο, ο Αντρέα Ανιέλι και ο Αουρέλιο Ντε Λαουρέντις. Πραγματική επιχείρηση, όμως, είναι μόνο μία ιταλική ομάδα. Η Γιουβέντους δεν λειτουργεί ως ποδοσφαιρικό κλαμπ, η Γιουβέντους λειτουργεί πλέον ως μια κανονική επιχείρηση και στις κανονικές επιχειρήσεις ο στόχος σου είναι το κέρδος πάντα. Ακόμη κι αν δεν έχεις να κερδίσεις κάτι άμεσα εσύ, επιδιώκεις να κερδίσεις μέσω της απώλειας του αντιπάλου», έγραψαν σχετικά στο Milano Finanza.
Οτι οι Μπιανκονέρι έχουν άριστες σχέσεις με την Σασουόλο είναι δεδομένο. Για τον άνθρωπο που γράφει αυτό το κείμενο, είναι επίσης δεδομένο ότι ο Μαρότα θα προσπάθησε να δυσκολέψει ως ένα βαθμό (να ανεβάσει πολύ την τιμή) την ζωή της Νάπολι στο θέμα Πολιτάνο. Το ίδιο θα γινόταν, αλλά από την ανάποδη, αν η Γιούβε πήγαινε να αγοράσει παίκτη της Κιέβο, για παράδειγμα. Ολες οι μεγάλες ομάδες στην Ιταλία έχουν καλύτερες σχέσεις με κάποιες μικρότερες, το έχουμε δει και με Μίλαν ή Ιντερ και Τζένοα τα προηγούμενα χρόνια. Ολα αυτά γίνονταν, γίνονται και μάλλον θα γίνονται και στο μέλλον. Αυτό που δεν γίνεται, είναι ο Ντε Λαουρέντις και γενικά η διοίκηση του να μην είναι έτοιμος/οι επί μήνες για αυτή την μεταγραφική περίοδο, δίνοντας στην ομάδα τον ένα ή τους δύο παίκτες που ήθελε για να νιώθει ακόμη πιο δυνατή, πιο γεμάτη, πιο έτοιμη να γράψει ιστορία.
Την τελευταία τριετία έχουν εμφανιστεί διάφορα πανό στο San Paolo, στην Curva A ή στην Curva B, κατά του προέδρου και της μεταγραφικής πολιτικής του, η οποία σχεδόν ποτέ δεν συμβαδίζει με όσα με στόμφο δηλώνει πριν έρθει η ώρα των πράξεων. Ο Αουρέλιο Ντε Λαουρέντις είναι ο πρόεδρος που πήρε τη Νάπολι από τον πάτο, κυριολεκτικά από τον πάτο, για να την κάνει μια ομαδάρα στο γήπεδο και μια απολύτως υγιή εταιρεία στα μη αγωνιστικά. Θα είναι κρίμα, πρώτα από όλα για τον ίδιο, αν αποδειχθεί ότι είναι και αυτός που δεν την βοηθάει ή δεν της επιτρέπει να κάνει και το τελευταίο βήμα και να ανέβει στην κορυφή, γράφοντας το happy end στην πιο όμορφη ταινία που θα μπορούσε να γυρίσει ποτέ ο Presidente. Αυτός που ζητάει, θέλει και πιστεύει ότι ο Σάρι και οι παίκτες του είναι έτοιμοι να νικήσουν τη Γιουβέντους, την στιγμή που για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ουσιαστικά δηλώνει ότι οι Μπιανκονέρι τον νίκησαν κατά κράτος στη μεταγραφική περίοδο, χωρίς καν να πάρουν παίκτη για την ομάδα τους.
Αν, πάλι, ο στόχος του δεν είναι να διώξει οποιαδήποτε ευθύνη από πάνω του για το μεταγραφικό φιάσκο, αλλά να πολώσει το κλίμα εναντίον της Γιούβε, θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν οι Παρτενοπέι θα καταφέρουν όντως να αποδειχθούν από εδώ και πέρα, όσο θα πλησιάσουμε προς το τέλος κάθε εβδομάδα, τόσο δυνατοί ώστε να αντέξουν και να νικήσουν σε πόλεμο νεύρων την ομάδα που παίρνει ζωή και κίνητρα από τις εις βάρος της κατηγορίες ή την αμφισβήτηση. Εκτός κι αν, όπως αρχίζουν να ψιθυρίζουν στην Ιταλία (έγινε σχετική ερώτηση στον Αλέγκρι σήμερα) υπολογίζοντας και τα συνεχή παράπονα του Μαουρίτσιο Σάρι ακόμη και για τις ώρες διεξαγωγής των ματς, στη Νάπολι έχουν αρχίσει να νιώθουν από τώρα την πίεση και βλέπουν τη Γιουβέντους πίσω από όλα.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το τέλος θα είναι προδιαγεγραμμένο. Γιατί εδώ που φτάσαμε, αν οι Παρτενοπέι θέλουν πραγματικά να αυξήσουν τις ελπίδες τους για να φέρουν επιτέλους ξανά το scudetto στο νότο, απαγορεύεται να σκέφτονται ότι «δεν θα μας αφήσει η Γιουβέντους». Αντιθέτως, επιβάλλεται να σκέφτονται ότι «αν δεν το πάρουμε, είναι αποτυχία». Σε μια τέτοια περίπτωση, όποια κι αν είναι η κατάληξη, ως ομάδα και κλαμπ θα έχουν κάνει πολύ σημαντικό βήμα μπρος…
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
