Του Πολύδωρου Παπαδόπουλου
Στη Νορβηγία υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι η ευτυχία και η δυστυχία ζουν η μία δίπλα στην άλλη και καθρεφτίζονται στις μεγάλες λίμνες. Το βράδυ της Τρίτης, έδωσαν τα χέρια στο Σαν Σίρο. Η μια έγραψε ιστορία και η άλλη έχασε εκτός από γόητρο και… 65 εκατ. ευρώ σε σχέση με την περσινή σεζόν στο Champions League.
Στον παγωμένο βορρά της Νορβηγίας, εκεί όπου ο ήλιος του μεσονυχτίου δίνει τη θέση του στο πολικό σέλας, συντελείται ένα ποδοσφαιρικό θαύμα που αψηφά κάθε λογική των αγορών. Η Μπόντο δεν είναι πια μια γραφική ομάδα, αλλά ένα πρότυπο ανάπτυξης, μια δυναστεία που γεννήθηκε μέσα από το χιόνι.
Τις βάσεις έβαλε ο Χάραλντ Μπεργκ, ο πατριάρχης της οικογένειας. Σήμερα, η κληρονομιά του συνεχίζεται μέσα από τον γιο του, Όριαν, ο οποίος είναι αθλητικός διευθυντής, τους Ρούναρ και Άριλντ και φτάνει μέχρι την τρίτη γενιά, τον αρχηγό της ομάδας, Πάτρικ Μπεργκ και τη Σάρα Μπεργκ της γυναικείας ομάδας. Μαζί με την οικογένεια Μπιόρκαν αποτελούν τον συνεκτικό ιστό ενός συλλόγου που στηρίζεται στις ρίζες του για να απλώσει τα κλαδιά του στην Ευρώπη.
Και αν η ψυχή του συλλόγου είναι η οικογένεια Μπεργκ, ο Κιέτιλ Κνούτσεν είναι το μυαλό. Ανέλαβε το 2018 και μεταμόρφωσε μια ομάδα – ασανσέρ σε έναν αμείλικτο ποδοσφαιρικό μηχανισμό. Για πολλούς το στυλ του θυμίζει έντονα τον Μαρσέλο Μπιέλσα. Η Μπόντο παρουσιάζει καταιγιστικό πρέσινγκ, επιθετικότητα χωρίς όρια και παιχνίδι που βασίζεται στην ταχύτητα και τις ελάχιστες επαφές. Υπό την καθοδήγησή του, η ομάδα κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα Νορβηγίας από το 2020, σημειώνοντας το εξωπραγματικό νούμερο των 103 γκολ σε μία σεζόν. Η Άιντραχτ και η Λειψία του έκαναν πρόταση, ομάδες από την Premier τον προσέγγισαν, αλλά ο δάσκαλος στο επάγγελμα δεν άφησε το… παιδί του. Η άρνησή του να διαπραγματευτεί δείχνει έναν άνθρωπο βαθιά ριζωμένο στο παρόν, που απαιτεί από τους παίκτες του απόλυτη αφοσίωση στο καθήκον.
Ολοι αναρωτιούνται γιατί η Μπόντο δε λυγίζει απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι ή την Ίντερ; Η απάντηση μπορεί και να κρύβεται στον Μπιόρν Μάνσβερκ. Πρόκειται για έναν πρώην πιλότο μαχητικών – βομβαρδιστικών αεροσκαφών με εμπειρία στο Αφγανιστάν, ο οποίος εκτελεί χρέη mental coach. Η φιλοσοφία του είναι απλή: «Ελέγχουμε μόνο ό,τι μπορούμε». Η προετοιμασία, ο ύπνος και η διατροφή είναι υπό έλεγχο, όχι όμως και το αποτέλεσμα. Αυτή η νοοτροπία επιτρέπει στους παίκτες να αντιμετωπίζουν τη Σίτι του Πεπ με την ίδια σοβαρότητα που αντιμετωπίζουν τη Λίλεστρομ, χωρίς δέος και χωρίς φόβο.
Η άνοδος της ομάδας δεν έγινε πάντα δεκτή με σεβασμό. Στην Ιταλία έγραψαν για «Bodøshaming», αναπαράγοντας το στερεότυπο των ποδοσφαιρικά «αναλφάβητων» Νορβηγών που ζουν ψαρεύοντας σολομούς. Η απάντηση ήταν εκκωφαντική, νίκες επί της Ατλέτικο Μαδρίτης και της Μάντσεστερ Σίτι, ισοπαλίες στη Βεστφαλία και αποκλεισμός της Ίντερ μέσα στο Σαν Σίρο. Όπως έγραψε εύστοχα η Corriere della Sera: «Το να αντιμετωπίσεις την Μπόντο δεν είναι σαν να πιάνεις σολομό με γυμνά χέρια. Είναι πολύ πιο δύσκολο».
Οι επικριτές της ομάδας συχνά αποδίδουν τις επιτυχίες της στο «Aspmyra Stadion» και τον τεχνητό χλοοτάπητα. Είναι αλήθεια ότι οι αυτοματισμοί της ομάδας μοιάζουν σχεδιασμένοι σε γήπεδο φούτσαλ. Ωστόσο, η ομάδα απέδειξε την αξία της και στο φυσικό χόρτο, προετοιμαζόμενη στην Μαρμπέγια πριν από τα μεγάλα ευρωπαϊκά ματς.
Η ανάπτυξη δεν σταματά εκεί, αφού ο σύλλογος εξασφάλισε άδεια για ένα νέο υπερσύγχρονο γήπεδο 10.000 θέσεων, κόστους άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί εν μέρει από διάφορους επιχειρηματίες, αποδεικνύοντας τη σύνδεση με την τοπική κοινωνία.
Σε μια χώρα 5,5 εκατομμυρίων που κυριαρχεί στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, η Mπόντο Γκλιμτ (που το όνομά της σημαίνει «αστραπή») έγινε ο πρεσβευτής του νορβηγικού ποδοσφαίρου. Με έσοδα που πλέον αγγίζουν τα κορυφαία πρωταθλήματα και ένα επενδυτικό πλάνο που κοιτάζει 25 χρόνια μπροστά, η ομάδα δεν φοβάται κανέναν.
Αυτό προκαλεί έκπληξη, απλώς επειδή υπήρχαν φορές που οι σκανδιναβικές ομάδες αποκλείονταν πάντα νωρίς από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις λόγω των χειμερινών διακοπών στα εγχώρια πρωταθλήματά τους. Η τελευταία αγωνιστική στο πρωτάθλημα της Νορβηγίας ήταν στις 30 Νοεμβρίου. Η Μπόντο εντυπωσιάζει με παίκτες όπως οι Χογκ, Μπιόρκαν, Φετ, Έβγεν και Χάουγκε, οι οποίοι δεν είναι μόνο παραδείγματα σκανδιναβικού ταλέντου, αλλά ενσαρκώνουν επίσης τέλεια τη φιλοσοφία και το παιχνίδι του Κνούτσεν.
Όλοι τους είναι τεχνικά ικανοί να περιοριστούν σε μία ή δύο πινελιές, παίζοντας ένα ρευστό, γεμάτο ρυθμό παιχνίδι, χωρίς να ξεχνούν να είναι μια τρομερή δύναμη στην αντεπίθεση όταν δεν έχουν την μπάλα. Ο Γιούργκεν Κλοπ φαίνεται να αποτελεί σημείο αναφοράς. Οσο για την τωρινή αξία τους; Ποια ομάδα εκτός των Big – 5 πρωταθλημάτων θα είναι σε θέση να τους αγοράσει από δω και στο εξής;
Ο Κνούτσεν αρνούνταν πάντα να μιλήσει για αποτελέσματα ή νίκες. Αντίθετα, μιλάει για ανάπτυξη και τι πρέπει να αποτελεί τη βάση της. Ο Μάνσβερκ εξήγησε πρόσφατα ότι αυτό δεν είναι απλώς μια κενή φράση . «Γνωρίζουμε ότι ο χρόνος και οι πόροι μας είναι περιορισμένοι. Επομένως, πρέπει να είμαστε έξυπνοι ώστε να μην σπαταλάμε χρόνο ή ενέργεια σε πράγματα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε».
Η Μπόντο είναι εδώ για να θυμίζει σε όλους ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο χρήματα, αλλά κυρίως νοοτροπία, εξέλιξη και ταυτότητα.
Πηγή: Gazzetta
