Της Βάσως Πρεβεζιάνου
Η Βερονίκ δεν άντεχε άλλο το Τορίνο. Είχε αρχίσει να την «πνίγει» η ομίχλη και η μουντάδα. Ήταν φυσικά συμβιβασμένη επί χρόνια με τη ζωή του συζύγου της. Εγκατέλειψε την μεγάλη αγάπη της, τον χορό, για να τον ακολουθήσει. Από τη Μασσαλία στις Κάννες, από εκεί στο Μπορντό, μετά στην Ιταλία. «Όπου πήγαιναν τα παντελόνια, πήγαινα κι εγώ» συνήθιζε να λέει από τότε, όχι με δυσαρέσκεια, αλλά με επίγνωση ότι θα έπρεπε να θυσιάσει τη δική της καριέρα για να είναι στο πλευρό του άντρα της.
Της έλειπε ο ήλιος και στην άκρη του μυαλού της είχε την Ισπανία, την γενέτειρα των γονιών της. Είμαστε στο 2001, έχει φέρει στον κόσμο τους καρπούς του έρωτά της με τον Ζινεντίν, τον Έντζο (ναι, συμβιβάστηκε και με το όνομα του πρωτότοκου η Βερονίκ, ο Έντζο Φραντσεσκόλι ήταν το είδωλο του άντρα της, δεν γινόταν να φέρει αντίρρηση) και τον Λούκα. Η ομίχλη του Τορίνο, όμως, δεν αντεχόταν…
Ήταν ήδη πέντε χρόνια στη Γιουβέντους ο Ζιντάν. Το 1996 όταν η «μεγάλη κυρία» τον πλησίασε ήταν διστακτικός, δεν ήθελε να αφήσει την πατρίδα του, τους γονείς του, τα αδέρφια του. Μόλις λίγους μήνες ήταν στην ομάδα όταν κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο αντιμετωπίζοντας στο Τόκιο τη Ρίβερ Πλέιτ, στην οποία αγωνιζόταν ο Έντζο Φραντσεσκόλι! Δέος! Με τη «μεγάλη κυρία» ο Ζιντάν έχασε δύο διαδοχικούς τελικούς στο Τσάμπιονς Λιγκ, το 1997 από τη Ντόρτμουντ και το 1998 από τη Ρεάλ. Εκείνο το βράδυ του δεύτερου χαμένου τελικού υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι τρίτη ήττα δεν θα υπάρξει. Την επόμενη φορά, το τρόπαιο θα ήταν δικό του.
«Έφτασα στα 24 μου από την Μπορντό και ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά. Έμαθα πολλά τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως άνθρωπος. Το πρώτο διάστημα έπαιζα άσχημα, δεν είχα προσαρμοστεί και λεγόταν πως ήμουν ένα λάθος απόκτημα. Μόνο ο Μαρτσέλο Λίπι πίστευε σε εμένα. Τελικά αποδείχθηκε πως είχε δίκιο». Δεν ήταν καλή η πρώτη σεζόν του στη Γιουβέντους, υπήρχε μουρμούρα, είχε προβλήματα προσαρμογής όχι τόσο στη νέα ζωή, όσο στην ίδια την ομάδα. Οι προπονήσεις ήταν σκληρές, απαιτητικές, τον πρώτο καιρό από την κούραση έκανε συνέχεια εμετούς στα αποδυτήρια. Ο Μισέλ Πλατινί, ο άνθρωπος που είχε πείσει τον Τζιάνι Ανέλι για την απόκτηση του νεαρού Γάλλου θα δικαιωνόταν στη συνέχεια…
Παίζοντας πίσω από τους Ντελ Πιέρο και Ιντζάγκι, σε μια σεζόν που οι δυο κορυφαίοι επιθετικοί πέτυχαν συνολικά 61 γκολ, απελευθερωμένος λόγω της παρουσίας του Ντάβιντς στη μεσαία γραμμή, ο Ζιντάν άρχισε να… δημιουργεί. Η «μεγάλη κυρία» θα πάρει δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα και ο «Ζιζού» θα σηκώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο στο «Σταντ ντε Φρανς», λίγα χιλιόμετρα μακριά από εκεί που σχεδόν σαράντα χρόνια πριν ο Σμαϊλ και η Μαλίκα, οι γονείς του μετανάστες από την Αλγερία, έβρισκαν καταφύγιο. Εκεί ο γιος του θα στεφόταν πρωταθλητής κόσμου. Η Γαλλία πήρε για πρώτη φορά το Μουντιάλ και ο Ζιντάν μερικούς μήνες αργότερα τη «Χρυσή Μπάλα». Ήταν ο πιο ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής, ήταν ο κορυφαίος του κόσμου.
Στη διάρκεια της τρίτης σεζόν του στη Γιουβέντους, ο Λίπι θα αντικατασταθεί από τον Αντσελότι, ο Ντελ Πιέρο θα μείνει πολύ καιρό εκτός λόγω τραυματισμού, η χρονιά θα είναι καταστροφική και θα ολοκληρωθεί χωρίς τίτλο, όπως θα συμβεί και τις δύο επόμενες σεζόν. Στο μεταξύ, θα αναδειχθεί και πρωταθλητής Ευρώπης με τους «τρικολόρ», αλλά μεγάλο απωθημένο θα παραμένει η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ.
