Του Γιώργου Καραμάνου
* Το να υποστηρίζεις από απόσταση μία ομάδα όπως η Μπέτις, ώρες ώρες μοιάζει με ένα ατελείωτο τίποτα. Δεν σου προσφέρει τίτλους, διεκδικήσεις και συχνότερες είναι οι στιγμές που θα λυπηθείς. Αυτή η σεζόν όμως είναι για να γουστάρεις. Ανάβεις τσιγάρο, ανοίγεις μπύρα και τη χαζεύεις…
Για τους ρομαντικούς που παρακολουθούν το έργο του, μοιάζει να είναι ένας από τους έκπτωτους αγγέλους που ο Γιόχαν Κρόιφ έριξε στη γη, ώστε να μπορεί να απολαμβάνει το αγαπημένο του παιχνίδι από ψηλά. Για τους ρεαλιστές και τους κυνικούς όμως δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας εν δυνάμει loser. Το παράδοξο με την περίπτωση του Κίκε Σετιέν λοιπόν είναι ότι και οι δύο ποδοσφαιρικές φατρίες έχουν τα δίκια τους. Και κάπως έτσι κάθε αναμέτρηση της Μπέτις καταλήγει να είναι μία οπτασία, μία αγωνιστική πανδαισία επίθεσης, πνιγμένη πάντοτε στο άγχος του τι θα συμβεί με την άμυνα.
Το τελευταίο δεν είναι δύσκολο να το τσεκάρεις. Ακόμα και εάν δεν έχει παρακολουθήσει τι συμβαίνει στα παιχνίδια της, μπορείς να ρίξεις μία απλή ματιά στη βαθμολογία. Οι Βερδιμπλάνκος που κάνουν μαγικό για τα δεδομένα τους β’ γύρο και έχουν ανέβει στην 5η θέση, έχουν ένα δεχτεί ένα γκολ περισσότερο απ’ όσα έχουν βάλει, τη στιγμή που οι διαφορές τερμάτων των τεσσάρων από πάνω βρίσκονται αντίστοιχα στο +64, +39, +44, +27.
Το παιχνίδι που επιλέγει ο Σετιέν είναι κάτι που δεν έχει λογική, με την έννοια ότι στο χορτάρι ακολουθεί διαφορετική φιλοσοφία από εκείνη που πρεσβεύει στη θεωρία ως μετρ του σκακιού και έχοντας μελετήσει σε όλη τη ζωή του τους Γκασπάροβ και Καρπόβ. Είναι όμως υπέροχο να το χαζεύεις. Δουλεμένα τριγωνάκια σε κάθε σημείο του γηπέδου, μικρές-κοφτές εναλλαγές που ζαλίζουν, χτίσιμο του παιχνιδιού από πίσω και αυτά σε συνδυασμό με φοβερή συνεργασία σε κάθε γκολ που μοιάζει να έχει επαναληφθεί κάμποσες φορές στην προπόνηση. Οι ομάδες του Σετιέν παίρνουν ακραία ρίσκα για να βγουν μπροστά κι αυτό το πληρώνουν πίσω, καθώς οι μπακ αφήνουν συχνά εκτεθειμένο το σύνολο, έχοντας όμως κατηγορηματική εντολή να το πράξουν.
Το εκπληκτικό με τούτη τη χαρισματική προπονητάρα είναι ότι υπήρξε παντελώς άγνωστος μέχρι τα 57 χρόνια του, εργαζόμενος σε μικρά clubs και στην Εθνική της Ισημερινής Γουινέας (της ποιας;). Ωσπου τον Οκτώβριο του 2017 βρέθηκε στον πάγκο της Λας Πάλμας που ήταν Νο1 φαβορί για υποβιβασμό. Την έσωσε με ευκολία και την επόμενη σεζόν την κατέστησε σημείο αναφοράς στη La Liga, μιας και αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος, έχοντας μάλιστα τον Κέβιν-Πρινς Μπόατενγκ να βγάζει μάτια ως «false 9».
Το καλοκαίρι ο Λορένσο Σέρα Φερέρ (ναι, ο πρώην της ΑΕΚ), ήταν εκείνος που του παρουσίασε το πλάνο που γούσταρε περισσότερο. Ουσιαστικά του είπε “πάρε την ομάδα και κάνει ό,τι γουστάρεις”. Και αυτό που γούσταρε ο Σετιέν, είναι αυτό που κάνει κέφι και όλος ο μπαλαδόρικος κόσμος. Αν και την ίδια στιγμή αποχωρούσε για τη Ρεάλ το μεγάλο ταλέντο, Ντάνι Θεμπάγιος και έφευγε ο εκ των κορυφαίων σκόρερ στην ιστορία του club, Ρουμπέν Κάστρο, ο κόουτς βρήκε τον τρόπο να τους αντικαταστήσει με ακόμα πιο αποδοτικό τρόπο. Ο Φαμπιάν Ρουίθ πήρε προαγωγή από τη β’ ομάδα και κάνει εκπληκτικά πράγματα στο κέντρο, ενώ ο Σέρχιο Λεόν που αποκτήθηκε από την Οσασούνα, δικαιώνει ως πρώτο βιολί (11 γκολ).
Ως λάτρης του σκακιού λοιπόν ξέρει ότι το σημαντικό είναι να κλειδώνεις το κέντρο σου. Εκεί, πλάι στο ταλέντο του Ρουίθ έχει κολλήσει η εμπειρία του Χάβι Γκαρθία, με τους Αντόνιο Μπαραγάν, Αντρές Γκουαρδάδο να συμβάλουν ως πλάγιοι μπακ που παίζουν ουσιαστικά ως χαφ, όταν το σύστημα συχνά πυκνά μετατρέπεται σε 3-5-2. Υπάρχει γενικότερα ταλέντο στο ρόστερ, αλλά πάνω απ’ όλους ξεχωρίζουν δύο. Ο ένας είναι ο απόλυτος αρχηγός, Χοακίν. Την προηγούμενη αγωνιστική στην έδρα της Χιρόνα, ήταν τρομερό να τον χαζεύεις να τρέχει 50 μέτρα με την μπάλα, αυξομειώνοντας ταχύτητα, πριν δώσει πάρε βάλε στον Λορέν Μορόν (6 γκολ σε 9 ματς προερχόμενος από τη β’ ομάδα χειμωνιάτικα). Στα 36 του ο μεγάλος ντριμπλαδόρος πετάει με 4 γκολ και 7 ασίστ και είναι το αφεντικό στα αποδυτήρια και στο χορτάρι.
Ο άλλος αποτελεί την τέλεια και ύστατη προσθήκη. Ο Μαρκ Μπαρτρά έδωσε στο κέντρο της άμυνας αυτό που της έλειπε, καθώς αποκτήθηκε τον Γενάρη από τη Ντόρτμουντ. Εχει αγωνιστεί σε 11 ματς και είναι ο ηγέτης της άμυνας. Με το που έδεσε, έφερε και την ισορροπία. Η Μπέτις μετράει πέντε διαδοχικές νίκες, έχοντας δεχτεί μόλις ένα γκολ σε αυτό το διάστημα και με μία ακόμα επιτυχία, θα ισοφαρίσει την επίδοση που είχε από το μακρινό 1959-’60. Στο «Μπενίτο Βιγιαμαρίν» λοιπόν βιώνουν κάτι σπάνιο. Αυτό αποτυπώνεται και σε σπουδαία τρίποντα. Το 0-1 στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου όχι με κλεφτοπόλεμο, αλλά με μπαλάρα στα ίσα και το 3-5 στην έδρα της Σεβίλλης, όταν στα μεταξύ τους για πολλά χρόνια έτρωγε μόνο σφαλιάρες.
Ολα αυτά έχουν γίνει με μπόλικη δουλειά και ακόμα περισσότερο τρέλα. Αυτή που κουβαλάει ο 59χρονος Ισπανός κόουτς, ο οποίος παραδόξως, ασχολείται πιο πολύ με το να στήνει τα πιόνια του, παρά με την μπάλα. Το ένα όμως επηρεάζει προφανώς ηθελημένα το άλλο. «Για να γίνει πραγματικότητα μία στρατηγική, απαιτούνται οι σωστές αποφάσεις», ήταν το μότο του Γκάρι Γκασκάροβ και ο Κίκε Σετιέν που είναι τεράστιος θαυμαστής του, φαίνεται ότι είναι σε θέση να τις λαμβάνει. Και κάπως έτσι έχει καταφέρει ώστε το ασανσέρ της Μπέτις να είναι η πιο fun watch ομάδα της Ισπανίας, αν όχι της Ευρώπης όλης. Οποιος την έχει δει, καταλαβαίνει. Οσο για τον ίδιο, ξαφνικά το όνομά του βρίσκεται ακόμα και στην ατζέντα της Μπαρτσελόνα. Και γιατί όχι δηλαδή…
Follow me: @jorgekaraman
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
